Novels by Sienna Fox

Dahan-dahang bumukas ang mga mata ni Aera.Malabo ang kanyang paningin sa una.Puting kisame.Malamig na ilaw.At isang pamilyar na pigura na nakaupo sa tabi ng kanyang kama.Si Ethan.Nakayuko ito habang hawak ang kanyang kamay.Halatang ilang araw nang hindi nagpapahinga.Magulo ang buhok.Maitim ang ilalim ng mga mata.At tila pumayat pa.Bahagyang gumalaw ang kanyang mga daliri.Agad na napaangat ang ulo ni Ethan.Nanlaki ang mga mata nito."Aera?"Mahina siyang ngumiti.Ngunit bago pa siya makapagsalita ay mabilis na tumayo ang lalaki.Parang natatakot na baka panaginip lamang ang lahat."Aera..."Bahagyang namamaos ang boses nito.Hindi niya alam kung ilang beses nitong binigkas ang kanyang pangalan sa nakalipas na tatlong araw.Tiningnan niya ito nang mabuti.At agad siyang nakaramdam ng kirot sa puso.Dahil mas mukha pang siya ang nasaktan kaysa sa kanya."Ang pangit mo."Mahina niyang biro.Natigilan si Ethan.Pagkatapos ay bahagyang natawa.Isang mahinang tawa na may halong pagod at ginhawa."

Alas-nuwebe y medya nang magsimula ang press conference.Punong-puno ng mga mamamahayag ang conference hall.Sa gitna ng entablado ay nakatayo si Aera habang hawak ang remote ng projector.Sa kanyang likuran ay ang lahat ng ebidensyang maglilinis sa pangalan ng Dela Cruz Atelier.Sa ibaba naman ng entablado, tahimik na nakaupo si Ethan.Ngunit hindi siya nakikinig sa presentasyon.May kung anong hindi mapakali sa kanyang dibdib.Parang may paparating na panganib.Samantala, sa kabilang gusali...Tahimik na nakapwesto ang isang sniper.Nakatutok ang rifle nito sa dibdib ni Aera.Nakadiin na ang daliri nito sa gatilyo.Sa loob ng conference hall, tuloy-tuloy ang pagsasalita ni Aera."Ang lahat ng ebidensyang ito ay magpapatunay na may planadong sabwatan upang sirain ang aming kumpanya."Lumabas sa malaking screen ang mga dokumento.Nagkagulo ang mga reporter.Sunod-sunod ang flash ng kamera.Pagkatapos ay lumitaw ang pangalan ni Chang Tan.Kasabay noon—Humigpit ang daliri ng sniper.At pinindot ni

Alas-sais ng umaga. Kakaunti pa lamang ang gising sa buong lungsod.Nang lumabas si Aera mula sa gusali ng kumpanya habang hawak ang external hard drive, bahagya pa lamang nagliliwanag ang kalangitan.Hindi na niya pinasama ang kanyang asawa.Buong gabi itong gising at halatang pagod na pagod. Maitim ang ilalim ng mga mata nito kaya halos pilitin niya itong maupo sa sofa ng lounge.“Matulog ka na muna ng dalawang oras,” sabi niya.“Pumunta ka samin ng alas-otso. Ang press conference ay alas-nuwebe y medya.”Naibalik ni Ethan ang mga ebidensya na nawala kina Aera, kaya kailangan agad ng babae na magsagawa ng press conference upang iligtas ang reputasyon at negosyo ng kumpanya.Tumingin siya rito ngunit hindi nakipagtalo.Nang tumalikod na siya para umalis, hinawakan nito ang kanyang pulsuhan.“Isama mo si Tj, hindi ka na pwedeng umalis ng hindi mo siya kasama.”Si Tj ang bagong tauhan na kinuha ni Ethan upang maging personal na bantay ng kanyang asawa.“...Sige.”Si Tj ang nagmamaneho ng

Nang dumating si Ethan sa kumpanya ng kanyang asawa, ang Design Department na lamang ang may ilaw sa buong palapag.Si Roan at dalawa pang designer ay nakaupo sa harap ng ilang computer, abala sa trabaho. Naka-seal pa rin ng pulisya ang karamihan sa mga propesyonal na kagamitan ng departamento.Nang makita nilang pumasok si Ethan, bahagya silang kinabahan.“Nasaan si Aera?” tanong niya.“Si Miss Aera po?... nasa opisina po,” maingat na sagot ni Roan.“Kasama niya si Miss Suzy. Tatlong oras na siyang nasa loob. Wala siyang sinasabi at ayaw rin niyang may pumasok.”Tumango ang lalaki at naglakad patungo sa opisina sa dulo ng pasilyo.Binuksan niya ang pinto.Nakita niyang nakaupo sa sofa ang kanyang asawa.May lumang photo album sa kanyang kandungan.Katabi nito si Suzy. Nang makita nito si Ethan, tahimik itong tumayo at lumabas ng silid, saka marahang isinara ang pinto.Lumapit si Ethan at lumuhod sa harap ng kanyang asawa.Hindi siya nito tiningnan.Marahang hinaplos ng kanyang mga daliri a

