Chapter: Kabanata 155 - SPGHindi ko alam kung paano kami natapos nang gabing 'yon. Maraming beses niya akong inangkin. Ilang rounds bago namin napagpasyahan na matulog, na pagod na pagod.Kinabukasan, nauna akong magising sa kanya. Mahimbing siyang natutulog sa tabi ko, at napansin ang mga kalmot niya sa katawan na gawa ko. Sa akin naman, puno ng hickey, marka na mga gigil niya.Napailing na lang ako at kinuha ang cellphone ko sa bedsidetable para tingnan kung may message si Nadz tungkol sa nabenta namin sa store ng mga sapatos namin.Habang nagrereply ako sa kanya, naramdaman kong gumalaw si Rad. He snaked his hand around my body and felt his warm breathe on my nîps. Ilang segundo pa, para na siyang bata na dumeded sa akin. Hinayaan ko na lang."Good morning, baby," he greeted me with a smile. "How's your sleep?" His voice was raspy and so sexy."Good. Ikaw?" tugon ko, tinapunan lang siya ng tingin at ibinalik ang tingin sa cellphone."Hmm, soooo good po, wifey."Hindi ko na siya pinansin at hinayaan siya sa g
Terakhir Diperbarui: 2026-06-22
Chapter: Kabanata 154 - SPG"K-Kasalanan mo... hindi mo man lang ako binigyan ng oras para makabawi!" nasasarapang ung0l ko, nanaluktot ang mga daliri ko sa paa habang umaalon ang sarap sa katawan ko. Umangat bahagya si Radleigh para hub4rin ang slacks niya. Nang sandaling maibaba ang boxer niya, pumitik ang matigas niyang ari, pumipintig sa makapal na ugat, ganap na galit at tumutulo na ang sarili nitong pre-cûm, handang sirain akong muli. Pumuwesto siya sa pagitan ng nakabuka kong mga hita, itinaas ang mga tuhod ko hanggang sa dibdib ko. "You wanted a second baby, right? Let's make sure I plant it deep inside your womb tonight," nakangiti niyang bulong. Naramdaman ko ang pagkiskis ng ulo ng pagkalalakî niya sa butas ko hanggang sa dahan-dahan niya 'yon inilusot, ulo hanggang sa maging buong-buo, lunok na lunok ng pvke ko ang katigasan niya. Punong-puno na naman ang kasikipan ko, pero ang sarap. "Ahhhhhhh! Radleigh! It feels soooo good..." sigaw ko, tumirik ang mga mata ko nang ang mismong laki niya ang bum
Terakhir Diperbarui: 2026-06-22
Chapter: Kabanata 153 - SPGHe didn't even flinch or look away from the road. He just glanced at me through his peripheral vision, a wicked, grin playing on his lips. "He's busy eating, Bea. At isa pa, sinusunod ko lang ang utos mo. I'm just warming you up. Sabi mo kanina, weekends naman bukas, so you promised me a sequel to Aiden. I'm just making sure you're ready to make a baby tonight. Padulasin natin muna." "Sabi ko sulitin ang weekend, hindi ko sinabing manyakin mo ako habang nagmamaneho ka sa gitna ng highway!" singhal ko sa kaniya sa pinakamahinang boses na kaya ko. My heart was racing so fast against my chest. His fingers lightly grazed the wet, throbbing entrance of my pssvy, right where it was still sensitive from his brutal rounds earlier. Nag-iinit na naman ako at sobrang nasasarapan. Hindi naman ako mahahagip ng anak ko kaya gumilid ako lalo at bumukaka lalo. I gasped softly, instantly looking back at Aiden through the rearview mirror to check if he noticed anything. Thank God, my son was too foc
Terakhir Diperbarui: 2026-06-22
Chapter: Kabanata 152 - SPG"Tch. Nanghahamon ka, 'di ba?" I teased him, completely ignoring the ache between my thighs. Ewan ko ba kung anong espiritu ang sumapi sa akin at bigla akong tinamaan ng sapak ng katapangan. Maybe it was because I could see the shock register on Radleigh's face and watch his eyes gradually darken with desire. Rad’s jaw tightened, his dark eyes narrowing again. Bago pa siya makasagot at makaganti sa pambubuwisit ko, lumapit si Daddy Chen sa amin habang nakapamulsa. He cleared his throat loudly, successfully cutting off the thick tension mutating between me and his son-in-law. "Kung ano man 'yang pinag-uusapan niyong dalawa, make sure you look over the legalities first," Daddy Chen said with a dry, knowing smile that made me want to vanish from the face of the earth. Alam kong nagjojoke lang siya, pero... nakakahiya pa rin. He patted Rad on the shoulder, giving him a firm grip. "Masyado kayong seryoso rito sa opisina. We’ll leave Aiden with you tonight. May biglaang dinner meeting k
