Chapter: Chapter 234Sage POVIsang seryosong negosasyon ang natapos ngayong araw sa pagitan ko at ng mga Lacraso. Pero hindi ko inaasahan na dinala ako ng aroganteng si Elliot sa madilim, maingay, at mausok na bar na ito para lang sa isang tinatawag niyang 'celebration.'Alam ko na kailangan kong magpanggap para di niya mahalata ang totoong dahilan ko kung bakit nakipag sosyo ako sa kanila.Matagal an nila akong nililigawan, ngunit dahil sa nadiskubri ko, kailangan kong makisakay sa kanilang mga plano.Sumunod lang ako sa mga hakbang ni Elliot papasok sa bar, pormal at blangko ang aking ekspresyon. Ngunit ang kuryenteng lumalabas sa mga speaker ay biglang napalitan ng isang pamilyar na boses.Isang boses na madalas kong marinig
Last Updated: 2026-06-05
Chapter: Chapter 233Elena’s POVDahil day-off ko ngayon sa pagiging bodyguard ni Audrey, bumalik ako sa bar kung saan ako nagbu-busking bilang sideline, ang mismong lugar kung saan ako unang nakilala at nalambat ni Elliot Lacraso.Kanina ko pa tinitingnan ang cellphone ko. Nag-text ako kay Elliot, pero hindi siya nagrereply. At alam ko, hindi pa ito ang tamang oras para umiwas siya sa akin. Kulang pa ang mga ebidensyang hawak ko para tuluyang maipakulong ang lalakeng 'yon.Kahit umaapaw sa pandidiri ang buong katawan ko sa tuwing naiisip ko siya, kailangan kong tiisin ang lahat ng galit. Kailangan kong lumunok ng sunod-sunod na dusa para lang mabigyan ng hustisya ang pagkamatay ng kuya ko at ng kanyang asawa.Naka-spaghetti strap na manipis na damit ako ngay
Last Updated: 2026-06-05
Chapter: Chapter 232Elena’s POVNapatingin ako sa labas ng bintana ng hallway ng condominium, tanaw ang malawak at madilim na kalangitan ng lungsod. Isang mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan ko habang pabalik-balik sa aking isip ang pamilya ni Jessica, o mas kilala ngayon bilang si Audrey.Ang mga San Fernando.Hindi lang si Jessica ang nakataya rito. Ang dami at ang lalim ng mga kalaban na nakapaligid sa kanilang pamilya ay tila isang malaking galamay ng pugita na hindi pa tuluyang nailalantad sa liwanag.Masyadong malawak ang kanilang imperyo, at kasabay ng kapangyarihang hawak nila ay ang masidhing galit ng mga taong nagtatago sa anino, mga kalaban na handang pumatay sa oras na makita ang kaunting kahinaan.
