Chapter: ตอนที่10ภายใต้เสียงที่ดังจอแจ เสียงรถแล่นบนถนนใหญ่เหล่าหนุ่มสาวมากมายต่างพากันสนุกสนานย้านเริงรมย์ เหล่ามั่วสุมของเหล่าวัยรุ่น แต่ในขณะเดียวกันภายในตรอกลึกที่มีเพียงแสงไฟจากถนนที่เล็ดลอดเข้ามา หญิงสาวหน้าตาสละสลวย ผมบลอนด์ยาวจนถึงกลางหลัง กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ไปลางเล่นมือถือไปพลาง ชุดเดรสสั้นจู๋สีดำเป็นสีที่พลางตาไปกับความมืดจนคนส่วนใหญ่มองไม่เห็น ตึกๆ เสียงเดินจากรองเท้าหนังค่อยไปเดินเข้ามาในตรอกซอย ชายร่างหนาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว แขนเสื้อที่ถูกพับขึ้นเล็กน้อย ชายร่างหน้าเดินจนมาถึงตรงหน้าหญิงสาวหญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าเบื่อหนาย"ผมขอไฟแช็คหน่อย""อืม"หญิงสาวโยนไฟแช็คใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ใส่ใจนัก"มาเที่ยวคนเดียวหรอ""ใช่"หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่มีมีหน้าตาลูกครึ่งเลยเปลี่ยนนิสัยจากหน้ามือเป็นหลังมือ "แล้วพี่ชายละคะ มาคนเดียวหรอ"หญิงสาวดันหน้าอกตนเองขึ้นเพื่อหวังให้ชายหนุ่มสนใจตน ชายหนุ่มทำเพียงเหลือบมอง ก่อนจะทิ้งบุหรี่ในมือและเปลี่ยนเป็นโอยเอวหญิงสาวแทน"ครับ"ชายหนุ่มพราวเสน่ห์ ถูกจิ้งจอกสาวยั่วยวนไปอย่างง่ายดาย หญิงสาวเอาผมทัดหนูขึ้นเล
Última atualização: 2026-06-25
Chapter: ตอนที่9เมื่อรุ่งอรุณของเช้าวันใหม่มาถึงนทีค่อยลืมตาขึ้น นทีกระพริบตารัวเพื่อปรับตามให้รับกับแสงที่ผ่านม่านตา มือเรียวควานหาโทรศัพท์บนหัวเตียง แต่ไม่ทันได้ทักไปหาเพื่อนรักของตนก็ถูกสายโทรมาซะก่อน "ฮัลโหลเล็ก""ไปเที่ยวกัน""ตอนไหน""ตอนนี้เลยบี๋""โอเคๆ""งั้นเจอกัน""เค้ารออยู่ใต้คอนโดทีนะ""อืม"นทีรีบคว้าผ้าขนหนู ก่อนที่จะวิ่งเข้าห้องน้ำไปด้วยความเร่งรีบ ผ่านไปไม่นานนักนทีก็ลงมาหาอเล็กซ์ที่นั่งรอนทีมานานแล้ว"ไปกันเลยมั้ยครับคุณหนู""คุณหนูอะไรกัน""งั้นเรียกไรดี"นทียักคิ้วขึ้นเล็กน้อย"เจ้าหญิงดีมั้ยคะ""เลิกเล่นเถอะน้าอเล็กซ์""งั้นก็ได้"อเล็กซ์ขยี้ผมนทีเบาๆ "ผมยุ่งหมดแล้ววว"ก่อนที่จะสบัดตัวจากอเล็กซ์แล้วเดินไปที่รถ อเล็กซ์ไม่รอช้ามาเปิดประตูข้างฝั่งคนขับให้นทีขึ้นไป ในทันที "เราจะไปไหนก่อนเล็ก""สวนสนุก"อเล็กซ์พูดพร้อมยกไหล่เล็กน้อย นทีทำสีหน้ามึนงง ก่อนที่จะมองตัวของอเล็กซ์"ห๊ะ""ไปสวนสนุกกัน""ทำไมถึงไม่บอกเค้าก่อนละ""ก็เทอไม่ถามเอง""ชิ"นทีมุ้ยปากเล็กน้อย อเล็กซ์ที่มามองพอดี ก็เสียอาการจนหลุดยิ้ม น่าเอ็นดูชะมัด เป็นคำแรกที่อเล็กซ์นึกขึ้นมาได้ในหัว ทังสองเดินทางมาถึงสวนสนุก
Última atualização: 2026-06-25
