Chapter: SPECIAL CHAPTER 2:SOLARA'S POV:AFTER THREE MONTHS...Mabilis na lumipas ang tatlong buwan.Sa isang iglap, narito na ako ngayon at siyam na buwang buntis.Habang nakaupo kami ni Draven sa sala at nanonood ng movie. Paminsan-minsan ay napapatingin siya sa akin para siguraduhing komportable ako.Nasa kabilang sofa naman si Daddy habang may binabasa sa diyaryo samantalang nasa eskwelahan si Draexis.Tahimik ang buong mansyon. Tanging tunog lang ng telebisyon ang maririnig.Makalipas ang ilang minuto ay bigla na naman akong nakaramdam ng gutom. Napahawak ako sa tiyan ko. Mukhang nagugutom na naman ang baby namin.Ngumiti ako. "Magha-hanap lang ako ng makakain, baby ha."Hindi ko na sila inabala pa dahil ayokong istorbohin ang panonood nila. Dahan-dahan akong tumayo mula sa sofa.Ngunit pagkakatayo ko pa lamang...Isang matinding kirot ang biglang dumaan sa ibabang bahagi ng tiyan ko."Ahhh..." hiyaw ko saka napangiwi sa sakit na nadarama.Napapikit ako habang napahawak sa tiyan. Hindi pa man ako tuluyang
Last Updated: 2026-06-30
Chapter: SPECIAL CHAPTER 1:SOLARA'S POV:Nagising ako isang gabi dahil bigla akong nakaramdam ng matinding gutom. Hindi iyon ordinaryong gutom. Iyong tipong parang may hinihila ang sikmura ko at may isang kakaibang pagkain na paulit-ulit na pumapasok sa isip ko.Napanguso ako habang marahang hinimas ang malaki ko nang tiyan.Mukhang nagke-crave na naman si baby...Dahan-dahan kong niyugyog ang balikat ng katabi ko."Hubby..." mahina kong tawag."Hmmm..." paos niyang tugon habang pikit-matang dumilat.Kahit halatang antok na antok pa siya ay agad din siyang bumangon nang bahagya."What do my beautiful wife and our baby want this time?" malambing niyang tanong habang marahang hinihimas ang aking pisngi.Hindi ko napigilang mapangiti.Alam na alam na talaga ni Draven ang dahilan kapag ginising ko siya sa kalagitnaan ng gabi. Hindi iyon emergency.Cravings lang.At kahit gaano pa iyon ka-weird, ni minsan ay hindi niya ako pinagbabawalan at hinahayaan niya lang ako. Naiintindihan niya ang pagbubuntis ko.Nag-isip mu
Last Updated: 2026-06-29
Chapter: EPILOGUE:DRAVEN'S POV:(THE BACK STORY OF DRAVEN IMPERIALE)“Mommy, why are you crying?" malungkot na tanong ko sa aking ina habang narito kami sa loob ng kwarto nila ni Daddy. Nakaupo siya sa gilid ng kama, hawak ang isang basang panyo, at pilit na itinatago ang mga luhang walang tigil sa pag-agos."W-Wala ito, anak. Pagod lang si mommy,” basag ang boses na sagot niya sabay luhod sa mismong paanan ko.Tiningnan niya ako nang diretso sa mga mata, at doon ko nakita ang isang uri ng lungkot na hindi ko pa kayang lubos na maunawaan noon."Palagi mong tatandaan na dapat, kahit anong problema ang dumarating sa buhay mo, ay magpapakatatag ka. Para kung sakaling mawala man sa mundo si mommy... kaya mo na mag-isa." Hinaplos niya ang mamula-mula kong pisngi, tila ba nagpapaalam na.Dahilan para mapakunot-noo ako sa matinding pagtataka.“Why are you saying this to me, mommy?" inosenteng tanong ko sa edad na walong taong gulang.Kumapit ako sa magkabilang balikat niya, nanginginig ang maliit kong puso s
Last Updated: 2026-06-28
Chapter: Chapter 117:SOLARA'S POV: Yumuko siya nang tuluyan at walang babalang ipinasok ang kanyang dila sa aking namamasang perlas. Sinipsip niya ang aking sentro at walang sawang dinilaan ang pinakasensitibong bahagi ko. Napakapit ako nang mahigpit sa sapin ng kama, halos magusot ko na ang tela dahil sa matinding sarap nang matamaan niya ang rurok ng aking kaligayahan.“Ahhh… Draven! Ohhh…Faster, please… Ahhh…” bulalas ko habang tumitirik ang aking mga mata sa tindi ng ligaya.Mas binilisan pa niya ang pagbayo ng kanyang dila sa loob at labas ng aking perlas. Nanginginig na ang aking mga binti at ramdam ko na ang unti-unting pagbuhos ng enerhiya sa aking puson. Ilang sandali na lang ay tuluyan na akong bibigay.“I-I…” hirap na saad ko, habang pilit na humahabol ng hininga. “I’m cumming, baby! Oh my gosh!”“Go ahead and cum for me, Solara. I want to taste everything. I wanna lick all your sweet juices, baby," paos at mapang-akit ang boses na sagot niya, habang nakatingin nang diretso sa aking mga mata.
