BonaFide Love รักจำยอม

BonaFide Love รักจำยอม

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-04-28
Oleh:  โนเนจังOngoing
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
107Bab
3.3KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หมอณภัทร...หมอประสาทและสมองชื่อดัง ที่กำลังตามหาว่าใคร...อยู่ในร่างปลายฝนแฟนตัวเอง และแฟนเขาหายไปไหน? โดยเขาพยายามใช้หลักวิทยาศาสตร์หาสาเหตุว่าทำไมแฟนเปลี่ยนไป แต่เรื่องราวมันไม่ใช่แค่นั้น?! ทุกครั้งที่หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะ หมอณภัทรจะเห็นอะไรบางอย่างในร่างแฟนตัวเอง และนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องเจอกับเรื่องวุ่นวาย และฉิบหายนับครั้งไม่ถ้วน

Lihat lebih banyak

Bab 1

INTRO

"ขึ้นรถ!!" สองเท้าที่กำลังเหยียบน้ำฟุบๆที่พื้นถนน กำลังมีรถสปอร์ทคันหรูของนายแพทย์ศัลยกรรมประสาทและสมองขับขนาบข้าง เขาเลื่อนกระจกตะโกนและบีบแตรเสียงดัง พยายามให้เจ้าของร่างเล็กที่เปียกฝนหันมาสนใจสักครั้ง แต่ก็ไม่...

ปริ้น ปริ้น~!

"ปลายฝน ขึ้นรถ!!"

"ไม่ขึ้น! ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น ฉันไม่ใช่ปลายฝนบ้าบอคอแตกอะไรด้วย นายเองไม่ใช่เหรอ..ที่เป็นคนไล่ฉันลงจากรถ จะเรียกฉันขึ้นไปด่าอีกใช่ไหม?! เออเอาสิ...อ้าปากเมื่อไหร่ฉันจะถอดรองเท้าส้นสูงยัดปากนาย!!"

"หยุดบ้า! นิสัยแบบนี้ไม่ใช่แฟนฉันแน่นอน ฝนมันตกเห็นไหม!..ถ้าเธอไม่ขึ้นรถและทำร่างแฟนฉันป่วย ฉันไม่เอาเธอไว้แน่!!"

"คิดว่าฉันอยากป่วยรึไง! ถ้าร่างแฟนนายป่วย..ฉันก็จะรู้สึกป่วยตาม อยู่ในร่างผู้หญิงซื่อบื่อว่าทรมานแล้ว ฉันต้องจำใจมีแฟนซื่อบื้อแบบนายอีก โอ้ย...อยากตาย!>[]<"

"เออดี..ปากแบบนี้ทำไมไม่ลงนรกไปซะ เข้ามาสิงร่างแฟนฉันทำไม!!"

ริมฝีปากบางขบแน่น ก่อนจะหันขวับไปมองหมอศัลยกรรมประสาทและสมองที่แสนจะเพอร์เฟคในรถคันหรู

นี่เหรอ?! คุณหมอณภัทรผู้แสนดีของหล่อนยัยปลายฝน!! เขาพูดกับฉันแต่ละคำเหมือนฉันเป็นกิ้งกือไส้เดือน !

"เอองั้นก็ช่วยๆให้ฉัน..ลงไปนรกสะที!! ฉันไม่อยากอยูในร่างนี้ และไม่อยากอยู่กับนาย!" พูดจบร่างบางก็วิ่งนำไปขวางหน้ารถไว้ ก่อนที่คุณหมอนภัทรที่มองตามหลังไวๆ เขาจะรีบเหยียบเบรครถที่ปล่อยไหลกระทันหัน

ปึก !!! แต่ไม่ทัน...

"เฮ้ย! บ้าจริง บ้าชิบ!! ยัยบ้าเอ้ย!!" หมอณภัทรสบถหัวเสียบนรถหรู ก่อนที่เขาจะปลดเข็มขัดเปิดประตูรถลงไป แล้วก้าวฉับๆเดินหน้ามึนตึงไปหยุดที่ร่างบาง

ไฟซีนอลสีขาวของรถสปอร์ท..สาดเข้าเต็มๆที่หญิงสาว เสื้อผ้าผมเผ้าเธอเปียกแนบเนื้อ จนเห็นเนินอกและทรวดทรงชัดเจน

หมอณภัทรเม้มปากสนิทและกัดฟันหนึ่งทีข่มอารมณ์ ..เขามองคนตรงหน้าทั้งโกรธทั้งรู้สึกร้อนๆรุ่มๆผสมปรนเปรอไปหมด จนหมอหนุ่มรีบอุ้มร่างแฟนสาวขึ้นรถ และโถมอารมณ์ทั้งหมดลงที่ประตู

ปัง!!