Chapter: ตอนที่8ยามท้องฟ้ามืดครึ้ม ฝนเริ่มโปรยปรายลงมาเล็กน้อย บนท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถที่สัญจรไปมอง กลับมีเด็กน้อยคนครหนึ่งกำลัง กำลังเดินลัดเลาะไปตามช่องว่างระหว่างรถ โดยการถือพวงมาลัยเร่ขายในขณะที่รถยนต์หลากหลายคันกำลังติดไฟแดงอยู่ "แทน" เด็กหนุ่มตัวเล็กที่ออกมาทำอาชีพด้วยตัวเอง ออกมาหาเงินเองโดยไม่หวังเพิ่งทางบ้าน ถึงตัวเขาจะลำบากแสนเค็ญ แต่ก็มีความสุขมากกว่าอยู่ที่บ้านที่เขาไม่อยากเจ้าไปเหยียบอีกเป็นครั้งที่สอง ครอบครัวของแทนเป็นถึงนักธุรกิจที่ประกอบกิจการมากมาย มีสื่อหลายสำนักคอยจับตามอง แต่ใครจะไปรู้ว่าในความจริงแล้วครอบครัวของแทนนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่หลายคนเห็น แทนนั้นเป็นน้องชายของธาม แต่หากว่าธามนั้นเติบโตมาด้วยเงินคือทุกสิ่ง เขาถูกจัดเตรียมพร้อมทุกอย่างไว้ดีที่สุดในสถานะ แตกต่างจากตัวของแทนนั้นราวฟ้ากับเหว ถึงแม้จะมีพ่อแม่คนเดียวกันอีกคนได้ใช้ชีวิตคุณชายส่วนอีกคนต้องตากแดดต่างลมเพื่อส่งตัวเองเรียนถึงแม้แทนจะไปออกงานบางครั้งบางคราวแต่ก็หลายคนไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก แทนเร่ขายพวงมาลัยด้วยตัวคนเดียวไปเรื่อยๆ ถึงแม้ตามจริงแล้วเขาจะมีเงินที่ธามแอบโอนมาให้ตัวเขาทุกเดือนก็ตาม แทนไม่เคยแตะต้อง
Última atualização: 2026-06-25
Chapter: ตอนที่7ทั้งสามพากันมาโรงพยาบาลอีก ประจวบเหมาะกับตอนที่แพทย์ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อย ธามได้ย้ายแม่ของบิว มาที่ห้องพักผู้ป่วยพิเศษหลังจากที่แม่ของบิวรอพักฝื้น"หิวมั้ย""ไม่ครับ""กินอะไรหน่อยเถอะถ้าเราล้มป่วยไปอีกคนจะทำไง""พี่...""ทำไมพี่ต้องมาทำดีกับผมขนาดนี้""ทั้งๆที่เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน"ธามเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของบิว ยิวที่เห็นทางทีของธามก็เลือกที่จะไม่ถามต่อเพราะกลัวอีกคนอึดอัด"เอ่อพี่""หืออ"ธามมองหน้าบิวนิ่งๆ บิวเลือกที่จะหันหน้าหนีธาม ซึ่งธามก็ไม่ได้ว่าอะไร ความเงียบได้เข้าปกคลุมท้องห้องทันที หลังจากคำถามของบิวจบลง แต่มันก็น้าแปลกจริงๆนั่น ใครเค้าจะมาช่วยอะไรกันง่าย แถมไม่เคยรู้จักกันด้วยซ้ำ แม่ของบิวลืมตาขึ้นก็พบกับสถานที่ที่เทอมไม่คุ้นเลย เทอมองไปรอบๆก็เห็นลูกชายตัวเล็กกำลังจ้องมองการกระทำของตัวเองเทอ ก่อนที่จะกดปุ่มเรียกหาพยาบาล "หิวน้ำมั้ยครับแม่""อืม"หญิงชราตอบอย่างเชื่องช้า"แม่ครับแม่หายแล้วนะ""งั้นหรอ"น้ำตาแห่งความดีใจ ได้หยดลงมาที่แก้มของหญิงชราท่านนี้ เทอสะอื้นเบาๆ"แล้วคุณ""ธามครับพี่เค้าชื่อธาม""ให้เค้าเข้ามาหาแม่หน่อย"แต่ไม่ทันที่บิวจะได้ไปตามร่างสูงก็อย
