Chapter: 43คำมั่นสัญญาของทิวเขาเปรียบดั่งเสาหลักที่เจ้าเอยยึดเหนี่ยวในใจ เธอย่อมเลือกความสุขที่สัมผัสและประจักษ์ในสายตา มากกว่าถ้อยคำไม่กี่คำของ ‘คนอื่น’แต่จูเน่คล้ายล่วงรู้ว่าคนทั้งสองเชื่อใจกันและกันมาก ในวันต่อมา จึงเลือกใช้วิธีปั่นประสาทให้เจ้าเอยหงุดหงิด ไม่มีสมาธิในการทำงานแทนเมื่อไม่มีเบอร์ จูเน่เลือกส่งข้อความผ่านทางอินบ๊อกซ์ในแอ็กเคานต์โซเชียลของเจ้าเอย และสิ่งที่ส่งมานั่นคือภาพของทิวเขาตอนหลับ ในสภาพเปลือยอก พร้อมกับข้อความว่าพี่ยังจำได้แม่นเลย พวกเราเอากันถึงเช้า อยากให้พี่เล่าไหม เผื่อน้องเอาไปปรับใช้เมื่อเจ้าเอยตัดสินใจบล็อก กลับมีแอ็กเคานต์อื่นส่งมาอีกไม่อยากรู้หรือคะ ว่าพี่กับทิวเอาท่าไหนบ้าง เห็นน้องมูฟออนง่าย พี่เชื่อว่าติดใจเซ็กซ์ของหมอนั่นแน่ เรามาแชร์กันไหมคะ 3p ดีไหมเธอตัดสินใจแคปแล้วส่งให้ทิวเขา ทั้งวัน เจ้าเอยทำงานไม่รู้เรื่อง อารมณ์คุกรุ่นตลอดเวลา หากได้เจอหญิงสาวประสาทเสียคนนี้ ได้ลงมือตบแน่หน้าห้องโรงแรมของจูเน่ทิวเขาเคาะประตูรัว ๆ เธอส่งโลเคชันให้ทันทีที่เขาข
Last Updated: 2026-07-30
Chapter: 42“พี่เข้าใจ” เพื่อนสาวของทิวเขายกมือปัด ๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ สามารถคุยกันได้ “หมอนี่มันอึดทน แถมทำให้ผู้หญิงไปสุดทุกคน ตอนเรียนจบใหม่ ๆ พวกเราเคยเปิดห้องทำกันทั้งวัน พี่ตาลอยเลย”เหมือนมีก้อนบางอย่างจุกขึ้นในลำคอ เจ้าเอยพยายามคิดในแง่ดี คงเป็นความสัมพันธ์แบบเพื่อนเล่นเพื่อนละมั้ง ถ้าหากทิวเขาจริงจังคงแต่งกับเธอคนนี้ไปแล้ว“เรื่องนั้นน่ะ ยกให้มันเลย ตอนนี้ก็ยังคิดถึงนะ” หญิงสาวกัดริมฝีปากแล้วยักคิ้ว“พี่จูเน่เอาเรื่องนี้มาพูดเพื่ออะไรหรือคะ” เจ้าเอยถามไปตามตรง “เอยคิดว่ามันไม่ค่อยเหมาะเท่าไร อดีตก็คืออดีต”“คิดอะไรมาก เรื่องแบบนี้มันธรรมชาติ”“แต่พี่ทิวเป็นสามีของเอยนะคะ ถ้าเป็นเรื่องในอดีต เอยเข้าใจ แต่ไม่คิดว่าสมควรจะพูด ถ้ามีผู้หญิงมาพูดแบบนี้กับแฟนพี่จูเน่พี่คงไม่ชอบใจเหมือนกัน”“ไม่หรอกค่ะ พี่ใจกว้าง อีกอย่าง ทิวเขาก็เคยทำแบบนี้กับพี่เหมือนกัน”“คะ?”“เอาเรื่องที่พี่กับเขามีอะไรกันไปบอกกับผู้ชายที่พี่ชอบไงคะ ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ถ้าน้องเอยอยากได้คำแนะนำ ก็ถามพี่ได้ ว่าแต่เคยมาราธอนทั้งวันแล้วยัง เขาทำให้พี่ขาสั่น ตาลอย
Last Updated: 2026-07-27