ขึ้นรถมาหมอณภัทรก็รีบบึ่งกลับคอนโด ก่อนเขาจะปรับแอร์ให้คนตัวเปียกที่หนาวสั่นอยู่ข้างๆ..อย่างหงุดหงิดใจ

"เธอมันตัวปัญหา!"

"แล้วทำไมไม่ชนให้ตายๆไปเลย ไม่แน่แฟนที่แสนดีของนาย..อาจจะกลับเข้าร่างตัวเอง!" หมอณภัทรตกใจเบิกตากว้าง เขากำพวงมาลัยรถแน่นและคิดตาม เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องนั้น..แฟนเขาก็เปลี่ยนไป เขาหาคำตอบมานาน ทำทุกๆอย่างจนหมดหนทางแก้ไข

และสิ่งสุดท้ายที่เขาจะคิด..คิดว่ามันเป็นเรื่องลึกลับ หรือภูติผีปีศาจ

มันก็คือเรื่องจริง?!

"ปลายฝนไปไหน??!!!"

"ไม่บอก!>[]<" คำตอบนั้น..ทำให้คุณหมอผู้แสนอ่อนโยนฟิวส์ขาด เธอไม่รู้รึไง..ว่าเขาทนเธอมานานแค่ไหน และหมอณภัทรไม่ใช่คนท่ี่จะโมโหร้ายกับใคร ทำไมถึงได้กล้าท้าทายเขา เธออยากเป็นข้อยกเว้นงั้นเหรอ?!

"ถึงคอนโด..ฉันจะหาอะไรเปิดปากเธอเอง"

คอนโด...

ฟุบ!! ร่างเปียกๆถูกเหวี่ยงลงเตียงไม่ใยดี หมอณภัทรรู้สึกใจหายนิดหน่อย เมื่อเขาอารมณ์ร้อนจนต้องลงไม้ลงมือกับร่างแฟนตัวเอง

เพราะคนที่อยู่ในร่างแท้ๆมันน่านัก!!

"จะ...จะทำอะไร!?!"

"มีอะไรกับแฟนไง!"

"ฉันไม่ใช่แฟนนาย อะ...ออกไปนะ!!" มือใหญ่รวบแขนที่ปัดป่ายกดแนบเตียง เขาบีบมันแน่นย้ำเตือนให้ร่างเล็ก ที่กำลังดิ้นใต้วงแขนหยุดนิ่ง

"ใช่สิ นี่ร่างแฟนฉัน...ฉันมีอะไรกับแฟนทุกวัน ถ้าเธอยังอยู่ในร่างนี้ เธอควรทำตัวให้ชิน..จะได้ขึ้นสวรรค์ไปพร้อมกัน!"

คนฟังรีบเบือนหน้าหนีหลับตาปี๋ เมื่อจมูกโด่งกดลงที่แก้มเปียกๆของเธอ

ร้ายกาจ!! เขาจะมีอะไรกับแฟนทุกวันได้ไง ฉันเป็นผู้หญิงด้วยกันฉันดูออก...ว่าปลายฝนเจ้าของร่างนี้เธอบริสุทธิ์!!

"อะ..ออกไปจากตัวฉัน!! "

"เงียบ! นี่คือตัวแฟนฉัน! ฉันจะทำอะไรก็ได้!"

"ตะ แต่...ฉันรู้สึกนะ!! ไม่ใช่แฟนนายรู้สึก!!"

"ใช่ไง..เธอต้องอดทน เข้าใจคำว่าอดทนไหม!?"