Última atualização: 2026-06-25
Chapter: ตอนที่6ธามที่กลับมาที่คอนโดของตนก็ทันทีที่ถึงห้องร่างหนาก็ทิ้งตัวลงไปบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าที่ถูกสะสม พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักหาใครบางคน "เลขา""ว่าไงครับท่าน""เอาพาราขึ้นมาให้ฉัน""ท่านจะรับอะไรเพิ่มเติมรึป่าว""ข้าวมาด้วยก็ดี""โอเคครับ"หลังจบบทสนทนาจาก เลขาเค้าก็รีบโทรหาเบอร์คนๆหนึ่ง นที่กำลังนั่งคุยกับลูกค้ารายใหญ่ อยู่จู่ๆก็มีสายเข้ามา จนทำให้ทั้งลูกค้าของนทีและตัวเขาเองต้องหันมองเป็นตาเดียวกัน"คุณนทีจะไม่รับสายหรอคะ"นทีนิ่งไปสักพัก ก่อนทีจะลุกขึ้น "ขออนุญาตไปคุยธุระสักครู่นะครับ"ลูกค้าของคนทีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะปล่อยนทีไปคุยโทรศัพท์"ฮัลโหล" นทีเอ่ยกับปลายสาย"ทำไมภรรยาผมถึงรับสายผมช้าจัง ผลงอนได้มั้ยเนี่ย""อย่างี่เง่าหน้าธาม""คุณภรรยา""แค่ในนาม" นทีตอบสวน"แต่ก็มีทะเบียนสมรส""คุณไม่คิดจะยอมผมจริงๆสินะ""ใช่""แล้วสรุปทำไมคุณถึงรับสายผมช้า""ผมคุยกับลูกค้าอยู่""งี้ผมก็กวนอะดิ""ไม่ๆ""คุณออกมาคุยกับผมนานละนะ""อ่า""ขอกำลังใจหน่อย" นทีพูดเสียงเบา"ห๊ะเมื่อกี้คุณพูดอะไรนะผมไม่ได้ยิน""ป่าวๆ" "อืม งั้นไปทำงานเถอะ""สู้ๆนะครับคุณภรรยา"ธามพร้อมตัดสายของของนทีไป น
Última atualização: 2026-06-25
Chapter: ตอนที่5รุ่งเช้าของอีกวันร่างบางได้ขยับเล็กน้อย แสงแดดที่ส่องผ่านผ้าม่านในยามเช้า ทำให้นทีต้องตื่นขึ้นมาจากห้วงความฝัน ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมา ก่อนที่จะควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียง เขาก็ได้พบว่าขณะเวลา9:00 ซึ่งมันแปลว่าตัวนทีเองกำลังจะไปทำงานสาย ถึงตัวนทีจะเป็นถึงรองประธาน แต่เขาก็ไม่สามารถไปสายได้ตลอดเพราะต้องเป็นตัวอย่างให้พนักงานคนอื่น "เชี่ยสายละ"ไม่นานนักเขาก็สังเกตเหตุสายที่ไม่ได้รับนับร้อยสายได้ คนที่โทรมานั่นไม่ใช่ใครที่ไหนนั้นก็คือผู้ช่วยของเขาทีนั้นเอง ทำไมถึงไม่แจ้งเตือนนะหรอ นทีเปิดโหมดพระจันทร์เวลานอนหลับเสมอเขามองทั้งข้อความที่ถูกส่งมาเป็นร้อยๆ นั้นก่อนจะโยนโทรศัพท์ไว้ที่เตียงอละลุกเดินเข้าห้องน้ำปล่อยให้ข้อความนั้นแจ้งเตือนต่อไป"คุณนทีครับ""ถึงเวลาแล้วนะครับ""เมื่อไหร่คุณจะมา""โฮลโหลตอบด้วย""โอเค ผมจะรอ"8:30"ท่านค้าบบ""สายแล้วนะ""เมื่อไหร่ท่านจะมา""ตอบผมด้วย""เจ้าอยู่ไส""ท่านรองงง""สวยละเด้อ""เห็นข้อความแล้วรีบมาได้แล้วนะครับ"ร่างบางเดินออกมาห้องน้ำด้้วยร่างกายที่เปลื่อยเปล่าแต่ก็ยังมีผ้าขนหนูผืนหนึ่งพันรอบเอวเอาไว้นทีเห็นข้อความก็นั่งลงบนเตียงเพื่อตอบข้
