ANMELDENPalambing naman po ng like, comment, gem votes at rate. Maraming maraming salamat po sa patuloy niyong suporta lalo na sa nagbibigay po ng regalo. Update pa po ako mamaya. See you sa next chapter!
“Am I not allowed to?”“Hindi kita pinagbabawalan.”“Then?”“Wala lang. Weird.”“Why?”“Because you don’t smile.”“I smile.”“Not voluntarily.”Napatingin si Jared sa kanya nang ilang segundo.Hindi alam ni Riz kung gaano katotoo ang sinabi nito.Sa lahat ng taong nakapaligid sa kanya, bihira siyang
Third Person“Dr. Riz.”Mahina lamang ang pagkakabigkas ni Jared sa pangalan niya, ngunit sapat na iyon para mapatingin agad si Riz sa lalaki. Napakunot ang noo niya habang pinag-aaralan ang mukha nito, lalo na ang paraan ng pagkakatingin nito sa kanya na para bang may mabigat itong sasabihin at hin
Jared’s jaw tightened.“You make it sound like I’m running out of time.”“Because you are.”Mabilis ang sagot ni Riz.Maging siya ay bahagyang nagulat sa sarili niyang pagiging blunt, ngunit wala siyang binawi.Hindi ito ang pagkakataon para maging polite doctor na puro everything will be fine kahit
Sa totoo lang, kung sinabi lang sana nito nang maayos ang plano, baka pinagbigyan pa niya. Pero iyong bigla na lamang siyang isinama sa kalokohan nito at hinayaan siyang magmukhang kasabwat sa harap ni Sylvie?No way. Alam niya na pwede siyang pag-initan ng babae.Jared stared at her for several sec
Third PersonNagngingitngit ang kalooban ni Riz habang nakatitig siya kay Jared na ngayon ay nakangiti sa kanya na para bang wala itong ginawang ikinagagalit niya ilang minuto lamang ang nakalipas.Sa totoo lang, hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis, ang biglang pagbabago ng ugali ng lalaki
She simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
Chansen “Estella Salvador is a singer/composer na kilala internationally!” Parang may sumabog na granada sa tenga ko. Nanigas ako sa kinauupuan ko, hindi makagalaw, hindi makapaniwala. Anong pinagsasabi niya? Ang asawa ko? Internationally known? Nanatili akong nakatitig sa kanya, pilit pinoproses
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala
EstellaGabi na pero ang bigat pa rin ng dibdib ko. Gusto ko nang umuwi, gusto ko nang makalayo. Hindi para hintayin si Chansen na parang ako pa ’yung nagmakaawa sa presensya niya.Hayyy… bakit ba kahit anong gawin ko, bumabalik pa rin siya sa isip ko? Parang suntok sa buwan ang kalimutan siya ng ga