Chapter: 41เจ้าเอยแปลกใจเล็กน้อยที่วันนี้ทิวเขาไม่ได้มารับเธอคนเดียว แต่ยังพาเพื่อนผู้หญิงมาด้วย เธอไม่เคยเจอเพื่อนผู้หญิงคนอื่นนอกจากโศภิตกับสวิตา ที่เคยมางานแต่งแม้เพื่อนที่ชื่อ จูเน่คนนี้ไม่ใช่สาวเปรี้ยวเข็ดฟันแบบสองคนนั้น แต่แต่งตัวเก่งไม่น้อย อีกทั้งหน้าตายังสวยมากด้วย สวยไม่เท่าอรพลิน แต่มีเสน่ห์แปลกประหลาดชวนให้มอง ด้วยใบหน้าออกลูกครึ่งญี่ปุ่น ตัวเล็กประมาณเธอ ผมสีย้อมแดง ดวงตากลมโตน่ารัก ไม่มีที่ติเลย“อ้อ นี่หรือน้องเอย” เธอเลิกคิ้วมองสำรวจ“สวัสดีค่ะ” เจ้าเอยยกมือไหว้ แต่รู้สึกหน่วงใจแปลก ๆ ถ้าเป็นเพื่อนทิวเขาก็คงอายุมากกว่าเธอ“ไหว้อะไรกัน” หล่อนยกมือแตะไหล่ “พี่ไม่ได้เจอทิวเขานานมาก กี่ปีนะ เกือบห้าปี”“ห้า” ทิวเขาตอบสั้น ๆ“พี่จูเน่ไปไหนมาหรือคะ”“พี่ทำงานเมืองนอกค่ะ ตอนนี้ก็ยังทำอยู่” เธอบอก พร้อมกับควงแขนทิวเขา “รู้จักหมอนี่มาตั้งแต่เรียนมอปลาย เจอกันตอนเรียนพิเศษ เจ้าพวก ภีม คุณ ริช พวกนี้ พี่รู้จัก แต่ไม่ได้อยู่กลุ่มเดียวกันหรอกนะ”“อ้อ” เจ้าเอยมองมือหญิงสาว ซึ่งทิวเขาค่อย ๆ จับมือเธอออก แล้วเดินมาหยิบกระเป๋า
Last Updated: 2026-07-25
Chapter: 40หลังจากไปพบเดชคุณ จะเรียกว่าปรับความเข้าใจคงไม่ถูกนัก เพราะทั้งสองดันเข้าใจกันตั้งแต่แรก ทิวเขาไปเจอภีมกับริชาร์ดที่ยิมส่วนตัว ปกติเดชคุณจะมาด้วย แต่เนื่องจากเหตุการณ์สองเดือนก่อน เขาจึงค่อนข้างเก็บตัว“เฮ้ย ไอ้ทิว เป็นไง คุยกับมันมาแล้วใช่ไหม” ภีมถามทันที ส่วนริชาร์ดเพียงหันมา แต่ยังคงขะมักเขม้นกับการยกน้ำหนักดัมเบล“มันเศร้า บอกกูว่ารักเจ้าเอย แต่มันแสดงความยินดีนะ จะไม่มางาน” ทิวเขาเล่าแบบย่อ เขาถอดเสื้อยืดตัวนอกออก เพราะเปลี่ยนชุดก่อนเข้ามาแล้ว เลือกที่จะขึ้นลู่วิ่งก่อน “กูสงสารมันเหมือนกันนะ”“อืม ก็ทำไงได้” ภีมพยักหน้า กลับไปยกน้ำหนักของตัวเองต่อ “หรือมึงจะถอยไหม”“ถอยเชี่ย น้องเอยไปข้างหน้านานแล้ว แม่ง ไอ้ห่า อย่าถามกูแบบนี้อีกนะ”“สัตว์ กูแค่หยอก แหม หวงที่จริงมึง”“บางทีเหตุผลมันก็อาจจะแค่...ไอ้คุณไม่ใช่คู่ของน้องเอย” หนุ่มหน้าฝรั่งเอ่ย “เป็นไอ้ทิวแต่แรก”“เออ เอาเป็นว่าพวกมึงคุยกันปกติ พวกกูก็โล่งใจ”ทิวเขาเริ่มวิ่ง ในหัวยังคงคิดแต่เรื่องตัวเอง “น้องอรไม่ยอมเลิกกับไอ้คุณ” เขาเล่าอันที่จริง ทิวเขาไปถึงบา
Last Updated: 2026-07-23
