Se connecter
L'enfant de l'ombre
Dernière mise à jour : 2026-07-18
16
Partager:
Report
Synopsis
Drame
Mystère
Tragédie
Rebelle
Esclave
Paranoïaque
Post-apocalyptique
Expansion de pouvoir
Pouvoirs surnaturels
C'est l'histoire d'une petite fille appelée Lola. âgée de trois mois, elle est une beauté au teint clair, cheveux noirs, yeux bleus. C'était enfin l'été ses parents décident d'aller passer les congés de deux semaines à la plage qui se trouve au sud de la ville à vingt kilomètres de leur destination. Cependant, le vendredi est enfin arrivé ,ils mettent tout le nécessaire dans la voiture. Ils se mettent en chemin avec leur fille Lola. En chemin, après trente minutes Lola se met à pleurer à chaudes larmes. Sa mère essaye de la calmer mais , elle continue à pleurer. Un moment ,le bébé arrête de pleurer. Ils continuent à rouler. À un certain niveau, le père de Lola perd le contrôle de la voiture, entre en brousse d'où ils font un l'accident grave. Tous sont morts du coup. Mais après trois jours un esprit démoniaque qui se balade dans la brousse entra dans le corps de Lola et elle s'est réveillée. En effet, c'est le même jour que l'esprit démoniaque est entré dans le corps de Lola, c'est ce même jour que la police l'avait trouvé avec ses parents morts. Elle a été amenée aux urgences. elle sera envoyée dans un orphelinat elle sera adoptée par un couple riche et aimable. Le couple va ramener Lola chez eux. Mais en un certain moment elle va commencer à changer, à faire des choses horribles. Lola va commencer à tuer ses parents adoptives. Ensuite elle tuera tous ceux qui viendra à la maison. Les enquêtes seront ouvertes. Lola sera contrôlée par l'esprit qui était entré dans elle. Sa mère reviendra des mots pour réclamer le corps de sa fille. Elle luttera contre ce démon. Le démon sera vécu et quittera du corps de la petite Lola et son corps disparaîtra pour toujours.
Voir plusChapitre 1
Chapitre 1
แรกวิวาห์คือค่ำคืนที่เจ้าสาวคาดหวังว่าจะได้รับการดูแลทะนุถนอมตามวาสนารัก ทว่าความจริงกลับแตกต่างจากบทละครในโรงน้ำชาอยู่หลายส่วน สตรีหลายนางต้องทรมานเพราะความไม่รู้จักพอของบุรุษ บ้างก็ร่ำไห้เพราะถูกบังคับให้ร่วมหอกับคนแปลกหน้า บ้างก็หลับสนิทเพราะเหนื่อยจากงานพิธีมาตลอดทั้งวัน แต่สำหรับดวงหน้าหวานที่ซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าคลุมสีแดง เรื่องราวกลับต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
เสียงอาละวาดของบุรุษชุดแดงดังลั่นบ้าน ปกติแล้วเขามิใช่คนชอบออกความเห็น เว้นแต่เป็นเรื่องกลยุทธ์การศึกหรือการทหารที่ตนได้รับการมอบหมาย ทว่าวันนี้กลับต้องเอ่ยถ้อยความขัดใจผู้ให้กำเนิดสักหลายคำ เรื่องถูกบังคับให้แต่งงานเพื่อรักษาชื่อเสียงของตระกูลนั่นเขาพอจะยอมรับได้ เรื่องช่วยเรื่องปกป้องสตรีให้รอดพ้นจากการเป็นเหยื่อนั่นก็สมควรกระทำ แต่การถูกไล่ต้อนกลับเข้าห้องนอนที่มีสตรีอัปลักษณ์รอร่วมหออยู่ เขามิอาจฝืนใจตนเองได้
“อย่างไรก็ต้องเข้าหอ ทำทุกอย่างให้ถูกต้องตามประเพณี!” ผู้อาวุโสของบ้านตวาดเสียงดัง
“พรุ่งนี้ข้าก็จะกลับเมืองหลวงแล้ว ผูกพันกันไปรังแต่จะทำร้ายนางเสียเปล่า!”
