Chapter: Book 2: chapter 22**Kabanata 22: Family Date**Kinabukasan, maagang nagising si Gab. Amoy kape at toasted bread ang buong bahay. Pagbukas ko ng pinto, naka-apron na siya habang nagluluto. “Good morning, Mrs. Smith,” bati niya, kinindatan pa ako. “Good morning, Mr. Smith,” ganti ko, tapos ngumiti. “May lakad tayo ngayon,” sabi niya habang inaabot sakin kape. “Lakad? Saan?” tanong ko, kumakape. “Family date,” sagot niya, simple lang pero kinilig ako. Pagkatapos ng breakfast, nagbihis kami. White t-shirt at jeans lang suot ko. Siya naman, gray shirt at cap. “Casual lang, Ellie. Gusto ko chill lang tayo ngayon,” sabi niya habang inaayos buhok ko. “Okay, as long as kasama kita,” sagot ko, ngumiti. Unang stop namin, park. May dala siyang picnic mat at basket ng pagkain. “Naalala mo pa ba nung una tayong nag-picnic dito?” tanong niya habang inilalatag yung mat. “Oo. Kinakabahan ka pa nun. Ngayon, clingy ka na,” sagot ko, natawa. Umupo kami, kumain ng sandwich at fruits. Hina
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-29
Chapter: Book 2: Chapter 21**Kabanata 21: Umaga ng Mrs. Smith** *POV: Ellie* ---“Luke, umaga na.” Tinapik ko balikat niya pero walang reaction. Nakaakbay pa rin braso niya sakin, parang takot akong mawala kahit kasal na kami. “Mr. Smith, duty ka na bilang asawa. Breakfast.” “Mmm… five minutes pa, Mrs. Smith.” Boses niya paos, baritono pa rin kahit inaantok. “Wala nang five minutes. Si Gab at Lucas, gising na. Kanina pa naglalaro sa sala.” Dumilat siya dahan-dahan. “Good morning, asawa ko.” “Good morning, asawa ko rin.” Hinalikan niya noo ko. “Alam mo ba, unang beses kong magising na hindi takot. Kasi nandito ka.” “At ako, unang beses kong magising na hindi nagdadalawang isip. Kasi ikaw.” Tumayo siya, inunat katawan. “Sige, breakfast. Ano gusto mo? Pancake? Omelette? O… ako?” “Luke!” Tumawa siya. “Biro lang. Pancake ulit. Paborito mo.” ---Sa kusina, amoy kape at mantikilya. Si Gab, nakaupo na, nagdo-drawing. Si Lucas, kumakanta habang naglalaro ng kotse. “Good morn
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-29
Chapter: Book 2: Chapter 20**Kabanata 20: Sa Harap ng Diyos** *POV: Ellie* ---“Ellie, huminga ka.” Hinawakan ni Mama kamay ko habang inaayos veil ko. “Nay, kinakabahan ako,” sabi ko. “Nakasal na kayo sa civil, anak. Ngayon sa Diyos na lang. Wala nang dapat ikatakot.” “Paano kung madapa ako pagpasok?” “Edi tutulungan ka ni Luke. Asawa mo na siya, diba?” Ngumiti ako. “Oo nga pala.” Sa labas ng simbahan, may konting tao lang. Pamilya, close friends, at mga bata. Walang press. Walang camera. Gusto namin tahimik lang. “Ready ka na, Mommy?” tanong ni Gab, naka-mini suit siya. “Ready na, anak. Excited na ko.” “Si Daddy din excited. Kanina pa siya tingin ng tingin sa pinto.” Napangiti ako. “Sana pogi pa rin siya pag nakita ko.” “Pogi na pogi yun, Mommy!” sabi ni Lucas, inaayos bowtie niya. Tumugtog na yung walk. Huminga ako malalim. “Isa, dalawa, tatlo… go.” Dahan-dahan akong naglakad kasama si Mama. At nandun siya. Si Luke. Nakatayo sa altar. Naka-black suit, white tie.