Last Updated: 2026-06-27
Chapter: Chapter 116:SOLARA'S POV:"Tonight is our special night as a married couple, and I want to make the most of every moment I get to spend with you,” saad ni Draven.Pagpasok na pagpasok pa lang namin sa marangyang master's cabin ng yate ay sinunggaban niya agad ako ng mapupusok at nag-aalab na halik. Hindi man lang niya hinintay na maisara nang maayos ang pinto. Ramdam ko ang tindi ng pagnanasa sa bawat paglapat ng kanyang mga labi sa akin. Isang uri ng halik na tila ba matagal na nangulila, kahit na buong araw naman kaming magkasama sa altar.Hindi na namin tinapos ang party sa labas kasama ang mga bisita dahil ramdam ko na rin ang bigat ng aking katawan at ang labis na pagod mula sa mahabang seremonya. Sa totoo lang, sa tindi ng kapaguran ko, paniguradong isang round lang ang magagawa namin ni Draven bago tuluyang bawiin ng antok. Ngunit sapat na iyon, basta't sa kanya ko gugulin ang unang gabi ko bilang asawa niya.“Damn! This is exactly what I’ve been waiting for all night, my wife," paos at ga
Last Updated: 2026-06-26
Chapter: Chapter 115:SOLARA'S POV:Kumakain na ang lahat ng mga bisita ng kanilang early dinner dahil mamaya ay magsisimula na ang masayang sayawan at inuman.Habang ako naman ay kumain lang ng sakto para mabusog ang baby sa tiyan ko dahil sa totoo lang, masyado pa akong lunod sa saya ng aming kasal at pakiramdam ko ay busog na busog na ang aking puso."Damn! I don't even want to attend our own party anymore. I just want to lock you up in our room and never let you out," bulong ni Draven sa aking tenga.Ramdam ko ang mainit at nitong hininga na humaplos sa aking leeg. Dahilan para mapasinghap ako dahil nakaramdam ako ng kakaibang kilabot at kuryente sa aking buong katawan.“Konting tiis na lang, my hot husband. Masosolo mo rin ako mamaya," sabay ngiti ko nang napakatamis sa kanya, tinutukso siya nang bahagya.Dahilan para mapapikit si Draven nang mariin at mapahawak sa kanyang noo. Tila ba nahihirapan at pinipigilan ang kanyang sarili sa sitwasyon naming dalawa.Dahilan para mapatawa ako nang mahina sa ka
Last Updated: 2026-06-25

A Maid for the Billionaire's Heart
Fresh graduate si Zoreign Dominguez, pero sa kabila ng sipag at tiyaga, wala pa ring kumpanyang handang tumanggap sa kanya.
Isang buwan siyang naghintay, nagdasal, at umasa... hanggang sa unti-unti nang maubos ang natitira niyang pag-asa.
Ngunit isang araw, habang pauwi mula sa pamamalengke, isang simpleng karatula ang tila sumagot sa kanyang panalangin.
HIRING: MAID
Sahod: ₱100,000 kada buwan
Isang araw lang ang pahinga bawat buwan.
Napakalaki ng sahod para sa isang kasambahay, parang nakakaduda.
Pero dahil desperado na siyang makahanap ng trabaho, isinugal niya ang lahat at nagtungo sa mala-palasyong mansyon ng misteryosong bilyonaryong si Caius Hawthorne.