"ไม่! อุ๊บ~~" เขาบีบข้อมือแน่น...แล้วจู่โจมจูบริมฝีปากคู่สวย ก่อนอยู่ๆหมอณภัทรจะเปิดตาขึ้นทันที เมื่อเสียงหัวใจที่เต้นตึกๆตอนนี้..มันกำลังทำให้เขาหยุดสบตากับเธอ

"นะ..นี่คือเธอเหรอ?!!!"

"นายเห็นฉันเหรอ?! 0.0" หมอณภัทรลุกขึ้นไปนั่งอีกฝั่ง เขากุมอกข้างซ้ายกระพริบตาถี่ๆเพื่อมองใบหน้ารางๆที่ฉายออกมาจากปลายฝนแฟนสาว

"ใช่ฉันเห็น เธอ....ชื่ออะไร?! บอกฉันมา?!"

" ลิลิน " เมื่อได้ยินชื่อวิญญาณที่อยู่ในร่างแฟน หัวใจหมอณภัทรก็เหมือนถูกกระตุ้นอีกครั้ง เขาพยายามควบคุมตัวเองให้มีสติถาม จนหญิงสาวหยัดตัวขึ้นนั่ง ..และมองมือที่กุมอกซ้ายนั้นอย่างเป็นห่วง

"นายจะตายรึป่าว ปะ..ไปโรงพยาบาลไหม? อย่าตายนะ!!!"

"ไม่! ฉันขอถามเธออีกอย่าง...แล้วฉันจะทำบุญไปให้ ปลายฝนไปไหน? "

"ทำบุญอะไร? ฉันบอกไม่ได้ บอกไม่ได้จริงๆ เขาห้าม.."

"ใครห้าม?!"

"ปลายฝน"

