Share

CHAPTER TWO

last update publish date: 2024-12-22 16:17:47

Nagising ako nang medyo masakit ang ulo, nang iminulat ko ang aking mga mata ay tila'y hindi familiar sa 'kin ang lugar na ito. Napatingin ako sa aking sarili, gulat kong masaksihan na hubo't hubad na ako. Nanlaki na lamang ang aking mga mata nang mapatingin ako sa tabi ko. Isang lalaki na hindi ko naman kilala.

Pinagmasdan ko siyang mabuti. Naalala ko bigla ang lalaking nakasalubong ko kagabi.

"Ang gwapo mo," sabay ngiti ko.

Napahawak ako sa kanyang mukha, subalit bigla siyang gumalaw kaya napatigil ako.

"Ahmm, kailangan kong umalis, kailangan ko ng pera," bulong ko sa sarili ko.

Dahan-dahan akong bumangon at napapalingon baka magising siya. Agad kong kinuha ang mga damit ko, pagkatapos kong magbihis ay agad akong lumabas.

Nang makalabas ako sa kwarto ay may nakasalubong akong isang lalaki. Napatingin ito sa 'kin pero yumuko na lamang ako.

"Pasensya na po, maling kwarto po na puntahan ko," saad ko.

Hinintay ko siyang magsalita pero hindi man lang umimik. Ramdam kong deretso siyang nakatingin sa 'kin.

"Ahmm, babye po, hahanapin ko pa kwarto ko hehehhe." Umalis agad ako sa kanyang harap at naglakad papalayo.

"Hayyy! Ano ba itong ginawa ko? nagtrabaho lang naman ako kagabi para magka-pera diba? Pero bakit paggising ko may lalaki na akong katabi? Bakit wala akong masyadong maalala?" Sambit ko sa sarili ko habang naglalakad sabay tapik sa noo ko.

MR. YOUTAN POV.

Nagising ako na wala na sa tabi ang babae, I don't know how can I find her. This is my first time, she's the first who get my virginity. No matter what happened, sa ayaw niya o gusto she needs to marry me. Agad kong tinawagan ang tauhan ko para hanapin ang babae.

"Guards!"

"Yes po sir?" Yumuko sila sa 'kin

"I need the CCTV footage, dalhin mo ito sa 'kin," seryosong saad ko sa isang tauhan ko at agad naman siyang tumango at umalis ganun din ang iba.

Agad akong nagbihis upang magtungo sa aking company. May malaki at napaka-importanteng meeting ako ngayon. Ilang minuto lang ay nakarating ako roon, nagulat na lamang ako dahil narito ang aking ina. Hindi ko inaasahan ang pagbabalik ni mommy galing sa America.

"Mom, what are you doing here?"

"Son, I miss you so much, then son, kailan mo ako bibigyan ng apo? Mag 26 years old kana, matanda na rin ako."

"Mommy, kakadating mo lang galing America, iyan na agad ang sinasabi."

"Why? Is there's something wrong, son?"

"Mommy, next time na natin 'yan pag-usapan, I know your tired, kaya magpahinga ka na muna sa mansion. Mom, ipapahatid kita, okay?"

Magsasalita pa sana si Mommy pero agad ko itong pinutol. Tinawagan ko ang aking driver para personal na ihatid si mommy sa mansion. Palagi na lang 'yan ang hinihiling sa 'kin ni mommy ang mag ka apo.

"But soon as possible ipapakilala ko siya sayo mom." I said on my mind.

Umupo muna ako sa aking upuan. Inisip kong mabuti kung ano ang ginawa ko kagabi. Yeah, she's pretty. Bago ako tuluyan matulog ay pinagmasdan ko muna ang babaeng 'yon. Hindi ko pa alam ang pangalan niya and I need to find her.