Last Updated: 2026-06-04
Chapter: Chapter 231Elena’s POVNakaabang pa rin ang aking kanang kamay sa hawakan ng baril sa ilalim ng aking coat nang dahan-dahang bumaba ang salamin ng kotse ni George. Sinalubong ko ang kaniyang seryosong tingin.“Good evening, Elena,” bati niya, pilit na pinapakalma ang kaniyang sarili, ngunit bilang isang ahente, rinig ko ang bahagyang panginginig sa kaniyang boses.Agad kong binitawan ang aking armas at pinalitan ng isang pormal at magaan na ekspresyon ang aking mukha.“George! Kumusta? Magandang gabi rin.”“Can we invite you for a drink? May gusto lang sana akong malaman. And…” bigla siyang napahinto at lumingon sa paligid ng madilim na parking garage, tila
Last Updated: 2026-06-04
Chapter: Chapter 230Elena’s POVHindi ako pwedeng magkamali. Ang mga mata ng isang ahente ay hindi nadadaya ng simpleng guni-guni. May kakaiba sa labas ng gusali, hindi guni guni ang nakita ni Audrey kung hindi totoong tao.Mabilis ngunit walang tunog akong kumilos. Lumabas ako ng gallery gamit ang fire exit sa gilid at mabilis na umikot patungo sa likod ng building, sa mismong bahagi kung nasaan ang bintana ng opisina ni Jessica/Audrey sa ikalawang palapag.Agad na sumalubong sa akin ang masukal na garden na napaliligiran ng matataas na halaman at ornamental na mga kawayan. Ang hangin dito sa likod ay mas malamig, tila may dalang banta. Nanatiling nakahawak ang kanang kamay ko sa dulo ng a
Last Updated: 2026-06-03
Chapter: Chapter 229Elena’s POVNgunit hindi siya natinag. Pinagmasdan niya ako nang mabuti, nanliliit ang kaniyang mga mata na tila may binabasa sa aking mukha. Hindi siya naniniwala sa akin.Pakiramdam ko, unti-unti nang nabibitak ang maskara ko sa harap niya. May kung anong misteryoso at malamlam sa kanyang aura ngayon.Bigla, napatigil siya. Napapikit ang kanyang mga mata at napahawak siya sa kanyang ulo.“Ahh!” Isang daing ng matinding sakit ang kumawala sa kaniya, parang may kung anong pumupunit sa loob ng kanyang bungo.“Miss Audrey! Audrey, are you okay?” Halos may panginginig ang boses ko habang lumalapit sa kanya.Bigla akong kinabahan at tatawag na
Last Updated: 2026-06-03
Chapter: Chapter 448Audrey’s POVThree Months After Giving BirthI can’t stay still inside my room. I keep checking myself in the mirror, looking at the wedding gown we spent months dreaming about, and now, I’m finally wearing it. I’m nervous, but I can’t even begin to explain how happy I am. I guess this is really how it feels when you're about to get married, a whirlwind of emotions. Fear, nerves, joy, and that feeling like you could soar at any moment.“Audrey, wow!”Carly stops at the doorway. Her eyes widen, and she quickly covers her mouth with her hands. She walks toward me slowly, fighting back tears.“You look so lovely… so beautiful in your wedding gown,” she says, her voice trembling.I let out a laugh even though I’m on the verge of tears myself. “Damn, I don’t want to cry, I’ll ruin my makeup,” Carly complains, wiping her eyes.“Me too,” I say, forcing a chuckle. “Though they told me this mascara is waterproof.”“Are you ready?” she asks.I take a deep breath and nod slowly. “Let’s go.”
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: Chapter 447Nick’s POVSeven Months LaterThe loud sound of the heart monitor beep… beep… beep echoes through the room, each beat seeming to sync with the pounding of my own heart. I can feel the coldness in my hands as I grip Audrey’s hand tightly. I’m trying my best to stay strong, but inside, I’m trembling with nerves and fear.I see the struggle on her face, the sweat beads rolling down her temples, the strain in the veins of her neck, and how she’s fighting back tears. But even then, there’s a strength in her eyes the fierce courage of a mother ready to give her everything.“Just a few more pushes, Mommy! Baby is coming out!” the doctor says, excitement in her voice.I take a deep breath, forcing myself to stay calm.“Love, you can do this, okay? I’m here. Just breathe… please, breathe with me.”Inhale… exhale… inhale… exhale…As I say those words, I realize they aren’t just for her; they’re for me too, because I feel like I’m about to break from the pressure. Audrey grips me so hard her n
