Chapter: Chapter 17: The Truth of Montenegro EmpirePOV: Severino Alonzo Montenegro Hindi ko dapat siya dinala roon. Ilang beses ko nang sinabi sa sarili ko iyon habang nakatitig sa madilim na kisame ng penthouse ko. Pero huli na. Nakita na niya. Ang dugo. Ang baril. Ang mga bangkay. At ang totoong ako. Mariin kong ipinikit ang mga mata ko. Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon— nakaramdam ako ng takot. Hindi dahil sa mga kalaban ko. Hindi dahil sa posibilidad ng digmaan. Kundi dahil kay Francesca. Dahil sa paraan ng pagtingin niya sa akin kagabi. Takot. Pagkasuklam. At sakit. Mas masakit iyon kaysa sa kahit anong bala. Tumayo ako mula sa kama at lumapit sa floor-to-ceiling window. Sa ibaba, buhay ang siyudad. Pero sa mundo ko— walang katahimikan. Hindi kailanman nagkaroon. Bata pa lang ako, dugo na ang bumabalot sa apelyido namin. Ang Montenegro. Isa sa pinakamakapangyarihang pamilya sa underground world. Smuggling. Illegal trades. Weapons. Protection. At dugo. Maraming dugo. Lumaki akong nak
Last Updated: 2026-07-21
Chapter: Chapter 16: BloodstainedHindi na nawala sa isip ko ang mga sinabi ni Severino. There’s no turning back. Paulit-ulit iyong umiikot sa utak ko simula nang ihatid niya ako pabalik sa dorm. Parang babala. Parang paalala. At sa kung anong dahilan, mas lalo lang akong naging curious. Sino ba talaga siya? Ano ba ang tinatago niya? At bakit parang lahat ng tao sa paligid niya ay takot? Kinabukasan, maaga akong nagising. Hindi pa sumisikat nang tuluyan ang araw pero dilat na ako. Hindi dahil may klase. Kundi dahil hindi mapakali ang isip ko. Bigla akong napatingin sa cellphone ko nang mag-vibrate iyon. Severino: Meet me tonight. Maikli. Diretso. Walang paliwanag. Napabuntong-hininga ako. Ganito siya palagi. Parang sanay na masunod. Parang walang tumatanggi sa kaniya. Pero sa kabila ng inis ko— sumagot pa rin ako. Me: Where? Ilang segundo lang, dumating agad ang reply. Severino: I’ll pick you up. Napailing ako. Hindi ko na alam kung bakit hinahayaan ko siyang kontrolin ang oras ko. Pero sa
Last Updated: 2026-07-21
Chapter: Chapter 15: No EscapeSimula ng gabing iyon sa villa, wala nang naging pareho. Akala ko pagkatapos ng nangyari sa amin ni Severino, magiging malinaw ang lahat. Na baka matauhan ako. Na baka makita ko ang dahilan kung bakit dapat akong lumayo. Pero kabaliktaran ang nangyari. Mas lalo akong nalapit sa kaniya. Mas lalo akong nahulog. At mas lalo kong naramdaman na wala nang paraan para umatras. Tatlong araw na ang lumipas mula noong gabing iyon. Tatlong araw na hindi ako mapakali. Hindi dahil iniwasan niya ako. Kundi dahil mas lalo siyang naging present sa buhay ko. Mga text. Mga tawag. Mga biglaang sundo. Mga simpleng dinner. At mga titig na parang unti-unting sumisira sa katinuan ko. Ngayon, nasa loob ako ng classroom pero wala ang isip ko rito. Paulit-ulit pa ring bumabalik sa akin ang mga kamay niya. Ang mga halik niya. At ang paraan ng pagtitig niya sa akin pagkatapos. “Miss Aragon?” Napapitlag ako. Agad akong napatingin sa professor. “Can you answer the question?” Namula ako. H
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: Chapter 14: Bloody TruthHindi ko na mabilang kung ilang araw na akong hindi mapakali. Bawat paggising ko ay may kakaibang kaba na bumabalot sa dibdib ko. Parang may paparating na trahedya, ngunit hindi ko alam kung ano. Habang lumalalim ang mga lihim at unti-unting lumalabas ang katotohanan, mas lalo akong natatakot na baka mawala ang lahat ng pinanghahawakan ko—kasama na ang taong pinakamamahal ko.Mula nang gabing iyon sa villa ni Severino, parang may nagbago sa pagitan namin. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko—parang mas naging malapit kami, ngunit kasabay nito ang pag-usbong ng takot at pagdududa. Sa bawat titig niya, may init na nagpapabilis ng tibok ng puso ko, ngunit sa likod ng mga mata niya ay may lihim na unti-unting sumisira sa katahimikan ko. Unti-unti kong nararamdaman na ang pag-ibig kay Severino ay hindi lamang puno ng saya, kundi pati ng panganib at sakit na maaaring magpabago sa buong buhay ko.Mas naging madalas ang pagpunta niya sa university.Mas naging madalas ang mga tawag niya.
