Entangled With Three Billionaires
Sa loob ng dalawampung taon, namuhay si Lia bilang perpektong anak ng mga Montellano—hanggang sa bumalik ang tunay na anak ng pamilya. Bigla na lang siyang nawalan ng halaga sa kanila, pinalayas, at iniwan pa ng fiance niya. Wala siyang nagawa kundi lumipat sa isang maliit na apartment, bitbit ang pangarap na mamuhay nang tahimik at malaya.
Ngunit ang kalayaang gustong makuha ni Lia ay naging magulo nang sabay-sabay na dumating ang tatlong makapangyarihang lalaki. Si Caleb, ang striktong CEO; si Jax, ang rebelding underground racer; at si Julian, ang tahimik pero possessive niyang professor. Lahat sila ay may kanya-kanyang obsesyon sa kaniya at handang mag-away-away makuha lang siya ulit.
Habang pilit na tinatakasan ni Lia ang gulo na dala nila, isang malaking sikreto ang mabubunyag—siya pala ang matagal nang nawawalang anak at totoong tagapagmana ng pinakamayamang pamilya sa bansa. Sa pagbawi niya sa posisyong para talaga sa kaniya, hahayaan ba niyang makontrol ulit siya ng pag-ibig ng isa sa kanila, o siya na mismo ang magpapatakbo sa sarili niyang buhay?
قراءة
Chapter: CHAPTER 11CALEB POVHinalikan ko ang dulo ng mamahalin kong fountain pen bago ito dahan-dahang ibinaba sa ibabaw ng mahogany desk ko. Mula sa glass wall ng opisina ko rito sa pinakatuktok ng Montellano Financial Tower sa BGC, kitang-kita ko ang buong siyudad. Malinis, maayos, at kontrolado—kung paano ko gustong patakbuhin ang buhay ko at ang kumpanya.Pero nitong mga nakaraang araw, kahit isang libong kontrata pa ang pirmahan ko, walang pumapasok sa utak ko kundi ang hitsura ni Lia noong gabing pinalayas siya sa mansyon. I shouldn't have let her walk away like that.Noong gabing bumalik si Chloe, nagkagulo ang mga magulang ko. Parang mga sirang plaka silang nag-iiyakan, habang si Lia naman ay nakatayo lang sa sulok ng sala, bitbit ang dalawang maleta. Walang luha sa mga mata niya, pero ang katahimikan niya ang pinakamalakas na sampal sa akin. Gusto ko siyang hawakan noon, gusto kong sabihin sa kanila na walang aalis. Pero pinigilan ko ang sarili ko. Bilang panganay na anak at CEO, kailangan ko
آخر تحديث: 2026-06-28
Chapter: CHAPTER 10LIA POVTiningnan ko ang sapatos ni Jax na nakaharang sa pinto, tapos ang plastic bag ng pansit na hawak niya. Amoy pagod siya—halo ng mamahaling cologne, usok ng kalsada, at ang pamilyar na amoy ng makina mula sa talyer niya. Kung tutuusin, pwede ko naman siyang pagbuntunan ng inis dahil sa panghihimasok niya, pero kung hindi dahil sa wrench na dala niya kanina, baka hanggang ngayon ay nagmamakaawa pa rin si Troy sa tapat ng mukha ko.Inalis ko ang bigat sa braso ko at hinayaang bumukas nang mas malawak ang pinto. "Pumasok ka. Pero limang minuto lang, Jax. Kailangan ko pang mag-ayos ng mga gamit."Lumawak ang ngiti niya, 'yung ngiting parang nanalo sa karera, bago mabilis na pumasok sa loob. Agad na sumikip ang maliit kong sala dahil sa laki ng katawan niya. Lumapit siya sa lamesa at maingat na inilapag ang plastic ng pansit sa tabi ng aking nakasarang laptop."Maliit pala talaga itong kwarto mo, no? Parang bodega lang ng mga piyesa ko sa shop," puna niya habang inilalabas ang lalagy
آخر تحديث: 2026-06-28
Chapter: CHAPTER 9LIA POVMabilis kong isinarado ang laptop ko nang marinig ko ang mabibigat at nagmamadaling mga yabag sa koridor. Ang luma at manipis na sahig na gawa sa kahoy ay tila dumedoble ang tunog kapag may mabilis na naglalakad, at sa pagkakataong ito, hindi lang ito iisang tao. Parang may dalawa o tatlong kalalakihan na patungo mismo sa direksyon ng pinto ko.Awtomatikong humigpit ang hawak ko sa charcoal pencil na nasa kamay ko, bago ko napagtantong wala naman itong silbi kung sakaling may masamang mangyari. Ang tibok ng puso ko ay biglang bumilis, hindi dahil sa takot sa multo, kundi dahil sa multo ng nakaraan ko na mukhang ayaw talaga akong tantanan. Kung si Caleb ang nagpadala ng mga tauhan niya para pwersahin akong lumipat sa BGC condo, thihinto talaga ang respeto ko sa kanya. O baka naman si Jax na naman na walang preno kung kumilos?Bago ko pa man makuha ang phone ko para i-dial ang numero ni Atty. Santos, isang malakas at sunod-sunod na katok ang bumasag sa katahimikan ng gabi. Tok!