Isang lalaking binalot ng samu't saring tsismis.
May nagsasabing hindi ito nagpapakita sa publiko dahil pangit siya at may ketong. May iba namang naniniwalang isa itong halimaw na kinatatakutan maging ng sarili niyang mga tauhan. At ang pinaka nakakatakot sa lahat ay walang kasambahay ang nagtatagal sa mansyon niya.
Ngunit mas nakakatakot pa sa mga tsismis ang lalaking nasa likod ng saradong pintuan.
Malamig. Mailap. Masungit.
At punong-puno ng sugat ang puso.
Pumasok siya sa mansyon para maghanap ng trabaho. Pero sa pagpasok niya sa tahanan ng binata, hindi niya inaasahang mababago ang takbo ng kanyang buhay.
Trabaho lang ba ang mahahanap ni Zoreign sa mansyon ni Caius, o pati na rin ang susi sa puso na matagal nang isinara ng binatang bilyonaryo?
Read
Chapter: CHAPTER 5:ZOREIGN'S POV:“Nandito na tayo sa magiging kwarto mo." saad ni sir David nang huminto kami sa isang pinto.“Okay sir. Salamat!" saad ko.“No worries! Goodluck on your task tomorrow. Ito nga pala ang susi sa magiging kwarto mo.” nakangiting saad niya. Saka niya ako ginawaran ng pala-kaibigang ngiti na walang halong malisya at ibinigay ang hawak na susi.Kaya naman magiliw ko itong tinanggap. “Salamat ulit sir!" nakangiting sagot koSaka na siya umalis, habang ako naman ay binuksan ang pinto ng magiging kwarto ko.Nagulat ako at namangha ng sobra nang tumambad sa akin ang napakalawak na kwarto ko. Parang sala na ‘to sa bahay ng tiyahin ko ah."Wow! Ang ganda at ang laki,” saad ko, saka mabilis na naglakad palapit sa kama. "Ang pa lambot ng kama!” Parang kinikilig na saad ko nang mahawakan ang malambot na kama. Saka ako humiga at tumingin sa kisame.Puti ang pintura na may halong abo. Simple pero elegante. May mga mukhang mamahaling painting na nakasabit sa pader. May telebisyon, air
Last Updated: 2026-07-27
Chapter: CHAPTER 4:ZOREIGN'S POV:“Oh! Paano? Hanggang dito na lang ako. Goodluck sana makapasa ka." nakangiting saad ni Jerrick sa akin.“Thanks!" saad ko.Saka na siya umalis.Napahinga muna ako ng malalim bago kumatok sa pinto.Makalipas ang dalawang beses kong pagkatok ay may nagsalita mula sa loob.“Come in!" baritonong saad niya at napaka swabe sa pandinig.Dahilan para kumabog ng malakas ang dibdib ko dahil sa kaba at excitement.Jusko! Boses pa lang makalaglag panty na! Paano pa kaya kapag nakita ko na siya ng personal?Tototo kaya ang sabi-sabi na pangit siya at may ketong o fake news lang?Saka ko dahan-dahang pinihit ang seradura.Bumungad sa akin ang malamig na paligid. May chandelier na mukhang mamahalin talaga at minimalist na opisina pinaghalong itim at abo ang pintura.Amoy pabango ng isang lalake pero hindi masakit sa ilong. May library sa likod ng swivel chair niya at may office table na gawa sa matibay na kahoy. Tumambad sa akin ang malapad niyang likod, clean cut black hair na parang
Last Updated: 2026-07-27
Chapter: CHAPTER 3:ZOREIGN’S POV:Kinabukasan ay mabilis na naligo ako at nagsuot ng usual get up ko kapag nag-aapply sa isang kumpanya.Puting long sleeve na naka-tuck in sa itim na palda kong hanggang tuhod at may slit sa gilid ng hita ko. Saka kulay krema na doll shoes para makumpleto ang outfit ko.Nag-apply lang ako ng pulbo, konting pink na blush on saka lip tint. Sinuklay ko ang itim, mahaba at straight kong buhok na hanggang sa baywang ko. Saka naglagay ng pulang fiona cologne.Napangiti ako sa salamin.“Ang ganda mo na, Zoreign. Kaya mo yan, ikaw pa ba?" saad ko sa sarili ko.Kinuha ko ang itim kong sling bag saka ang brown envelope na naglalaman ng resume ko.Mabilis na naglalakad ako palabas ng bahay. Alas siyete pa lang ng umaga kaya malamang ay tulog pa ang mga prinsesa at prinsipe.Sumakay ako ng tricycle dahil sa kabilang baranggay lang ang mansyon ni sir Caius Hawthorne."Saan ang lakad mo, miss beautiful?” tanong ni Darius ang binatang tricycle driver.Matagal nang nagpapalipad hangin i