Kinuha ko ang singsing na iniingatan ko. Nakalagay ito sa aking nakatagong sisidlan, sa loob ng aking mesa. This is very valuable dahil tanging mapapangasawa ko lamang ang makakasuot nito. Pamana rin ito ng aming pamilya upang ipasuot sa susunod na magiging asawa ng tagapagmana.

Ilang oras ang nakalipas ay dumating ang CCTV footage sa opisina ko. Agad ko itong kinuha, nakita ko ang buong pangyayari kung paano binastos ang babae. I don't know, bigla na lang uminit ang ulo ko.

"Ahmm, sir, yung lalaki nga po pala kagabi ay nasa botiga pa."

"Bantayan mo siyang mabuti dahil hindi pa ako tapos sa kanya!" malamig kong sambit at tumango naman ito.

Kalaunan, nakita ko sa CCTV footage kung paano ako tinakasan ng babaeng 'yon. Agad kong tinawagan ang iba ko pang mga tauhan upang hanapin siya.

"Just wait me honey, I will punish you, dahil tinakasan mo ako." I said on my mind.

Napatingin ako sa relo ko. 5 minutes left mag-uumpisa na ako sa meeting. I stand up straight sabay ayos ng suot ko. Kalaunan, dumating ang aking secretary upang sunduin ako. Nang nakarating ako sa meeting room ay hindi ko inaasahan na makikita ko si Mr. Rodolf ang ama ni Princess na ipinagkasundo ni lolo na ipakasal sa 'kin.

"Long time no see, my son in-law," he said but I coldly look at him.

"Mr. Youtan ilang araw ay dadating na si Princess para ayusin ang kasal niyo," sabay ngiti.

"Mr. Rodolf, your here because of that?" I seriously ask, then smirk.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • After the Daylight    CHAPTER ONE HUNDRED NINETY NINE

    ZINNIA POINT OF VIEW F A S T F O R W A R D MAKALIPAS ANG ILANG ARAW Muli akong nakabalik sa pamilya ko. Unti-unti ko rin naaalala ang masasayang ala-ala namin noon. Tinanggap ako ng buo ng pamilya ko. Kaya labis ko itong pinapasalamat. Matapos rin ang mga pangyayari noon. Naging tahimik na ang pamilya ko. Higit sa lahat nakikita ko ang matatamis na ngiti ng mga anak ko. Samantalang, malambing at masunurin naman sa akin ang asawa ko. Ang sarap sa pakiramdam ng ganito. "Mahal ko, ang sarap naman ng niluluto mo," paglalambing na bungad sa akin ng asawa ko. Oo nandito ako sa kusina at masaya kong naghahanda ng pagkain para sa kanila. "Syempre naman, luto ito ng pinakamamahal mong asawa. At ang luto ko na 'to ay May halong pagmamahal galing sa puso ko," nakangiting sagot ko sa kaniya. Niyakap niya ako habang nakatalikod ako sa kaniya. Ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang pagmamahal. "Ang swerte ko talaga sa asawa ko. Ang ganda ganda na nga ang sarap pang magluto." Bulong niya it

  • After the Daylight    CHAPTER ONE HUNDRED NINETY EIGHT

    Malungkot man ang lahat ngayong naliwanagan na ako, handa na akong bumalik sa pamilya kom Ramdam ko rin naman na mahal na mahal nila ako. Sana nga mapatawad nila ako sa mga sinabi ko kanina. Nag-aalala lang talaga ako sa anak ko. Kaya sobra akong nagalit sa kanila. Dahil sobra din akong naguluhan.Kasama ko ngayon si Josh sa pagbalik ko sa hospital. Wala pa rin nagbago, naka-upo pa rin si Youtan sa labas ng pintuan ng kwarto ng anak namin. Ngunit, nang makita niya kami ay agad siyang napatayo at humarap ng maayos sa amin. Walang alinlangan akong lumapit sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit pero bigla ko na lamang siyang niyakap nang mahigpit. At ang pakiramdam na ito ay sobrang pananabik. "Sinabi ko na sa kaniya ang lahat. Patawarin mo ako bro, dahil hindi ko siya agad binalik sa inyo. Tapos, nakipag-away pa ako sa 'yo. Para sa akin kasi mahalaga na rin sila sa akin. Kaso lang mali pala ako. Kaya ibinabalik ko na sa 'yo ang pamilya mo." Sincere ang pagkakasabi nito ni Josh. Niyakap ak

