LOGINYan... ganyan lang kayo at gumawa ng dahilan para tuluyan ng mahalin ni Nina si Chase...
“Am I not allowed to?”“Hindi kita pinagbabawalan.”“Then?”“Wala lang. Weird.”“Why?”“Because you don’t smile.”“I smile.”“Not voluntarily.”Napatingin si Jared sa kanya nang ilang segundo.Hindi alam ni Riz kung gaano katotoo ang sinabi nito.Sa lahat ng taong nakapaligid sa kanya, bihira siyang
Third Person“Dr. Riz.”Mahina lamang ang pagkakabigkas ni Jared sa pangalan niya, ngunit sapat na iyon para mapatingin agad si Riz sa lalaki. Napakunot ang noo niya habang pinag-aaralan ang mukha nito, lalo na ang paraan ng pagkakatingin nito sa kanya na para bang may mabigat itong sasabihin at hin
Jared’s jaw tightened.“You make it sound like I’m running out of time.”“Because you are.”Mabilis ang sagot ni Riz.Maging siya ay bahagyang nagulat sa sarili niyang pagiging blunt, ngunit wala siyang binawi.Hindi ito ang pagkakataon para maging polite doctor na puro everything will be fine kahit
Sa totoo lang, kung sinabi lang sana nito nang maayos ang plano, baka pinagbigyan pa niya. Pero iyong bigla na lamang siyang isinama sa kalokohan nito at hinayaan siyang magmukhang kasabwat sa harap ni Sylvie?No way. Alam niya na pwede siyang pag-initan ng babae.Jared stared at her for several sec
Third PersonNagngingitngit ang kalooban ni Riz habang nakatitig siya kay Jared na ngayon ay nakangiti sa kanya na para bang wala itong ginawang ikinagagalit niya ilang minuto lamang ang nakalipas.Sa totoo lang, hindi niya alam kung alin ang mas nakakainis, ang biglang pagbabago ng ugali ng lalaki
She simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making
Nakita ko na hindi na makakapalag pa ang dalawang lalaki at doon ko lang naalala ang sugatang kasama ko.“Chanton may kasama pala ako—”“Miss Honey,” mahinang sabi ng lalaki na pumutol sa sasabihin ko.Parang biglang bumigay ang tuhod ko. Napangiti ako dahil ngayon, ang lalaki ay hawak na ng isa pa
Honey“You can cry if you want to, baby…”Muli kong tinignan si Chanton. Sa mga mata niya, malinaw ang sincerity—walang awa na nakakababa, kundi yung uri ng pag-unawa na nagsasabing naiintindihan kita kahit hindi mo pa masabi lahat. May lungkot din doon, parang nasasaktan siya dahil nasasaktan ako.
Good.Pag-upo ko sa gaming chair, doon ko naramdaman ang panlalamig ng kamay ko.Shocks.Iba ang mga practice game namin sa gaming house. Online lang ‘yon at walang nakakakita sa akin. Kahit magkamali ako, screen lang ang witness.But now, it’s different.May crowd at nala-live broadcast pa. Pwedeng