Dumating na ang panahon ng tag-ulan.Nakatayo si Zach sa harap ng bintana habang pinagmamasdan ang mga patak ng ulan na dumadaloy pababa sa lumang salamin.Ikapitong araw na nila sa maliit na bayan malapit sa hangganan.Halos magaling na ang sugat sa kanyang lalamunan.Hindi na masakit magsalita, ngunit mas mababa na ang kanyang boses kaysa dati at may magaspang na paos na tunog.Kapag tumitingin siya sa salamin, halos hindi na niya makilala ang sarili.Sobrang pumayat siya.Lumitaw ang kanyang cheekbones sa ilalim ng manipis na balat.Lumubog ang kanyang mga mata.Ang kanyang jawline ay tila inukit ng matalim na kutsilyo.At ang dati niyang mga mata ay wala nang anumang bakas ng liwanag.Sabi ni Chang, maganda raw ang hitsura niyang iyon.Hindi na siya katulad ng dating mayabang na CEO ng Tuazon Group.Mas mukha raw siyang isang taong nakabalik mula sa impiyerno.Walang sinabi si Zach.Hindi niya kailangang maging katulad ng kahit sino.Isa lang ang kailangan niya, ang manalo.Sa ikaapat na gab

Samantalang sa Baguio, nakatakda na ang press conference ng alas-tres ng hapon. Alas-diyes pa lang ng umaga, nakaupo na si Aera sa pansamantalang opisina ng Design Department, huling beses na sinusuri ang mga ebidensyang ipapakita sa press conference.Nakatayo sa tabi niya si Chriztle. Magkatabi silang nakatitig sa monitor habang isa-isang tinitingnan ang mga scanned copy ng mga draft at iba pang dokumentong nagsisilbing ebidensya.Seryoso silang tinitingnan ang mga ebidensya nang may kumatok sa pinto.Pumasok si Suzy na may dalang dalawang tasa ng kape at inilapag ang mga iyon sa mesa.Kagabi lang ay opisyal na siyang lumipat sa apartment ni Aera upang samahan ito sa gitna ng lahat ng kaguluhan.Hindi na tumanggi si Aera.Alam niyang sa sitwasyon niya ngayon, hindi niya kailangan magpanggap na kaya niya ang lahat mag-isa.“Kinumpirma na ni Shawn,” sabi ni Suzy.“Inaprubahan na ng korte ang preservation order para sa mga ebidensya. Mamayang hapon, ise-seal nila ang mga orihinal na draft

Agad na napalingon ang babae sa pintuan, tiningnan niya ang lalaki ngunit hindi man lang siya nito tiningnan pabalik. Mabilis na lumapit si Raiza, inabot ang pambahay na tsinelas nito at kinuha ang itim na coat na suot niya.Sakto naman na lumabas ng kwarto si Catherine. Nang makita si Nathaniel na kakauwi lang, nagtanong siya agad.“Kumain ka na ba?”Tumango lang ang lalaki bilang tugon bago tahimik na umakyat sa second floor ng bahay.Dahan-dahang binawi ni Arabella ang kanyang tingin.Kinabukasan tinawagan ni Catherine si Lorenzo, sinabi nito na nais munang muling suriin ng kabilang panig bago magdesisyon kung itutuloy pa ba nila ang pagpirma ng kontrata.Nang marinig iyon ni Arabella, hindi niya maiwasang magduda.Sa mundo ng negosyo, kapag malapit nang mapirmahan ang isang kasunduan at biglang may ganitong dahilan, kadalasan ay palusot lamang iyon. Ninety percent ng mga ganitong kaso ay nauuwi sa pagkansela ng kontrata.Malinaw na may nangyaring problema sa pinakahuling parte ng

Nagsimula ng kumanta ang TheJuans, lalo ng natuwa ang mga tao na nanunuod. Tuluyan ng naging masaya ang buong concert hall. Tuluyan nang nawalan ng gana si Chriztle dahil sa mga taong nakita niya kanina.Sa kabutihang-palad, unang nag perform ang isa sa mga paborito niyang banda. Talagang maganda ang concert ngayon kumpara noong nakaraang taon.Habang nakikinig sa musika, unti-unting nailalayo ni Arabella ang isip niya kay Nathaniel.Sa totoo lang, hindi naman talaga siya ganoon kadaling naka-move on gaya ng ipinapakita niya.Ngunit nang makita niya ang susunod na aakyat sa entablado, bahagyang nanigas siya.Nakasuot si Valentina ng isang kulay-lilang strapless gown na puno ng kumikislap na mga dyamante. Nakaayos pataas ang mahaba nitong buhok at lalong namumukod-tangi ang maganda nitong mukha. Para itong nagniningning sa ilalim ng mga ilaw.Mula sa kinauupuan ni Arabella, kitang-kita niya ang tagiliran ng mukha ni Nathaniel.Nakatitig ito sa dalaga sa entablado nang may buong atensyon.