+++++++++++++++++++

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
107 Bab
INTRO
"ขึ้นรถ!!" สองเท้าที่กำลังเหยียบน้ำฟุบๆที่พื้นถนน กำลังมีรถสปอร์ทคันหรูของนายแพทย์ศัลยกรรมประสาทและสมองขับขนาบข้าง เขาเลื่อนกระจกตะโกนและบีบแตรเสียงดัง พยายามให้เจ้าของร่างเล็กที่เปียกฝนหันมาสนใจสักครั้ง แต่ก็ไม่...ปริ้น ปริ้น~!"ปลายฝน ขึ้นรถ!!""ไม่ขึ้น! ฉันไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น ฉันไม่ใช่ปลายฝนบ้าบอคอแตกอะไรด้วย นายเองไม่ใช่เหรอ..ที่เป็นคนไล่ฉันลงจากรถ จะเรียกฉันขึ้นไปด่าอีกใช่ไหม?! เออเอาสิ...อ้าปากเมื่อไหร่ฉันจะถอดรองเท้าส้นสูงยัดปากนาย!!""หยุดบ้า! นิสัยแบบนี้ไม่ใช่แฟนฉันแน่นอน ฝนมันตกเห็นไหม!..ถ้าเธอไม่ขึ้นรถและทำร่างแฟนฉันป่วย ฉันไม่เอาเธอไว้แน่!!""คิดว่าฉันอยากป่วยรึไง! ถ้าร่างแฟนนายป่วย..ฉันก็จะรู้สึกป่วยตาม อยู่ในร่างผู้หญิงซื่อบื่อว่าทรมานแล้ว ฉันต้องจำใจมีแฟนซื่อบื้อแบบนายอีก โอ้ย...อยากตาย!>[]เออดี..ปากแบบนี้ทำไมไม่ลงนรกไปซะ เข้ามาสิงร่างแฟนฉันทำไม!!"ริมฝีปากบางขบแน่น ก่อนจะหันขวับไปมองหมอศัลยกรรมประสาทและสมองที่แสนจะเพอร์เฟคในรถคันหรูนี่เหรอ?! คุณหมอณภัทรผู้แสนดีของหล่อนยัยปลายฝน!! เขาพูดกับฉันแต่ละคำเหมือนฉันเป็นกิ้งกือไส้เดือน !"เอองั้นก็ช่วยๆให้ฉัน..ลงไปนรกส
Baca selengkapnya
1 | ผู้ชายในคืนนั้น...
เจ้าของร่างบางบนเตียง...เปิดตาขึ้นจากการงีบหลับ ริมฝีปากหยักสวย ขนตาเป็นแพงอนกระพริบตาถี่ๆอยู่หลายครั้ง ก่อนที่ปลายฝนจะใช้มือประสานกันวางที่ท้องและเพ่งมองเพดาน คิดกังวลกับเรื่องบางอย่างที่เธอปรึกษาใครไม่ได้ เธอมองและคิดทวน..มองและหาคำตอบให้ตัวเอง ถึงเหตุการ์ณต่างๆที่เคยเกิดขึ้นเมื่อสิบสองปีที่แล้ว วันนั้นมันตรงกับวันนี้พอดี ครบรอบสิบสองปีนักษัตรที่ผู้ชายกำยำบึกบึนคนนั้นเคยพูดไว้กับเธอเธอเจอเขาคืนนั้นเวลา 3:33 น. ปลายฝนเมื่ออายุสิบสองใส่ชุดนอนหมีพูสีชมพูหวาน เธอสะดุ้งตื่นเพราะเสียงลมหวิวๆที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่าง เสียงนั้น..ดังราวกับเสียงโหยหวน ดังขึ้นๆจนร่างเล็กหยัดตัวนั่งและขยี้ตา..หันมองหน้าต่างที่ปิดสนิทสองบานด้วยความแปลกใจ ก่อนสุดท้ายจะหันไปเห็นนาฬิกาบนโต๊ะแล้วตัดสินใจล้มตัวนอนแต่ร่างเล็กของเด็กสาว...ก็ถึงกลับชะงัก เมื่อเธอเห็นว่าร่างตัวเองยังนอนหลับสนิทแน่นิ่งหนุนหมอนใบนั้นอยู่เช่นเดิม สัญชาตญานความกลัวทำปลายฝนดีดตัวรีบลุกขึ้น เธอยืนมองร่างเล็กใต้ผ้าห่มหนาก่อนจะลูบหน้าลูบตาตัวเองหลายครั้ง นี่ก็เนื้อหนังเธอ บนเตียงล่ะ...ร่างนั้นคนที่เหมือนเธอทุกอย่างคืออะไร?!!หนึ่งสมองแต่สองจิต
