LOGIN“MILAGROS POV”NAGISING naman ako na masakit ang ulo, agad ko namang hinawakan ang tiyan ko dahil masakit ito. Napakuyom naman ang kamao ko ng maalala ko ang ginawa nila saakin, tumulo na lamang ang mga luha ko dahil sa sobrang galit ngunit wala akong magagawa dahil may mga bata sa loob ng tiyan ko ayuko namang may mangyayaring masama sakanila.Agad naman akong bumangon at nag tungo sa pintoan, bubuksan ko na sana ngunit hindi ko ito mabuksan dahil naka lock ito. Mas lalo namang uminit ang ulo ko. Agad ko namang hinanap ang cellphone ko ngunit hindi ko ito makapa, gusto ko sanang sumigaw pero mauubos lamang ang lakas ko. Nag dasal na lamang ako na sana ay makita at mahanap ako ni Boboy. Naka upo lang ako sa higaan habang ang mga mata ay lumuluha, lumalalim na ang gabi at bukas ay panibagong araw. Ayuko namang makulong dito habang buhay at kukunin lamang nila ang mga anak ko.“Miss...Andiyan ka ba” nanlaki naman ang mga mata ko at agad naman akong tumayo.“Si Levy at Pearly ito nakaan
“THUNDER’S POV”PARA akong pinag sakluban ng langit at lupa, hindi ko alam kung ano ba ang gagawin ko at kung ano ang dapat kung gawin para hindi mag dusa si mila.Naka upo ako sa tabi niya, tinatawag ako ni danica pero hindi ko siya pinapansin. Masyado akong nag padalos dalos sa desisyon ko hindi ko inisip na dadating ang araw na ito, dadating ang araw na mahihirapan ang asawa ko. Hinawakan ko naman ang mukha niya at hinalikan ko naman siya sa kaniyang mga labi.“I am very sorry wife, hindi ko alam kung anong gagawin ko” umiiyak ko namang wika, para akong naparalyzed...para akong batang naliligaw at hindi alam kung saan ako dadaan para akong pinaglalaruan ng tadhana.Bumuntong hininga naman ako at agad na tumayo, sinuot ko naman ang coat ko at lumabas. Agad naman akong sinalubong ni Danica at yayakapin niya na sana ako ngunit pinigilan ko naman kaagad siya.“Not now, I will figure something out. kailangang hindi mag dusa ang asawa ko.”“Let her be, siya ang nag lagay sa sarili niya
“ MA'AM FEY POV”HALOS mag Wala Ako sa harapan ni Danica at thunder, pasalamat Sila at pinipigilan ako ni frank at telly.“ You are not needed here danica! It was a long time ago ikaw ang may kasalanan kung bakit kayo nag hiwalay ng anak ko and now you're acting like you care!! Noong nalaman mo na ikakasal na ang anak ko bigla kang uuwi at susulpot na parang kabute...For God sake!” Galit Naman na wika ko, napa iling na lamang ako dahil any minute now I will burst out from anger.“Mom, calm down—”“You shut up! are you that heartless? you will just agree to leave mila out there with your child! are you even a human Thunder. Gawin mo ang nais mo, pero i will make sure you will no longer a Rohpe!” sigaw at maawtoridad kong wika, I am a woman too. Alam ko kung gaano kasakit kay Mila ito, Hindi ko man masabi na mahal na mahal niya ang anak ko pero nakikita ko ang pagiging isang asawa niya kahit alam ko na hindi niya ito ginusto at biktima siya dito.“Tita Fey, I didn't know may anak na si
“MILA POV”HINDI ako makatulog dahil kinakabahan at the same time ay excited ako sa magaganap bukas pero binabagabag ako ng mga sinabi sakin ni elora kanina, kahit si telly ay iba rin ang kaniyang galaw.Tiningnan ko naman agad ang orasan na nasa gilid ng lamesa ko at napabuntong hininga naman ako. Alas dyes na pala ng gabi ngunit hindi parin umuuwi si thunder, hindi din siya nag rereply sa mga messages ko.Bumuntong hininga na lamang ako kahit ang sinisigaw ng puso ko ay iba, iniisip ng isip ko na may ginagawa si Thunder na hindi ko ikakatuwa.“Honey” Bigla namang dumagundong ang dibdib ko ng marinig ko ang boses niya, Hindi naman agad ako nag salita hinayaan ko na buksan niya ang pinto habang ako naman ay nakatagilid at ipinikit ang aking mga mata.“Honey” malambing niya ulit na wika saakin, naramdaman ko naman na umupo siya sa gilid ko. Hinalikan naman niya ang buhok ko, nag kunwari naman ako na nagising at agad na kinusot ang mga mata ko. Tiningnan ko naman siya at ngumiti.“Akala