Chapter: 39“พี่ขอโทษ”คำพูดที่ได้ยินนั้นเคยเป็นสิ่งที่เดชคุณพูดกับเจ้าเอย แต่ในวันนี้ อรพลินได้รับประโยคเดียวกัน เธอรู้สึกมาสักพักแล้วว่าเขาเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มไม่ก้อร่อก้อติก ไม่สัมผัสตัว ไม่พะเน้าพะนอ สายตาที่มองออตโต้ลูกชายของเธอก็ไม่ได้รักแม้แต่น้อย แค่เอ็นดูเด็ก แต่ไม่ได้อยากเลี้ยง แม้เดชคุณไม่ได้เย็นชาใส่ แต่ดูมีระยะห่าง ในทางตรงกันข้าม เธอมองว่าเขาเหมือนคนอกหักแต่ไม่ใช่กับเธอเป็นเรื่องยากสำหรับหญิงสาวที่จะยอมรับว่า รักครั้งใหม่ที่เกิดขึ้นผิดเวลานั้น อาจไม่ใช่ความรักด้วยซ้ำ แต่เป็นความลุ่มหลงของคนที่ขาดความรักอย่างเธอ และคนที่ได้ทดลองของใหม่อย่างเขาความจริงเจ็บปวดยิ่งกว่า เธอสูญเสียทั้งมิตรภาพ ภาพลักษณ์ที่ดีต่อคนรู้จัก และความรักที่เธอคิดว่าจะทดแทนรักเก่าได้ ไม่มีอะไรคุ้มเลย แต่อรพลินยังคงยึดเหนี่ยวกับเดชคุณ ด้วยหวังว่าเวลาจะทำให้รักนี้เป็นนิรันดร์“อรไม่รับ” เธอตอบสั้น ๆ แต่มองเขาอย่างเย็นชา เพราะภายในใจนั้นรวดร้าวไปทั้งหมดเขาดูตกใจกับปฏิกิริยาของเธอ “อร...”“วันนั้นอรถามพี่หลายครั้ง คนที่พาอรมาลงนรก คือพี่นะคะ”แม้ลึก
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: 38ลิฟต์กำลังเลื่อนลง เย็นวันศุกร์ หากได้กลับไวเปรียบเสมือนได้พักผ่อนเฉลิมฉลองไว ลิฟต์จึงแน่นมาก เช่นเดิม ช่วงที่ทิวเขาไม่ได้มารับ เจ้าเอยมีอันต้องได้กลับพร้อมพัชรา เนื่องจากมุ่งหน้าไปขึ้นรถไฟฟ้าเหมือนกันน่าสงสารแทนไท ฝ่ายของเขามีโอทีหนักกว่าแผนกอื่น“สามีตัวแทนหายไปไหนแล้วล่ะจ๊ะ” หล่อนมักถามเหมือนหวังดี แต่จุดประสงค์เพียงอยากรู้เช่นเดิม“สามีเฉย ๆ ก็ได้มั้ง” หญิงสาวตอบอย่างใจเย็นเสมอมา “เขาไปดูรีสอร์ตที่เขาใหญ่น่ะ”“โอ้ ไปดู...เจ้าของเหรอ”“จ้ะ” เธอหันไปยิ้มหวาน พอเห็นมุมปากของเพื่อนร่วมงานเกร็งกระตุกได้แต่นึกขัน คนขี้อิจฉาก็หาเรื่องได้ตลอดจริง ๆ “แล้วพี่แทนไม่กลับด้วยเหรอ”ถามทั้งที่รู้แต่แรกแล้ว“โอทีอีกแล้ว เป็นหัวหน้างานนี่เนอะ” พัชราตอบ หากแต่เสียงเบาลง“โห” คนข้างหน้าที่ออกจากลิฟต์ไปก่อนอุทานออกมา จนเมื่อเจ้าเอยกับพัชราออกมาถึงได้เข้าใจไม่นึกว่าเขาจะเล่นใหญ่ ทิวเขายืนถือช่อดอกกุหลาบสีแด
Last Updated: 2026-07-18