Last Updated: 2026-07-27
Chapter: CHAPTER 2:ZOREIGN'S POV:“Saan ka na naman nagsusuot ha?" saka pumaywang ang tiyahin kong bruha."Nagpasa ng resume tiyang.” maikling saad ko saka iniwanan siya doon habang umuusok ang ilong.Dahil paniguradong puputakan na naman niya ako ng walang humpay.Mabilis na sinara ko ang pinto dito sa kwarto ko na dating bodega. Maliit, masikip at walang kadise-disenyo, tanging mga kaunting damit at gamit ko lamang na pinaglipasan na ng panahon.Bumibili naman ako minsan ng mga damit pero kapag lumang-luma na talaga. Dahil ang natitirang pera ko ay iniipon ko kung sakaling may importante akong gagastusin. Kagaya na lang ngayon na nagpasa ako ng resume at bumiyahe ng malayo.Kumain ako ng masarap kanina para i- treat ang sarili ko kahit minsan lang.Deserve ko naman ‘yon.“Aba’t! Hoy! Lumabas ka riyan at mag-usap tayo!" saad ng bruha kong tiyahin habang walang tigil sa pagkatok sa pinto.Para wala akong marinig ay nagsuot ako ng headset saka nagpatugtog ng music. Ayokong masira ang eardrums ko sa ingay
Last Updated: 2026-07-27
Chapter: CHAPTER 1:ZOREIGN’S POV: “Oh! Ngayong nakapagtapos ka na sa kurso mo. Maghanap ka na ng trabaho para naman may pakinabang ka sa amin Zoreign." mataray na saad ng tiyahin ko na pinaglihi ata sa sama ng loob. Paano ba naman eh yung mukha laging nakasimangot. Imbes na magdamdam sa masakit na salitang sinabi niya ay napangisi pa nga ako. “Anong nginingisi-ngisi mo riyan?" saka niya ako inirapan habang hawak ang abaniko niya at pinapaypayan ang sarili. Suot ang kamiseta niya na kulay pula at hanggang tuhod, may mga curlers pa nga ang buhok niya. Para talagang yung kontrabida lang sa isang palabas. At ko ang bida syempre. Magpapadaig ba ako? Sabay evil laugh ko sa isipan ko. “Tiyang, huwag ho kayong mag-aalala. Kasi bukas na bukas ay mag-aaply ako sa mga kilalang kumpanya. Para naman hindi ko na makita yang pagmumukha niyo… Ay este hindi na kayo mainis sa akin." sabay ngiti ko ng peke. Dahilan para kumunot na naman ang kilay niya. Lumapit ako saka pinilit na ini-stretch ang kilay nito na p
Last Updated: 2026-07-27

When Dreams Wear a Suit
Si Elara Renoir ay isang babaeng matagal nang nangarap ng tunay na pag-ibig. Isang lalaking mamahalin siya sa mundong puno ng panlilinlang. Syempre, hindi mawawala sa kanyang listahan ang gwapo, mabango, at mayamang lalaki.
“Aminin na natin,” aniya, “hindi ka mabubuhay sa mundong ito kung hindi ka magiging praktikal.”
Hindi siya sakim o gold digger. Gusto lang niyang matiyak na ang buhay at pamilyang bubuuin niya ay magiging maayos at maginhawa. Naranasan na niya ang hirap at ayaw na niyang bumalik doon.
Then Rhett Alaric came into the picture.
Years ago, she saw him on a magazine cover. Young CEO, perfectly tailored suit, handsome and composed. His gaze was sharp yet calm. From that moment, he became her ideal man, someone she thought she’d only admire from afar.
But fate had other plans.
