Novelas de Story ปลายตะวัน

เสียงร้องแหลมเล็กของทารกแรกเกิดดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของคฤหาสน์ในเวลาเกือบเที่ยงคืน “แง้… แง้…” เอวาที่เพิ่งหลับไปได้ไม่ถึงชั่วโมงลืมตาขึ้นทันทีตามสัญชาตญาณความเป็นแม่ “ลูก…” แต่ทว่าทันทีที่เธอขยับตัวก็มีมือหนาเอื้อมมาจับไหล่ไว้เบา ๆ “นอนต่อครับเมีย” เสียงทุ้มต่ำดังเบา ๆ ข้างหู “แต่ลูก

"หนูไม่ใช่ ‘ของตาย’ สำหรับเฮียแต่หนูคือ ‘หัวใจ’ และ ‘ชีวิต’ ของเฮียต่างหาก ถ้าไม่มีหนู เฮียก็ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปเพื่อใคร" เขาโน้มตัวลงก้มจูบซับหน้าผากเล็กเนิ่นนาน ราวกับต้องการซึมซับและบันทึกความรู้สึกนี้ไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของหัวใจ ก่อนจะผละออกแล้วค่อยๆ ประคองเอวาให้ลุกขึ้นนั่งพิงหมอนอย่างเบาม

เวลาต่อมา… ภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกกุหลาบสีชมพูในแจกันลอยคลอไปกับอากาศที่เงียบสงบ หลังจากคืนอันแสนยาวนาน ในที่สุดเสียงร้องของเด็กน้อยก็กลายเป็นเสียงที่เติมเต็มหัวใจของทุกคน เอวานอนพิงนิ่งอยู่บนเตียง ใบหน้ายังซีดเซียวจากการคลอดลูกแฝด ข้างเตียงมีเปลเด็กใสตั้งอยู่ ภายในนั้น ลู

“มาค่ะคุณเอวา อีกนิดเดียว!” เอวารวบรวมแรงกายแรงใจเฮือกสุดท้ายสูดหายใจเข้าลึก “อื้ดดดดด!!” แง้~ แง้~ เสียงร้องที่สองดังประสานตามมาติดๆ! “แฝดน้องเป็นผู้หญิงค่ะ! สมบูรณ์แข็งแรงทั้งคู่เลยนะคะ!” อาเธอร์ตัวแข็งทือเมื่อได้รู้ว่าตัวเองมีลูกแฝดชายหญิง น้ำสีใสที่พยายามอดกลั้นเอาไว้ไหลอาบแก้มสาก

สัปดาห์ต่อมา… ค่ำคืนที่เงียบสงบปกคลุมคฤหาสน์ตระกูลคิมสันยัง เสียงลมด้านนอกดังแผ่วเบาท่ามกลางสายฝนของฤดูฝน ภายในห้องนอนใหญ่… เอวานอนตะแคงอยู่บนเตียง มือหนึ่งลูบหน้าท้องกลมโตอายุครรภ์เก้าเดือนกว่าอย่างแผ่วเบา ขณะที่อาเธอร์นอนโอบภรรยาจากด้านหลัง แขนแกร่งพาดอยู่บนหน้าท้องรับสัมผัสจากลูกในท้องที่กำ

“หนูแค่อยากลงไปสูดอากาศข้างนอกบ้างนี่คะ” เอวายู่หน้าออดอ้อน ยื่นมือไปกุมมือหนาของคนรักไว้ “อยู่แต่ในห้องมันอุดอู้จะตายอยู่แล้วอีกอย่าง หมอบอกว่าถ้าปวดท้องแข็งเกร็งติดต่อกันเกินสี่ห้าครั้งถึงจะน่าเป็นห่วง ตอนนี้หนูยังสบายดีค่ะ” “สบายดีก็ไม่ได้ครับ” อาเธอร์ถอนหายใจยาว เขาย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนจะค่อ

