LOGINMahigpit na hawak ni Adrian ang litrato ni Lily.
Paulit-ulit niyang binabasa ang nakasulat sa likod nito.“Hindi mo siya mababantayan habambuhay.”Hindi niya namalayang napalakas ang pagkakahawak niya sa papel hanggang sa ito ay magusot.“Sir?”Lumapit si Eduardo, ang head of security.“Na-trace ba kung sino ang nag-iwan nito?” malamig na tanong ni Adrian.Umiling si Eduardo.“Naka-cap at face mask po ang lalaki. PagkabigMahigpit na hawak ni Adrian ang pink na hair clip ni Lily habang nakatayo sa gitna ng abandonadong warehouse. Pakiramdam niya ay unti-unting nauubos ang oras. Hindi niya alam kung nasaan ang anak. Hindi niya alam kung sino talaga ang kalaban. Pero isang bagay ang sigurado siya… Hindi siya titigil hangga’t hindi niya naiuuwi si Lily. ⸻ Pagbalik niya sa Montenegro Mansion, agad siyang dumiretso sa command room. Nakakalat sa mesa ang mga mapa, CCTV screenshots, police reports, at lahat ng impormasyong nakalap nila. Tahimik ang buong silid. Lahat ay naghihintay ng susunod na lead. Maya-maya, mabilis na pumasok si Claire. “Sir… may natanggap kaming encrypted email.” “Sino ang sender?” “Walang pangalan.” “Pero may attachment.” Agad itong binuksan ni Adr
Madaling-araw pa lang ay gising na ang buong Montenegro Mansion. Hindi na nakatulog si Adrian. Nakatayo siya sa harap ng malaking bintana ng kanyang opisina, habang paulit-ulit na pinapanood ang video ni Lily na nakuha niya sa tablet. Tahimik niyang pinakinggan ang bawat tunog. Bawat segundo. Bawat detalye. Hanggang sa muli niyang narinig ang mahinang busina ng barko. Kasunod nito… May tunog ng bakal na tila hinihila sa sementadong sahig. “Claire.” Pumasok agad ang sekretarya. “Yes, Sir.” “Ipa-enhance mo ang audio.” “Every sound matters.” “Already sent it to the cybercrime team, Sir.” “Magre-report sila anumang oras.” Tumango si Adrian. ⸻ Sa kabilang banda… Tahimik na nagising si Lily.
Madilim ang loob ng lumang bodega. Tanging mahinang liwanag mula sa sirang ilaw sa kisame ang nagbibigay ng kaunting ilaw sa paligid. Mahigpit na hawak ni Adrian ang pink na backpack ni Lily. Hindi niya ito binibitawan. Parang iyon na lang ang tanging koneksyon niya sa anak. Unti-unting lumalapit ang mga yabag. Isa. Dalawa. Tatlo. Hanggang sa lumitaw ang apat na lalaking nakasuot ng itim at may mga maskara. Tahimik silang nakapaligid kay Adrian. Walang nagsasalita. “Nasaan ang anak ko?” malamig na tanong niya. Walang sumagot. Sa halip, isa sa mga lalaki ang naghagis ng isang cellphone sa sahig. “Pulutin mo.” Hindi gumalaw si Adrian. “Nasaan si Lily?” Muling nagsalita ang lalaki. “Pulutin mo.”
Parang tumigil ang mundo ni Adrian matapos marinig ang sinabi ng adviser. “Mr. Montenegro… hindi po namin makita si Lily!” Hindi na niya hinintay ang iba pang paliwanag. “Eduardo!” “Prepare the car. Ngayon din!” “Yes, Sir!” Mabilis siyang sumakay sa sasakyan kasama sina Eduardo at Claire. Sumunod naman si Sophia sa isa pang sasakyan, nanginginig ang mga kamay habang paulit-ulit na tinatawagan ang adviser. “Lily… please be okay…” bulong niya habang umiiyak. ⸻ Pagdating sa paaralan, sinalubong sila ng principal at mga guro. Halata ang kaba sa mga mukha ng lahat. “Mr. Montenegro, we’re so sorry…” “Ano ang nangyari?” malamig ngunit kontroladong tanong ni Adrian. Huminga nang malalim ang adviser. “Pagkatapos po ng art class, sabay-sabay nang lumabas ang mga bata papunta sa playgrou
Mahigpit na nakahawak si Adrian sa litrato. Hindi siya makapaniwalang may nakakuha ng larawan ni Lily habang natutulog ito. Iisa lang ang ibig sabihin noon. May taong nakamasid sa mansion. At maaaring alam nito ang bawat galaw nila. Tahimik ang buong paligid, ngunit ramdam ng lahat ang tensyon. “Eduardo.” “Yes, Sir.” “I-lock down ang buong mansion.” “Walang lalabas.” “Walang papasok.” “At i-check ninyo ang bawat sulok.” “Yes, Sir!” Agad na kumilos ang security team. Isa-isang siniyasat ang hardin, rooftop, storage room, at maging ang CCTV control room. Ngunit… Wala silang nakita. Parang naglaho na parang usok ang kung sinumang pumasok. ⸻ Alas-dos na ng madaling-araw. Nasa monitoring room sina Adrian, Ed
Hindi na muling nakatulog si Adrian matapos ang misteryosong tawag. Paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip niya ang mahinang boses na nagsabing… “Daddy…” Alam niyang hindi si Lily iyon. Pero sapat na ang isang salitang iyon para guluhin ang isip niya. Tahimik siyang naupo sa gilid ng kama at pinagmasdan sina Sophia at Lily na mahimbing na natutulog. Mahigpit niyang hinawakan ang kamay ng anak. “Hindi kita hahayaang mapahamak,” tahimik niyang pangako. ⸻ Alas-singko pa lang ng umaga ay nasa security room na siya ng mansion. Naroon na sina Eduardo at ang buong security team. Sa malaking monitor, paulit-ulit nilang pinapanood ang CCTV footage mula hatinggabi. “Sir,” sabi ni Eduardo. “Walang nakitang taong pumasok o lumabas ng mansion.” “Wala ring movement sa perimeter.” Naningkit a