“เลี้ยงมาจนเติบใหญ่ไม่เคยทุ่มเถียงให้ข้าลำบากใจ แต่พอรั้งตำแหน่งแม่ทัพเข้าหน่อย กลับไม่เห็นหัวของบิดาเสียแล้ว!”
“ท่านพ่อ!”
หยางเหวินเย่ ยอมแพ้คำของบิดา ก้าวขาเข้าห้องหอด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้ไหว เขาพลาดเองที่ข่มความเสียใจของตนมิได้ บุกเข้าบ้านสกุลเซี่ยเพื่อทวงคืนนางอันเป็นที่รัก และนั่นคือเหตุที่ทำให้ทางการจำต้องส่งจดหมายตักเตือน สั่งห้ามมิให้ท่านแม่ทัพเลือดร้อน กระทำการอันใดก็ตามที่เป็นการรบกวนสองสามีภรรยาคู่นั้นอีก
“เจ้า ลุกออกจากเตียง” หยางเหวินเย่ออกคำสั่งกับนางในชุดเจ้าสาว
“เจ้าค่ะ” นางรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนจะย้ายร่างไปยืนนิ่งอยู่กลางห้องหอ
โดยปกติแล้ว เหล่าทหารที่กลับจากการศึกสงครามมักจะเกิดอารมณ์ปรารถนา ต้องการร่วมเตียงกับสตรีทดแทนช่วงเวลาที่ต้องอยู่อ้างว้างตามลำพัง ยิ่งผ่านการร่ำสุรามาด้วยแล้ว ยิ่งมิอาจห้ามใจของตนให้อดทนได้
ทว่าหยางเหวินเย่กลับมิใช่หนึ่งในนั้น เขาเคยเห็นโฉมหน้าของเจ้าสาว และกล้าเรียกได้เต็มปากว่าค่อนข้างอัปลักษณ์ นางดูคล้ายบุรุษมากกว่าสตรี คิ้วหนาน่ารังเกียจ ริมฝีปากห้อย มองได้ชั่วอึดใจเดียวก็มิอยากมองอีก
หยางเหวินเย่จำได้ว่าคืนก่อนที่จะกลับบ้านเหลียนซาน เขาดื่มสุราจนเมามาย และเผลอถามนางไปว่า เหตุใดจึงเกิดมาอัปลักษณ์นัก เหตุใดจึงมีคิ้วและเค้าโครงหน้าคล้ายกับบุรุษ แต่พอนางไม่ตอบโต้ เขาจึงละความสนใจ เดินออกจากกระโจมไปฉลองกับเหล่าทหารที่อยู่ด้านนอก
เมื่อท่านพ่อสั่งให้ทำทุกอย่างให้ถูกต้องตามประเพณี หยางเหวินเย่มีความผิดติดตัวจึงมิกล้าขัด ทั้งยังทนมองน้ำตาของมารดามิได้ เขาจึงยอมเข้าหอหลังจากที่ปล่อยให้เจ้าสาวรอเก้อนานกว่าสองชั่วยาม นางยังคงนั่งนิ่งขณะรอให้เขาเปิดผ้าคลุมหน้า ลงมือตีตราจับจองให้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว
แต่หยางเหวินเย่จะมิยอมลงมือ
มือหนาคว้าเอาผ้าห่มและหมอน ก่อนจะโยนลงไปยังพื้นเย็นเฉียบ
“เจ้านอนข้างล่าง” เขาต้องทนอยู่ที่นี่แค่เพียงคืนเดียวเท่านั้น วันพรุ่งนี้ก็จะได้กลับเมืองหลวงแล้ว
“แต่ท่านอาสั่งว่าเราต้องนอนด้วยกัน” เสียงของนางหวานใส มิสมกับใบหน้าเลยแม้แต่น้อย
“ท่านพ่อสั่งให้รายงานว่าเราร่วมเตียงกันด้วย ใช่หรือไม่”
แม่ทัพหนุ่มวัยยี่สิบหกปีถอนหายใจยาว นางส่ายหัวแจ้งชัดว่าบิดาของเขามิได้สั่งให้ทำเช่นนั้น หยางเหวินเย่จำได้ว่าเจ้าสาวของเขาอายุเพียงสิบสี่ ถึงโตพอจะออกเรือนได้แล้ว ทว่าก็ยังเด็กเกินไปสำหรับเรื่องบนเตียง ยิ่งนางมิใช่สตรีรูปงาม บวกกับเรื่องที่เขาเพิ่งจะถูกทำให้ช้ำใจอย่างหนัก การร่วมรักเพื่อให้ถูกธรรมเนียมปฏิบัติของคืนเข้าหอจึงมิอาจเป็นไปได้
ให้ผูกสมัครรักใคร่กับสตรีที่กล่าวได้เต็มปากว่าไร้ซึ่งความงาม เขายิ่งฝืนใจตนเองมิได้
“เจ้าชื่อว่าอะไรนะ”
“เถียนเถียนเจ้าค่ะ” เสียงของนางสั่นเล็กน้อย
“เถียนเถียน ข้ามีเรื่องต้องทำความเข้าใจกับเจ้าสักหน่อย”
“เจ้าค่ะ ท่านพี่”
หยางเหวินเย่ปวดร้าวในอก สตรีที่เขารักสุดหัวใจก็เคยเรียกขานด้วยน้ำเสียงที่หวานมิต่างกัน หากการศึกมิยืดเยื้อนานเกือบสองปี เขาก็คงไม่ต้องสูญเสียนางให้กับผู้อื่น และมิต้องแต่งสตรีอัปลักษณ์เข้าบ้านสกุลหยาง