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-29
Chapter: Book 2: Chapter 19**Kabanata 19: Honeymoon sa Bahay Lang** *POV: Ellie* ---“Luke, gising na.” Hinila ko yung kumot pababa sa mukha niya. Nakangiti lang siya, nakapikit pa rin. “Five minutes pa, Mrs. Smith.” “Mrs. Smith? Kanina lang yun. Miss Smith na ulit ako pag hindi ka bumangon.” Dumilat siya. Natawa. “Wala ka nang kawala sakin, Ellie. Kasal na tayo. Legal na. Church pa next month.” Umupo ako sa gilid ng kama. “Legal na, pero ang tamad mo pa rin.” Umikot siya, niyakap ako sa bewang. “Tamad ako kasi gusto kitang yakapin buong araw. Honeymoon natin ‘to, diba?” “Honeymoon sa bahay lang? Kasi may mga bata?” “Oo. At masaya ‘to. Walang camera, walang press, walang Vanessa.” Napaawang bibig ko. “Huwag mo na banggitin pangalan niya. Tapos na yun.” “Tama ka. Tapos na.” Hinalikan niya ako sa noo. “Breakfast muna. Pancake? Omelette? O ikaw?” “Luke!” Napahagalpak siya ng tawa. “Biro lang. Pancake. Ako magluluto. Ikaw magkape.” ---Sa kusina, amoy mantikilya at kape
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-29
Chapter: Book 2: Chapter 18**Kabanata 18: Sa Harap ng Korte** *POV ni Ellie - ---Maaga kaming gumising. “Ellie, handa ka na?” tanong ni Luke habang inaayos ko butones ng blazer ko. “Hindi,” sagot ko. “Pero lalaban pa rin ako.” “Mommy, bakit naka-formal ka?” tanong ni Gab habang kumakain ng cereal. “May hearing kami ni Daddy,” sagot ko. “Pero huwag kayo mag-alala. Babalik kami agad. May ice cream pa rin mamaya.” Ngumiti si Lucas. “Mananalo kayo, ‘no?” “Mananalo tayo,” sagot ni Luke, ginulo buhok niya. Sa kotse, tahimik lang kami. Hinawakan ni Luke kamay ko. “Kabado ka?” tanong niya. “Hindi,” sagot ko. “Nagsisinungaling ka,” bulong niya. “Oo,” amin ko. “Kasi pag natalo tayo… anong sasabihin ng mga tao sa mga bata?” “Eh kung manalo tayo?” sagot niya. “Edi wala nang makakaapekto sa atin ulit. Si Vanessa lang mag-isa sa gulo niya.” Pagdating namin sa korte, punuan na. Reporters. Vloggers. “Mrs. Smith, statement kayo?” “Mr. Smith, totoo ba inabuso niyo si Vanessa?” Hu
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-29
Chapter: Book 2: Chapter 17**Kabanata 17: Mrs. Smith Uli** *POV ni Ellie - Nagising ako sa halik sa noo. “Good morning, bride,” bulong ni Luke. Nagmulat ako. Naka-black suit na siya. Walang tuxedo. Simple lang. “Maaga ka,” sabi ko habang inaayos ang buhok ko. “Excited ako,” sagot niya. “At kabado. Paano kung tumakbo ka?” Tinapik ko ang dibdib niya. “Hindi ako tatakbo. Ikaw kaya yung tumakas dati.” Ngumisi siya. “Lesson learned. Hindi na kita iiwan sa altar. Literal.” Pumasok si Gab, dala si Lucas. “Mommy, maganda ka!” sigaw ni Gab. Naka-white dress lang ako. Walang veil. Walang entourage. “Court lang tayo, anak,” sabi ko. “Okay lang yun,” sagot ni Lucas. “Basta may cake.” Tumawa kami ni Luke. “May cake,” pangako niya. “At may ice cream pagkatapos,” dagdag ni Gab. ---Sa City Hall, tatlo lang kami. Ako, si Luke, at ang mga bata. Si Mom nasa labas, umiiyak na. “Anak, ang bilis,” sabi niya habang inaabot sakin ang bouquet. “Mom, pagod na kami maghintay,” sagot ko.
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-05-29
เข้าสู่ระบบ