Baca selengkapnya
2 | รอวันทวงคืน
ทุกอย่างวูบเข้ามาเหมือนเดิม ความคิด เรื่องเก่าๆตลอดสิบสองปีที่ผ่านมาจนปัจจุบัน..ปลายฝนยังรอ รอว่าเมื่อไหร่ชายรูปร่างยักษ์คนนั้นจะกลับมาหาเธอ และตอนนี้มันก็ผ่านมาสิบสองปีแล้วสิบสองปี..ผู้ชายคนนั้นคงแก่และโตมาก แต่เนิ่นนานที่นอนนิ่ง..แม้หลับตาแล้วหลับตาอีกเธอก็ไม่เห็นวี่แววเขาอะไรกันนี่ ถึงวันแล้ว..ตอนนี้ก็อายุยี่สิบสี่ครบรอบปีนักษัตรแล้ว ใครจะทวงอะไรก็มาสิ มาเถอะ..ฉันจะได้สบายใจสักที!!หญิงสาวนึกในใจ มือสองข้างก็ทุบที่นอนไปด้วย แต่ก็เงียบฉี่..นอกจากเสียงแอร์และเสียงนกร้องจิ๊บๆ ตอนนี้เธอไม่ได้ยินเสียงใครเลย"เฮ้อ!!!" ร่างเล็กลุกขึ้นถอนหายใจ และปัดผมเพ้าที่รุงรังไปข้างหลัง ก่อนจะลุกจากเตียงไปเปิดม่านเปิดหน้าต่าง และยืนรอชายกำยำคนนั้นอีกครั้ง"เมื่อไหร่จะมาคะคุณลุง มาเถอะค่ะ..หนูโตแล้ว ถ้าไม่มา..ลุงผิดคำสัญญานะ"บ่นเสร็จก็หน้างอคอตก เธอทำแบบนี้แทบทุกวันหลังจากครบรอบปีนักษัตรนี้ จนแล้วจนเล่าจนผ่านมาสองปีจวบจนเธออายุยี่สิบหก ตอนนี้เธอก็ยังทำ2ปีต่อมา....ก๊อก ก๊อก ก๊อก!! "ปลายฝนวันนี้หนูมีนัดสัมภาษณ์งานนะ พี่ณภัทรจะไปส่ง รีบๆนะลูกกับข้าวก็ตั้งโต๊ะแล้ว เสร็จรึยัง?"เสียงแม่ดังขึ้นหน้าปร
Baca selengkapnya
3 | ว่าที่เจ้านาย ว่าที่เลขา
ในขณะที่ปลายฝนนั่งรอและลุ้น รถสปอร์สคันหรูราคาหลักสิบล้านก็ขับมาจอดหน้าประตู ลิลิน รัญญาลินท์ ก้าวขาเรียวสวยเปิดประตูลงมาพร้อมๆประตูปีกนกที่สวิงขึ้นอย่างสง่ารองเท้าส้นสูงสีแดงสดสีสันแสบตา แต่ไม่เท่าใบหน้าสวยไร้ที่ติของเธอตาเฉี่ยวๆที่ทั้งเซ็กซี่และน่าค้นหา ริมฝีปากอวบอิ่มที่แสนเย้ายวน กับอกอวบๆสะโพกผายๆ มันเด่นในชุดเดรสเกาะอกรัดรูปและสูทหลวมๆที่คลุมไหล่เธอลงตัวสมส่วนทุกอย่าง..ราวกับกำลังดูแฟชั่นวีคที่เมืองคานส์ยังไงอย่างงั้น"เลขาที่นัดสัมภาษณ์ มาถึงรึยัง?"ลิลินเอ่ยถามพนักงานที่วิ่งก้มหน้าก้มตามาถือกระเป๋าให้ ในขณะที่เธอก้าวฉับๆถอดแว่นตาดำเข้าบริษัทกับผมที่ปลิวไสวและไล่สายตามองรอบๆอย่างสำรวจ"มาแล้วค่ะ นั่งรอคุณลิลินข้างบน" ได้ยินคำตอบ ลิลินก็พยักหน้าเบาๆก่อนจะก้าวเข้าลิฟต์ที่พนักงานอีกคนเปิดรอก่อนที่เธอจะถอนหายใจเมื่อเห็นตัวเลขที่ขยับขึ้นๆสลับกับก้มมองนาฬิกาข้อมือ ที่จวนเที่ยงและถึงเวลาพักใช่เธอมาสาย และเธอก็ไม่ได้รู้สึกผิดอะไร แต่ที่หงุดหงิดคือ เธอไม่มีเวลามากที่จะสัมภาษณ์เลขาคนใหม่ เพราะอีกไม่ถึงยี่สิบนาทีแฟนซีอีโอสายการบินเวลฟาย ก็จะมารับไปทานมื้อเที่ยงด้วยกันแล้ว"จะทันมั้ย
Baca selengkapnya
