MasukShe simply didn’t care. At sa isang banda, iyon ang nakakapukaw ng atensyon.“Anyway,” sabi niya habang muling tumingin sa chart, “you’re stable. But you still need to rest.”“I’ll try.”“Not try. Do it.”Napangiti ako.“Yes, Doctor.”“Good.”Muli siyang tumalikod para ayusin ang chart, at sa pagkak
Biglang may pumasok sa isip ko.Hindi ko alam kung gaano ito ka-good idea.Actually, alam kong hindi ito magandang idea.Pero dahil wala naman akong pakialam sa pagiging reasonable sa puntong iyon, nagdesisyon akong subukan.“Dr. Riz.”Agad siyang tumingin sa akin.“I’ll think about it.”Halatang na
Natigilan siya.“Anong kinalaman nun sa’yo?”Hindi siya nakasagot agad. Tinitigan ko lang siya habang hinihintay ang sagot niya, pero mukhang wala siyang maisip na sapat na dahilan para ipaliwanag kung bakit kailangan niyang malaman kung may gusto ba akong ibang babae o wala.Hindi naman iyon dapat
Jared“Jared, alam mo ang tungkol sa usapan ng mga magulang natin.”Hindi ko agad sinagot si Sylvie. Nakatingin lang ako sa kanya habang nakasandal sa headboard ng hospital bed, tahimik na sinusukat ang bawat salita na lumalabas sa bibig niya. Ilang beses na naming napag-uusapan ang parehong bagay,
There’s no reconciliation between my father and me.At lalong walang mangyayaring reconciliation dahil lang may isang babaeng nagdesisyong siya ang mamagitan sa amin.Kung tutuusin, hindi ko nga maintindihan kung bakit niya ginagawa iyon.O baka naiintindihan ko.Mas gusto ko lang na marinig mismo m
Napangiti siya nang bahagya bago nagpatuloy.“Napaka-considerate talaga ng Daddy mo.”Kung pakikinggan, wala namang mali sa sinabi niya.In fact, kung hindi ko alam ang sitwasyon sa pagitan namin ng ama ko, baka isipin kong simpleng concern lang talaga ang dahilan kung bakit niya iyon sinabi.Pero h
Estella Simula nang malaman namin ni Chansen na buntis ako, naging sobrang protective siya. Parang kahit simpleng lakad ko lang papunta sa kusina, kailangan may bantay ako. Naiintindihan ko naman kasi kahit ako, naging paranoid na rin. Ayaw ko nang maranasan ulit ‘yung sakit na halos ikawasak ko no
Napailing ako at nagkibit-balikat bago bumaling muli sa harap. Okay, time to socialize. Para din naman ito sa future naming dalawa.Nag-umpisa na kaming makihuntahan sa ibang negosyante. Business talk dito, investments doon. Hanggang sa biglang may nagtanong.“So, Chansen,” sabi ng isa, isang kilala
ChansenGano’n na lang ang paghinga ko nang maluwag nang marinig ko ang boses niya.Parang biglang gumaan ang lahat at tila ako nabunutan ng tinik sa dibdib.“Wifey, thank God you answered,” sabi ko agad, halos sabay sa pagbuga ng hangin na kanina ko pa pinipigilan.Narinig ko ang pagtawa niya sa ka
Matatapos na ang lunch break pero hindi pa namin napapangalahati ang pagkain na dala ko. Panay kasi ang asaran, panay ang sulyapan, at sa bawat tawa niya, parang mas bumibigat ang dibdib ko hindi sa takot, kundi sa anticipation.Kasi ngayong sinabi niyang kailangan naming pumunta as one, alam kong m







