Novel-novel oleh ดวงใจแห่งสายน้ำ

หลายปีต่อมา... ตอนนี้ลูกสาวตัวน้อยอดนมแม่อย่างเป็นทางการแล้ว ก็เหลือแต่ตัวพ่อเนี่ยแหละที่ร้องขอกินนมก่อนนอนเกือบทุกคืน ไหนใครบอกว่าแต่งงานอยู่ด้วยกันนานๆแล้วผัวจะเบื่อ แต่นี่ไม่เลย... รู้สึกว่าภามรักและหลงเธอมากกว่าเดิมเสียอีก ถึงบางวันทั้งคู่จะไม่ได้ทำรัก เขาก็ขอแค่ได้กอดได้หอมเมียให้ชื่นใจก่อนไปทำงานแค่นี้เขาก็มีความสุขมาก​แล้ววันนี้เป็นวันที่หมอนัดสาวน้อยอย่างวรินทร์มารับวัคซีนครบสี่ขวบที่โรงพยาบาล แล้วก็เป็นจังหวะ​เดียวกัน​กับที่วาโยเจอรุ่นพี่อย่างแทนที่เคยเรียนร่วมคณะเดียวกันสมัยมหาลัย"น้องวาโยนี่เองพี่ก็คิดว่าใคร^_^" "พี่แทน มาหาหมอหรอคะ""ครับ พี่พา เอ่อ... พาน้องสาวมาฝากครรภ์ ว่าแต่เรามาทำอะไรที่แผนกเด็กเล็กหรอครับ?""โยพาลูกสาวมาฉีดวัคซีนค่ะ""อ้าว นี่เรามีลูกแล้วหรอ แล้วไหนล่ะสามี? ทำไมถึงไม่มาด้วย ปล่อยให้ผู้หญิง​ตัวเล็กๆมากับลูกสาวตามลำพัง​แบบนี้ได้​ยังไง​กัน ไม่ได้​เรื่องเอาซะเลย" "เขามาด้วยนะคะพี่แทน..." แทนแกล้งชะเง้อคอมองข้ามผ่านคนตัวเล็กไปทางด้านหลังก็ไม่เจอใคร วาโยเลยหันมองข้างๆที่มีภามยืนอยู่ แล้วทำหน้างงๆว่าพี่แทนไม่เห็นภามจริงๆหรอ หรือเขาแค่แกล้งเล่น? วรินทร

@หนึ่งปีต่อมา...ตอนนี้วาโยคลอดลูกสาวได้สี่เดือนแล้ว และเดือนนี้ก็เป็นเดือนสุดท้ายในการสอบปลาย​ภาค​สำหรับนักศึกษา​ปีสี่ ทั้งภามและวาโยเลยต้องเรียนหนักเป็นพิเศษ แต่หน้าที่เลี้ยงลูกส่วนใหญ่​จะเป็นคุณ​พ่อลูกอ่อนอย่างภาม เขาอยากให้วาโยโฟกัส​กับเรื่องเรียนให้เต็มที่ ไม่ต้องห่วงวรินทร์​เดี๋ยว​เขาจะดูแลให้เองอย่างเช่นวันนี้คนที่เลี้ยงลูกอยู่ในห้องก็เป็นภาม ส่วนวาโยเธอออกมานั่งเรียน​อยู่โซนด้านนอกกับอาจารย์​​ที่แม่สามีจ้างมาสอนพิเศษ​ให้​ถึงเพนท์เฮาส์​ แต่ทว่า! นั่งเรียนยังไม่ถึงชั่วโมง​ภามก็เดินออกมาตามด้วยสีหน้าบอกบุญ​ไม่รับ เพราะ​เขาเห็นอาจารย์​ที่มาสอนวาโยวันนี้ไม่ใช่คนเดิม"โย ลูกร้องหิวนม เข้าไปดูลูกในห้องหน่อย" "ตอนนี้เลยหรอ แต่ฉันยังเรียนไม่จบครอสเลยนะ" ปกติ​ภามไม่เคยปล่อยให้ลูกร้องนี่นา นมก็ปั๊มไว้ให้ตั้งเยอะมาบอกว่าลูกร้องหิวนมได้ยังไง ไม่ใช่ว่าวาโยไม่เป็นห่วงลูกนะ แต่ปัญหา​แค่นี้เธอเชื่อว่าภามจัดการ​ได้สบาย​อยู่แล้ว​​​​​"นมที่ปั๊มแช่ไว้ในตู้เย็น​ละลาย​ไม่ทัน"​​​​​​"อ๋อ โอเค..." ที่แท้ก็นมละลายไม่ทันนี่เอง วาโยเลยละสายตาจากภามหันกลับมามองอาจารย์ก่อนจะพูดต่อ​ "งั้นเดี๋ยวโยขอเข้าไป