  • After the Daylight    CHAPTER ONE HUNDRED NINETY SEVEN

    ZINNIA POINT OF VIEW Sa ngayon iniisip ko pa rin ang mga nangyayari. Tanging si Josh lamang ang makakasagot sa mga katanungan ko. Kaya naman kahit na anong gawin niya o palusot niya kailangan ko pa rin marinig ang totoo sa mismong bibig niya. Wala akong ibang pagpipilian kundi ang hanapin siya at komprontahin. Nakikita ko na maayos naman ang lagay ng anak ko. Kaso nga lang nandito pa rin si Youtan sa labas ng pintuan ng kwarto ng anak ko. Gayunpaman ay hahayaan ko na muna siya diyan. Kinuha ko ang cellphone ko sa bag ko upang matawagan si Josh. Agad naman itong sumagot ng walang alinlangan. "Gusto kitang maka-usap. Pwede ba tayong magkita?" mahinahon kong aniya. Umalis kasi siya kanina kaya wala siya dito sa hospital. "Sure. Dito na lang sa bahay para maayos ang pag-uusapan natin," maayos ang kaniyang pagkakasabi. I agree. Pagkatapos nito ay lumakad na muna ako. Mabuti na lamang ay hindi ako pinigilan ni Youtan. Ilang minuto ang nakalipas ay nakarating ako sa bahay. N

  • After the Daylight    CHAPTER ONE HUNDRED FIFTY SIX

    I don't really know what to do. Sa mga sinabi ni Josh, ramdam ko na may kasalanan ako. Kaya, wala akong karapatan na bigla ko na lang siya sugurin ngayon. Sa mga nakita ko, naging malapit din sila sa isa't isa nang asawa ko. Pero, hindi ibig sabihin nito palalampasin ko na lang si Josh sa ginawa niya. Kailangan pa niyang ipaliwanag sa akin ang lahat nang mas malinaw. Halos hindi ko nga alam, kung bakit nangyayari ang lahat nang ito. Nabuhay ako sa loob taon na inakala kong patay ang asawa ko at ang anak ko."Bro, pagod ka na. Pwede ka naman umuwi muna sa ngayon. Isa pa, kailngan mong magpahinga para may makuha kang lakas. Kami na lang muna ni Prince ang bahala dito. Titiyakin namin na hindi mawala sa paingin namin si Zinnia," wika pa ni Alexander. Pero, mas wala akong lakas para magpahinga. Kailangan ako ngayon ng asawa ko. Kailangan ako nang anak ko. Kaya, kahit anong galit pa ni Zinnia sa akin ngayon. Hindi ko siya pababayaan.I didin't say anything. Nakatuon pa rin ang mga mata ko

  • After the Daylight    CHAPTER ONE HUNDRED NINETY FIVE

    "Hindi ko alam. Hindi ko na alma kung ano ang gagawin ko. Hindi ko na alam kung sino ang dapat kung paniwalaan. Siguro nga nagkamali ako. Pero, hindi ko kasalanan ang lahat ng 'to. Gusto ko lang maging masaya. Gusto kong makasama nang matagal ang anak ko at ang pamilya ko. Pero sa mga nalaman ko, sa mga narinig ko. Parang pakiramdam ko ngayon wala akong pamilya. Dahil puso panloloko ang nangyari ehh. Bakit ganun bakit parang ang daya ng lahat. Steve, kilala kita dahil sikat ka, pero hindi ko inaasahan na sasabihin niyo na asawa kita. Hindi ko alam na lubos at sobra sobra pa pala ang lahat." Hindi ko mapigilan ang mga luha ko. Dapat hindi ako umiiyak sa harap ng anak ko. Kailangan kong maging malakas, ngunit paano ko gagawin. Kung sa puntong 'to tila'y may mga punyal ang tumarak sa puso ko. Halos madurog at maguho na ang mundo ko."I'm sorry, it's all my fault. Still Zinnia, kailanman hindi kita sinisi at hindi kita sisisihin. Nawala ako sa tabi mo. Malaki ang naging pagkukulang at kas