One quiet afternoon in a coffee shop, she looked up and there he was. The same man from that magazine, real and breathtaking. For a moment, she could only stare, realizing the man she once dreamed of was standing right in front of her.
Ngunit sa pinakanakakahiya pang pagkakataon ito nangyari. Hindi man lang tulad ng mga teleserye moments na may slow motion at background music.
Sa pagmamadali niyang maibigay ang kape, hindi niya namalayang natapunan niya ito ng mainit na kape—at sa mamahaling suit pa talaga nito bumagsak ang lahat!
Gulat. Pagkapahiya. Kaba. At oo, may halong kilig rin.
Ngunit nang magtama ang kanilang mga mata, malamig. Matapang.
He wasn’t just a man in a suit—he was the man everyone feared to disappoint.
At sa oras na iyon, alam ni Elara na hindi lang kape ang natapon niya, kundi pati ang unang impresyon niya sa lalaking matagal na niyang pinapangarap.
Read
Chapter: (EPILOGUE) Chapter 69: A Billionaire's Unspoken LoveRHEVAN'S POV:(FLASHBACK)Amarie Solenne was my crush who became my greatest love since high school, but I don’t think she’s meant for me.Tanggap ko na ang katotohanang wala akong pag-asa sa puso niya.Sino ba naman kasing hindi mamahalin ang isang tulad niya?Mabait, masipag mag-aral at maganda. Kahit na mahirap ang buhay ay hindi ito naging hadlang para magsumikap siya at makamit ang pangarap niya.Napangiti ako habang tinitingnan siya mula sa kabilang mesa. Nandito kami sa cafeteria kasama ang kakambal kong si Elraeh at nagme-merienda.“Ano na namang nginingiti-ngiti mo diyan, kuya?” nakakunot ang noo ni Elraeh habang hinahanap kung saan ako nakatingin.Bigla ko siyang tinakpan sa mata. Huminga siya ng malalim, medyo nagulat.“Nothing… may naalala lang ako.” seryoso kong sagot.“Sus! Alam ko na kung sino yan! Si Ama—”Naputol ang sinabi niya nang muli ko siyang takpan, ngayon ay sa bibig naman.“Hmp!” mahinang usal niya, naipit ang tinig nito dulot ng pagtakip ko sa bibig niya.Si
Last Updated: 2026-04-07
Chapter: Chapter 68: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricSOLARA’S POV:Paggising ko nang umagang iyon ay agad kong hinanap ang init ng katawan ni Rhevan sa tabi ko ngunit wala ito. Napakunot-noo ako. May kung anong kakaibang pakiramdam ang gumapang sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ito.Nadatnan ko si Arielle na masayang nakikipaglaro kay Ravian sa loob ng playpen. Ang tunog ng kanilang halakhakan ay dapat sana’y nagpapagaan ng loob ko, pero hindi nito tuluyang napawi ang bigat ng loob ko na unti-unting nagpapasikip sa dibdib ko.“Arielle, where’s your daddy?” tanong ko, pilit na pinapakalma ang boses ko.Huminto siya sandali at tumingin sa akin, saka ngumiti. “Daddy told me, na when you wake up, may pupuntahan lang daw siya. But it’s a secret po,” masiglang paliwanag niya.Napakurap ako. Secret? Bakit kailangang maging sikreto pa?“I see…” mahinang tugon ko. “Nag-almusal na ba kayo?”“Not yet po, Mommy. Let’s eat na po,” aya niya habang hawak ang maliit na laruan ni Ravian.Ngumiti ako kahit pili
Last Updated: 2026-04-05
Chapter: Chapter 67: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Pagpasok pa lang namin sa Enchanted Kingdom ay agad kaming sinalubong ng makukulay na gusali, masasayang tugtugin at ang walang tigil na tawanan ng mga batang naglalakad kasama ang kanilang mga magulang. May mga pamilyang nagtutulakan ng stroller, may mga batang may hawak na cotton candy at may mga magulang na abalang kumukuha ng litrato ng kanilang mga anak.Para itong isang maliit na mundong puno ng saya. Isang lugar kung saan kahit sandali ay nakakalimutan ng mga tao ang pagod at problema. Sa bawat sulok ay may rides, food stalls at mga lugar na parang hinango mula sa isang fairy tale.Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mga anak ko.Ang saya sa pakiramdam bilang isang ina, ang makita na masaya ang mga anak mo. Sapat na ‘yon para mapuno ang puso mo.“Mommy! Daddy! Look at the horses!” excited na sigaw ni Arielle habang nakaturo sa carousel.Hindi ko napigilang matawa sa sobrang excitement niya.“Okay, princess. Let’s ride th
