Novels by J.Mades

Dalawang Linggo na ang lumipas, buhat nang dalhin siya ni Gustavio sa mansion. Bigla siyang nakaramdam ng pagkahilo. Napahawak siya sa walk-in closet na malapit lang sa kanyang kama. Ngunit, mas lalo pang lumala ang kanyang nararamdam, nang matinding pagduduwal ang hindi niya napigilan. Patakbo siyang nagtungo sa banyo. Hindi man niya maintindihan ang nangyayari sa kanyang sarili. Alam niyang hindi ito tama. Tanging kaba ng dibdib ang bumabalot sa kanya. Bahagya siyang napatingin sa salaming na sa kanyang harapan. Pinagpapawisan at may pamumutla ng kanyang mga labi. Agad niyang kinuha ang puting towel na nakalagay sa maliit na kabinet. Hanggang sa maingat niyang pinunasan ang kanyang basang mukha.“Ano ba itong nararamdaman ko? Sobrang sakit ng sikmura ko,” bulong ni Kesha sa sarili.Ilang minuto rin siya sa banyo, bago siya lumabas. Ngunit, sumalubong sa kanya ang lalaking ayaw na niyang makita pa.“Are you sick?” tanong ni Gustavio.Subalit, isang matalim na tingin lamang ang kanyang

Doble ang naging kaba ng dalaga. Nang makita niya ang paglapit ng binata. Isa-isa niyang isinara ang lahat ng bintana, pati na rin ang pinto ng balkonahe sa kanyang silid.“Kailan ba ako titigilan ng taong ‘yon? Nakakainis na!” sambit niya.Ngunit, narinig niya ang pagsigaw ni Gustavio. “Kesha! Buksan mo itong pinto.” Sunod-sunod na pagkatok ng binata. Napaismid ito na may nakakahalong ngiti.Kahit isang beses pa lamang ang nangyari sa kanila, para kay Gustavio ay hinahanp-hanap niya ang aroma ng katawan ng dalaga. Ang natural nitong amoy na nagpapagising sa kanyang katawang lupa. Sinadya niya talagang dalhin sa kanyang isla ang dalaga. Upang hindi ito makita ni Don Ramon. Ilang beses na rin siyang lihim na nag-uutos sa kanyang mga tauhan, para mabantay ang bawat kilos ng ama ni Kesha. Kaya ngayon pa lang ay inuunahan na niya, nasa harap ng pinto mula sa likod ng silid ng balkonahe si Gustavio. Pinagmamasdan ang kurtinang sumasangga sa glass sliding door nito.“Balang-araw pasasalamata

Pigil ang hiningang pinakawalan ng dalaga ang sagutang nangyari sa pagitan nila ni Gustavio. Ngunit, isang tanong ang bumabagabag sa kanyang isipan. Ano nga ba ang kasalanan ng kanyang pamilya sa lalaking kinakailangan niyang bayaran? Isa ba itong utang tungkol sa naluluging kompanya. Napapikit ang mga mata ni Kesha. Humarap siya sa salamin at tinitigan ang suot niyang puting bistida. May kurting simpleng bulaklak sa gilid at putting ribbon sa likuran ng kanyang damit. Umikot siya ng bahagya at napangiti.“Maganda rin naman pala siyang pumili ng damit,” wika ni Kesha.Hindi alam ni Kesha na kanina pa siyang pinagmamasdan ng matanda sa kanyang silid. Lumapit ito at iniabot ang pagkaing niluto nito.“Bagay na bagay sa ‘yo ang damit na ‘yan, hija.”“Salamat po, Aling Tasing. Nakita ko na lang po ito sa gilid ng sofa, kaya naman ay kinuha ko na. Kanino po ba ito? Ito ba ay bagong bili ng amo ninyong masungit?”“Naku, hija. Hindi ba nabanggit sa ‘yo ni Señorito, na galing pa iyan kay Miss E

Nakaupong pinagmamasdan ni Gustavio ang basag na bote. Bakas pa rin sa kanyang isipan ang mukha ni Kesha, nang makita niya ang pagluha nito sa kanyang harapan.“Señorito. Ano pong problema?” tanong sa kanya ni Aling Tasing.“Ikaw na ang bahalang maglinis nito. At sabihin mo r’yan kay Kesha na huwag siyang aalis sa silid niya. Nagkakaintindihan ba tayo?” Tumayo si Gustavio at kinuha ang susi nito sa ibabaw ng lamesa. Saka niya ini-off ang sasakyan sa labas ng mansion.“Saan ka pupunta, Señorito? Masyado ng delikado kung aalis ka pa.”“Gawin niyo na lang ang trabaho rito sa mansion.”Hindi na nakasagot pa ang mayordoma. Tanging kibit-balikat na lamang ang kanyang naging tugon sa binata.Kinabukasan ay agad namang tinawagan ni Gustavio ang kanyang sekretarya. At sa lalong madaling panahon, kailangan na niyang simulan ang nais niya sa pamilyang Matienzo.“Are you really sure, bro?” tanong ng matalik na kaibigan ni Gustavio. Nakaupo silang pareho sa wooden chair mula sa hardin ng mga Delga

KESHA POVHindi maiwasang pagmasdan ni Kesha ang ma-muscle na katawan ng binata. Naroon pa rin ang sakit sa pagitan ng kanyang mga hita. Bahagya siyang napalunok, nang bumaling ng tingin si Gustavio sa kanya.“Donʼt fall in love with me, Kesha . . . kung ayaw mong masira ang buhay mo,” walang pusong sambit sa kanya ni Gustavio. Mahigpit namang niyakap ng dalaga ang kumot na bumabalot sa kanyang katawan. Ang punit na damit na inihagis sa kanya ng binata ay tila basahang nagmarka sa gabing pinagsaluhan nilang dalawa. Hindi niya napigilan ang luhang pumatak sa kanyang mga kamay. Tahimik. Walang ingay. Hindi man takot, ngunit ayaw niyang ipakitang mahina siya. “Hindi mangyayari ʼyon!” matapang niyang sagot kay Gustavio. “At kailanman hindi ako iibig sa isang katulad mong hangal!” Napataas ang gilid ng labi ng binata. Humarap siya sa dalaga. At mahigpit niyang hinawakan ang ibabang mukha nito. “Hangal?” Humigpit ang hawak niya, napadaing ito sa sakit. “Last night, you were begging for m

(R-18)Ilang sandali lang ang nakalipas, ngunit bakas ang marka sa kanang leeg ni Kesha. Pinipigilan niya ang takot at panghihina na kanyang nararamdaman. Alam niya sa sarili na hindi dapat iyon nangyari. Parang puno ng sabik ang mga labing bahagya niyang kinagat. Nang maalala ang namagitan sa kanila ni Gustavio. Hanggang ngayon ay gising siyang binabangungot ng mga halik na iyon. “Your mine, Kesha . . .” salitang muling nag-uulit sa kanyang isipan. Sa katabing bahagi niya, naroon si Gustavio. Mahimbing na natutulog. Pero, bakit may kirot siyang naramdaman, nang titigan niya ang buong mukha nito. Ang malantik na pilik mata, matangos na ilong at magandang labi na kanyang nakikita. Subalit, napakunot-noo siya. Nang tawagin siya nito na inaanak, habang binabangungot. Paano nga ba mangyayari iyon, kung ni minsan sa kanyang pagkabata ay hindi man lang niya ito nakilala? Dahan-dahan siyang umalis sa pagkakatabi nito. Hindi para tumakas, kundi para pag-isipan ang mga susunod niyang hakbang.