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: Chapter 13: Dugong LihimHindi ko alam kung anong oras ako eksaktong nagising. Napatingin ako sa bintana at napansin kong madilim pa ang paligid. Nakakabinging katahimikan ang bumalot sa buong silid. Ngunit sa gitna ng katahimikang iyon, mas maingay ang tibok ng puso ko. Hindi maipaliwanag ang bigat ng dibdib ko, na para bang may paparating na panganib. Isang kakaibang kaba ang gumising sa aking isipan, at pakiramdam ko, may lihim na unti-unti nang naghahanap ng paraan upang mabunyag. Ngunit may kakaibang pakiramdam na gumising sa akin. Parang may mali.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko.Nanlalata ang buong katawan ko habang unti-unting bumabalik ang ulirat. Hindi ko mawari kung bakit may mabigat na kaba sa dibdib ko, na para bang may malaking lihim na naghihintay mabunyag. Habang sinusubukan kong alalahanin ang mga nangyari, mas lalo akong nilamon ng takot, pagkalito, at pangamba. Pakiramdam ko, ang bawat paggising ko ay isang hakbang palapit sa katotohanang maaaring tuluyang magbago sa buhay ko.W
Last Updated: 2026-07-18
Chapter: Chapter 12: Dugong MontenegroMaaga akong nagising. napaaga ang tulog ko sa ganda ng paligid at maayos ang tulog, ramdam ko na hindi kulang ang tulog ko.Tahimik ang buong villa. tamang-tama sa gising ko at 'yong umaga ay umaayon sa akin.Tanging tunog ng alon mula sa labas ang maririnig.Sandali akong nanatiling nakahiga, pilit inaalala ang lahat ng nangyari kagabi.At sa bawat alaala—mas lalo akong kinakabahan.Hindi ko alam kung paano haharapin si Severino.Hindi ko alam kung ano na ba kami pagkatapos ng gabing iyon.Dahan-dahan akong bumangon.Ngunit napahinto ako nang mapansin kong wala siya sa tabi ko. May problema siguro siya. siguro ayaw na niya sa akin sa ngayon, nanghinayang ako, wala naman akong magagawa kapag ayaw ko na ipilit pero ramdam ko naman na gusto niya ako. natawa ako nang bahagya dahil sa naisip ko drama pero umilit ako dahil tahimik at masaya, ramdam ko kasi na mahal ako kaya ipaglalaban ko talaga siya. bumalik ako sa realidad at napansin ko. na wala siya.Walang Severino.Walang bakas.Tangi
Last Updated: 2026-07-17
Sold to the Mafia Lord (Mafia Lords Legacy Series 1)
Taong 1999 sa Quezon City. Dahil sa kahirapan at lumalalang kondisyon ng kanyang lola, desperadong naghahanap ng paraan si Carlota Divina Hidalgo upang makahanap ng malaking halaga ng pera para sa pagpapagamot nito.
Sa tulong ng kanyang kaibigang si Nimuel, nalaman niya ang tungkol sa isang lihim na online network na naghahanap ng mga kabataang babae kapalit ng malaking bayad. Bagama't nag-aalinlangan at natatakot, napilitan siyang sumama dahil wala na siyang ibang mapagpilian.
