Novels by Thxnapxz

หลังจากกล่อมน้องเหนือเข้านอนเรียบร้อยแล้ว บ้านทั้งหลังก็กลับเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้งแสงไฟสีส้มอ่อนจากห้องนั่งเล่นส่องให้บรรยากาศอบอุ่นกว่าทุกวันรินรดาเดินออกมาจากห้องลูก ก่อนจะพบว่าธันวากำลังนั่งตรวจเอกสารของร้านกาแฟอยู่บนโซฟา“ยังไม่เสร็จอีกเหรอ”เธอถามพลางนั่งลงข้าง ๆ“ใกล้แล้วครับ”ธันวาตอบโดยไม่ละสายตาจากกระดาษรินรดาเบะปากเล็กน้อย“ตั้งแต่กลับมาบ้าน นายยังไม่มองหน้าฉันเลยนะ”ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นทันที“หืม?”“วันนี้มีแต่ลูกค้า มีแต่บัญชีร้าน มีแต่เอกสาร”“แล้วภรรยาล่ะ”“ถูกลืมแล้วมั้ง”ธันวาหลุดหัวเราะ“งอนเหรอ”“เปล่า”“งอนแน่ ๆ”“ไม่ได้งอน”“งั้นมองหน้าผมทำไม”“ใครมอง”“ก็มองอยู่”“ธันวา!”รินรดารีบเอาหมอนฟาดแขนเขาเบา ๆแต่คนโดนกลับหัวเราะชอบใจก่อนจะดึงเธอเข้ามานั่งบนตักแบบไม่ทันตั้งตัว“ว้าย!”“ไหนบอกไม่งอน”“ปล่อยเลย”“ไม่ปล่อย”“เดี๋ยวลูกตื่น”“ลูกหลับแล้ว”“ธันวา…”เสียงของเธอเบาลงทันทีเมื่อถูกสายตาอบอุ่นคู่นั้นมองตรงมาเวลาผ่านไปหลายปีแต่เธอก็ยังแพ้สายตาของผู้ชายคนนี้อยู่ดี“รู้ไหม”ธันวาเอ่ยขึ้น“อะไร”“ทุกวันนี้ผมยังรู้สึกเหมือนฝันอยู่เลย”“เรื่องอะไร”“เรื่องที่คุณ

ห้าปีผ่านไป…แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านสีครีมอ่อนเข้ามาภายในห้องนอนกว้าง เสียงนาฬิกาดิจิทัลดังเตือนเวลาเจ็ดโมงเช้าตรงหญิงสาวร่างบางที่เคยนอนดิ้นไปมาบนเตียงค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย“อื้อ…”รินรดาขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะยิ้มออกมาโดยอัตโนมัติ เมื่อพบว่ามีวงแขนแข็งแรงของใครบางคนโอบเอวเธออยู่จากด้านหลัง“ตื่นแล้วเหรอครับ คุณภรรยา”เสียงทุ้มอบอุ่นดังขึ้นข้างหูรินรดาหัวเราะเบา ๆ“ยังไม่อยากตื่นเลย”“งั้นนอนต่อไหม”“แล้วใครจะไปเปิดร้าน”คำถามนั้นทำให้ธันวาหัวเราะชายหนุ่มกดจูบลงบนแก้มภรรยาเบา ๆ“ร้านเปิดสายวันเดียวไม่เป็นไรหรอก”“ไม่ได้ค่ะ คุณเจ้าของร้านกาแฟ”“ครับ ๆ”ธันวายอมแพ้อย่างง่ายดายแม้เวลาจะผ่านมาหลายปี แต่บางอย่างก็ยังเหมือนเดิมเขายังคงเป็นผู้ชายที่คอยตามใจเธอเสมอส่วนรินรดาก็ยังเป็นผู้หญิงที่ทำให้โลกทั้งใบของเขาสดใสเหมือนวันแรกที่พบกัน…หลังเรียนจบชีวิตของทั้งคู่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบธันวายังคงทำงานหนักส่วนรินรดาเลือกปฏิเสธการกลับไปใช้ชีวิตหรูหราในบ้านใหญ่ทันทีเธออยากพิสูจน์ตัวเองอยากสร้างอนาคตด้วยสองมือของตัวเองและที่สำคัญ…อยากเดินเคียงข้างคนที่เธอรักอย่างเท่าเท