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: Chapter 446Nick’s POV“Love... uhhmm.” I can’t even describe the joy and pleasure I feel while Audrey is pleasuring me.Fuck, this is nothing like I imagined. This is far beyond amazing. She’s doing it slowly, and it’s driving me crazy in the best way possible. She’s teasing me with the way she tastes me. But with every movement, she makes me feel an indescribable bliss. She might not be an expert, but she gives me a unique kind of happiness, because she’s the woman I love and have longed for.“Audrey, Love... uhmm.” She’s being so careful, as if she’s afraid of hurting me.“Does it feel good, Love?” she asks. She looks worried, like she’s afraid she isn't doing it right.“So good, Love...” I confess, breathless. My heart is racing.As her eyes grow misty with desire, I can feel the heat in every stroke she gives me.“Aaahh.” I reach out and hold her hair as she begins to pick up the pace.“Huh!” I can’t believe my Audrey is doing this. I can’t contain my happiness.“Love... aaahh...” Fuck, I’m
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: Chapter 445Audrey’s POVAfter Nick gave me a tour of the cabin, we had breakfast together, simple, yet filled with laughter and gazes that lingered a little too long before we could look away. Now, we’re in the other room resting, but I can feel a distinct silence between us, a kind of stillness heavy with both desire and love.This room feels warm and inviting. The high ceilings and wooden beams lend a touch of rustic elegance, while the fire in the fireplace flickers gently, casting light and warmth all around us.We are sitting on the soft sofa, I’m leaning against Nick’s chest while he tenderly strokes my hair. We’re just quiet, but every touch of his speaks volumes. I close my eyes, savoring the moment. It's quiet, peaceful, yet so full of emotion. Outside, the view is breathtaking.When I open my eyes, he’s right there, looking at me with such depth. His eyes say everything, love, longing, and a desperate wish to never be lost again.“I love you,” he says softly, almost a whisper, but I f
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: Chapter 444Audrey’s POVI could barely speak, overwhelmed by happiness and emotion. Memories of every moment with Nick flashed through my mind. I hadn’t expected that he had hidden the ring all this time. My tears wouldn’t stop falling.“Love… will you spend the rest of your life with me?”“Together, we’ll face every challenge that comes our way. I want to be there for you, for better or worse, until our hair turns gray.”I nodded through my tears, extending my hand for him to slip the ring back onto my finger. I could feel it trembling slightly.“Yes… yes, Love.”Nick’s own eyes glistened as he carefully slid the ring onto my finger. He held my hands tightly, and together we stood. Bathed in the soft light of the rising sun, he made me feel the depth of his love.He leaned in and kissed me, gentle, soft, and deep, a kiss of promise, love, and gratitude.With every movement of his lips, I could feel his devotion. It was as if he was saying, I’ll protect you. I’ll take care of you. And I responde