Terakhir Diperbarui: 2026-06-22
Chapter: Kabanata 151Matapos ang limang minutong mabilisang pag-aayos, nakasuot na ako ng isang ekstrang oversized sweater na nahanap ko sa kaniyang walk-in closet at ang aking palda. Kahit papaano mukhang disente na ako, maliban na lang sa aking labi na medyo namamaga at ang leeg na puno ng mga mapupulang hickey na gawa ng kaniyang gigil na mga kagat. Si Rad naman mabilis na nagsuot ng kaniyang black slacks at isang plain white button-down shirt, though hindi niya na nabutones ang unang tatlong butones sa itaas, leaving his tanned, muscular chest slightly exposed. Lumabas kami ng pribadong kuwarto at tumungo sa kaniyang malawak na opisina. Rad pressed the intercom again. "Let them in." Pagkabukas na pagkabukas ng pinto, isang maliit na pigura ang mabilis na tumakbo papasok sa loob. "Mommy! Daddy!" Aiden squealed with pure, childish joy, his small sneakers squeaking against the polished floor. He was wearing a cute denim jacket and a cap, looking exactly like his father, ang matangos na ilong, ang map
Terakhir Diperbarui: 2026-06-21
Chapter: Kabanata 150Agad akong napabangon sa kama kahit na sobrang bigat ng aking katawan at nanginginig pa ang aking mga hita. The sudden announcement over the intercom felt like a cold bucket of water thrown over my heated skin. Mabilis kong itinulak ang mukha ni Rad palayo sa aking pagkababàe, kahit na ang kaniyang dila tila ayaw pang bumitaw sa basang-basa kong kweba. Mukhang bumabawi ang mokong na 'to sa ilang taon na hindi kami nakapagsèx. Well, gusto ko rin naman kaso nakakapagod nga lang. "Rad! Si Aiden!" natatarantang bulong ko, hinahanap ng mga mata ko ang nagkalat naming mga damit sa sahig ng pribadong kuwarto. "Damn it, narinig mo ba 'yon? Nandiyan ang anak natin sa labas!" Ayaw talaga paawat ng lalaking 'to! Napaatras si Rad nang itulak ko siya ulit ng marahan, dahan-dahang pinunasan ang basang labi gamit ang likod ng kamay. May bakas pa ng matinding pagnanasa sa mga mata niya, at ang malaki niyang alaga nananatili pa ring nakatayo, tumutulo dahil sa pinaghalo naming katas, tumitib0k-tib
Terakhir Diperbarui: 2026-06-21
Chapter: KABANATA 23Narinig ko ang mahinang pagbuga niya ng hangin bago siya tuluyang umikot sa gilid ng aking mesa.“Hindi tungkol sa kagabi ang ipinunta ko rito,” seryoso niyang sagot habang mataman akong tinitingnan. “Tingnan mo muna ang sarili mo.”Napairap ako kahit umiikot na ang paningin ko. “Excuse me? Sabi ko naman sa 'yo, ang mga revisions ay nasa folder na. Kunin mo na 'yan at umalis ka na.”Hindi niya pinansin ang utos ko. Sa isang mabilis na galaw ay inilapag niya ang kaniyang palad sa noo ko. Kaagad akong napaatras, muntik nang mawalan ng balanse kung hindi ko lang nahawakan ang gilid ng mesa.“Alaric!” singhal ko sa kaniya habang sapo ang aking dibdib, pilit na pinapakalma ang sunod-sunod na ubo na muntik na namang kumawala sa lalamunan ko. “What the hell do you think you're doing?”Ngunit hindi siya natinag sa talas ng tingin ko. Sa halip, lalo lang nagsalubong ang kaniyang mga kilay habang nakatitig sa namumula kong mukha.“You have a fever. Inaapoy ka ng lagnat, Nica.”“Wow. Thank you,
Terakhir Diperbarui: 2026-06-07
Chapter: KABANATA 22I was so stressed last night. Hindi ako pinatulog ng mga sinabi ni Alaric. I tried and tried, pero parang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang huling niyang mga sinabi.Bukod doon, hindi ko rin makalimutan kung paano nagharap si Alaric at ng anak ko. Pakiramdam ko sa mga oras na 'yon kukunin niya sa akin si Nancy, pero... pero hindi 'yon ang nakita ko. It was the longing I saw in his eyes.Kung babalikan no'ng unang punta sa amin ni Alaric kasama si Ashi, ganun din ang nakita ko sa mga mata niya, pero mabilis din niya 'yon naikubli.At ngayon, napagtanto ko na baka talagang alam na niya na anak niya si Nancy no'ng una pa lang, pero hindi siya nagsalita. Maybe because he knew I was still mad at him.Sino ba naman ang matutuwa, 'di ba? Pagkatapos lahat ng pinagdaan ko, babalik siya? Pagkatapos niyang sabihin noon na ipa-ab0rt ang anak namin, ngayon, babalik siya? Para ano? Magpakatatay sa anak ko?Hindi ko siya kailangan. May kinikilala ng ama si Nancy at 'yon ay si
Terakhir Diperbarui: 2026-06-05