Última atualização: 2026-06-25
Chapter: บทที่4 ความคิดถึงในตอนที่สายลมกำลังนอนดูซีรี่ย์เรื่องโปรดพร้อมกับกินขนมที่ตนเพิ่งออกไปซื้อมาอย่างสบายใจนั้น เห้อออ ยังไม่ง่วงเลย แถมพรุ่งนี้ก็วันหยุดด้วย ทำอะไรดี เนื่องจากความเบื่อหน่ายที่มีในตอนนี้ทำให้สายลมได้รุ้ตัวว่าเขาเหงาขนาดไหน ไม่นานนักเสียงแจ้งเตือนจากดทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น ติ้ง ติ้ง ติ้ง สายลมที่กำลังๆอยู่พอดี ก็หันมองมือถือที่เพิ่งมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เพราะนั้นแปลว่าเพื่อนเขายังไม่นอนนั้นเอง "อีลม""ช่วยกูด้วยยย"ทรานเพื่อนของสายลมเปิดแชทมาพร้อมกับโวยวายอะไรก็ไม่รู้ สายลมไม่รอช้าที่จะเอ่ยถามเพื่อนตนว่าเกิดอะไรขึ้น "มีอารายย""มีอะไรว่ะ" เนื่องจากเป็นกลุ่มใหญ่ไม่วายโดนเพื่อนคนอื่นโวยตามกันมีติดๆ เพราะนี้เป็นเวลาหลับเวลานอนแล้ว"กูจะเล่นเกม!!"แซนที่หัวร้อนเนื่องจากโดนทักมากวนในตอนที่เล่นเกมพอดี แถมยังทำให้แพ้ในตานั้นด้วย ก็คงหัวร้อนเป็นธรรมดา"กูจำได้ว่าเรียกอีลมคนเดียวนะ""ก็มันเด้งหมดมั้ย""ใช่!!""สรุปมีเรื่องอะไร"ลมที่เห็นนอกเรื่องมากเกินไปแล้วก็ไม่รอช้าที่จะดึงกลับเข้าประเด็นที่ทราน เรียกชื่อเขาเป็นการเปิดแชท "มึงพี่ซีบอกให้มึงไปช่วยอะ""ตอนนี้อะนะ""เออดิ""เห็นว่าพรุ่งนี้ม
Última atualização: 2026-01-19
Chapter: บทที่3 ชายแปลกหน้าณ เวลา 22.30 น.สายลมกำลังนั่งกินขนมอยู่ในคอนโดของตน พร้อมกับดูซีรีส์เกาหลีบนโซฟา จนกระทั่งตัวสายลมได้หยิบขนมชิ้นสุดท้ายเข้าปากและกินมันไปในที่สุด สายลมพยายามควานหาขนมจากซองที่ว่างเปล่าไปเป็นที่เรียบร้อย สายลมพยายามหาขนมอยู่นานสองแม้กระทั่งยกขึ้นมาเทใส่ปาก จึงรู้ว่ามันหมดไปแล้วจริงๆ"หมดอีกละ เห้อออ"สายลมก้าวเท้าออกจากโซฟาของเขา ก่อนที่จะเดินไปที่ห้องครัวของตน เพื่อหาขนมซองใหม่ สายลมพยายามควานหาอยู่นานสองนาน ค่อยๆเปิดชั้นวางไปทีละชั้น ชั้นแล้วชั้นเหล่าจนกระทั่งเปิดตู้เย็นก็เจอเพียงแค่ความว่างเปล่าที่รออยู่ "เฮ้ย หมดจริงดิ"สายลมทำหน้าเซ็งเล็กน้อย เมื่อรู้ว่าขนมาที่ตัวเองตุนไว้นั้นหมดไปแล้ว สายลมไม่รอช้าที่จะเดินไปที่ห้องนอนหาชุดใหม่และอาบน้ำที่ไม่ได้อาบตั้งแต่หัวค่ำจนเวลาล่วงเลยมาถึงเวลานี้ เมื่อทำอะไรเสร็จเรียบร้อยพร้อมออกจากบ้านสายลมหยิบกระเป๋าตังค์จากห้องตนแล้วรีบเรียกลิฟต์อย่างใจร้อน จนลืมสิ่งที่ตนเพิ่งกลัวเนื่องจากความหิวได้ครอบงำจิตใจของสายลมไปแล้ว คงไม่มีใครหยุดสายลมได้นอกจากขนมเพราะตัวเขารีบกลับมาดูซีรีส์ที่ค้างคาไว้ ไม่นานนักลิฟต์ก็มาถึงชั้นของสายลม สายลงเดินออกมาจากคอนโด