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: Chapter 443Nick’s POV“Where are we going?” Audrey asked excitedly as we drove on. Her eyes sparkled with curiosity as she leaned back in her seat, smiling despite the obvious fatigue.“You’ll know once we’re there,” I replied with a smile, reaching for her hand and pressing a gentle kiss to it.“You can sleep, Love. It’s still a long drive. I’ll wake you when we arrive.”“I don’t want to stay awake, Love… but I’m really sleepy,” she murmured, her voice soft, drowsy, unbearably sweet.“I know, Love. It’s okay.”I pulled the car over to the side of the road.“Why did you stop?” she asked, puzzled.I smiled and leaned closer. Her eyes widened in surprise. I brought my face closer to hers, just one more inch and our lips would meet.“What are you planning to do?” she asked, half-joking, half-nervous, glancing around at the darkness of the early morning.“Here? In the middle of nowhere?”“Aaah!” she yelped when her seat suddenly reclined, lowering smoothly so she could lie comfortably.I laughed sof
Last Updated: 2026-04-25
Chapter: Chapter 255Nick’s POV“Hello, General.”“The mission has completed… Nick, Scarlett were sent to the hospital. She’s with George. Jessica…. ”“No. Just tell me the hospital.” I cut him off. I didn’t want to hear anything else unless it came from her.“Batangas. My men will bring you there...” Malungkot ang tono niya. Mabigat. Para bang… may gustong sabihin.“Salamat. Maraming salamat, General.”Binaba ko agad ang tawag at walang inaksayang oras,.. tinawagan ko si George. Isa. Dalawa. Lima. Sampung tawag. Walang sagot.“Fu**!.. sumagot ka George!**”Tiningnan ko ang orasan. Ilang oras na kaming nasa biyahe. Pagod na pagod na ako, bugbog pa ang katawan, pero wala akong pakialam. Walang tulog. Walang kain. Hanggang makarating ako kay Jessica.“Jess...” bulong ko habang pinipisil ang kamay ko. One hour later.. Ospital sa Batangas“Brrrrrrrrrr—SKRRRT!!!”Mabilis ang preno ng sasakyan. Tumigil kami sa harap ng ospital. Mabilis akong bumaba. Bumungad agad sa akin si George, nakaupo sa malamig na semento
Last Updated: 2025-07-05
Chapter: Chapter 254George’s POVTulala pa rin akong nakaupo sa sulok ng emergency room habang inaasikaso ng mga doktor si Scarlett. Nanginginig ang mga kamay ko, malamig ang pawis sa aking noo.Ang eksena ng pagsabog... paulit-ulit na gumuguhit sa isip ko. Para akong sinasakal sa bawat ulit nito. Parang sirang plaka, hindi natatapos, hindi humihinto.Pinunasan ko ang luhang hindi pa rin natutuyo sa aking mga mata."Jes... I am so sorry..." mahina kong bulong, halos pabulong sa hangin, kasabay ng pag-ikot ng sakit sa dibdib ko.Bumalik sa akin ang lahat. Lahat ng alaala naming dalawa. Lahat ng sandaling hindi ko kailanman inakalang magiging alaala na lang...Flashback – 9 taong gulang na George
Last Updated: 2025-07-05
Chapter: Chapter 253Scarlett’s POVMabilis kaming lumabas ni George, halos magkandarapa sa pagtakbo palabas ng kwarto.“Nasaan na si Jessica, George?” tanong ko habang nanginginig ang boses. Ramdam ko ang lamig sa palad ko, at ang kaba sa dibdib ko na parang sasabog.Kita ko sa mukha ni George ang labis na pag-aalala. Pawis ang noo niya kahit malamig ang paligid.“Andito siya kanina” tila sarila ang kausap.“Stay behind me,” utos niya habang dahan-dahan kaming lumabas papunta sa deck.Pagbukas ng pinto, bumungad sa amin ang ilang mga tauhan ng yate, nakaluhod at nakaposas, binabantayan ng SWAT.
Last Updated: 2025-07-04
Chapter: Chapter 252Jessica’s POVMasakit ang buong katawan ko. Akala ko sanay na ako sa sakit, pero hindi pala. Parang binasag ang binti ko sa lakas ng pagkakasipa. Ramdam ko rin ang pamamaga sa pisngi at labi ko.“Ouch…” Pilit kong itinayo ang sarili ko. Kailangan kong sundan si George… kahit paika-ika.Habang dahan-dahan akong lumalakad papunta sa kwarto kung saan dinala si Scarlett, bigla….“BANG! BANG!” “Aaah!” Napasigaw ako. Tumigil ang puso ko sa gulat. Ang tunog ng putok, sobrang lapit, parang tumama sa pader mismo sa tabi ko.Napakapit ako sa dingding. Nanginginig ang mga kamay ko. Pero hindi