4 | เข้าใจ vs เอาแต่ใจ
'หวงก็เป็นของพี่สิครับ'แน่นอนว่าประโยคนี้ทำให้ลิลินยิ้มกว้างปากแทบฉีก แล้วเธอก็รีบยื่นมือไปควงแขนติณห์ทันที ก่อนที่จะเอนไปซบไหล่กว้างๆของเขา"รอแต่งงานนะคะ ลินจะเป็นของพี่ติณห์ทั้งตัวเลย^^""โถ่ลิน..อีกไม่กี่เดือนเองนะ พี่ขอทดลองก่อนไม่ได้เหรอ? เราคบกันมานานแล้วยังไงๆก็ต้องแต่งอยู่ดีนี่"ติณห์หว่านล้อม พร้อมกับยกมือใหญ่ๆของเขาแตะเบาๆที่มือลิลินด้วย"ไม่ได้ค่่ะ ลินจะไม่ผิดคำสัญญากับปาป๊าเด็ดขาด พี่ติณห์ชวนบ่อยๆแบบนี้จำไม่ได้เหรอคะ ว่าปาป๊าบอกพี่ติณห์วันที่ท่านจับได้ว่าเราคบกันว่าอะไร^^""จำได้ ห้ามล่วงเกินลินก่อนแต่งงาน-_-""เยส!!ถูกต้อง!! ฉะนั้นรอหน่อยนะคะ อีกแปปเดียวเอง ลินไม่หายไปไหนหรอกค่ะ^^"ติณห์ได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจเฮือก ถึงเขาจะรู้ว่ายังไงๆก็ต้องสมปรารถนา แต่ความเป็นชายทั้งแท่งของเขา ที่อยู่แนบชิดกับลิลินแฟนสาวทุกวันนั้นมันชักจะทำเขาความอดทนต่ำลงไปทุกวันเขาต้องการให้ลิลินเป็นของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ว่าจะทางพฤตินัยหรือนิตินัย อยากเชยชมเรือนร่างที่เขาเฝ้าทะนุถนอมไว้มาตลอดนี้สักที เพราะที่ผ่านมาจวนจะสามสิบปีนี้ ชายทั้งแท่งอย่างเขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงคนไหนเลย"เฮ้อ รอก็ได้..แ
Baca selengkapnya
5 | งานแรก พร้อมคำขู่
เสียงรองเท้าส้นสูง ตึกๆ ตึกๆถูกกระแทกดังขึ้นๆ เมื่อลิลินหันกลับไปมองเข้าไปในร้านที่เธอเปิดประตูออกมาเมื่อครู่...แล้วเห็นติณห์ยังนั่งอยู่ที่เดิมให้ตายสิ...เขาไม่เคยเป็นแบบนี้ ปกติเขาต้องตามออกมาแล้วขอไปส่ง! เมื่อรู้แบบนั้นลิลินก็โมโหมากขึ้น เธอรีบโทรหาคนขับรถของบริษัทและเดินดุ่มๆออกจากบริเวณร้านทันที ก่อนที่ปลายฝนที่นั่งแท็กซี่ผ่าน...เธอจะบังเอิญเห็นเข้า"พี่คะ..จอดค่ะๆๆ"ปลายฝนเห็นลิลินเดินดุ่มๆปาดน้ำตาริมถนน เธอก็รีบกวักมือบอกโชเฟอร์จอดรถทันที ถึงแม้ในใจลึกๆตอนนี้จะแอบกลัวว่าตัวเองก้าวก่ายก็ตาม แต่สัญชาตญาณผู้หญิงของเธอมันตัดสินให้ทำแบบนั้น ผู้หญิงสวยๆอย่างลิลินเดินร้องไห้ข้างถนนแดดเปรี้ยงๆแบบนี้ มันไม่ปกติแล้ว"คุณลิลินคะ"เมื่อรถแท็กซี่จอดสนิท ปลายฝนก็รีบลงจากรถเดินไปทักลิลินทันที จนร่างเล็กที่เดินอยู่หยุดชะงักค่อยๆหันมา และปาดน้ำตาลวกๆ"มะ..มีธุระอะไร?""ฉันเซ็นสัญญาเป็นเลขาคุณแล้วค่ะ ขอถามได้ไหมคะ? คือ...ไม่ทราบว่าจะไปไหน ให้ฉันไปส่งมั้ย?"ลิลินได้ยินแบบนั้น..เธอก็ไล่สายตาเฉี่ยวๆมองปลายฝนอย่างชั่งใจ ก่อนจะมองไปที่ปากทางร้านอาหาร ที่มีรถลัมโบร์กินีของติณห์กำลังบึ่งออกมาด้วย
