روايات بقلم Teddy's

“ข้าไม่ได้ทำสิ่งใดที่ผิดบาป อา...หากข้าต้องตาย ฮะฮะฮะ เช่นนั้นข้าก็ขอสาปแช่ง บิดามารดาสาวเลวที่เป็นผู้โยนข้าลงสู่ขุมนรกด้วยมือของตนเอง ข้าขอสาปแช่งให้พวกเขาต้องทรมานทุกข์ใจไม่อาจครองคู่กันจนแก่ได้ หากไม่ตายจากกัน ก็ขอให้ทุกข์ทรมานในชีวิตคู่ อึก ส่วนเจ้าน้องสาวที่เป็นมารในชีวิตข้า ข้าขอสาปแช่งทั้งเจ้าและครอบครัวของเจ้า ลูกที่เกิดมาจักต้องทรพีจนเจ้าไม่มีวันไหนข่มตาหลับอย่างสบายใจ สามีมีภรรยาเต็มจวน เจ้าชอบร้องไห้มิใช่ เช่นนั้นข้าก็ขอให้ชีวิตทั้งชีวิตของเจ้ามีแต่น้ำตา ตื่นมาก็ร้องไห้ นอนกลับก็ร้องไห้ ข้าขอสาปแช่งพวกเจ้าด้วยชีวิตของข้า...” เสียงสาปแช่งของคุณหนูใหญ่กงเหม่ยหนานแม้จะไม่ได้ดังกึกก้องฟ้า แต่ก็ทำให้คนทั่วทั้งลานประหารรู้สึกขนลุกขนชันกันเป็นแถบ ๆ ยิ่งท้องฟ้าที่เดิมสว่างจ้าราวกับยินดีที่วันนี้จะมีคนตายเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม แม้จะไม่มืดมาก แต่หลังจากกงเหม่ยหนานเอ่ยสาปแช่งด้วยชีวิตของตนเองจบ สายฟ้าก็ฟาดลงมือที่ต้นไม้หน้าลานประหารในทันที เหม่ยหนิง แม้เจ้าจะเป็นลูกรักของท่านพ่อและท่านแม่ แต่ข้าเป็นลูกรักของสวรรค์!

สะใภ้ใหญ่คนนี้จะตีพวกแกให้ขาหัก (มิติ) หวังลี่ห่าย คือชื่อของทหารหญิงจากโลกอนาคต เธอตื่นขึ้นมาในโลกที่เต็มไปด้วยธรรมชาติ ด้วยความจำยอม เธอต้องใช้ชีวิตต่อในร่างคนอื่นที่มีชื่อเดียวกันกับเธอ แต่ออกจะโง่เง่ากว่า ยัยเจ้าของร่างรักสามีมาก มากจนละเลยลูกชายตัวน้อย ๆ สองคนของตัวเอง และทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างเพื่อเอาใจแม่สามี หวังให้สามีได้ไปทำงานอย่างมีความสุข เธอทุ่มเทให้กับแม่สามี เพราะสามีของเธอนั้นรักแม่ของเขามาก เธอที่เข้าร่างคนอื่นมาก็พยายามจะทำหน้าที่ต่อจากเจ้าของร่าง เพื่อเป็นการตอบแทนก็พยายามที่สุดเท่าที่จะทำได้ และหวังว่าจะมีชีวิตที่สงบสุขกับลูก ๆ ทั้งสองคนไปเงียบ ๆ แต่มันไม่ได้เป็นแบบนั้น หลังเข้าร่างไม่นานสามีของเธอก็กลับมาที่บ้านในรอบหนึ่งปี... แน่นอนว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว แต่มาพร้อมกับใครบางคนที่ทำให้เธอแทบจะพ่นไฟออกมาเผาบ้านเจียงให้มอดไหม้!!! ไอ้พวกเฮงซวยเอ้ยยย ฉันจะเผาแกให้ไม้เลยคอยดู!

ครอบครัวที่เข้าใจว่าเป็นครอบครัวกลับไม่ใช่ของจริง เธอเป็นแค่เด็กที่เก็บมาเลี้ยง เมื่อลูกสาวตัวจริงกลับมา เธอก็กลายเป็นคนนอกในทันที แถมยังอ้างบุญคุณที่เลี้ยงดูมา ส่งเธอไปเป็นเยาวชนแทนลูกสาวตัวจริงอีก!