Last Updated: 2026-03-15
Chapter: Chapter 66: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE'S POV:Pagpasok pa lang namin sa kusina ay agad kong naramdaman ang bigat ng mga matang nakatutok sa amin. Parang sabay-sabay kaming nasalang sa isang tahimik na interogasyon mula kina Mama, Papa at maging kay Elraeh na nakaupo sa gilid ng mesa habang umiinom ng kape.“Ba’t ngayon lang kayo?” nagtatakang tanong ni Mama habang nakapamewang pa.Agad akong pinamulahan ng mukha. Ramdam ko pa ang init ng mga alaala mula sa kung bakit nga ba kami nahuli sa paglabas ng kwarto.“Ah… eh… ono kasi Ma. Nasarapan kasi kami sa a–ano…” nauutal kong sagot na halos hindi ko na mabuo ang dapat kong sabihin.“Ang ano?” nakataas ang isang kilay na tanong ni Elraeh habang pinipigilan ang isang malokong ngiti.Napalunok ako. Pakiramdam ko ay lalong umiinit ang pisngi ko.Sa gilid ng paningin ko ay nakita kong bahagyang ngumiti si Rhevan. Dahan-dahan nitong hinawakan ang baywang ko. Isang galaw na tila ba sinasabi sa akin na siya na ang bahala.“It's been a w
Last Updated: 2026-03-13
Chapter: Chapter 65: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan AlaricAMARIE’S POV:Ganito pala ang pakiramdam kapag payapa ang isip at puso mo. Nakakatulog ka ng maayos nang walang takot at pangamba na bumabalot sa puso mo.Nang magising ako kinabukasan, ang unang bumungad sa akin ay ang pamilyar at napakagwapong mukha ni Rhevan.Nakatagilid siya sa kama, nakatukod ang isang siko habang pinagmamasdan ako. Para bang matagal na niya akong pinapanood habang natutulog.Ngumiti siya nang mapansin niyang gising na ako.“Good morning, my love. Did you sleep well?” malambing nitong tanong.Napakurap ako nang ilang beses bago tuluyang ngumiti.“Good morning, my love,” sagot ko saka marahang hinaplos ang mukha niya. “Ang sarap ng tulog ko. Parang ang gaan ng pakiramdam ko ngayon.”Nakita ko kung paano kumislap ang mga mata nito sa saya.“I’m glad to hear that. You deserve peaceful mornings like this.” saad niya saka hinaplos ang buhok ko. “Come on, let’s have some breakfast.”Babangon na sana ako ngunit bigla kong napansi
Last Updated: 2026-03-12
Chapter: Chapter 64: A Billionaire's Unspoken LoveBook 2: The Legacy Series: Rhevan Alaric ⚠️ TRIGGER WARNING: May mga eksena sa kabanatang ito na naglalaman ng barilan, karahasan, at madugong pangyayari. Kung ikaw ay sensitibo sa ganitong uri ng tagpo, maaaring laktawan ang bahaging ito. RHEVAN’S POV: Maingat akong naglakad sa likod ng abandonadong warehouse. Mabigat ang hangin sa paligid at amoy pulbura, alikabok at ramdam ang panganib. Ang bawat hakbang ko ay kontrolado at iniiwasang makagawa ng ingay. Hindi pwedeng magkamali ngayon. Saka ikinasa ang baril. Mula sa loob ay narinig ko ang pamilyar na boses ni Sebastian. “Put your guns down, or I’ll blow your companion’s head off.” utos nito. Malinaw ang pagbabanta sa tono niya. Dahil doon ay napilitan ang mga pulis na ibaba ang kanilang mga baril. Kita ko sa mga mata nila ang pag-aatubili pero wala silang magagawa. Naka posisyon si Sebastian sa likod ng isa sa kanila habang nakatutok ang baril sa ulo nito. Habang nakasilip ako sa gilid ng pader ay napansin ako ng isan
Last Updated: 2026-03-10