Last Updated: 2025-07-04
Chapter: Chapter 251Nick’s POV “Saan niyo ako dadalhin?” tanong ko habang patuloy sa pagtakbo ang sasakyan.“Iuuwi na kita,” sagot ng lalaking halatang nasa singkwenta pataas na ang edad.“Bakit ayaw niyo pong magpakilala?”“Makikilala mo rin ako... sa tamang panahon. Ang importante ngayon, masigurado nating ligtas ka.”“Magpakalayo ka muna. Kalimutan mo ang iyong paghihiganti.”Natigilan ako. Kilala niya ako. Alam niya kung sino ako... at kung ano ang nasa puso ko.“P-Paanong...?”“Ang tatay mo ang pumasok sa organisasyon. Kaya siya napahamak. Malaki ang kasalanan niya sa grupo. Pero hindi kontrolado ng organisasyon ang iniisip ng bawat miyembro. Wag mong isugal ang sarili mo... at ang pamilya mo.”“Halang ang bituka ng kalaban mo. Hindi mo sila kayang banggain mag-isa. Sila ay nasa paligid mo, mas marami pa kaysa inaakala mo.” dagdag pa nitoPinakiramdaman ko ang lahat ng sinabi niya. Tumayo ang balahibo ko sa likod ng leeg. Kasama ba siya sa organisasyon?“Ituon mo ang galit mo sa totoong pumatay sa
Last Updated: 2025-07-03
Chapter: Chapter 250George’s POV Mag-iisang oras na kaming tumatakbo sa gitna ng karagatan. Tahimik ang lahat, tanging alon at tunog ng makina ang maririnig. Hanggang sa may naaninag akong liwanag sa di kalayuan.“Sir, may nakita na kaming isang yate,” sabi ng isang SWAT na kausap ang nasa headquarters.“6 miles away. Let me verify…”“Mukhang may malaking posibilidad na sa yate na 'yon nanggaling ang signal.”“Copy, Sir.”Halos madurog ang aking mga palad sa pagkakakuyom, di ko na maitago ang pag-aalala.“Men, siguraduhin ninyong makalapit tayo sa yate nang hindi tayo napapansin. Remove all signals.”Hindi ko alam kung excitement ba 'to, kaba, o takot. Halo-halo na. Nanginginig ang loob ko.Tumigil ang bangka ilang metro mula sa yate.“Mauuna kaming bumaba, Sir. Dito lang muna kayo,” sabi ng isa.“Sa tubig kami dadaan. Sergeant, ikaw na bahala dito kay Mister David.”“Pwede ba akong sumama?”“Sorry, Sir. Hanggang dito lang po muna tayo. Hintayin natin ang hudyat bago lumapit sa yate.”Labag man sa loob
Last Updated: 2025-07-03
Whispers of Forbidden Desire
Anak sa pagkadalaga. Iniwan ng ina at lumaki sa poder ng kanyang lola. Iyan ang buhay ni Isabela Siason.
Lumaking konserbatibo at puno ng mga pangaral, si Isabela ay sanay mamuhay nang simple at may takot sa Diyos. Ngunit isang hindi inaasahang pangyayari ang magpapabago sa lahat.
Napilitan siyang tumira kasama ang kanyang ina, ang babaeng matagal na niyang hindi nakita at halos hindi na niya kilala. Akala ni Isabela, magiging madali lang ito. Ngunit nagkamali siya. Dahil sa loob ng marangyang mansion na tinitirhan ng kanyang ina, naroon din ang lalaking magpapayanig sa tahimik niyang mundo, ang asawa ng kanyang ina. Si Liam o mas kilalang si William Laurell. Isang batang billionaryo, kabaligtaran ng inaakala niyang isa itong matandang mayaman ,malapit nang mamatay.
Ang titig niya’y parang apoy, mainit, mapangahas, at handang tumupok sa kanila pareho. Sa bawat paglapit nito, dama ni Isabela ang init na gumagapang sa kanyang balat, ang panginginig ng damdaming matagal nang nakatago. May kung anong puwersang humihila sa kanya palapit, kahit alam niyang mali. Paano niya lalabanan ang tukso at ang apoy ng pagnanasa na unti-unting nilalamon ang kanyang puso’t isipan?
Pag-ibig nga ba ito… o isang ipinagbabawal na pagnanasa?
At kung totoo man na “kung ano ang puno, siya rin ang bunga,” handa ba siyang tanggapin na baka hindi nga siya naiiba sa kinamumuhian niyang ina, ang babaeng minsang tinalikuran ang tama para sa bawal na pag-ibig?