Chapter: ตอนพิเศษ บันทึกของอีฟ จบนายพลเวสลีย์ได้เป็นประธานองค์กรปกครองโลกในเวลาต่อมา มันดูเป็นทางออกที่ทุกคนโล่งใจ พวกเขามองว่าการตายของนิเชลคือกุญแจที่ทำให้โลกมีเสถียรภาพมากขึ้น แต่สำหรับคนที่รักนิเชล พวกเขาสูญเสียเธอไปตลอดกาลเคียนี่เสียใจมากจนมุ่งมั่นทำแต่งาน เขาไม่เคยกลับไปที่กระท่อมในทรุนน่าห์อีกเลย และนายพลเวสลีย์ไม่ได้ให้ผมอยู่ข้างกายตลอดจนชีวิตของท่านผมอยากเจอนิเชลอีกครั้ง ไม่ใช่เพียงภาพที่บันทึกไว้ ด้วยเหตุนี้ผมจึงเลือกไปหาเด็กซ์ด้วยตัวเอง...ผมเลือกด้วยตัวเองเป็นครั้งแรกเด็กซ์ดีใจตอนเห็นผมเดินทางไปหา แต่เขาคาดไม่ถึงว่ามีแค่ผม นิเชลจากไปแล้วตลอดกาล การตายของเธอทำให้เด็กซ์กลับมาซึมเศร้าอีกครั้ง แม้เขาจะมีเพื่อนฝูงมากขึ้น แต่ในโลกนี้ นิเชลคือครอบครัวคนเดียวที่เขามีอยู่ เด็กซ์มองเธอเป็นเพื่อนรักที่ไม่มีคนไหนแทนได้ ผมอยู่กับเด็กซ์จนผมของเขาเป็นสีขาวและสิ้นใจในอีกยี่สิบห้าปีต่อมา และใช่ เด็กซ์เตอร์ ไวท์ไม่เคยมีโอกาสได้กลับบ้านอย่างแท้จริง เช่นเดียวกับที่ผมไม่สามารถหาทางกลับไปเจอนิเชลได้อีกหากสามารถเดินทางข้ามเวลาได้อย่างที่เด็กซ์เคยทำ บางทีผมควรเตือนให้นิเชลตรวจสอบระบบให้ถี่ถ้วนกว่
Last Updated: 2025-12-20
Chapter: ตอนพิเศษ บันทึกของอีฟ 3การท่องเที่ยวครั้งแรกบนโลกใบนี้ของเด็กซ์ช่างน่าตื่นเต้นจนเสียวไส้ (เขาบรรยายความรู้สึกแบบนี้กับผมในภายหลัง รวมทั้งมีประโยคที่บอกว่า เกือบฉี่ราด) เพราะนิเชลพาเขาบินข้ามทวีปไปยังเมืองแห่งหนึ่ง ยังไม่เคยมีใครมาจุดนี้ และเพราะเหตุนี้จึงยังมีผู้ติดเชื้อหลงเหลือนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้เห็นเด็กซ์กลัวความตายหลังจากที่เขาพยายามจะพบมันอยู่สามครั้ง“เราต้องรีบขึ้นยานด่วน” นิเชลตะโกนบอกให้ผมพาเด็กซ์ขึ้นไปขณะที่ตัวเธอยิงสกัดกลุ่มผู้ติดเชื้อ แต่ชายหนุ่มลังเลที่จะทิ้งผู้หญิงคนเดียว กระนั้นเท่าที่ผมประเมินสถานการณ์ตรงหน้า เด็กซ์น่าเป็นห่วงเพราะเขาไม่มีอาวุธแต่อยู่ใกล้ประตูที่สุด ขณะที่นิเชลถูกฝึกมาพร้อม อย่างน้อยเธอรอบคอบพอให้ตัวเองและเด็กซ์สวมชุดป้องกันครบเซตแต่แรก แต่กำลังจะถูกล้อม“อีฟ!” เธอตะโกนอีกครั้งทันใดนั้นผมเห็นผู้ติดเชื้อกลุ่มใหญ่วิ่งพุ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว โอกาสที่นิเชลจะวิ่งกลับมาทันมีเพียงยี่สิบเก้าเปอร์เซ็นต์ ด้วยเหตุนี้อาวุธบนมือของผมทำงานทันทีแผ่นเหล็กเปิดลำกล้องปืนยิงสกัดเปิดโอกาสให้นิเชลวิ่งหนีจนค่ารอดชีวิตขึ้นเป็นร้
Last Updated: 2025-12-20