Pagkatapos ng tanghalian, alam ni Lhanze na may gustong pag-usapan sina Nathaniel at Sir Jim, kaya nagpaalam siya at umalis kasama ang iba pang guro ng paaralan.Habang naglalakad ang dalawa, biglang nagtanong ang matanda.“Napag-isipan mo na ba kung ano ang ipapangalan mo sa anak mo?”Mabilis na sumagot ang lalaki,“Hihintayin po muna namin na ipanganak ang bata bago po kami mag desisyon.”Tumango ang matanda, pero ramdam pa rin ng lalaki ang mabigat na aura nito.“Kahit ano pa ang ginagawa mo ngayon, walang kasalanan ang bata. Isa ka nang taong may responsibilidad sa lipunan. Sana ay panindigan mo rin ang responsibilidad mo sa pamilya.”Sa kaibuturan ng kanyang puso, umaasa pa rin siyang mare-realize ng lalaki ang pagkakamali nito at magbabago.“Kapag hindi maayos ang paghawak sa pag-aasawa at relasyon, habang-buhay mong dadalhin ang epekto nito. Alam kong bata ka pa, matagumpay ang career, at kasama mo ang babaeng mahal mo. Sa edad mo, malamang iniisip mong kaya mong solusyonan ang

Binawi ni Valentina ang tingin niya at sumunod kay Andrei papasok ng restaurant.May nakatakda silang meeting sa isang nakatatanda kaya dumiretso sila sa isang pribadong silid.Pagkatapos mag hapunan nina Arabella, nabanggit na pala ni Dominic sa manager ng restaurant ang tungkol sa kanila kaya hindi na sila pinagbayad.Paglabas nila ng restaurant, nagsimula nang bumagsak ang ulan.“Hindi ko alam na maaga pala ang tag-ulan ngayon,” sabi ng Professor.Iniunat ng babae ang kamay niya upang saluhin ang patak ng ulan. Pagdampi nito sa kanyang palad ay agad siyang natuwa.“Oo nga. Mukhang mas lalamig din ang taon na ito,” sagot niya.Inalalayan siya ni Catherine pababa ng hagdan habang sabay silang naglakad papunta sa parking area ng restaurant.Bago sumakay si Arabella sa kotse, nagpaalam siya kay Professor Lhanze.Habang papunta naman si Lhanze sa sarili niyang sasakyan, napansin niya si Valentina na nakatayo hindi kalayuan.Suot nito ang kulay rosas na fur coat, nakalugay ang mahabang b

“Lolo!”Biglang may narinig na matamis at malambing na boses.Si Khloe ay nakasuot ng kulay rosas na jacket. Ang kanyang sumbrerong may tainga ng kuneho ay pataas-baba sa bawat galaw niya. Sa sobrang cute at lambing niya, para talaga siyang isang munting mabalahibong kuneho habang mabilis na tumatakbo papunta sa hardin. Maingat naman siyang sinusundan ng kanyang yaya.“Miss, dahan-dahan po,” nag-aalalang sabi ng yaya.Agad na lumapit si Angie sa kanyang apo at binuhat ito.“Naku, ang apo kong si Khloe! Mag-ingat ka, paano kung madapa ka?”Yumakap ang bata sa leeg ng kanyang lola at hinalikan ito sa pisngi.Napangiti agad ang matanda hanggang sa lumalim ang mga kulubot sa gilid ng kanyang mga mata. Hindi niya napigilang haplusin ang malambot na buhok ng bata.“Batiin mo si Uncle Nathaniel.”Tumingin si Khloe sa lalaki at malambing na ngumiti.“Hello Uncle Nath.”Lumambot ang tingin ng lalaki. Iniabot niya ang kanyang mga kamay.“Gusto mo bang magpabuhat kay Uncle?”Masunuring iniabot n

Napatingin si Lola Maricel sa kanilang dalawa at nagtanong, “Natapos na ba?”“Opo, natapos na po. Malaking tulong talaga si Pinsan. Kailangan ko siyang ilibre ng maayos na pagkain sa susunod.”“Dapat lang na ilibre mo siya, lagi ka nang humihingi sa kanya ng pabor.” sagot ng matanda.Matapos magpaalam sa mga nakatatanda, nagsuot na ang babae ng jacket at sumunod kay Nathaniel palabas.Naiparada na ng driver ni Nathaniel ang kotse sa tapat ng pinto. Dire-diretso itong nag lakad ito habang nakapamulsa at agad na sumakay ng kotse.Halos kakatila lang ng ulan kaya naman medyo madulas ang kalsada ngayon. Maingat na inalalayan si Arabella ng isang kasambahay mula sa pagbaba ng hagdan hanggang sa maihatid siya sa harap ng kotse.Sa loob ng sasakyan, ang lalaki ay nakatingin sa cellphone, mukhang may kausap o may mine-message. Hindi niya man lang tiningnan ang babae.Pagkasakay niya, agad isinara ng driver ang pinto at nag maneho palabas ng mansyon. Tahimik ang loob ng kotse, nag aalinlangan