آخر تحديث: 2026-06-23
Chapter: CHAPTER 8LIA POVTinanggap ko ang maliit na sobre mula sa bata at ngumiti nang bahagya. "Salamat, ha."Kinuha niya ang barya na iniabot ko bilang pasasalamat bago siya patakbong bumalik sa unit nila. Isinara ko ang pinto at tinitigan ang asul na papel. Walang sulat sa labas, pero amoy mamahaling pabango na may kaunting pahiwatig ng peppermint at leather—ang pamilyar na scent ni Julian tuwing pumapasok siya sa lecture hall.Naupo ako sa gilid ng higaan at dahan-dahang binuksan ang selyo. Inasahan kong baka kung anong banta o seryosong babala na naman ang laman nito, pero laking gulat ko nang makita ang isang maliit na magnetic card at isang maikling sulat sa loob. “This card gives you access to the private library and premium research databases at the university. I know you’re trying to work on your portfolio and balance your classes without using the Montellano resources anymore. You don’t have to talk to me if you don’t want to, but don’t compromise your education or your passion just out of
آخر تحديث: 2026-06-23
Chapter: CHAPTER 7LIA POVPagbaba ko sa makipot na hagdanan, sinalubong agad ako ng malagkit na singaw ng hapon at ang amoy ng usok mula sa mga dumaraang jeep. Doon sa tapat ng gate, nakasandal pa rin si Jax sa upuan ng motor niya habang pinapaikot ang susi sa hintuturo. Pinapanood siya ng ilang tambay sa kanto na mukhang amazed na amazed sa hitsura ng Ducati niya.Nang makita niya ako, agad siyang umayos ng tayo at itinaas ang hawak niyang plastic na may logo ng isang sikat na 24/7 na tapsilugan."Tagal mo naman, natutulog ka pa yata, eh," bati niya habang lumalapit sa akin. May manipis na gasgas pa rin siya sa pisngi mula kagabi, pero mukhang hindi naman niya iniinda."Sabi ko sa'yo may ginagawa ako, 'di ba?" sagot ko habang humihinto sa tapat ng gate, pinapanatili ang isang metrong distansya sa pagitan naming dalawa. "Saka paano mo nalaman na gising na ako?""Instinct," maikli niyang sagot sabay abot ng plastic. "O, hawakan mo muna 'yan. Mainit pa 'yung kanin, si
آخر تحديث: 2026-06-19
Chapter: CHAPTER 6LIA POVNaiwan akong nakatitig sa sahig ng koridor habang dahan-dahang pinupulot ang mga de-lata at pakete ng noodles na nagkalat. Medyo may kalawang ang hawakan ng balde ko, at ang tunog ng pagbagsak ng bawat sardinas ay sumasabay sa mabigat na tibok ng dibdib ko. Don Alejandro Cruz.Sino ang hindi nakakakilala sa pangalang 'yun? Siya ang mukhang laging nasa front page ng mga business section, ang lalaking nagmamay-ari ng mga shipping lines, power plants, at naglalakihang lupain sa bansa. Kung ang mga Montellano ay maituturing na mataas na lipunan, si Don Alejandro naman ang langit na tinitingala nila. At ayon kay Atty. Santos, ako ang nag-iisang tagapagmana ng lahat ng 'yon.Bumuntong-hininga ako at pilit na pinakalma ang sarili ko. Ayokong magpadala sa emosyon. Sa nakalipas na dalawampu't dalawang taon, natutunan kong ang bawat magandang balita sa mundong ito ay laging may kaakibat na multo. Noong ampunin ako ng mga Montellano, akala ko nahanap ko na ang pamilya ko, pero ginawa la
آخر تحديث: 2026-06-18
تسجيل الدخول