หลังจากที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพูดคุยกันเรื่องสินสอดเรียบร้อยแล้วก็พากันกลับบ้านไปดูฤกษ์​ วาโยเลยขอกลับมาอยู่คอนโดก่อน รอจนกว่าจะแต่งงานแล้วค่อยย้ายไปอยู่เพนท์เฮาส์ที่ภามซื้อให้ และเธอมองว่ามันไม่ใช่ของเธอแต่เพียงผู้เดียว​ แต่เป็นเรือนหอของเราสองคนต่างหาก'โยจำคำแม่ไว้นะลูก... ผู้ชาย​ร้อยทั้งร้อย​แพ้ผู้หญิง​ขี้อ้อน หมั่นเอาใจลูกเขยแม่ให้มากๆ อย่าปล่อยให้ผู้ชายดีๆแบบภามหลุดมือไปเด็ดขาด'​วาโยหวนนึก​ถึงคำพูดของแม่แล้วสูดลมหายใจ​เข้าปอดลึกๆ ฮึบ!เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน อ้อนแฟนตัวเองไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรสักหน่อย พอคิดได้ดังนั้นวาโยก็เดินมาหาภามที่นั่งอยู่บนโซฟา ก่อนจะหย่อนก้นลงนั่งบนตักของแฟนหนุ่มจนเขาต้องวางไอแพดในมือลงข้างตัวแล้วยกมือมาโอบเอวเธอไว้แทน"แกดูอะไรอยู่หรอ" "ดูแพ็คเกจคลอดลูก กินข้าวอิ่มแล้วหรือไง" ความจริงทั้งคู่กินข้าวด้วยกันไปแล้วรอบนึง แต่ผ่านมายังไม่ถึงชั่วโมงวาโยก็ร้องหิวอีก ภามเลยทำให้กินอีกรอบ ส่วนตัวเขาก็มานั่งดูโปรแกรม​คลอดลูกรอเธอไปพลางๆ"อิ่มแล้ว..." "แล้วทำไมยังไม่ไปอาบน้ำ​อีก""รอแฟนไปอาบให้""ฮึ?""ก็ช่วงนี้ฉันหน้ามืดบ่อยๆ กลัวตัวเองจะเป็นลมในห้องน้ำ แกอาบให้ฉันหน่อ

"อย่าเพิ่งเป็นลม เพราะ​ยังไม่หมดแค่นั้น""ยังมีอีกหรอ!?" แค่นี้เธอก็จะเป็นลมอยู่แล้ว ถ้ามีอะไรที่เซอร์ไพรส์​มากกว่านี้อีกมีหวังได้วูบไปจริงๆแน่"...." ภามที่ยืนช้อนหลังวาโยอยู่ในตอนนี้​สูดลมหายใจ​เข้าปอดลึกๆเพื่อรวบรวม​ความกล้าทั้งหมดที่มีออกมาใช้ ก่อนจะสอดมือล้วงกระเป๋าหยิบกล่องกำมะหยี่​สีแดงขึ้นมายื่นไปด้านหน้าของวาโยแล้วเปิดกล่องดังป๊อก! โชว์แหวนเพชรน้ำดีด้านในให้คนตัวเล็กที่ตกใจกับเหตุการณ์​เมื่อครู่​ได้เห็น"อะ อะไรของแกเนี่ยO_O" "แต่งงานกันนะโย..." วาโยมองแหวนเพชรเม็ดโตในกล่องที่มีความเปล่งประกายวิบวับสวยงามเล่นกับแสงไฟภายในห้องอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ถึงจะแอบหวังให้เขาขอแต่งงานแต่ไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นจริงๆทำให้เธอตั้งตัวรับไม่ทัน เธอมองแหวนในกล่องอีกครั้งก่อนที่ภาพจะตัดไปราวกับมีคนมาสับสวิต​ซ์​ พรึ่บ! "เห้ย! โย ทุกคน! เมียผมเป็นลม" ภามรีบย่อตัวลงอุ้มคนตัวเล็กที่หมดสติขึ้นทันที แล้วภาพก็ตัดมาทางฝั่งของอาโป... "จะปล่อยฉันไปได้รึยัง" นี่เป็นคำถามที่ร้อยของวันนี้ที่นิเนยเอ่ยถามอาโป เขาเล่นขังเธอไว้ในห้องกับเขาตั้งแต่จับตัวเธอมาจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมปล่อยตัวเธอไป"จะให้ผมปล่อยป

อึก! อ้วก~"โย!" ภามลืมตาตื่นจากฝันดียังไม่ทันถึงเสี้ยววิ ก็รีบดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงวิ่งตรงไปหาเสียงโอ้กอ้ากในห้องน้ำทันที พอเข้ามาถึงเขาก็เร่งฝีเท้าเดินเข้าไปช่วยลูบหลังให้วาโยที่นั่งกอดโถส้วม​อ้วกอยู่​อย่างหมดสภาพด้วยความเป็นห่วง "ไหวมั้ย""ฉันไหว อ้วก~" วาโยชูนิ้วโอเคตอบกลับมาทั้งที่ยังก้มหน้าอ้วกไม่หยุด"ตัวแสบทำไมแกล้งแม่แต่เช้าเลย ถ้าคลอดออกมาเมื่อไหร่พ่อจะตีให้" มาโหมด​ดุลูกซะแล้วเมื่อเห็นเมียอ้วกจนเหนื่อย"ดุแค่ฉันก็พอ เว้นลูกไว้คนนึง" วาโยอ้วกเสร็จ​ก็หันมายิ้มหวานให้ภาม เชิงบอกเป็นนัย​ๆว่าแค่นี้เองสบายมาก ​"หึ ลูกคงดื้อเหมือนแม่สินะ" พูดจบภามก็ช้อนตัวอุ้มวาโยมานั่งที่ขอบอ่างอาบน้ำ เปิดน้ำจากฝักบัวใส่มือแล้วเอามาลูบหน้าให้วาโย แต่ทว่า! สายตาเขาดันเกเร​ไม่ได้มองแค่หน้าสวยๆของเธอ แต่ดันมองต่ำลงไปกว่านั้นอีก...เนินหน้าอกขาวๆที่ล้นออกมาจากชุดนอนสุดวาบหวิวที่เธอแอบลุกขึ้นไปใส่มาเมื่อคืน มันชวนมองซะจนภามลอบกลืนน้ำลายลงคอดัง อึก!ยิ่งเปียกน้ำยิ่งเห็นไปถึงไหนต่อไหน... "จะมองอีกนานไหม" เสียงหวานเอ่ยขึ้นทำให้ภามเลื่อนสายตากลับมามองหน้าเธอก่อนจะเอื้อมมือไปปิดน้ำแล้วเก็บฝักบัวเข้าที่ "