Chapter: ตอนพิเศษ บันทึกของอีฟ 2“แค่สองปี สองปีเท่านั้น!” เด็กซ์ นักบินอวกาศที่เพิ่งมาถึงโลกพบกับความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ เมื่อเขาเข้าใจว่าประจำการอยู่บนสถานีอวกาศบนดาวอังคารเพียงสองปี และจะเดินทางกลับบ้าน บัดนี้เขานั่งอยู่ในห้องกระจกเพื่อรอผลตรวจร่างกาย แต่ไม่ได้รออย่างเดียว เขาพูด ร้องไห้ และเดินไปมา นิเชลกับผมยืนกอดอกมองเขาอยู่แบบนั้นความแตกต่างระหว่างผมกับนิเชลคือเธอมีสีหน้าเห็นใจและประหลาดใจ ขณะที่ผมแสดงสีหน้าไม่ได้ อันที่จริงคือผมไม่ได้รู้สึกอะไรนอกจากใคร่รู้นับเป็นความรู้สึกหรือไม่นะ“นี่มันบ้าไปแล้ว” เด็กซ์ยังคงพูดใส่กำแพง หรืออาจจะพูดกับตัวเอง เขาพึมพำแบบนี้ไปมา หากข้อมูลที่เด็กซ์กล่าวเป็นจริง นั่นแปลว่าเขาใช้เวลาทำภารกิจยาวนานถึง 257 ปี ซึ่งนับว่ายาวนานเกินไปสำหรับอายุขัยของมนุษย์ ทว่าการปรากฏตัวของเขาทำให้นักวิทยาศาสตร์ที่นี่ตื่นตัว พวกเขาหยุดค้นคว้าเรื่องกาลเวลาและจักรวาลมาสักพักเพื่อฟื้นฟูสภาพของโลกให้มนุษย์อยู่ได้ และดำรงเผ่าพันธุ์ต่อไป นี่เป็นครั้งแรกที่หัวข้อนี้ได้รับความสนใจอีกครั้งอีกเรื่องหนึ่งคือ ความลับของจักรวาล นอกจากเด็กซ์จะอ้างตัวว
Last Updated: 2025-12-20
Chapter: ตอนพิเศษ บันทึกของอีฟ 1ครั้งแรกที่ผมได้ลืมตาดูโลกใบนี้คือวันที่ 25 ธันวาคม ปี 2302 สิ่งแรกที่ผมเห็นคือมนุษย์เพศเมียผู้มีดวงตาสีน้ำตาลกลมโต เธอมีใบหน้าประมาณฝ่ามือของผม คิ้วสีน้ำตาลเข้มเหมือนสีผมหยักศก และเมื่อผมยืนขึ้นก็พบว่าความสูงของพวกเราเท่ากัน“ยินดีที่ได้รู้จักครับ” ผมยื่นมือเพราะรู้ว่านี่คือการทักทายตามมารยาทที่ดี และผมก็ทราบด้วยว่าที่เข้าใจในทันทีเป็นเพราะผู้หญิงตรงหน้าได้ป้อนข้อมูลไว้ในหัว “นิเชล”เธอยิ้มกว้างจนนัยน์ตาหยี แต่ไม่ได้จับมือผม เธอเลือกที่จะกอดแทน การกอดของมนุษย์ครั้งนี้ทำให้ผมทราบว่าเธอยินดีมากที่ได้เจอผม ไม่สิ ที่สร้างผมได้สำเร็จ“อีฟ”นั่นคือชื่อของผม อีฟ หากอิงจากข้อมูลในหน่วยความทรงจำที่เธอป้อนไว้ก่อนผมจะเสร็จสมบูรณ์ นิเชลต้องการสร้างผมเพื่อเป็นตัวแทนเพื่อนสนิทในวัยเด็กของเธออีฟ คอร์บิน ผมเห็นใบหน้าของเขาแล้ว รูปถ่ายของเขาบันทึกไว้ในสมองประดิษฐ์นี้ เขามีใบหน้าตอบและสวมแว่นกรอบดำ ผมสีทองยุ่งและค่อนข้างผอม นิเชลขอร้องให้พ่อพาครอบครัวของอีฟเข้ามาในศูนย์หลบภัย เนื่องจากในเวลานั้นอารยธรรมโลกใกล้ล่มสลาย หายนะที่เกิ