Read
Chapter: Chapter 390Isabela’s POVAng simoy ng hangin ay may kasamang alat at bango ng kalikasan, humahaplos sa aking mukha habang pinagmamasdan ko ang malawak at kulay-turquoise na dagat. Narito kaming lahat ngayon sa isang napakaganda, eksklusibo, at pribadong isla na isa sa mga properties na binili ni Liam at pinaganda para sa binyag ng aming bunsong anak.Matapos ang solemn na seremonya sa tapat ng dalampasigan kung saan ang mismong tunog ng mga alon ang nagsilbing background music, lumipat ang lahat sa isang marangyang open-air pavilion. Ang buong paligid ay pinalalamutian ng mga mamahaling puting bulaklak at mga baging, na perpektong bumagay sa puti at gintong tema ng selebrasyon.“Ang pogi naman ng inaanak ko, natutulog na parang anghel,” narinig kong wika ni Mutya habang nakadungaw sa duyan kung nasaan si Lisean.“Siempre mana sa ninong,” nakangiting sagot ni Casey habang marahang hinahaplos ang kaniyang sariling tiyan na ngayon ay kapansin-pansin na rin ang umbok. Sabay haplos sa pisngi ni Hudson
Last Updated: 2026-05-29
Chapter: Chapter 389Liam’s POV“Doc, baka naman po pwedeng turukan niyo pa si Isabela ng painless? Kahit ano pong pampakalma sa sakit!” Halos hindi ako makahinga habang sumisigaw sa doktor, habang ang sarili kong mga kamay ay nanginginig sa takot.Pakiramdam ko ay mas namumutla pa ako kaysa sa asawa ko. Kitang-kita ko ang naglalakihang butil ng pawis na bumabagtas sa noo ni Isabela habang pilit siyang umiiri. Ngunit hindi man lang pinansin ng doktor ang pakiusap ko, nanatili itong nakapokus sa ginagawa at patuloy na inasikaso ang panganganak ng aking asawa.Nasa loob kami ng delivery room ngayon. Buong-tapang kong pinanindigan ang pangakong sasamahan ko siya sa loob, ngunit sa totoo lang, parang madudurog ang puso ko sa bawat segundong lumilipas. Ang kamay ko na hawak-hawak niya ay halos magkapira-piraso na ang mga buto sa tindi at higpit ng kanyang kapit sa tuwing dumarating ang hilab.“Mhine... Isabela, I'm here. Nandito lang ako,” nauutal at nanginginig ang boses na pagpapakalma ko sa kanya, kahit an
Last Updated: 2026-05-29
Chapter: Chapter 388Isabela’s POVNauna kaming nagpaalam ni Liam sa reception dahil na rin sa bigat ng aking katawan. Ngayon, pagod akong naupo sa sofa na malapit sa kama ng aming hotel room. Kakatapos ko lang maligo at kasalukuyang pinatutuyo ang aking basang buhok gamit ang tuwalya. Si Mommy at ang munting si Maeva ay magkasama na sa kabilang kuwarto at mahimbing nang natutulog, habang ang kapatid ko namang si Kuya Sean ay ewan ko kung nasaan at may sarili na namang mundo.Mag-aalas diyes na ng gabi. Pagkatapos kong magpatuyo ng buhok, lumipat ako sa harap ng vanity mirror upang magsuklay. Ngunit pagkalapag ng aking suklay, biglang napatigil ang kamay ko.May dalawang pamilyar na bagay na nakapatong sa ibabaw ng mesa.Dahan-dahan kong ibinaba ang suklay, nanginginig ang aking mga daliri habang pinupulot ang dalawang magkaibang customized bracelets. Nanlaki ang aking mga mata, at ang aking puso ay nagsimulang tumambol nang napakabilis sa halo-halong kaba at gulat.“Hindi ba’t... bracelet ko ito? At kay
Last Updated: 2026-05-29