หลังจากผ่านพ้นมรสุมชีวิตและวันตัดสินอันเป็นประวัติศาสตร์ที่ The Oasis Community Market & Mall เวลาได้ล่วงเลยผ่านไปอีกหนึ่งปีเต็ม... ชีวิตของคุณหนูรินรดาแปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอเรียนจบจากคณะบริหารธุรกิจด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งตามสัญญา และก้าวขึ้นมาดำรงตำแหน่งผู้บริหารรุ่นใหม่อย่างเต็มตัว ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนในแวดวงไฮโซต้องแปลกใจ คือการที่คุณหนูทายาทหมื่นล้านคนนี้ ยังคงเลือกที่จะใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย ไม่ฟุ้งเฟ้อ และมักจะแวะเวียนไปกินข้าวไข่เจียวริมทางหรือนั่งรถเมล์อยู่บ่อยครั้ง ในขณะที่บริษัท Startup ของธันวาขยายตัวอย่างรวดเร็ว ระบบซอฟต์แวร์ของเขาถูกนำไปใช้ในคอมมูนิตี้มอลล์และแฟรนไชส์ร้านอาหารทั่วประเทศ ทำให้เด็กหนุ่มต่างจังหวัดสู้ชีวิตในวันนั้น กลายเป็น "ซีอีโอรุ่นใหม่" ที่ถูกจับตามองมากที่สุดในวงการเทคโนโลยี แต่ต่อให้เขาจะมีความก้าวหน้าและมีเงินทองหลั่งไหลเข้ามามากแค่ไหน สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยคือ... สายตาที่เขาใช้มองผู้หญิงที่ชื่อรินรดา เย็นวันศุกร์ที่อากาศค่อนข้างอบอ้าว ลมโชยเอื่อย ๆ พัดพาความวุ่นวายของกรุงเทพมหานครให้ผ่านพ้นไป รถยนต์แต่งซิ่งคันเดิมของธันวา—ที่ตอน

ความเพียรพยายามตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาบ่มเพาะจนถึงวันเก็บเกี่ยว ผลลัพธ์จากการทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจของรินรดาปรากฏเด่นชัดอยู่เบื้องหน้าในเช้าวันเสาร์อันเป็นวันครบกำหนดสัญญาเดิมพันหกเดือน ท้องฟ้าเปิดโล่ง แสงแดดส่องกระทบป้ายชื่อโครงการขนาดใหญ่ที่ถูกแปลงโฉมใหม่จนจำเค้าเดิมไม่ได้ ‘The Oasis Community Market & Mall’ จากตึกแถวหรูหราที่เคยเงียบเหงาปานป่าช้า บัดนี้ถูกชุบชีวิตใหม่ด้วยแนวคิดผสมผสาน พื้นที่ลานกว้างด้านหน้าและชั้นหนึ่งทั้งหมดถูกเปลี่ยนเป็นตลาดยามเย็นระดับพรีเมียมที่รวบรวมร้านอาหารสตรีทฟู้ดชื่อดังจากทั่วกรุงเทพฯ คาเฟ่เก๋ ๆ ของคนรุ่นใหม่ และพื้นที่แสดงงานศิลปะของนักศึกษา ขณะที่ชั้นสองและชั้นสามยังคงรักษาแบรนด์เนมชั้นนำและร้านค้าไลฟ์สไตล์เอาไว้ได้อย่างลงตัว การตกแต่งเน้นต้นไม้สีเขียวร่มรื่นตัดกับโครงสร้างปูนเปลือยและเหล็กสีดำ ให้ความรู้สึกอบอุ่น สบาย และเข้าถึงง่ายเหมือนหอพักเก่าที่เธอเคยอยู่ แต่อยู่ในมาตรฐานที่สะอาดและทันสมัย ยอดการจองพื้นที่ร้านค้าเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ตั้งแต่สามสัปดาห์ก่อน และในวันเปิดตัวอย่างเป็นทางการนี้ จำนวนผู้คน ทราฟฟิก และสื่อมวลชนที่มาร่วมงานล้นหลามจนทำให้