พอมาถึงโรงพยาบาล​ภามก็ขอรถเข็นมาให้ฉันนั่งแล้วเข็นฉันเข้าห้องตรวจ แต่พอเจอหมอผู้ชายก็บอกว่าไม่สะดวก​ใจเลยต้องเปลี่ยนมาเป็นหมอผู้หญิง​แทน และคิดว่าเรื่องจะจบ แต่ไม่เลย ภามไม่ยอมให้อัลตร้าซาวด์​ผ่านช่องคลอดบอกว่ากลัวโดนหัวลูก ให้ตายเถอะ! หมอเลยต้องอธิบาย​หลักการ​ทั้งหมดที่มีให้คุณ​พ่อมือใหม่​ได้ฟังกว่าจะยอมได้หมอถึงกับยกมือกุมขมับ​... ผลตรวจเลือดออกมาว่าฉันท้องจริงๆ​ และอัลตร้าซาวด์​เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ลูกในท้องยังเล็กมากขนาดเท่ากับเมล็ดถั่ว อายุครรภ์แค่ 6 สัปดาห์ถือว่าโตตามเกณฑ์​ พอหมอบอกว่าแข็งแรงทั้งแม่และลูก เท่านั้นแหละ! ผู้เป็นพ่อก็ยิ้มออกมาไม่หุบ ดีใจยิ่งกว่าฉันที่เป็นแม่เสียอีกหาหมอเสร็จ​ภามก็พาฉันไปช็อป​ปิ้งต่อ​ ขนาดท้องฉันแบนราบจนแทบจะมองไม่ออกด้วยซ้ำแต่เขาก็ยังซื้อชุดคลุมท้องให้ บอกว่าในอนาคต​ก็ต้องใช้​ ตอนแรกจะซื้อของลูกมาด้วยนะ ฉันเลยห้ามไว้ก่อนบอกเขาว่ารอรู้เพศก่อนค่อยซื้อก็ได้ พอกลับมาถึงคอนโด​ก็ยังไม่วายนั่งดูรูปอัลตร้าซาวด์​แล้วยิ้มอยู่คนเดียวไม่ค่อยจะเห่อเท่าไหร่เลย...อ๋อ! ยังมีอีกเรื่องที่หมอย้ำ คือช่วงนี้ให้งดมีเพศ​สัมพันธ์​ไปก่อนจนกว่าอายุ​ครรภ์​จะครบ 3 เดือนขึ

หลายเดือนต่อมา... ตอนนี้น้ำชากับแม่เข้าใจกันแล้ว และหลังจากวันนั้นที่เกิดเรื่อง จันทาก็หอบผ้าหอบผ่อนย้ายไปอยู่กับแฟนเด็กที่ใต้ ติดต่อลูกสาวมาอยู่บ้างเพราะท่านอยากเห็นหน้าหลานความจริงแล้วท่านเป็นแม่ที่ดีนะ แต่ก็มีบางอย่างที่ท่านทำไม่ถูก นั่นคือเห็นลูกเป็นทาสแรงงาน การตอบแทนบุญคุณของท่านคือต้องหาเงินมาให้ท่านได้ใช้เยอะๆยิ่งเยอะยิ่งกตัญญู แต่เมื่อไหร่ที่ไม่ให้เท่ากับอกตัญญู... ซึ่งความคิดตรงนี้ของท่านนั้นผิดมหันต์ ถ้ารักและหวังดีกับลูกจริงๆ ไม่ควรมีลูกไว้ใช้เป็นแรงงานทาสถ้าหาเงินมาให้แม่ใช้คนเดียวน้ำชาทำได้ แต่ถ้าต้องหาเงินมาให้แฟนเด็กของแม่ใช้ด้วย แบบนั้นน้ำชาไม่เอา"เอ๊อะ""เป็นอะไร เจ็บตรงไหน?" ภีมที่ยืนล้างขวดนมอยู่ที่ครัวเปิด รีบวิ่งมาหาน้ำชาที่นั่งให้นมลูกอยู่ที่โซฟาหน้าทีวีทันที โดยที่มือหนาไม่คิดจะวางแปรงล้างขวดนมและขวดนมเด็กอ่อนในมือลงก่อนเลยด้วยซ้ำ"ละ ลูกกัดอีกแล้ว"ได้ยินแค่นั้นภีมก็รีบมองไปที่หน้าทารกของลูกชายวัย 6 เดือนทันที ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ​ แต่แฝงไปด้วยสีหน้าที่จริงจัง"ภัสกัดนมแม่ทำไม? พ่อเคยบอกแล้วใช่ไหม​ว่าห้ามกัด ถ้ากัดอีกแค่รอบเดียวพ่อจะให้กิน

