CHAPTER THERE

"Sensya na be, nakainom lang din kaya nalito ako ng bigay ng produkto sa'yo. Bigyan na lang kita ng freebies na hilot or refund, hehe."

Gustong sabunutan ni Katya ang tindera ng love potion na nabili niya sa tuwing maaalala niya ang sinabi nito. Ngunit wala na rin naman siyang magagawa kasi may nangyari na. Naibigay niya na ang perlas ng silanganan niya. Binalikan niya lang talaga ang albularyo upang magreklamo. Gusto niya lang ng mapagbuntungan ng galit.

Nabalik siya sa realidad nang sikuhin siya ni Mary, kapwa katulong niya. Nginuso pa nito ang mga kape at mga snacks na nasa tray.

"Ikaw na nga lang magbigay sa mga bisita. Sinisikmura kasi ako," ani Mary sabay himas sa tiyan.

Nanlalaki naman ang mga mata ni Katya. "Bakit ako? Ikaw na. Tiisin mo lang!"

"Bakit ba iwas na iwas kang lumabas? Kung ang iba ay halos magkanda-ugaga mag-serve kay Sir Silas at Sir Markus, ikaw naman halos tumago na sa saya ng mama mo!"

"Eh, sila 'yon! Ayoko! Bahala ka kung matae ka! Problema mo na 'yon!" pagtanggi ni Katya sabay tangka pang lalayasan si Mary, ngunit nakita sila ng mayordoma ng mansyon at agad na sinita si Katya.

"Ikaw na ang maghatid, Katya," seryosong utos ng mayordoma sa kaniya. Balak pa sana umiling ni Katya ngunit pinanlakihan na agad siya ng mga mata nito. Dinilaan na lamang siya ni Mary saka ito kumaripas ng takbo papuntang palikuran.

Walang nagawa si Katya kundi kunin ang tray at tumungo sa hardin kung nasaan ang mga bisita. Hindi naman matigil ang pagkalabog ng puso niya. Halos ayaw niya nang tumungo roon. Gusto niyang tumakbo at mag-AWOL na lang sa trabaho. Natatakot kasi siya na baka makita at makilala siya ng lalaki—ni Silas. Pikit-matang nanalangin na lang si Katya na sana ay hindi.

Please Lord, have mercy on me!

Nawala ang matinding kaba ni Katya nang makita niyang halos walang tao sa mesa na paglalagyan niya. Nakita niyang nakaipon ang ibang mga bisita sa kwadra at abala sa paghimas ng mga kabayo.

Hindi lang si Markus at ang kapatid nito ang naroon. May mga kilalang tao rin gaya ng Gobernador at ibang artista na nakikita niya lang sa TV. Ang kapatid ni Markus ang tila nangunguna sa usapan. Ngunit bakas sa mukha ni Markus na hindi ito nasisiyahan sa ginagawa ng kapatid.

Hindi ba sila close? Ano bang topic nila? tanong ni Katya sa sarili niya.

Lumingon naman sa kaniya bigla si Markus. Ayon na naman ang puso ni Katya na hindi magkamayaw sa kilig. Nahihiyang itinuro ni Katya ang snacks na dala niya. Tumango lang naman ang kaniyang amo at ngumiti. He also mouthed, “ thank you “.

Gustong-gusto ni Katya ang maglulukso sa tuwa nang sandaling iyon. Ngunit nawala agad iyon nang magtagpo ang mga tingin nila ni Silas.

Shit!

Agad na tinakpan ni Katya ang mukha niya gamit ang tray. Pakiramdam niya ay natuyo agad ang lalamunan niya. Ayon na naman ang puso niyang hindi mapakali sa kaba. Naalala niyang muli ang nangyari sa kanila noong gabing iyon.

Shit, nakikilala niya ba ako?! No way!

Kusang tumalikod ang katawan niya at nagsimulang tumakbo nang balisa. Dahil nga nakatakip pa rin ng tray ang mukha niya, hindi niya napansin ang ugat na nakausli sa daan. Agad siyang natisod sa hardin.

"Katya!" rinig niyang tawag sa kaniya ni Markus nang may pag-aalala. "Ayos ka lang?!"

Halos mangamatis si Katya sa sobrang pagkapahiya nang makita niyang halos nasa kaniya na ang atensyon ng lahat. Gusto niyang lamunin na lamang siya ng lupa at huwag na siyang ibalik sa mundong ibabaw.

Dumapo rin ang tingin niya kay Silas at mas lalo siyang nakaramdam ng hiya. Bagaman nakatalikod ang lalaki, kitang-kita kung paano yumugyog ang mga balikat nito. Silas is fucking laughing at her!

Agad na tumayong muli si Katya na parang walang nangyari at kumaripas agad ng takbo papalayo. Hindi niya na nilingon pa ang pagtawag sa kaniya ni Markus.

Ugh! I hate my life! I wanna die!