LOGINKahit kailan talaga ay may kontrabidang kapatid. Pa-like, comment at gem votes po. Maraming salamat, God bless!
Napalingon ako sa isang nurse na nasa gilid ng silid.Tahimik nitong pinupulot ang mga bubog ng nabasag na flower vase at inaayos ang mga papel na nagkalat sa sahig. Nakayuko siya habang naglilinis, ngunit kapansin-pansin ang bahagyang panginginig ng mga balikat niya.Napakunot ang noo ko.Hindi ko
Kaya bago pa man ako tuluyang maging doktor, inihanda ko na ang sarili ko sa iba't ibang klase ng ugali ng mga pasyenteng makakaharap ko.Minsan hindi gamot ang unang kailangan nila.Kundi pang-unawa.“At isa pa,” dagdag ko habang nakangiti, “kung may pagkakataong magalit siya sa akin, hahayaan ko l
RizPagkatapos ng halos tatlumpung minutong briefing tungkol sa hospital protocols, residency schedule, patient management, at iba't ibang guidelines na kailangan naming sundin, tuluyan na kaming lumabas sa opisina ni Dr. Teologio.“This is it,” bulong ko sa sarili habang papunta kami sa elevator.I
“Mabuti at nandito na kayo.”Napatingin sa akin si Dr. Teologio.“Dr. Riz, have a seat.”“Thank you, sir.”Magalang akong ngumiti bago umupo sa bakanteng upuan katabi ni Jeanette.Doon ko napansin ang isa pang lalaking naroon sa loob ng opisina.Nakasuot din ito ng puting doctor's coat. Matangkad, m
RizNakatitig lang ako kay Jeanette habang hinihintay ang sasabihin niya.Katatapos lang niyang ibaba ang cellphone matapos ang tawag ng ama niya, pero imbes na magsalita agad, nanatili lang siyang nakatitig sa akin. Para bang pinag-iisipan niya kung paano niya ihahayag ang balitang narinig.Napataa
Riz“Welcome, friend!”Malawak ang ngiti ni Jeanette nang salubungin niya ako pagpasok ko sa residents' lounge ng Teologio Medical Center. Nakasuot na siya ng puting doctor’s coat at nakasabit sa leeg ang stethoscope niya. Kahit maaga pa lang ay mukhang puno na agad siya ng enerhiya, samantalang ako
ChantonNext week na ang kasal namin ni Honey, pero out of nowhere, nagyaya siya na kausapin ang Tita Marie niya. Hindi ko in-expect ‘yon. Akala ko tapos na, buried na lahat ng issues na konektado sa babaeng ‘yon.“Are you sure?” tanong ko, hindi ko maitago ang pag-aalinlangan sa boses ko.“Hmm,” sa
ChantonHindi pa rin nagsi-sink in sa akin ang mga salitang binitawan ni Honey. Parang ilang segundo akong napako sa kinauupuan ko, trying to process everything she just said. Pero alam ko naman—deep inside—na wala siyang ibang intensyon kundi ang i-assure ako. Gusto lang niyang pakalmahin ang isip
ChantonAlam ko na ang tinutukoy na Madam ng lalaki ay ang asawa ni Sen. Deguia. Sa sandaling iyon, parang may malamig na kamay na humawak sa batok ko. Kung papunta nga siya sa Valenzuela, sa parehong lugar kung saan dapat dadalhin si Honey, may isang tanong na kusang pumasok sa isip ko, mabigat at
ChandlerTwo days later, nang dumating si Mitch sa HQ, ay wala namang naging problema. Surprisingly smooth ang lahat, parang walang bagong adjustment na kailangang gawin ang team. Maganda ang laro ng ArmyGamers during scrims—solid ang rotations, malinis ang comms, at hindi sablay ang decision-making







