MasukLIORA"Liora! Handa ka na ba? Kailangan na nating umalis kung gusto nating mapunta si Cassian sa oras!"Sumigaw si Camara mula sa pasilyo. Umalingawngaw ang boses niya sa maliit naming dorm na parang alarma. Tumalon ako mula sa aking kama at kinuha ang aking mga susi at telepono. Mas mabilis na ang tibok ng puso ko kaysa sa karaniwan."Papunta na!" sigaw ko pabalik. Tumingin ako sa salamin sa huling pagkakataon. Naka-ponytail lang ang buhok ko at suot ko ang paborito kong malambot na asul na sweater na may maong. Walang espesyal. Ayokong magmukhang masyadong nagsusumikap ako kahit ilang linggo ko nang iniisip ang araw na ito.Nakatayo si Camara sa may pinto at tinatapik ang kanyang paa. Mukhang nasasabik siya. Darating ang kapatid niyang si Cassian sa campus para sa malaking weekend ng football game at hindi niya mapigilang pag-usapan ito. Para sa kanya, ito ay ang kanyang kuya, ang star athlete. Para sa akin, siya ang lalaking gusto ko simula pa noong high school.Nagmadali kaming bu
Habang pinupunit ng minigun ng drone ang sky-bridge, ang bakal na istruktura ay umuungol, nabasag na parang mga toothpick. Naramdaman ni Rose ang nakakatakot na pakiramdam ng kawalan ng bigat habang naglalaho ang sahig na salamin sa ilalim ng kanyang mga bota.Wala na siyang oras para sumigaw.Isang mabigat at mahigpit na kapit ang kumapit sa likod ng kanyang tactical vest, si Diego, na may matinding lakas, ay hinila siya palapit sa kanya habang sila ay natumba, pinilipit ang kanyang katawan sa ere. Sa halip na bumagsak sa apatnapung palapag pababa sa bangketa, malakas silang bumangga sa isang makapal na bungkos ng mga insulated maintenance cable na direktang tumatakbo sa ilalim ng istruktura ng tulay, ang pagtama ay nagpabagsak sa hangin mula sa baga ni Rose. Napasinghap siya, ang kanyang mga daliri ay mabilis na kumakapit sa makapal at goma na mga alambre. Si Diego ay nasa tabi niya, ang kanyang mahahabang binti ay nakakabit sa mga kable, ang kanyang sirang kamiseta ay mabilis na ni
Lumabas si Diego mula sa kanya, basang-basa ang balat dahil sa pawis habang hinahayaan niyang dumampi ang bota ni Rose sa malamig na sementadong lupa, walang oras para sa mga salita, walang oras para sa luho ng mabagal na pagbangon, tahimik at mabilis nilang isinuot ang kanilang mga damit, inayos ni Rose ang kanyang tactical vest, isinabit ng kanyang mga daliri ang ilang basang hibla ng buhok sa likod ng kanyang mga tainga, habang hinugot ni Diego ang kanyang sandata mula sa kanyang holster, agad na tumigas ang kanyang mukha at naging parang isang lalaking handang pumatay."Ilan?" bulong ni Rose, halos walang hininga ang boses habang itinapat niya ang kanyang nakakulong na pistola sa bakal na rehas ng hagdanan, nakatingin sa madilim na bahagi sa ibaba."Parang four-man sweep," bulong ni Diego, kumikinang ang kanyang hubad na dibdib sa ilalim ng kanyang nakabukas na damit habang idinidiin niya ang kanyang likod sa sementadong pader sa tabi mismo ng mabigat na bakal na pinto ng Floor 39
Umungol ang mekanikal na shutter, isang walang pusong halimaw ang dumidiin sa kanyang gulugod gamit ang libu-libong libra ng hydraulic force."Rose... bumalik ka," nabulunan siya, ang kanyang boses ay naging garalgal. "Kung maputol ito... ilalabas ka rin nito.""Tumahimik ka," bulong niya.Ibinato ni Rose ang kanyang nakapikit na pistola sa sahig na metal ng baras at isiniksik ang kanyang mga bota sa isang istrukturang tahi sa likuran niya. Hinawakan niya si Diego sa ilalim ng kanyang kilikili, ang kanyang mga daliri ay bumaon sa kanyang punit na damit sa matigas at nakakumpol na kalamnan ng kanyang mga balikat, inihagis niya ang buong bigat ng kanyang katawan paatras.Hindi lamang siya nakikipaglaban sa pinto; nilalabanan niya ang takot na kumakapit sa kanyang lalamunan. Ang ipinagbabawal na kilig na nilamon sila ilang minuto ang nakalipas ay napalitan ng isang brutal at nagyeyelong putok ng adrenaline. Kung namatay si Diego dito, siya ay masyadong nakulong sa isang labirinto ng naka