Chapter: Chapter 387Isabela’s POVMatapos ang isang napakagandang seremonya sa simbahan, lumipat ang lahat sa reception venue para sa pagpapatuloy ng selebrasyon. At ganoon na lang ang laglag-panga kong paghanga nang tuluyan kaming makapasok sa bulwagan.Napakalawak ng espasyo at tila ba dinala kami sa isang mahiwagang kagubatan sa Europa. Ang buong paligid ay nababalutan ng nakatutuwang tema nina Casey at Hudson, isang perpektong timpla ng olive green at kalikasan. Sa labas pa lang, isang eleganteng madilim na berdeng welcome signboard na pinalalamutian ng mga sariwang kulay-pish na rosas ang sumalubong sa mga bisita. Pagpasok naman sa loob, isang mahabang arko na gawa sa makakapal na berdeng dahon at maliliit na puting bulaklak ang nagsilbing daanan, na nagbibigay ng pakiramdam na naglalakad ka sa isang tagong paraiso.Ang mga mahahabang mesa para sa mga bisita ay nababalutan ng mamahaling telang olive green. Sa gitna niyon ay ang mga naglalakihang plorera na puno ng mga puting rosas, mga ligaw na dah
Last Updated: 2026-05-29
Chapter: Chapter 386Liam’s POVDumagundong ang malalim at solemn na tunog ng organ sa buong sulok ng lumang simbahan, hudyat para sa pagsisimula ng wedding march. Ang lahat ng mga bisita ay sabay-sabay na tumayo, bakas ang mga ngiti at pananabik sa kanilang mga labi habang nakatitig sa pinto ng simbahan.Bilang best man, nauna na akong nagmartsa sa unahan kasama ang iba pang abay. Habang nakatayo sa tabi ng altar at nakamasid sa wedding entourage, hindi ko mapigilan ang labis na galak sa aking dibdib, lalo na nang dumating ang pagkakataon para sa mga flower girl.Doon, naglalakad nang dahan-dahan ang aking munting prinsesa, si Maeva. Nakasuot siya ng isang napakagandang olive green na bestida na may ribbon, isang napakarikit na obrang gawa mismo ng kanyang ina. Seryosong-seryoso ang mukha ng anak ko habang maingat na kumukuha ng mga talulot ng bulaklak sa kanyang basket at isinasaboy ito sa mahabang carpet.Nang mapansin niya ako sa unahan, saglit na sumilay ang isang napakatamis na ngiti sa kanyang m
Last Updated: 2026-05-29
Chapter: Chapter 385Isabela’s POVToday is the day. Narito kaming lahat ngayon sa Tagaytay para sa kasal nina Casey at Hudson.Sinalubong kami ng lungsod ng isang napakagandang panahon, malamig at presko ang simoy ng hangin na humahaplos sa balat, habang ang sikat ng araw naman ay banayad at hindi nakasisilaw, tila nakikisa sa selebrasyon ng pag-ibig ngayon. Malayo sa maingay at mausok na siyudad, ang pangkalahatang vibes dito sa resort ay napakapayapa ngunit puno ng romantikong enerhiya. Rinig mula sa labas ang banayad na tugtog ng instrumental na mga awitin na lalong nagpapaganda sa selyo ng umaga.Ngunit sa likod ng kalmadong tanawin ng Bulkang Taal, abalang-abala ang lahat ng tao. Sa labas, makikita ang mga florists at decorators na mabilis at pulidong inaayos ang mga arko ng naglalakihang puting rosas at pastel na mga bulaklak. Ang mga photographers at videographers naman ay pabalik-balik bitbit ang kanilang mabibigat na kagamitan, sinisigurong walang makakaligtaang anggulo. Maging ang mga kasama
Last Updated: 2026-05-29
LOGIN