Baca selengkapnya
6 | ตัดสินใจ ใช้ชีวิตคู่
LINE ~ Calling LILIN(ว่าไง หึหึ..ที่โทรกลับมาเนี่ยพร้อมทำงานแล้วใช่มั้ย?)ปลายฝนเม้มปากบางๆของเธอ และหลับตาสงบสติอารมณ์ที่แทบอยากจะระเบิดออกมาใส่คนปลายสาย"ไม่ต้องขู่ฉันเรื่องพี่ณภัทรหรอกค่ะ เขาไม่ใช่แฟนฉัน"(อ้าวเหรอ? ตลกจังได้ข่าวแว่วๆว่าเขาเป็นคู่หมั้นเธอนี่ คล้ายๆฉันกับพี่ติณห์ไง โถ่ๆไม่ต้องเขินหรอก..ไหนๆเราก็มีแฟนเหมือนกันเธอควรจะเข้าใจฉันนะ)"ทำไมคุณลิลินไม่สั่งลูกน้องของคุณพ่อคุณล่ะคะ?"(นี่! พูดมาได้ ถ้าสั่งลูกน้องพ่อฉันพี่ติณห์ก็ไหวตัวทันน่ะสิ แต่ตอนนี้เขายังไม่ง้อฉัน..และฉันก็เริ่มมั่นใจมากๆว่ามันมีอะไรไม่ชอบมาพากล งั้นพรุ่งนี้เธอเริ่มงานซะ ฉันจะส่งไกด์ไลน์ไปให้ แค่นี้ล่ะ สวัสดี)LILIN ~วางสายไม่ปีศาจ ก็นางมารร้ายชัดๆ! ปลายฝนหงุดหงิดมาก ตั้งแต่เกิดมาจนโต ไม่เคยมีใครทำให้เธอประสาทเสียเท่านี้มาก่อน นางมารลิลินคนนี้เป็นคนแรก!และมันก็ยังไม่จบแค่นี้!ตึ้ง!~ LINE -LILINLILIN : 1. สะกดรอยตามพี่ติณห์เช้าเที่ยงเย็นจนเขากลับบ้าน 2. ถ่ายรูปผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้เขา เท่านี้ล่ะไว้ฉันคิดออกจะบอกอีกที เริ่มที่สำนักงานสายการบินเวลฟายแปดโมงเช้าเลยนะ PLAIFON: ค่ะLILIN : ตอบแค่นี้?!PLA
Baca selengkapnya
7 | แผนสืบ
ผับ X"มึงจะเอาไงต่อไอ้ติณห์ กูเห็นมึงนั่งถอนหายใจสิบรอบแล้วนะ" อลันหนึ่งในเพื่อนสนิทฝาแฝดของติณห์ถามขึ้น พร้อมๆกับกลั้วไวน์ในแก้วมองเพื่อนสนิทตัวเอง"กูเหนื่อยว่ะ โสดแบบพวกมึงคงจะดี ไม่ต้องมานั่งเหนื่อยแบบกู" ติณห์ตอบ ก่อนจะเปรยหางตามองเพื่อนฝาแฝดที่หน้าตาละม้ายคล้ายกันทั้งสองของเขา ซึ่งมันก็คล้ายแค่หน้าเท่านั้นแหละ เพราะนิสัยของเซอร์กับอลันแตกต่างกันชัดเจนอลันเป็นผู้ชายที่กึ่งเพลย์บอยทะเล้น และเขาก็เฟรนลี่ตามสไตล์เจ้าของผับ แต่เซอร์เป็นคนนิ่งๆวางมาด..เขาเป็นผู้บริหารที่เนี้ยบน่าเกรงขามจนใครๆไม่กล้าเข้าใกล้"อยากโสด ก็แค่เลิก..จบ-_-" เซอร์ให้ความเห็น แต่ความเห็นนั้นไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่ เพราะติณห์ได้ยินแบบนั้นเขาลอบถอนหายใจ และหันไปมองหน้าอลันทันที"เฮ้ยๆไอ้ติณห์..มึงอย่าไปเชื่อไอ้เซอร์ คบมาตั้งนานยังไม่ได้แอ้มเลย อย่าเพิ่งเลิก!!"เซอร์ได้ยินน้องชายฝาแฝดแย้ง ก็ถึงกับถอนหายใจเฮือก ก่อนที่ติณห์จะฉุกคิดและวางแก้วไวน์ในมือ หันมองเซอร์ผู้บริหารหนุ่มถามความเห็น"ถ้าเป็นมึง มึงจะทำยังไงไอ้เซอร์""ขอเลิก ไม่ก็ขอห่าง..ให้ยัยนั่นไปทบทวนนิสัยของตัวเอง เพราะมึงก็ตามใจมาเยอะแล้ว ให้รู้ตัวบ้างก
Baca selengkapnya
