Novels by Ms. Nini

Tuluyan namang natulala si Nikki nang marinig ang utos!“Sir Sebastian, ano po... Kung maramihang pagbili po ang gagawin natin, maaari pong makipagnegosasyon ang kompanya nang direkta sa supplier para makakuha ng mas mababang presyo.”Tiningnan siya nang bahagya ni Sebastian, “Kailan pa nawalan ng pera ang kompanya natin?”“Ay, hindi po, Sir. Hindi po ganoon ang ibig kong sabihin.” Napakahusay ng performance ng kompanya sa nakalipas na dalawang taon, at alam iyon ng lahat ng tao sa buong industriya.Naglangan nang ilang sandali si Nikki bago nagpatuloy, “Pero kung ganito po ang gagawin nating paraan ng pagbili, baka mapansin po ni Ma’am na may kakaiba—gusto niyo po ba na malaman niya, o mas mabuting itago natin?”Nag-isip nang sandali si Sebastian bago umayos ng upo. “Huwag mo nang ipaalam sa kaniya. Kaya naman, hayaan mo na ang bawat branch ang bumili nang kanya-kanya, pero siguraduhin mo na dadaan ang lahat ng orders sa link na ibinigay sa kaniyang public account.”Sa ganoong paraan

Bahagyang napangiti nang pilit si Rigor, “Ma’am, medyo maliit po ang apartment na ito, tsaka medyo simple lang po ang naging renovation dito.”Binalewala lang ni Celestine ang kaniyang komento. “Sa tingin ko naman ay maganda at maayos ito. Dito na lang tayo, ito na ang kukunin ko.”“Sige po, Ma’am. Ako na po ang bahalang mag-asikaso ng transfer procedures para sa inyo sa loob ng susunod na dalawang araw. Maaaring kailanganin niyo rin pong sumama sa akin para sa ilang pirma.”“Mm, maraming salamat sa tulong mo, Rigor.”Sa katotohanan, ang bahay na ito ay nakuha lang din ni Sebastian mula sa isang kliyenteng nagbayad ng utang. Hindi naman ito binibigyang-pansin ng lalaki kaya hinayaan lang niyang nakatambak doon nang mahabang panahon.Subalit talagang nagustuhan ito ni Celestine—may tatlong kwarto at dalawang sala, simple ngunit elegante ang dekorasyon, may kumpletong kasangkapan at gamit na, kaya naman pwedeng-pwede nang lipatan bitbit lang ang kaniyang mga bagahe.Sa kaniyang isip ay

Kasabay ng kaniyang pagtataka, napansin niya rin ang napakalapit na distansya sa pagitan ni Mark at Celestine, at doon ay tila ba may kung anong pumasok sa kaniyang isip.Don’t tell me... may gusto ang batang ’to kay Celestine?Medyo nagduda si Tricia, subalit hindi niya ito ipinakita sa kaniyang mukha.Nang mapansin ni Mark ang pagpasok ni Tricia, agad niyang iniayos ang kaniyang tayo nang hindi halata at bahagyang lumayo kay Celestine habang nagsasalita, “May appointment kasi ako sa mga kaibigan ko mamayang hapon para sa isang street shoot, kaya pumasok ako nang maaga para ma-turn over ko na ang mga natapos kong trabaho.”Ibinaba ni Tricia ang kaniyang bag at tumango bilang pagsang-ayon: “Sige, basta’t tapos mo na ang mga dapat gawin, maaari mo nang asikasuhin ang mga personal mong lakad.”Hindi naman maramot na boss si Tricia; mas pinapahalagahan niya ang kalidad at efficiency ng trabaho. Hangga’t hindi naapektuhan ang mga deadlines, pwedeng-pwede ang flexible work schedule.Ipinas

“...” Hindi na nag-abala pang sumagot si Celestine. Inirapan niya lang ito nang may halong inis at pilit na lumingon sa ibang direksyon.Pero hindi pa rin binitawan ni Sebastian ang kaniyang mukha. Nanatiling nakahawak ang mga daliri nito sa kaniyang baba, dahan-dahang hinaplos ang kaniyang malalambot na labi, habang ang kaniyang malalalim na mata ay nananatiling nakatitig nang seryoso. “We’ve already lived like this—para saan pa at ipipilit mo ang divorce? Does it really matter?”“Of course it matters! Gusto ko ng personal freedom.”“You are already free, Celestine.”“Hindi! Hangga’t dala ko ang titulo bilang ikatlong munting maybahay ng pamilya Riego, magagawa mo pa rin akong gipitin gamit ang pangalang ’yan kahit kailan mo gusto.” Para pilitin siyang gawin ang mga bagay na hinding-hindi niya naman nanaisin.Bahagyang ngumiti si Sebastian, “Noong Laba Festival nga lang nakaraang araw, did I force you to come back to the old house with me? Hindi, ’di ba?”“...” Nanatiling tahimik si

Habang nasa gitna sila ng matinding tensyon, biglang bumasag sa katahimikan ang malakas na iyak ng isang sanggol mula sa itaas.Gising na ang mga bata mula sa kanilang tanghaling tapat na tulog.Mabilis na tumayo si Celestine at umakyat patungo sa loft. Gaya ng kaniyang inaasahan, ang kaniyang munting anak na babae ay iwinawagayway ang kaniyang maliliit na kamay habang ang mukha ay lukot na lukot sa pag-iyak.Agad niyang binuhat ang kaniyang anak at buong lambing na inaliw ito.Subalit paglipas ng ilang segundo, nagising na rin ang kaniyang kakambal na lalaki at nagsimula na ring umiyak.Hindi kayang asikasuhin ni Celestine ang dalawang sanggol nang sabay. Habang nahihirapan siyang buhatin ang kaniyang anak na lalaki gamit ang kaniyang isang kamay mula sa kumot, biglang umakyat si Sebastian.Napakataas at napakalaki ng kaniyang pangangatawan, kaya naman sa loob ng loft na may taas lang na dalawang metro, mukha siyang isang higante na sumakop sa buong espasyo.“Akin na si baby girl.” B

Biglang humakbang pabalik si Celestine mula sa kuryente ng kaniyang emosyon. Parang may kung anong init na gumapang sa puso niya nang marinig ang mga salita ni Sebastian. Tiningnan niya ito—kalmado ang mukha, pero may kakaibang lambot sa mga mata nito na nagpahinto sa mundo niya kahit saglit lang.Akala niya kasi talaga, gagamitin ng lalaki ang pagkakataon para ipitin siya. Pero ang totoo, gumagawa lang pala ito ng dahilan para mapilit siyang tanggapin ang pamanang iyon.Doon lang talaga na-realize ni Celestine—he really changed. Hindi sa masamang paraan, kundi papunta sa kung anong mas mabuti.But sadly, timing is everything. At lumipas na ang tamang panahon para sa kanila.Nang mapansing hindi siya sumasagot, bahagyang naitaas ni Sebastian ang kaniyang kilay, na tila naghihintay ng kumpirmasyon.Umayos ng upo si Celestine at pilit na nagpaliwanag, “Kasi... hindi naman sa nagpapakapremyo o nagmamalaki ako, Sebastian. Kaya lang, ang laking pera nun. Sobrang bigat tanggapin, parang hin