แสงแดดจัดจ้ายามสายสะท้อนกับกระจกสูงเสียดฟ้าของอาคารสำนักงานใหญ่ตระกูลอัครเดชากุล รินรดาในชุดสูทกางเกงสีครีมเข้ารูปทรงเนี้ยบ ใบหน้าหวานถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางโทนสุภาพดูภูมิฐาน ผมยาวสลวยถูกรวบตึงเป็นทรงหางม้าเรียบร้อย แววตาที่เคยอ่อนหวานบัดนี้ฉายแววเด็ดเดี่ยวและจริงจังจนพนักงานในตึกต่างพากันก้มหัวทำความเคารพด้วยความยำเกรงวันนี้คือวันแรกที่เธอต้องเข้ามารับตำแหน่งรักษาการผู้จัดการโปรเจกต์ ‘The Oasis Community Mall’ โครงการคอมมูนิตี้มอลล์หรูใจกลางเมืองที่กำลังประสบปัญหาขาดทุนสะสมและยอดจองพื้นที่ร้านค้าเงียบเหงาจนแทบกลายเป็นตึกร้าง ซึ่งนี่คือเงื่อนไขเดิมพันชีวิตที่เธอให้ไว้กับผู้เป็นพ่อ“นี่คือข้อมูลสรุปผลการดำเนินงานย้อนหลังหกเดือนค่ะคุณรินรดา” เลขาฯ สาววัยกลางคนยื่นแฟ้มเอกสารหนาปึกให้ทันทีที่รินรดาก้าวเข้ามาในห้องทำงานส่วนตัว “แบรนด์เนมระดับโลกหลายแบรนด์ถอนตัวเพราะยอดทราฟฟิกไม่เป็นไปตามเป้า แถมโครงสร้างค่าเช่าเดิมยังสูงเกินไปจนผู้ประกอบการรายย่อยสู้ราคาไม่ไหวค่ะ”รินรดารับแฟ้มมาเปิดดู ตัวเลขแดนลบสีแดงเถือกในหน้ากระดาษทำให้เธอต้องขมวดคิ้วแน่น หัวใจเต้นรัวด้วยความกดดัน แต่เธอนึกถึงใบหน

คฤหาสน์อัครเดชากุลยังคงใหญ่โต สง่างาม และเย็นเยียบเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน ทว่าสำหรับรินรดาแล้ว การได้กลับมาเหยียบสถานที่แห่งนี้อีกครั้งในฐานะ ‘เชลย’ ของความถูกต้องทางธุรกิจ ไม่ต่างอะไรกับการถูกจับโยนกลับเข้ามาในห้องขังใต้ดินที่มืดมิดที่สุดหนึ่งสัปดาห์เต็มแล้วที่เธอถูกกักบริเวณให้อยู่แต่ภายในอาณาเขตของบ้าน โทรศัพท์มือถือเครื่องเดิมถูกพ่อริบไป และถูกทดแทนด้วยเครื่องใหม่ที่มีระบบติดตามตัวและจำกัดเบอร์โทรเข้าออก บัญชีธนาคารทุกเล่มถูกควบคุมโดยฝั่งเลขาฯ ของพ่ออย่างเบ็ดเสร็จ ทุกฝีเก้าของเธอจะมีสาวใช้และคนขับรถคอยเดินตามประกบราวกับเงาตามตัวรินรดานั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หวายสีขาวตรงระเบียงห้องนอนหรูหราของตัวเอง สายตาทอดมองออกไปภายนอกอย่างไร้จุดหมาย เบื้องหน้าคือสวนหย่อมสไตล์อังกฤษที่ตัดแต่งอย่างประณีตงดงาม มีน้ำพุหินอ่อนพ่นสายน้ำเป็นสายสะท้อนแสงแดดวิบวับ... ทุกอย่างช่างสมบูรณ์แบบ ทว่าหัวใจของเธอกลับแห้งผากและว่างเปล่าจนน่าใจหายในหัวของเธอมีแต่ภาพใบหน้าคมคายของธันวา ภาพรอยยิ้มกวนๆ ที่มุมปาก เสียงทุ้มต่ำที่คอยปลอบประโลมเธอในคืนวันฝนตก และสัมผัสอุ่นวาบของจูบแรกในห้องเช่ารูหนูแห่งนั้น“ตอนนี้เธอจะ