“MILA POV”MAKALIPAS ang araw na iyon ay nag handa na din ako dahil bukas ay kasal ko na, hindi ako makapaniwala na ang bilis lang ng araw... kahapon ay nahihiya pa ako dahil tumakas ako tapos ngayon ay nakatingin na ako sa susuotin ko para bukas sa kasal.“Hi my future wife” napangiti naman ako ng malapad. Alam na alam talaga ng asawa ko kung paano ako pangitiin.“Ano ba” malambing ko namang wika at bahagya ko siyang hinampas sa balikat. Niyakap naman kaagad ako ni Thunder at hinalikan naman niya ako sa noo.“Are you happy? excited ka din ba na mag lakad sa aisle” ngumiti naman ako at tumango, alam ko na hindi ito ang gusto kong daan para saakin dahil wala naman talaga sa plano at pangarap ko ang mag pakasal at magkaroon ng sariling pamilya, ang akin lang ay masaya ako at maging sobrang mayaman but God has a different path for me. Kaya sino ako para tanggihan ang ibinibigay niyang buhay. This is someone's dream kaya hindi ko ito sasayangin.“Are you okay? may iniisip ka ba?” umiling
“MILA POV” HINATID muna ako ng mga kaibigan ko kasama si Boboy dahil malapit ng lumalim ang gabi, ayuko namang mag panic ang mga tao sa bahay ni Thunder hindi pa naman ako nag paalam sakaniya. Nang makababa na ako sa sasakiyan ay nabigla naman ako ng makita ko ang buong pamilya ni Thunder na nasa labas, agad naman akong nilapitan ni Ma'am Fey at kaniya naman akong niyakap ng mahigpit.“Saan ka ba nanggagaling” nag aalala naman niyang wika saakin.Hindi naman agad ako nakapag salita dahil na guilty ako sa pag alis ko, pinag alala ko pa talaga silang lahat.“We are so worried about you, saan ka ba galing?” inis naman na wika ni Telly, bakas sa mukha at tono niya na nag aalala siya at naiinis sakin.“P-pasensiya na po maam, nag yaya kasi itong best friend ko na lumabas dahil gusto niya ng sariwang hangin” bumuntong hininga naman si Ma'am Fey. “Next time mag paalam ka, hindi na alam ni Thunder ang gagawin niya.” wika naman ni Ma'am Fey...tumango naman agad ako, hindi ako makatingin sak
NAGISING naman ako dahil sa sikat ng araw na tumama sa mukha ko, hindi pa man ako inabotan ng isang araw dito ay para na akong mababaliw dahil sa tindi ng ingay ni Lora. Hindi ko alam kung paano nakakayanan ng pamilya niya ang napakadaldal na nilalang na kagaya niya, pambihira!“Goodmorning Miss Mi
HABANG nasa labas kami ay gulat na gulat naman ako dahil sa daming sasakyan na nakaparada sa labas ng bahay namin, dalawang tao lamang ang andito pero bakit ang dami naman atang sasakiyan? Iiling iling na lamang ako dahil kakaiba talaga ang topak ng mga mayayaman. May pera din naman kami pero hind
Nagising naman ako sa tindi ng ingay na naririnig ko, hindi ko alam kung saan galing ang ingay na iyon kaya binuksan ko na ang mga mata ko.“Ay Mendreng! bilis gising na si mila” sigaw naman ni lola Goreng. Tinulungan naman niya agad akong umupo, wala akong lakas dahil ata sa sobrang pagka gulat k
“ Milagros! Napaka pabaya mo talagang babae!! ano na lamang ang sasabihin ng mga kapitbahay natin nakakahiya ka na talagang bata ka!” sigaw ng nanay ko. Hindi naman ako natinag dahil gulong gulo ang isip ko kung bakit ako nabuntis e wala nga akong jowa, ni hindi ko nga alam kung bakit bigla na lama