ให้หลังจากที่ทั้งคู่​เดินออกมาจากห้องตรวจครรภ์​แล้ว ก็ทำให้น้ำชารู้ว่าตัวเองตั้งท้องได้สี่สัปดาห์ นั้นแปลว่าเธอท้องได้หนึ่งเดือนแล้ว ถ้านึกย้อนกลับไป... ลูกน่าจะมาเกิดตั้งแต่วันที่เธอโดนภีมแอบลักหลับ​นั่นแหละ​เขาเลยยอมรับว่าเผลอปล่อยในไปเต็มระบบ บวกกับที่เธอลืมกินยาคุม​ทำให้แจ็คพอตแตก ได้ตกมาเป็นคุณ​พ่อคุณ​แม่มือใหม่แบบไม่ทันตั้งตัวคุณ​หมอบอกว่าทารกในครรภ์​และคุณ​แม่แข็งแรงดีมากไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง แต่คุณ​พ่อก็ถามถึงเพศลูกไม่หยุด ทั้งที่ลูกเพิ่งจะหนึ่งเดือนเอง ยังอัลตร้าซาวด์​ดูไม่ออกหรอกว่าเป็นหญิงหรือชาย คุณ​หมอจึงแนะนำให้ตรวจ NIPT จะได้ทราบเพศลูกก่อนเวลา แต่ต้องรอให้อายุครรภ์​ครบสิบสัปดาห์​ก่อนถึงจะสามารถตรวจได้ซึ่งคุณ​พ่อ 'Say Yes' รีบตอบตกลงทันทีการตรวจ NIPT เป็นการตรวจคัดกรองความผิดปกติ​ของโครโมโซม​ และทำให้ทราบถึงโครโมโซม​ XX หรือ XY ที่บ่งบอกเพศชายหญิง ซึ่งความแม่นยำ​มีสูงถึง 99.99% ฉะนั้นแล้วคุณ​พ่อคุณ​แม่มือใหม่หมดกังวลเรื่องเพศลูกได้เลย... ‧‧‧xxx‧‧‧หลายสัปดาห์​ต่อมา... "ไม่สบายตัวเหรอ?" ภีมเอ่ยถามคนตัวเล็กในอ้อมกอดผ่านความสลัวภายในห้อง เธอจึงพยักหน้า​ตอบ 'อือ'​ เบาๆใ

@บ้านแม่สามี..."เป็น​ไงบ้างจ๊ะหนูน้ำชา ท้องมั้ย?" คุณ​หญิง​เพ็ญ​แขที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำเอ่ยถามลูกสะใภ้​ที่อยู่ด้านในอย่างตื่นเต้น​ ทว่าน้ำชายังไม่ทันได้ถอดกางเกงนั่งฉี่เลยด้วยซ้ำ แม่สามีก็เอ่ยถามซะแล้ว"สักครู่​นะคะม๊า" ตอบกลับ​ไปไม่นานเสียงฝีเท้าที่เดินไปมาหน้าห้องน้ำก็ค่อยๆเบาลงและเงียบหายไป ทำให้น้ำชามีสมาธิ​ในการอ่านฉลากข้างกล่อง​มากขึ้น อย่าว่าแต่แม่สามีเลยที่ตื่นเต้น​ เพราะตอนนี้ลูกสะใภ้​ก็มือสั่นและตื่นเต้น​ไม่ต่างกันชุดตรวจครรภ์​ที่บรรจบลงจากรถไปซื้อมาให้ มีหลายแบบหลายยี่ห้อ​จนน้ำชาเลือกใช้ไม่ถูก เธอจึงสุ่มหยิบขึ้นมาสามกล่อง สองแบบแบบจุ่ม​หนึ่งกล่อง และแบบหยดสอง​กล่อง