ถึงแม้นางจะต้องการความช่วยเหลือจากผู้มีอำนาจก็ตามที
“เถียนเถียน ข้าจะไม่โกหกว่ารักหรือชอบเจ้า ระหว่างเราคงเป็นสามีภรรยาได้แค่ในนามเท่านั้น หัวใจข้ามีเจ้าของและจะรอวันนางหวนคืนกลับมา คงมิสามารถเผื่อใจไปรักใครได้อีก ข้ารู้ว่าเรื่องนี้ไม่ยุติธรรมต่อเจ้า แต่ข้าเลือกที่จะบอกความจริงมากกว่าลวงให้เข้าใจว่าระหว่างเรานั้นยังมีความหวัง เถียนเถียน ข้าจะไม่มีวันรักเจ้า”
“เจ้าค่ะ ท่านพี่”
“นอกจากเรื่องความรักแล้ว ข้าสามารถบันดาลให้เจ้าได้ทุกอย่าง” หยางเหวินเย่เอ่ยเสียงแหบพร่า นึกละอายที่พูดประโยคตัดรอนรุนแรงไปเมื่อครู่ อย่างไรนางก็เป็นสตรี และมีอายุเพียงแค่สิบสี่ปีเท่านั้น
“ท่านอาหญิงสั่งให้รายงานว่าเราได้ทำอะไรกันหรือไม่ เถียนเถียนควรตอบอย่างไรดีเจ้าคะ”
“โกหกเป็นหรือไม่”
เจ้าสาวรีบส่ายหน้า ผ้าคลุมหน้าสีแดงพลิ้วไหวตามแรงสะบัด เขาต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อมิให้นางกล่าวความจริงต่อมารดา ขาสองข้างเซเล็กน้อยเพราะฤทธิ์ของสุราที่ดื่มเพื่อฉลองความเศร้า ตามธรรมเนียมแล้ว หยางเหวินเย่จะต้องเปิดผ้าคลุมหน้าของเจ้าสาวและมอบจูบหวานล้ำ ทว่าหัวใจเขายังเป็นของสตรีอื่น ทั้งภรรยายังอัปลักษณ์เกินกว่าจะทำใจได้
ทว่าก็จำต้องฝืนใจสักหน่อย
หยางเหวินเย่แต้มจูบลงบนริมฝีปากของภรรยาผ่านผ้าคลุมหน้าสีแดง กลิ่นหอมของนางกระตุ้นความต้องการของบุรุษให้ตื่นตัวจนยากจะห้ามใจไหว
หยางเหวินเย่จำต้องข่มใจถอยห่างจนชิดเตียง
“หากท่านแม่ถาม ก็ให้บอกว่าเราจูบกันและเข้าหอเรียบร้อยดีแล้ว”
Dernier chapitre
L'enfant de l'ombre Chapitre 13
Le berceau de Lola se balançait doucement.D'avant en arrière.D'avant en arrière.Madame Wilson resta immobile au milieu de la chambre. La vieille photographie tremblait entre ses doigts. Son cœur frappait si fort contre sa poitrine qu'elle avait l'impression qu'il allait exploser.Elle balaya la pièce du regard.Il n'y avait personne.Pourtant, quelqu'un... ou quelque chose... semblait bercer l'enfant.Un frisson lui parcourut tout le corps.— Il y a quelqu'un ? demanda-t-elle d'une voix presque inaudible.Aucune réponse.Le silence était pesant.Seul le grincement du berceau continuait de résonner dans la chambre.Madame Wilson inspira profondément et fit un pas.Puis un autre.À mesure qu'elle avançait, l'air devenait plus froid. Une sensation glaciale lui mordait la peau, comme si elle venait d'entrer dans une pièce où le soleil n'avait jamais existé.Quand elle arriva devant le berceau...Tout s'arrêta.Le silence.Le berceau ne bougeait plus.Lola dormait paisiblement, les main
Dernière mise à jour : 2026-07-18L'enfant de l'ombre Chapitre 12
