登入Pa-like, comment and gem votes po. Maraming salamat!
"Done."Napabuntong-hininga si Mitch."Finally.""Hindi pa tapos," natatawang sabi ni Ate Selena. "May first fitting pa tayo after magawa ang base gown."Napalaki ang mga mata ni Mitch."May next level pa pala.""Marami pa."Napahawak siya sa noo."Love..." Napatingin siya sa akin na tila humihingi
ChandlerMatapos naming mapagkasunduan ang bagong design na ginawa ni Ate Selena, isinara niya ang sketchbook at inilapag iyon sa mesa na tila ba pormal nang nagsimula ang susunod na yugto ng paggawa ng wedding gown ni Mitch."Perfect," nakangiti niyang sabi habang inaayos ang measuring tape na naka
Ngumiti siya nang makita kami."So..." sabi niya habang nakatingin kay Mitch. "This must be our beautiful bride."Lumapit siya at iniabot ang kamay."I'm Selena."Nakipagkamay si Mitch."Hello po.""You can call me Ate Selena since magbestfriend kami ni Cha."Pagkatapos ay lumingon siya sa akin."Ik
ChandlerMula sa opisina ay wala pang sampung minuto ang naging biyahe ko papunta sa boutique ni Ate Cha. Mabuti na lang at hindi pa nagsisimula ang matinding traffic kaya naging maayos ang takbo ng sasakyan ko.Pagdating ko roon ay agad akong nakahanap ng bakanteng parking space sa kabilang bahagi
Magkasama na kami sa iisang bahay. Pero iba ang excitement ngayon. Hindi lang kasi simpleng date ang pupuntahan namin. Susukatan na siya para sa kanyang wedding gown.Hindi ko nga makikita ang mismong gown na napili niya kapag sinukat niya iyon. Alam kong bawal iyon. Pamahiin man o hindi, gusto nami
ChandlerWednesday. Isa sa mga araw na dapat ay normal lang—meetings, emails, approvals—pero for some reason, hindi ako mapakali.Nasa opisina ako, nakaupo sa likod ng malaking mesa, pero ang utak ko? Wala roon. Nasa hawak kong phone, naka-focus sa pangalan ni Mitch na nakapaskil sa screen, tahimik,
Chanton Grabe, gusto ko talagang matawa sa ginagawa ni Honey. Pasimple lang siya, biglang tumitingin sa paligid, parang nagse-search kung saan ako nakapwesto. Little does she know, sobrang lapit ko lang. Kagaya niya, naka-facemask rin ako, jacket, at cap na super enough para ma-hide ang tunay kong
HoneyNgayon, sa sarili ko lang aaminin, walang filter, walang palusot. Siya ang dahilan kung bakit ni minsan ay hindi ko man lang naisip si Jacob nitong mga huling linggo. Hindi isang araw. Hindi isang sandali. Kundi sunod-sunod na araw na parang kusa na lang siyang nawala sa isip ko.At doon ako b
Honey“Honey, nag-eenjoy ka ba?” tanong ni Ate Nina habang magkatabi kaming nakaupo sa isa sa mga bakanteng mesa sa loob ng bakeshop niya. May hawak siyang tasa ng kape, habang ako naman ay nakatingin sa paligid, sa mga estanteng punong-puno ng tinapay, sa mga empleyadong abala sa pag-aasikaso ng mg
Chanton Tawa ako nang tawa habang pinapanood ko ang reaksyon ni Honey. Hindi niya talaga magustuhan ang idea na ang doktor sa kwadra ang tinawag ko para tingnan ang paa niya. Ang sama ng tingin niya sa akin, yung tipong kung tingin lang ang papatay, baka nakatimbuwang na ako dito mismo sa sala. Per







