LOGINSigehan mo lang Chansen... bawi kung bawi.
Hindi ko napigilang mapangiti.Hindi dahil natuwa ako.Kundi dahil iyon mismo ang inaasahan kong maririnig mula sa kanya.Business.Profit.Expansion.Alliance.Sa paningin niya, halos lahat ng bagay ay puwedeng i-compute gamit ang numero.Maging ang kasal.“Hindi ko gusto ang marriage for convenien
"Wala ka ba talagang balak na magpagamot?" diretsahan niyang tanong. Hindi niya itinago ang pagkainis sa boses niya.Bahagya akong ngumiti."I'm enjoying my rest here, Grandpa."Agad na tumaas ang isa niyang kilay."Enjoying?" ulit niya na tila ba hindi makapaniwala sa narinig. "Paano ang kumpanya?"
JaredPagkaalis nina Dr. Nazario at Dr. Riz, tuluyan nang naging seryoso ang usapan namin ng assistant kong si Jacob. Ang mga medical chart at laboratory results na kanina ay nasa kandungan ko pa ay napalitan ng mga financial reports, acquisition proposals, at quarterly performance ng iba't ibang ku
Anim na buwan.Anim na buwan na akong nakatira sa ospital na ito na para bang ginawa ko na itong five-star hotel. Pare-pareho ang nakikita ko araw-araw—puting kisame, puting dingding, amoy ng antiseptic, tunog ng medical equipment, at mga nurse na salitan sa pagpasok at paglabas ng private suite ko.
JaredSa tuwing wala si Dr. Nazario, si Dr. Riz ang naaatasang tumingin sa akin. Halos naging parte na iyon ng araw-araw kong routine sa ospital. Hindi ko man gustuhin, nasanay na rin akong siya ang nakikita sa tuwing bubukas ang p***o ng private suite ko.Isang linggo ng ganon, magmula ng mag-umpis
Riz“Oh my gosh!”Halos mapaigtad ako sa lakas ng boses ni Jeanette matapos kong ikuwento sa kanya ang naging pag-uusap namin nina Mommy at Daddy kagabi.“Seriously?!”Napapikit ako nang mariin at agad siyang inikutan ng mga mata. Dahil sa halos pasigaw niyang reaksyon, napatingin sa amin ang ilang
EstellaParang inabot kami ng isang taon sa pagkain. Walang kahit sino sa aming dalawa ang umimik na para bang may sasabog na nuclear bomb kapag may naglakas-loob na magbuka ng bibig. Ramdam ko ang bigat ng bawat minutong lumilipas, parang lahat ng tunog mula sa kutsara at tinidor ay nagiging kalabo
ChansenHabang nagmamaneho papunta sa bahay nila Dad, bigla kong naalala ‘yung naging pag-uusap namin ni Estella ng tawagan ko siya kanina bago ako umalis ng opisina. Through landline pa kasi. Swerte at nakuha din ni Ate Cha kay Yohan ‘yung number ng office nila. Hindi rin kasi sinasagot ni Estella
Estella“Look, Estella… wala akong ibang ibig sabihin sa pagpapapwesto ko sa’yo sa harapan.” Bumuntong-hininga siya, halatang hirap magpaliwanag. “Naisip ko lang… madali kitang malalapitan, at… mapapakilala sa pamilya ko kung sakali.”Napakagat ako sa labi, pilit pinipigilan ang pagsabog. “Ipakilala
Estella“Alam ko na nasaktan kita sa mga sinabi ko,” panimula niya, mababa at parang may bigat ang boses. “Pero iyon lang ang naisip kong paraan para magdesisyon ka na umalis at i-pursue ang pangarap mo.”Nasa isang fast food chain kami ngayon, sa pinakadulo ng dining area kung saan wala masyadong t