8 | หวนสู่..ร่าง
"ฉัน..จะโทรแล้วนะ""ค่ะ โทรเถอะ..ถ้าไม่โทรผู้หญิงคนอื่นอาจจะชิ่งแฟนคุณไปก่อนก็ได้"ลิลินได้ยินแบบนั้นก็ตกใจ เธอรีบลนลานกดโทรศัพท์ที่ถือไว้โทรหาติณห์ทันที ทั้งที่ตัวเองก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง...Calling ~ P' Tiin ~ตืดดดดด ตืดดดดดด~~ตืดดดดด ตืดดดดดด~"เขาไม่รับ! เห็นมั้ยว่าพี่ติณห์ไม่รับโทรศัพท์ฉัน!!!"พังพินาศ สิ่งที่ปลายฝนบอกเธอทุกคำพังไปกับตา ลิลินโกรธมาก เธอรีบเข้าเกียร์รถสปอร์ตคันหรูขับเลี้ยวเข้าไปในสำนักงานทันที โดยที่ไม่สนใจปลายฝนตอนนี้ ที่สาวมือดึงเข็มขัดนิรภัยรัด!เอี๊ยดดดดด~"ว้าย! คุณลิลิน เบรคดีๆสิคะ>[]ทันทีที่ยามเห็นใบหน้าคนขับ เขาก็รีบทำความเคารพและเปิดประตูให้ทันที ก่อนที่ลิลินจะรีบเหยียบคันเร่ง! บึ่งไปจอดที่หน้าประตูสำนักงาน และเปิดประตูลงจากรถไปตึกๆ ตึกๆ ตึกๆ เสียงรองเท้าส้นสูงของลิลินที่ก้าวยาวๆ ทำทุกคนในสำนักงานรีบเดินหลบทางให้ ทุกคนต่างรู้จักว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร แถมยังรู้ถึงความร้ายของเธอด้วย"พี่ติณห์อยู่ข้างในรึป่าว!?" ลิลินถามเลขาหน้าห้องที่ลุกพรวดขึ้นกลัวๆ จนเลขาคนนั้นหมดทางเลือก เธอกระพริบตาปริบๆมองหน้าปลายฝ
Baca selengkapnya
9 | หวนสู่ความจริง
ตึง ตึง ตึง ~~~ตอนนี้เสียงสัญญาณฉุกเฉินในรถดังเตือน ถุงลมนิรภัยรอบทิศอัดเข้าไปที่ร่างเล็กสองร่าง แต่ความเร็วก่อนชนมันทำให้แรงอัดมหาศาล..ทำทุกอย่างพังไม่มีชิ้นดีต่อให้มาตรฐานจะการันตีสักแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรป้องกันได้ กับความเร็วและสภาพรถที่พังยับเยินแบบนี้และมันก็ทำให้เลือดสีแดงฉาดท่วมตัวลิลิน เธอขยับได้แค่ปลายนิ้วที่ค้างอยู่ปุ่มเบรคมือไฟฟ้าทีละนิดๆเพื่อพยายามเอื้อมไปหาปลายฝน"ยะ..ยัยบ้า ขับรถประสาอะไร! ฉันรอดฉันจะฆ่าเธอ""ฮึก ขอโทษ ที่ฉัน...ทำคุณซวยไปด้วย"ปลายฝนพร่ำขอโทษเสียงขาดหาย และเธอก็หนักอึ้งที่สมองราวกับโดนหินก้อนใหญ่ทุบ มันถึงเวลาของเธอที่จะได้ชดใช้เรื่องที่เคยก่อ แต่ทำไมชายกำยำคนนั้นต้องใจร้ายใจดำ ทำคนที่ไม่เกี่ยวข้องเจ็บปวดไปด้วย? นั่นมันยิ่งทำให้ปลายฝนรู้สึกผิดและโทษตัวเอง"ฉันทรมานเหมือนจะตาย ฮึกๆ แต่ฉันตายไม่ได้.. ฉันยังไม่เสียตัวให้พี่ติณห์เลย"ลิลินพูดออกมาน้ำตาอาบแก้ม ขณะที่เธอ..พยายามประคองลมหายใจที่รวยรินของตัวเองไว้ให้นานที่สุด"ฉันขอโทษ คุณต้องหาย...ยังไงคุณก็ต้องได้แต่งงานกับคุณติณห์""เหรอ? เหอะๆ แต่ฉัน..ไม่ไหวแล้วยัยโง่ ฉันง่วง""คุณลิลิน...อย่าหลับนะคะ"".
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status