น้ำชาอ่านทำความเข้าใจอีกครั้งก่อนจะทำตามและหลับตารอผลเธอสูดลมหายใจ​เข้าลึกๆมือผสานกุมกันระหว่างอก ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงเธอรับได้ทั้งนั้น แต่ภีมจะรับได้หรือเปล่าถ้ารู้ว่าเธอ... ท้องทะ ท้องเหรอ!? O_Oน้ำชาอ้าปากค้าง​หลังจากที่ลืมตาดูผล เธอท้องแบบท้องจริงๆ ที่ตรวจครรภ์ที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์​อ่าง​ล้างหน้า​ ขึ้นสองขีดสีแดงเข้ม! ทุกอัน! ไม่มีทางที่ผลจะออกมาผิดพลาด​หรือที่ตรวจครรภ์​เสียแน่ๆ สรุปแล้ว... 'เธอท้อ

"ถ้าภีมบินกลับไทยวันนี้ แล้วงานที่สิงคโปร์​ล่ะคะ?" "งานจะสำคัญ​กว่าลูกสะใภ้​ม๊าได้ยังไงกัน ช่างงานเถอะจ้ะ เดี๋ยว​ม๊าคุยกับป๊าให้เอง แต่จะว่าไป... ลูกสะใภ้​ม๊าก็มีน้ำมีนวล​ขึ้นเยอะเลยนะ" มือของคุณ​หญิง​เพ็ญ​แขที่จับแขนลูกสะใภ้​อยู่ออกแรงบีบนวดเบาๆ ราวกับอยากสัมผัส​ให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้คิดไปเอง"หนูอ้วนขึ้นค่ะม๊า ช่วงนี้ภีมเลี้ยงหนูดีมาก" น้ำชาเผยยิ้มออกมาเมื่อนึกถึง​ความน่ารักและการเอาใจใส่ของภีม ทำให้เธอลืมเรื่องเครียดๆที่เพิ่งทะเลาะ​กับแม่มาจนหมดสิ้นและจริงที่ช่วงนี้ภีมเลี้ยงเธอดีมาก ตามใจเธอทุกอย่าง อยากกินหรืออยากได้อะไรภีมก็หามาให้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ"อ้วนขึ้นหรือลูกสะใภ้​ม๊า​ท้องกันแน่จ๊ะ? ดูสิแก้มก็อวบขึ้น หน้าอกหน้าใจก็ดูใหญ่ขึ้นด้วยนะ" น้ำชาชะงักแล้วรีบหลุดออกจากภวังค์​​ทันที"ไม่น่าจะท้องนะคะม๊า หนูไม่มีอาการแพ้ท้องเลยค่ะ ไม่เหม็นกลิ่นอาหาร แล้วก็ไม่ได้รู้สึกอยากอ้วกด้วยค่ะ" เธอปฏิเสธ​เสียงใสจนคุณ​หญิง​เพ็ญ​แขเผยยิ้มอีกครั้ง เด็กคนนี้เหมือนจะดูดื้อๆไปหน่อย แต่ไร้เดียงสา​ซะจริงเชียว"แพ้ท้องไม่จำเป็นต้องเหม็นกลิ่นอาหารและอ้วกอย่างเดียวนะหนูน้ำชา หิวเก่ง นอนเยอะ อยากกินอาหา

ภาพเพดานห้องโชว์ไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงขย้อน​อ้วกดังก้อง​เข้ามาในโทรศัพท์​ติดๆ"เป็นอะไรภีม นายอ้วกเหรอ? ทำไมถึงอ้วกล่ะ?" น้ำชาถามอย่างร้อนใจ เธอแทบอยากจะไปซื้อตั๋ว​เครื่องบิน​บินไปหาเขาที่สิงคโปร์​ตอนนี้เลย(สงสัย​เมาเครื่องบิน... เวียนหัวตั้งแต่เดินขึ้นไปแล้ว)​ เมาเครื่องบินเหรอ? แต่ก่อนตอนเรียนมัธยมด้วยกัน เธอเห็นเขาบินไปต่างประเทศ​กับครอบครัวช่วงเสาร์​อาทิตย์​​ออกจะบ่อย ลงเครื่องเช้าวันจันทร์ก็มาเรียนไหว ไม่เห็นจะมีอาการอ้วกอ้ากแบบนี้เลย"ไหวไหมภีม หน้านายซีดมากเลยนะ" ตอนนี้ภีมเดินออกมาจากห้องน้ำแล้ว แต่เดินออกมาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด​ (ถ้าบอกว่าไม่ไหวจะบินตามมากอดรึเปล่า?)​"...." พอได้ยินแบบนั้นน้ำชาถึงกับ​ทำหน้าเศร้า​ ถ้าไม่ติดสอบเธอคงบินตามไปแล้ว ไม่ปล่อยให้เขาห่างตัวและมาทำเสียงอ้อนใส่เธอผ่านโทรศัพท์​แบบนี้หรอก(ทำไมทำหน้าแบบนั้น ฉันแค่ล้อเล่น ฉันรู้อยู่ว่าเธอบินตามมาไม่ได้หรอก... แต่ฉันคิดถึง​เธอนะ แล้วเธอคิดถึง​ฉันไหม?)​"...." คิดถึง​สิ คิดถึง​มากด้วย อยากบินตามไปกอดตอนนี้เลย "คิดถะ..."'ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด'​"แป๊บนะภีม แม่ฉันโทรมา"ขณะที่น้ำชากำลัง​จะตอบคำถามภีมอยู่นั้น เบอร์

@วันต่อมา...ก่อนที่ภีมจะพาน้ำชาไปทำความรู้จักกับคนที่ชื่อแอลในตอนบ่าย เขาก็พาเธอมาเรียนด้วยก่อนในตอนเช้า และบอกกับเธอไปว่าถ้าอยากรู้ว่าแอลจุดเป็นใคร ก็ต้องมานั่งรอเขาเรียนให้เสร็จ​ก่อน ถึงจะพาเธอไปทำความรู้จักได้แต่ความจริงแล้วภีมตั้งใจจะพาน้ำชามาเปิดตัวที่มหาลัยต่างหาก ไม่เว้นแม้แต่อาจารย์​ผู้สอนที่ภีมเดินไปบอกตอนส่งงานว่า... 'นั่นคือเมียผม'​ เธอตามไปห้ามไม่ทัน เลยต้องปล่อยเลยตามเลย เปิดตัวกับเพื่อนเธอพอเข้าใจ แต่ลุกไปบอกอาจารย์​ทำไมว่าแต่งงานแล้วววว!-​_-*หลังเลิกเรียนภีมก็ขับรถพาน้ำชามาที่บริษัท​ยักษ์​ใหญ่​แห่งหนึ่ง แปลกใจอยู่​เหมือนกันว่าเขาพาเธอมาที่นี่ทำไม แต่ก็ไม่ได้ถาม จนกระทั่ง​ทั้งคู่​ลงจากรถและเดินจับมือกันเข้าไปด้านในแต่สิ่งที่ทำให้น้ำชาประหลาด​ใจคือตลอดทางเดิน พนักงานทุกคนที่เดินผ่านต่างพากันก้มหัวและยกมือไหว้ภีมกันหมด ทั้งที่เขาอายุน้อยกว่า หนำซ้ำยังเรียกเขาว่า 'คุณภีม' อีกต่างหาก"ตามเข้าไปพบผมในห้องที" ภีมหยุดยืนหน้าห้องรองประธาน​บริษัท​ ก่อนจะหันไปบอกหญิงสาวที่นั่งอยู่หน้าห้องให้เดินตามเข้าไป ก่อนที่ตัวเขาเองจะพาน้ำชาเดินเข้าไปรอด้านในก่อน"รับทราบค่ะคุณภีม" เธอคน