Last Updated: 2025-12-20
Chapter: บทส่งท้าย จบภายในห้องเงียบ แม้แต่สองแฝดยังหันมาปิดปากกันและกัน สายตามองพวกผู้ใหญ่อย่างสงสัย อเล็กซิสเพียงกอดอกนิ่ง“ถือว่าอายุไม่ยืนนักสำหรับคนที่นั่น” เจสซี่ว่า “แต่คนตายแล้ว เราจะไม่อะไรก็แล้วกัน”“เรื่องผ่านมาแล้วด้วย” อเล็กซิสเสริม“ใช่ ๆ”“จะว่าไปเราเตรียมแชมเปญไว้เยอะเลยที่รัก” อเล็กซ์บอก “เอาสักขวดดีไหม”“ดีสิ!” เธอเห็นด้วย และทุกคนต่างปรบมือว่าเป็นความคิดที่ไม่เลวเลยสักพักเสียงพูดคุยก็ดังขึ้นเหมือนเดิม บรรยากาศกลับมาเฮฮาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรืออาจจะสนุกกว่าเดิมหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจ ระหว่างที่สามีของเธอลงไปชั้นใต้ดิน อเล็กซิสเห็นเจสซี่ลุกขึ้นจึงชวนเขาไปช่วยยกขนมในห้องครัวออกมาพี่ชายเริ่มคุยเรื่องงานของเขากับโวลคอฟ แม้ไม่ได้ใช้นามสกุลโวลคอฟ แต่เขาเหมือนเป็นญาติสนิทกับทางนั้นไปแล้ว เมื่อเธอกับอเล็กซ์มาอยู่ที่ลูม งานสิทธิมนุษยชนที่เขาทำอยู่ดึงให้ต้องไปเกี่ยวพันกับโวลคอฟที่สนใจจับกิจกรรมเพื่อสังคมด้านนี้เช่นกัน และเป็นนิโคไล น้องชายของอเล็กซ์ที่ทุ่มให
Last Updated: 2025-12-18
Chapter: บทส่งท้าย 4“เวนดี้ที่รัก น้องชายหนูหลับอยู่น้า” คาเลบบอกหลานสาวเสียงอบอุ่น“ดอมนี่ขี้เซา!” พูดแล้วเวนดี้ก็ตบก้นน้องดังป๊าบ เจ้าโดมินิกวัยสามขวบลืมตาทันที แต่ไม่ได้ร้องไห้จ้าเพียงแต่งอแงยุกยิกบนตัวปู่“โอ๋ ๆ” คาเลบเขย่าตัวปลอบใหญ่ แต่สุดท้ายโดมินิกก็หัวเราะแล้วยืดแขนขาไปมา พอเห็นหน้าอเล็กซิสก็เรียก “มัมมัม”เธอยิ้มให้ลูกชายแล้วทำสัญญาณมือให้พ่อจัดการก่อน คาเลบพยักหน้ารับ“เวนดี้มานี่!” อเล็กซ์เอ่ยเสียงดุแต่หน้ายิ้ม เด็กหญิงวิ่งไปหาพ่อโดยไม่เกร็งกลัว ส่วนวิวิก้าในอ้อมกอดเอโลดี้ก็ดิ้นจะมาหาอเล็กซิส เพื่อนเธอเลยจับอุ้มแล้วส่งให้เลยด้วยความสุภาพบุรุษในบ้านเธอไม่มีใครรับมือกับหน้าที่โฮสต์ได้ดีเท่า อเล็กซิสจึงส่งวิวิก้าให้อเล็กซ์ที่ยังไล่จับเวนเดอร์ลินไมเคิลตบไหล่เธอแล้วทักทายเจสซี่กับอาคุสะที่นั่งหัวเราะเพราะในบ้านเริ่มป่วน เธอสังเกตว่าทุกครั้งที่น้องชายฝาแฝดเจอพี่ชายบุญธรรม พวกเขาจะสบตากันแวบหนึ่งแล้วปรับสีหน้าปกติ เป็นเช่นนี้มาสามสิบปี แม้เจสซี่กลับไปคบกับแฟนเก่าและรัก ๆ เลิก ๆ มาตลอด แถมยังสร้า
Last Updated: 2025-12-18
LOGIN