Ngunit hindi niya inaasahan na ang mundong kanyang papasukin ay konektado sa isang makapangyarihang mafia organization na pinamumunuan ni Crisanto Olivio Justo. Sa isang iglap, nagbago ang kanyang buhay nang siya ay mapabilang sa isang kasunduang hindi niya kailanman ginustong pasukin.
Habang unti-unting nahuhulog ang loob niya sa lalaking kinatatakutan ng lahat, mas lalo namang lumalalim ang mga lihim, panganib, at pagtataksil sa kanilang paligid. Sa gitna ng pagmamahalan at kaguluhan, kakayanin kaya ni Carlota na iligtas ang sarili at ang kanyang lola, o tuluyan siyang magiging pag-aari ng mafia lord na nagbago ng kanyang kapalaran?
Read
Chapter: Chapter 24: TearsTahimik ang buong paligid, pero sa loob ko parang may sumasabog-sabog na mga tanong na hindi ko masagot. Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatayo sa sulok ng kwartong iyon. Malamlam ang ilaw, sapat lang para makita ko ang mga anino sa dingding—mga aninong parang mas totoo pa kaysa sa mga taong kasama ko ngayon. At siya. Si Crisanto Olivio Justo. Nakatayo siya hindi kalayuan sa akin, kausap ang ilang tauhan niya. Malamig ang tindig, kontrolado ang bawat kilos, parang walang kahit anong kayang gumambala sa kanya. Parang kahit dugo, takot, o buhay ng tao ay bahagi lang ng negosyo niya. Pero ako… Hindi ako makagalaw nang maayos. Hindi dahil sa takot lang. Kundi dahil sa kung anong hindi ko maintindihan na bigat sa dibdib ko mula pa kanina. Noong una ko siyang nakita na pinabagsak ang mga lalaki kanina, akala ko galit lang ang mararamdaman ko. Galit dahil bakit kailangan umabot sa ganoon? Bakit kailangan may masaktan? Pero habang nakikita ko siya ngayon—kalma, walang bakas
Last Updated: 2026-07-21
Chapter: Chapter 23: JealousHindi ko maintindihan kung bakit ganito kabigat ang dibdib ko. Kanina pa siya nakatingin sa akin—si Crisanto. O baka ako lang ang nag-iisip noon. Pero sa bawat segundo na lumilipas, parang may kung anong kumakapit sa akin na hindi ko maipaliwanag. Nasa loob kami ng VIP lounge. Maingay ang paligid, may mga tawanan, may usok ng alak at sigarilyo, at mga taong sanay maglaro sa mundo ng pera. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, isa lang ang hindi ko maalis sa isip ko. Si Angelica. Nasa kabilang upuan siya, nakasandal nang maayos, suot ang isang mamahaling damit na halatang sanay na sa ganitong lugar. Maganda siya. Yung tipo ng ganda na hindi mo na kailangang pagdudahan—perpekto, kontrolado, at nakasanayan nang pagtinginan. At mas lalo akong naiinis dahil natural lang ang kilos niya kay Crisanto. Masyadong natural. “Crisanto,” malambing niyang tawag, halos pabulong pero sapat para marinig ng lahat sa mesa. Hindi ako dapat naapektuhan. Pero naramdaman ko ang biglang paghigpit ng kamay k
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: Chapter 22: TasteHindi ko alam kung paano ko pa natagalan ang ganitong klase ng gabi. Ang dami kong naririnig—tawa, bulungan, tunog ng baso, at ang malayong tugtog ng musika mula sa club. Pero sa loob ng utak ko, iisa lang ang ingay: si Crisanto. Nakatayo siya sa kabilang dulo ng VIP lounge, kausap ang ilang lalaking hindi ko kilala. Lahat sila nakaitim, lahat mukhang sanay sa mga bagay na hindi dapat alam ng ordinaryong tao. At ako? Nakatayo lang sa gilid, parang isang bagay na hindi alam kung saan ilalagay. “Bakit ba ako nandito?” bulong ko sa sarili ko. Dapat ay trabaho lang ito. Dapat pera lang. Dapat simple. Pero walang simple sa lugar na ito. Huminga ako nang malalim at tumalikod saglit. Gusto kong makalanghap ng hangin na hindi amoy alak, sigarilyo, at mamahaling pabango na nakakasakal. Naglakad ako papunta sa terrace ng VIP room, kung saan mas tahimik kahit papaano. Pagbukas ko ng pinto, sumalubong sa akin ang malamig na hangin ng gabi. Napapikit ako sandali. “Freedom…” mahina kong