Última atualização: 2026-01-19
Chapter: บทที่2 น่ารักรุ่งสร่าง มีแสงเล็ดลอดผ่านจากม่านเล็กน้อย ปรากฏร่างของสายลมที่นอนสงบนิ่งอยู่บนเตียง มีแสงกระทบมาที่หน้าของสายลมเล็กน้อยก่อนที่จะมีเสียงของโทรศัพท์ดังขึ้น ติ้ง ติ้ง จนทำให้ร่างเล็กต้องลืมตาตื่นขึ้นมาดูข้อความที่ถูกส่งมาหาตน"ฮายย ทุกคน""อะไรของมึงอีก"เมื่อมีคนมารบกวนเวลานอนนั้นก็คงไม่พ้นโดนเพื่อนในกลุ่มโวยแน่นอน"แต่เช้าเลยนะมึง""แหมม กูอุตส่าห์ช่วยปลุก""ใครขอไม่ทราบ"สายลมที่เพิ่งตื่น ก็โมโหเล็กน้อยเพราะปกติไม่มีใครมากวนเวลานอนของเขายกเว้นเพื่อนตัวเอง"อ่ะ อีคนสวย""ตบกะกูมั้ยคะ!!""จะเอาไหม""อุ้ย~ ไม่จ่ะๆ"สายลมที่เห็นเพื่อนตนห้าวแต่เช้า ก็ทำหน้าเบื่อหน่ายก่อนที่จะส่งอิโมจิลงในแชท"แล้วมีอะไร""กูจะบอกว่ากูเหงามาก!!!""พวกมึงรีบมามอที""อ้าวแล้วมึงรีบทำไม""กูพ่อกูอะดิมีงานเช้า""กูเลยต้องติดรถพ่อมาแบบนี้ไง""เออๆ""รอแป๊บเดียวกูรีบไป""กูน่าจะสาย""ไอ้ลม""ว่า""ข้าวเหนียวหมูปิ้ง"สายลมคิ้วขมวดขึ้นเมื่อเพื่อนพิมพ์แบบนี้ ก็รู้เลยว่าต้องฝากเค้าซื้อไปให้อีกแน่นอน "หมู4เหนียว1""กูหมู8เหนียว2""อีอ้วน!!""เดี๋ยวกูตบ""คนละ100"สายลมที่เห็นช่องทางการเงินก็รีบยื่นข้อเสนอให้เพื่อนตนท
Última atualização: 2026-01-19
Chapter: บทที่1 ครั่งรัก♡ภายในตรอกซอย ที่มืดมิดและไม่มีผู้คนเดินผ่านไปมา มีเพียงความมืดและความเงียบ ทางเข้ามีแสงสว่างจากท้องถนนสาดเข้ามาเล็กน้อย ซอยที่ราวกับไม่มีจุดสิ้นสุดที่ทางเดินเนื่องจากถูกความมืดปกคลุมสถานที่แห่งนี้ กลับมีหญิงสาวที่เดินเข้ามาในตรอกซอกอันน่ากลัวนี้เพียงลำพัง โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็น เธอเข้ามาในซอยแห่งนี้เพื่อคุยมือกับเพื่อนสนิทเพียงเท่านั้น หารู้ไม่ว่ามีผู้ชายผู้หนึ่งสวมสูทและแมวเพื่อปกปิดใบหน้าของตน กำลังจ้องมองหญิงสาวที่กำลังคุยโทรศัพท์อยู่อย่างจดจ่อราวกับรอคอยอะไรสักอย่าง "ฮัลโหลแก" "ว่าไง" "เออ" "กำลังกลับเนี่ย" ตุ๊บ ราวกับมีเสียงอะไรสักอย่างตกลงมาจากที่สูง หญิงสาวตกใจเล็กน้อยจึงหันกลับไปมองก่อนจะพบเพียงแค่เแมวดำที่ยืนอยู่ข้างบนลังกระดาษเมื่อเป็นเช่นนั้นหญิงสาวจึงไม่ได้สนใจอะไรมากและกลับไปคุยกับเพื่อนของเธอต่อ เมื่อเธอเริ่มเดินลึกเข้าไปในซอยขึ้นเรื่อยๆเทอจึงชะงักเล็กน้อย ความรู้สึกเหมือนกำลังมีคนเดินตามเธอมันชัดขึ้นเรื่อยๆจนน่าแปลก "ก..แก" เธอรีบเดินลึกเข้าไปเรื่อยๆเพื่อหวังที่จะเจอทางออกของซอยๆนี้ "ป..ป.ป่าวไม่มีอะไร" หญิงสาวเสียงตะกุกตะกักและสั่นเทาเล็กน้อยเนื่องจากความ
Última atualização: 2026-01-19