LOGINFeels like Past
Nagising ako umaga na at agad naman akong nakaramdam ng pagsakit ng aking ulo.
Biyernes ngayon at mukhang hindi nanaman ako makapasok sa eskwela/ Magpapagawa na lang ako ng excuse letter kay Roce upang ipaalam sa teacher na hindi ako&nb
Word of disappointment“Aaaaahh! ─Ang gwapo ko!”Napaupo ako sa gulat nang marinig ko ang malakas na sigaw na bumalot sa loob ng kwarto ko. Nang tignan ko kung sino ‘yon ay bumalik ako sa pagkakahiga at tinakpan ng unan ang magkabilang tainga ko─ it was Tyler at ang mahangin niyang utak.“Good morning senyorita Kris─Aray!”“Natutulog pa nga ‘di ba,” rinig kong suway ni Roce sa kaniya.“Eh kailangan batukan talaga ako? Pag ako nagka-amnesia dahil sa lakas ng batok mo sa akin Roce, humanda ka!”“Lumabas ka na do’n Tyler! Ang aga-aga napakaingay mo.”Lihim akong natawa sa kanilang dalawa. Umagang bardagulan.Pinilit ko ang sariling bumangon kahit pa antok na antok pa ako dahil ilang oras lang ang tulog ko.“So? Kamusta lakad mo kahapon?” tanong ni Roce nang umupo ako sa kama. Tinignan ko muna ang ginagawa niya at nanlaki ang mata ko nang mapagtantong nililinis niya ang kwarto ko.“Anong nakain mo?” tanong ko na ikinasama ng mukha niya.“Umiinit ang ulo ko kakatingin sa madumi mong kwarto
AloneNagisingakosaingayngringtonenabumabalotsaloobngkwartoko.Hindikoalamkungpaanoakonakatulogkagabiperoangalamko,itwastherealattacked.Butwait…whyIcan’t…Ican’tfeelmybody.Hindikomaigalawangmgakamayko,sinubukankoringigalawangmgapaakonagbabakasalinagumalawitoperopakiramdamkonakagaposito.Myheartbeattwicethanthenormal.BecauseI’msoscared,Idonothingbuttocry.Walaakongaasahanngayonkun&rs
TherealattackKasalukuyanakongnasaterraceatnakatanawsalibo-libongtalanakumikinangngayonsakalangitan.‘Gustokongmapabilangakosainyo.Perohindipangayon,maymgataopangkailanganakoatmgabagaynakailangankopangpagdaanan.’HowmanyyearshadpassedbutI’mstillholdingtothosewords.I’msoproudofmyselfyetI’mscared…kungkailanbatatagal‘tongpagkukunwariko,‘tongpagtatayokobilangmatibaynatao.Natatakotakonabakaisanga
IfIcouldtakebackthetime.“So?How’syourlifesofar?”pagbasagkongnakakabingingkatahimikannanagingibabawsaaminngayon.“Ayoslang…Gano’npadin,”maiklingsagotniyahabangnakatinginsamalayo.Agadnamanakongnapatango-tangosasinabiniya.‘Bakitniyabaakoinayaditotaposmananahimiklangpalasiya?’giitkosaisip.“Waitmehere.Maykukuninlangako,”giitniyaatagadnatumayoatpumuntasasasakyanniya.Inalis&nb
BeginwheretheybeginNagisingakokinaumagahandahilsaingayngpag-ringngcellphoneko.Pilitkongiminulatangakingmatakahitantoknaantokpaako.NangtignankoangscreenngcellphonekoaybumungadsaakinangpangalanniTyler.Iniskonamangsinagotangtawagniya.“LintikkaTyler!Anongkailanganmo?Angaga-agasakamosisiraintulogko!”bungadkosakaniya.“LintikkarinBarbas.Una,tumawagakoparasabihinsayonahindiakomakakapuntadiyan&n
Howaboutthepresent?─withhimKris’sPOV:AgadnanawalaangngitisaakinglabidahilsaitinanongniRoce.Angsayangnaramdamankokaninaayagadnanapalitannglungkot.ShouldIanswerit?Pipilitinbanilaakokapaghindikosinagotangtanong‘yon?Napabugaakongmalalimnahiningaatbahagyangngumiti.Bahalana!Ba’tkopabahindisasabihin?“Honestly,Idon’tknow.Imean…we’reallgoodsince&n
Attackedbythepast...again. KrisPOV: KasalukuyankamingnaghihintayditosaPizzaHousekasamakosiTyler,Kianatisako&n
What about Kris?Shawn's POV:Labis ang pagsisisi ko at inis ko sa sarili dahil sa ginawa. Nakatingin ako ngayon sa likod niya habang naglalakad siya papalayo sa'kin. Sobrang sakit sa puso ang makita ang babaeng dati ay palagi kong kasama,
Talking with the PastNagsimula na akong kumanta at ang kantang kinanta ko ay ang isa sa paborito ko at iyon ay ang KLWKN by Music Hero. Gumamit na din ako ng gitara dahil iyon ang nagpapabuhay sa bawat lyrico ng kanta at magandang pakinggan.
Double Win Mabilis akong bumalik sa pwesto kung saan ang mga kaklase ko at sinalubong naman kaagad nila ako. Natahimik ang lahat ng magsalita ulit ang emcee. "Now were going to award the 3 winners of our Cheering Contest happens earlier!” Agad naman nagsihiyawan a