Chapter: KABANATA 21“Si Alaric,” bulong ko, mabilis na pinunasan ang aking mga luha sa pisngi at tumayo. “Nasa labas siya. Brea, bantayan mo si Nancy sa kwarto. Huwag mo siyang hahayaang lumabas kahit anong marinig mo rito sa sala. Pakiusap.”“Nica, you can't just meet him. You are vulnerable right—”“Gagawin ko ang dapat kong gawin para protektahan ang anak ko,” matigas kong putol sa kaniya bago ako naglakad patungo sa pinto.Binuksan ko ang pinto at lumabas ng bahay. Nakita kong bumaba si Alaric mula sa kanyang sasakyan. His corporate suit jacket was gone, he wore only his white shirt with the sleeves rolled up, yet his posture remained entirely commanding and full of confidence. Naglakad siya papasok sa aking bakuran na tila ba sa kaniya ang lugar na ito.“Anong ginagawa mo rito?” galit na salubong kong singhal nang makalapit siya sa akin sa tapat ng pinto. “Sabi ko sa ‘yo, lumayo ka sa buhay ko, Alaric! Huwag mo kaming guluhin! Nakuha mo na ang gusto mo, di ba? We're partners now! Ano pa ba ang gusto
Terakhir Diperbarui: 2026-06-04
Chapter: KABANATA 20“Nica, look at me,” malumanay pero may diin na utos ni Ashi nang makalabas kami ng elevator at maglakad patungo sa parking lot ng gusali.Huminto ako, pinipilit na huwag manginig ang aking mga tuhod habang nakatingala sa kaniya. Inabot niya ang aking kamay, his fingers were cold, but his grip was tight, a familiar anchor that, for the first time, seemed to weigh heavily on my chest instead of bringing me comfort.Alam kong nakakahalata na siya kaya siya sa akin nagtatanong ngayon.“Tell me, Nica, may problema ba? Hindi lang 'to tungkol sa mga disenyo ng bag at clothing line, hindi ba?” tanong niya, his eyes seemed to search my face, looking for any fracture in my expression. “Kagabi pa kita napapansin. Ngayong araw naman, parang kulang na lang ay lamunin ka ng buhay ni Alaric sa sarili mong opisina. Kung binabast0s ka niya o kung may ginagawa siyang hindi maganda, sabihin mo sa akin, love. Ako ang lalapit sa kaniya bilang boyfriend mo.”“Wala, Ashi. Walang anumang problema. Pagod lang
Terakhir Diperbarui: 2026-06-04
Chapter: KABANATA 19Marahas kong binawi ang pulsuhan ko mula sa pagkakahawak niya at hinarap siya nang may nanlilisik na mga mata.“Wala kang anak, Alaric,” mahina pero madiin kong sagot. “Ang tanging meron ka rito ay ang clothing line mo. Iyon lang. Huwag mong idamay ang anak ko sa mga laro mo.”“Anak natin siya, Nica! Hindi mo mababago ang katotohanang iyon kahit ilang taon mo pa akong talikuran!” Umalingawngaw sa loob ng conference room ang boses niya. “May bahagi ako sa anak natin. May karapatan ako.”“Karapatan?” Natawa ako nang mapait, iyong tawang puno ng hinanakit. “Nasaan ang karapatang sinasabi mo noong mga araw na mag-isa akong nagpapacheck-up dahil hindi ko alam kung paano ko bubuhayin ang dinadala ko? Nasaan ka noong halos mawalan ako ng trabaho dahil sa pagod at puyat sa pag-aalaga sa kaniya? You lost your right the moment you chose your pride and that woman over us!”Hindi ko na hinintay ang sagot niya. Mabilis ang bawat hakbang ko palabas ng conference room. Pumasok ako sa sarili kong opi
Terakhir Diperbarui: 2026-05-02
Chapter: KABANATA 18Nanlaban ako. Sa gulat, marahas kong itinulak ang dibdib ni Alaric nang buong lakas. Bahagya siyang napaatras. A playful smirk remained on his lips, as if he had done nothing wrong. Isang malutong na sampal ang lumapat sa kaliwang pisngi niya. Tumagilid ang mukha niya sa lakas niyon. Nabura ang ngisi niya at napalitan ng seryosong tingin, habang ako naman habol ang hininga, nand1diri at nanginginig ang katawan. “Wala kang karapatan! Wala kang karapatang gawin sa akin ‘to, Alaric!” bulyaw ko sa kanya. “Ang kapal ng mukha mo! Akala mo ba nakalimutan ko kung paano mo ako binalewala noon? Akala mo ba sa isang halik mo lang, titiklop na ako? You’re pathetic! You are nothing but a ghost of a mistake I wish I never made!” Nakita ko ang pagtalim ng mga mata niya at pag-igting ng panga nito. “Hindi kita kailangan, Alaric. Hinding-hindi kita kakailanganin. So please, leave me and my life alone!” Mabilis akong lumabas ng banyo, hindi na tiningnan kung sumunod ba siya. Dumiretso ako sa table
Terakhir Diperbarui: 2026-04-20
Masuk