  • After the Daylight    CHAPTER ONE HUNDRED NINETY FOUR

    JOYCE or ZINNIA POV.Hindi ko lubos maintindihan kung ano ang nangyayari. By the way, nandito ako ngayon sa tapat ng anak ko. Balot na balot ang buong katawan ko, dahil hindi maaaring hindi. Sobrang nasasaktan ang damdamin ko habang pinagmamasdan na walang lakas ang anak ko. Kahit ako ay unti-unting nang hihina. Lalo na hindi ko gusto ang nakikita ko ngayon. I'm just hoping na maging maayos lang ang pamilya ko, na maging masaya lang kami. Pero, nang dumating sina Youtan, tila'y nagbago ang lahat. Bakit kasi, pinipilit nila ang sarili nila sa akin, kahit hindi ko naman sila lubos na nakikilala. Gusto kong sumigaw, pero hindi ko magawa. Ang aking mga luha, ay hindi man lang tumitigil sa pagbuhos. Pakiramdam ko, walang wala na ako. Kung alam ko lang na ganito lang din ang mangyayari sa ana ko, hiniling ko na lang sana . Na sana ay ako na lang ang tinutukoy nilang namatay na at kailan man hindi na babalik pa. "Anak, hindi ko maintindihan kung bakit ginawa sa atin ng dad mo ito. Si daddy

  • After the Daylight    CHAPTER EIGHTEEN

    Hinintay kong lumagpas ang empleyado kanina. Nang napansin kong nakalagpas na siya. Agad akong lumabas sa tinataguan ko. Umalis ako kaagad sa lugar na 'to. Mukhang nagkamali ata ako ng daan.Tinawagan ko si kuya Simon. Agad miyang sinagot ang tawag ko."Hello, ma'am asan ka na po ba? Kanina pa kita

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • After the Daylight    CHAPTER TWENTY-SIX

    Agad akong nagkuha ng mga damit na susuutin ko. Dali-dali akong pumunta sa bathroom. Pagkaapak ko, grabe ang lamig lamig. Parang nanigas ako, napayakap na lang ako sa sarili. Pinilit kong pumasok, may warm water naman, kaya ginamit ko 'to. Ilang minuto ako sa loob ng bathroom, umabot na rin ng oras

    last updateLast Updated : 2026-03-18
  • After the Daylight    CHAPTER TEN

    "Ahmm, Dad, your here." "How are you, son?" "I'm okay Dad, don't worry." "Hmmm... How about your marriage?" He probably asked.Hindi na ako nagsalita pa. I don't know pero ngumisi ang babaeng 'to. Si Daddy naman talaga ang kinakapitan niya pati na rin ng pamilya niya. "I want to go home." I co

    last updateLast Updated : 2026-03-17
  • After the Daylight    CHAPTER ELEVEN

    Chapter 11Humarap ako kay Zinna at niyakap ko pabalik. Gusto ko rin naman. Matapos ko siyang halikan sa noo niya. Hinalikan naman niya ako sa leeg sabay mahigpit na yumakap. Inayos ko muli nag kumot para sa aming dalawa. Kalaunan, deretso na ang pagtulog naming dalawa.ZINNIA POV.Ang sarap pa mat

    last updateLast Updated : 2026-03-17
More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status