Ang malakas na kalabog ng mga bakal na security shutter na nagsara sa mga bintana ay umalingawngaw na parang isang hudyat ng kamatayan. Binalot ng mga pulang emergency light ang opisina ng isang madugong kulay, na nagdulot ng mahahabang at nagngangalit na mga anino sa mga dingding.Hindi agad lumabas si Diego, sa isang nakakahiyang segundo, ang kanyang katawan ay nanatiling nakabaon sa kaibuturan ni Rose, ang kanyang kaibuturan ay nanigas habang ang kanyang isip ay agad na nagbabago mula sa hilaw na karnal na pangingibabaw patungo sa survival mode. Ang napakalawak na pagkakaiba ng kanyang mainit at makapal na haba sa loob niya habang ang kanyang puso ay nagyelo sa takot ay nakakahilo."Diego," nabulunan si Rose, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nasa kanyang mga hubad na balikat. "Kailangan nating kumilos."Nagmura siya, isang madilim at tulis-tulis na tunog ang dumampi sa kanyang leeg. Lumayo siya sa kanya na may basang, biglaang pag-slide na nag-iwan sa kanya ng agarang lamig at
Inayos ni Rose ang kwelyo ng kanyang tactical vest, ang kanyang mga daliri ay dumadampi sa malamig na bakal ng nakasukbit na pistola na nakasukbit sa kanyang hita. Dalawampung minuto na siyang nasa isang mapanganib na data heist, at maayos naman ang lahat. Nangako ang kanyang kontak sa labas na ang pribadong palapag ng CEO ay magiging ganap na bakante sa taunang gala ng kumpanya sa ibaba, mali sila.Bumukas ang mabigat na pinto ng mahogany, natunaw si Rose sa mga anino sa likod ng isang nakausling haligi, ang kanyang puso ay kumakabog nang malakas.Papasok si Diego, hindi siya mukhang target; mukha siyang hari. Itinapon niya ang kanyang tuxedo jacket, ang kanyang puting dress shirt ay nakabukas sa kwelyo, na nagpapakita ng matalas na haligi ng kanyang lalamunan, siya ang pangunahing imbestigador ng mismong korporasyon na kanyang ninanakawan at ang nag-iisang lalaking mahigpit niyang ipinagbabawal na tumawid, mayroon silang kasaysayan, isang pabago-bagong halo ng propesyonal na tunggal
Simula nang dumating siya sa bahay namin, pinagmamasdan ko si Kaylee. Sampung taon na ang nakalipas, talagang malaki ang naitulong niya sa akin. Mukha siyang matanda at seksi pero umaarte na parang siya ang pinakawalang kwentang tao.Nakakabaliw kung paano siya nagigising sa umaga at bumababa sa ku
Napakatahimik ng bahay ni Tiya Kathy ngayon.Nakalabas na ang lahat ng tao ngayong araw, pumunta si Tiya Kathy sa mall at lumabas naman si Michael kasama ang mga kaibigan, naiwan akong mag-isa sa bahay. Naglakad-lakad ako sandali, hinahawakan ang mga bagay-bagay at sumilip sa mga kwarto para mas ma
Hinahawakan ko na naman ang sarili ko.Simula noong araw na nahuli ako ni Michael sa kwarto niya, nawalan na ng kontrol ang katawan ko. Isang mainit at kakaibang pakiramdam ang nangingibabaw sa tiyan ko tuwing nakikita ko ang pinsan ko sa bahay.At parang alam niya, ngingiti-ngiti sa akin si Michae
“Ah…”Ganito pala ang pakiramdam?Ang pakikipagtalik na hindi tumitigil sa pag-uusap ng mga kaklase ko, itinaas ko ang telepono ko at ibinuka ang mga binti ko para mas maayos ang pakiramdam at isang mahinang ungol ang lumabas sa mga labi ko.Hindi ko pa ito nagagawa dati pero paulit-ulit kong narir