Madame Wilson resta figée au milieu de la chambre.Son regard passa lentement des peluches tombées au sol au berceau de Lola.Son souffle était irrégulier.Elle avait envie de courir, mais ses jambes refusaient de bouger.Après quelques secondes, elle se força à avancer.Elle ramassa une peluche, puis une autre. Ses mains tremblaient.— Ce n'est rien... murmura-t-elle. Je me fais sûrement des idées...Elle releva la tête.Lola dormait toujours paisiblement. Son petit visage était calme, presque angélique.Madame Wilson caressa doucement ses cheveux.— Pardonne-moi, ma chérie... J'ai tellement peur en ce moment.Elle l'embrassa sur le front avant de quitter la chambre.En refermant la porte, elle eut l'impression d'entendre un léger rire.Elle s'arrêta aussitôt.Son cœur se serra.Elle tendit l'oreille.Plus rien.Le couloir retrouva son silence.Elle retourna dans sa chambre et se glissa sous les couvertures.Son mari dormait profondément.Elle resta les yeux ouverts jusqu'au lever du
Dernière mise à jour : 2026-07-18L'enfant de l'ombre Chapitre 1 1
Madame Wilson resta immobile pendant plusieurs secondes.Son souffle était irrégulier. Son cœur battait si fort qu'elle avait l'impression qu'il allait éclater dans sa poitrine.Elle regarda lentement le couloir.Il n'y avait plus personne.Le silence était revenu, lourd et oppressant, comme si tout ce qu'elle venait de vivre n'avait été qu'un mauvais rêve.Elle posa une main contre le mur pour retrouver son équilibre. Ses jambes tremblaient encore. Sans réfléchir, elle porta l'autre main à sa joue.Elle était glacée.C'était exactement là que la petite main de Lola l'avait touchée.— Non... ce n'est pas possible..., murmura-t-elle.Elle inspira profondément, rassembla son courage et retourna vers la chambre.La porte était entrouverte.Elle la poussa doucement.La veilleuse diffusait une lumière douce qui baignait la pièce d'une atmosphère paisible.Lola dormait tranquillement dans son berceau.Sa respiration était lente et régulière. Son petit visage paraissait si calme qu'il était
Dernière mise à jour : 2026-07-18L'enfant de l'ombre 10
Madame Wilson, paralysée par la peur, sentit son cœur s'emballer alors que le contact de la petite main de Lola sur son visage la plongeait dans une obscurité glaciale. Les yeux de Lola, autrefois pleins de vie, semblaient maintenant vides, comme s'ils reflétaient un abîme insondable. Maman, ne me laisse pas, répétait Lola, sa voix résonnant dans l'esprit de Madame Wilson comme un écho lugubre. Chaque mot était chargé d'une tristesse et d'une désespérance qui lui glaçait le sang. Madame Wilson, dans un dernier élan de lucidité, se mit à réfléchir. Ce n'était pas sa fille. Ce n'était pas l'enfant qu'elle avait bercé, nourri et aimé. C'était quelque chose d'autre, quelque chose de sombre et de maléfique. Elle se souvint des histoires que sa grand-mère lui racontait sur les enfants de l'ombre, des êtres qui prenaient l'apparence des enfants pour tromper les parents et les attirer dans les ténèbres. Laisse-moi tranquille,murmura-t-elle, sa voix tremblante. Elle se mit à reculer,