- ภายในห้องพักฟื้น - “ พี่ดินแดนลูกละคะ ” น้ำมนต์ที่เพิ่งตื่นเอ่ยถามคนพี่เมื่อมองหารอบๆห้องแล้วมีแต่ญาติไม่มีลูก ” ลูกอยู่ห้องเด็กอยู่เลยพี่ไปดูมายังหลับอยู่เดี๋ยวตื่นหิวนมพยาบาลก็คงพามา น้ำมนต์ละเจ็บมากไหม “ ” ไม่เจ็บค่ะ “ ” ไม่เจ็บงั้นคืนนี้ทำลูกชายกันเลยไหม “ ” ไอ้สัส! ให้เมียมึงแผ

“ นายครับเร็วๆครับ ” “ น้ำอะไรวะ ” ดินแดนเอ่ยขึ้นเมื่อมีน้ำอะไรบางอย่างไหลออกมาจนแขนและเสื้อที่เขาใส่อยู่เปียกไปหมด “ อือ…น้ำมนต์ปวดท้อง ” “ ไอ้กร รีบๆเลยไอ้สัสหลานกูจะออกมาแล้ว ” อเล็กซ์ทั้งวิ่งทั้งเดินและเอ่ยเรียกกรไปด้วย ผู้เป็นพี่ก็เอาแต่กดมือถือโทรหาทางบ้านเพื่อแจ้งข่าว คนที่มาอย

- 6 เดือนผ่านไปหลังจากงานแต่ง - ในช่วงเช้าว่าที่คุณแม่กำลังเดินอุ้ยอ้ายอยู่ในบ้านหลังใหญ่ในมือถือเสื้อสูทราคาแพงของคนพี่เอาไว้ งานแม่บ้านดูแลอาหารการกิน ดูแลสามีน้ำมนต์ทำได้ดีจนเพื่อนๆทุกคนต่างอิจฉาดินแดน “ เสื้อ มาแล้วค่ะ ” “ เผลอแปปเดี๋ยวไปเอามาจนได้ ” “ ขึ้นลิฟต์ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่ได้

“ ใช่ค่ะแต่น้องยังอยู่ในนี้ ” “ ในนี้มีน้องกี่คนคะ..? ” เด็กน้อยยังเอ่ยถามต่อ “ มีคนเดียวค่ะ ” “ มีคนเดียวแล้วน้องจะเล่นกับใครคะ ” เธอเติบโตมากับพี่อีกสองคนที่เป็นทั้งพี่น้องและเพื่อนเล่นไม่แปลกที่จะสงสัยว่าน้องอยู่คนเดียวในท้องจะเล่นกับใคร “ คนสวยมาอยู่กับอาไหมจะได้เล่นเป็นเพื่อนน้อง

…ผ่านไปอีกวันจนถึงวันแต่งงาน… @โรงแรมหรูย่านใจกลางเมือง อ้วก! แหวะ! อ้วก! อ้วก! ภายในห้องน้ำหรูมีร่างหนานั่งกอดชะโครกอ้วก ใบหน้าหล่อคมเข้มซีดเผือดด้วยความเหนื่อยล้าและอ่อนเพลีย “ พี่ดินแดนไหวไหมคะ ไปหาหมอไหม ” น้ำมนต์เอ่ยถามมือเรียวก็ลูบไปที่แผ่นหลังหนาของพี่เบาๆ “ ไหวครับ ” “ ลูกอย

- ตกดึก - หนุ่มๆก็ยังนั่งดื่มน้ำสีอำพันกันโดยมีสาวๆนั่งร่วมวงอยู่ด้วยแต่ดูเหมือนเบลล์จะอึดอัดมากเมื่อต้องมานั่งข้างครามชายหนุ่มที่หล่อเหลาอีกคนและเป็นถึงเจ้าหนี้ของเธอหรือเขาอาจจะเป็นเจ้าชีวิตของเธอกันนะ 01:30 น. ดินแดนมองไปยังนาฬิกาแขวนผนังเวลามันล่วงเลยมาอีกวันแล้ว “ กูพาเมียไปนอนก่อนดึกแล