Last Updated: 2026-07-20
Chapter: Chapter 21: BoundariesHindi ko alam kung saan nagsisimula ang takot at kung saan nagtatapos ang kaba. Bawat hakbang ko ay mabigat, na para bang may tanikalang nakagapos sa aking mga paa. Tahimik ang paligid, ngunit mas maingay ang tibok ng puso ko. Alam kong wala na akong kontrol sa sarili kong buhay dahil tila isa na lamang akong pag-aari ng isang taong hindi ko lubos na kilala. Sa bawat tingin niya, ramdam kong may hangganang hindi ko dapat tawirin. Ngunit sa kabila ng aking pangamba, pinipilit kong maging matatag. Hangga't may pag-asa, hindi ko hahayaang tuluyang mawala ang aking kalayaan at pagkatao.Sa loob ng mansyon ni Crisanto, lahat ng bagay ay tahimik—sobrang tahimik na parang kahit hininga ko ay may timbang. Malamlam ang ilaw, malamig ang hangin, at bawat hakbang ko sa marmol na sahig ay parang may kasamang bigat sa dibdib ko. Habang naglalakad ako sa mahabang pasilyo, pakiramdam ko ay unti-unti akong nilalamon ng katahimikan. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa bawat pintuang madadaanan k
Last Updated: 2026-07-12
Chapter: Chapter 20: TouchHindi ko alam kung anong mas nakakatakot—ang katahimikan ng kwartong ito, o ang lalaking nasa harap ko. Hindi ko na maipwesto ang sarili ko. Parang pareho na lang ang kinatatakutan ko, siguro. Bawat segundo ay tila napakahaba habang pinipilit kong huminga nang maayos. Ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko na halos umalingawngaw sa sarili kong pandinig. Hindi ko magawang salubungin ang tingin niya dahil pakiramdam ko'y nababasa niya ang bawat takot na pilit kong itinatago. Nanigas ako sa kinatatayuan, naghihintay sa kung anuman ang susunod na mangyayari. Si Crisanto Olivio Justo. Kanina pa siya nakaupo sa kabilang dulo ng sofa, nakasandal, parang walang pakialam sa mundo. Pero ang totoo, ramdam ko ang bigat ng presensya niya kahit hindi siya gumagalaw. Parang bawat hininga ko, sinusukat niya. At nakakainis… dahil hindi ko maintindihan kung bakit ako kinakabahan. “Lumapit ka,” malamig niyang utos. Napahigpit ang hawak ko sa strap ng bag ko. “Bakit?” tanong ko agad, mas m
Last Updated: 2026-07-07
Chapter: Chapter 19: MidnightSa napakalaking mansion na ito, bawat sulok ay sumasalamin sa karangyaan, kapangyarihan, at kasaysayang itinago sa loob ng maraming taon. Mula sa matatayog na bakal na tarangkahan hanggang sa malawak na harding puno ng mamahaling bulaklak at halamang maingat na inaalagaan, kitang-kita ang yaman ng pamilyang naninirahan dito. Ang mahabang daanan na yari sa makintab na bato ay humahantong sa engrandeng entrada na may malalaking haliging marmol at napakataas na pintuang gawa sa matibay na kahoy. Sa loob ay bumungad ang napakalawak na bulwagan na may kumikinang na kristal na chandelier, makinis na sahig na marmol, at magagarang muwebles na tila mula sa isang palasyo. Ang mga dingding ay may mga mamahaling obra maestra at lumang larawan ng mga ninuno, na nagbibigay ng kakaibang dignidad sa buong tahanan. Ang bawat silid ay maluwang, elegante, at may sariling natatanging disenyo. Sa likuran ng mansion ay naroon ang napakalaking swimming pool, pribadong hardin, gazebo, at malinis na foun
Last Updated: 2026-07-06
LOGIN