Dernière mise à jour : 2025-10-16L'enfant de l'ombre Chapitre 7
- Arrête, arrête! Dit madame Wilson repoussant son mari qui lui faisait l'amour.- Qu'es-ce qui ne va pas chérie? Dit-il en se retirant sur elle. Qu'est ce qui se passe ?- Je ..... Je ne sais pas. Elle le dit en regardant Lola . Je vois juste quelque chose qui n'est pas normal.Il alluma la lumièr
L'enfant de l'ombre Chapitre 6
Madame Wilson se retourna et regarda Lola qui la fixait avec des yeux qui semblaient briller d'une lueur étrange. Madame Wilson senti un frisson courir le long de son dos.- Qu'est ce qui se passe, ma chérie ? Demanda-t-elle. Essayant de garder une voix calme.Mais Lola ne répondit pas. Elle contin
L'enfant de l'ombre Chapitre 5.
Il secoua la tête et se concentra sur la prochaine affaire. Il savait qu'il avait un travail important à faire et qu'il ne pouvait pas se permettre de se laisser distraire par les pensées tristes et nostalgiques.- Je me concentre sur autre affaire. Dit-il. L'accident des parents de Lola restera in
L'enfant de l'ombre Chapitre 4.
Le détective Léo se sentit perplexe. il ne comprenait pas le pourquoi les parents de Lola étaient tués, ni le pourquoi leur maison était si propre et ordonnée. Il décida de continuer l'enquête , déterminer à trouver la vérité sur les parents de Lola.Il se dirigea vers son bureau , déterminer à tro
Vousaimeriez
LA LUMIÈRE ENTRE TES MAINS
Déesse1.7K VuesVickie: Médecin par Jour. Zombie Hunter par Nuit [Livre 1]
Eileen Sheehan, Ailene Frances, E.F. Sheehan3.3K VuesLA CHASSEUSE
Déesse2.5K VuesLA RÉUNION DE SON PÈRE
FRANCK MARCEL5.4K VuesLes murmures du pacte oublié
dainamimboui 1.8K VuesOmbre Amour Livre 1
Eileen Sheehan, Ailene Frances, E.F. Sheehan4.1K Vues
Aux lecteurs
Bienvenue dans Goodnovel monde de fiction. Si vous aimez ce roman, ou si vous êtes un idéaliste espérant explorer un monde parfait, et que vous souhaitez également devenir un auteur de roman original en ligne pour augmenter vos revenus, vous pouvez rejoindre notre famille pour lire ou créer différents types de livres, tels que le roman d'amour, la lecture épique, le roman de loup-garou, le roman fantastique, le roman historique et ainsi de suite. Si vous êtes un lecteur, vous pouvez choisir des romans de haute qualité ici. Si vous êtes un auteur, vous pouvez obtenir plus d'inspiration des autres pour créer des œuvres plus brillantes. De plus, vos œuvres sur notre plateforme attireront plus d'attention et gagneront plus d'adimiration des lecteurs.
commentaires