เข้าสู่ระบบ"แลกกับร่างกายของฉัน คุณจะช่วยทำให้พวกมันพังพินาศได้หรือเปล่า" ดีแลน เขาคือประธานสุดร้าย พ่วงด้วยตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียตระกูลเดรโก เย็นชามาดเข้ม ไม่เคยรักใคร แต่กลับมีเลขาเป็นเมียในสมรสแทน ปลายฝน เธอคือเลขาสาวใสซื่อ ที่แอบมีมุมมืดที่ใครต่างคาดไม่ถึง สามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อคนที่รักแม้กระทั่งการแลกอิสระที่เหลืออีกครึ่งชีวิตของตัวเอง
ดูเพิ่มเติม"แม่ไม่สบายเหรอครับ?" เดลตาปรายมองหน้าฉันที่นอนเหงื่อซกข้างกายของเดนิสอีกที จะบอกลูกไปตรง ๆ ก็ไม่ได้ว่าแม่ไม่ใช่ไม่สบายแต่แค่ถูกพ่อของเขารังแกมาสภาพเลยเหมือนซอมบี้ตายซากแบบนี้…"เปล่าครับ แม่ไม่ได้เป็นอะไร แค่ข้างนอกมันร้อนนิดหน่อย""ถ้าแม่อ่านไม่ไหวผมอ่านให้น้องฟังก็ได้นะครับ" โถ่…พ่อเทพบุตรสุดหล่อ
ก็อก ๆ"ปลายเข้าไปนะคะ" ประตูห้องทำงานของดีแลนถูกเปิดออกด้วยร่างของภรรยาสาว เธอเดินยิ้มเข้ามาพร้อมกับถาดที่ถือพายแอปเปิ้ลที่เพิ่งออกมาจากตู้อบร้อน ๆปลายฝนวางมันไว้บนโต๊ะทำงาน ก่อนที่จะหย่อนตัวนั่งลงบนตักแกร่งแล้วโอบรอบคอคนเป็นสามี"ลูกล่ะ?" เรียวปากหนาเอ่ยถามพร้อมกับฝ่ามือหนาที่โอบเอวคอดแล้วกระชับก
ตึก ตึก!เสียงฝีเท้าหนังราคาแพงกระทบกับพื้นห้องให้เกิดเสียงดังทุกท่วงท่าการเดิน พนักงานหลากหลายคนในละแวกพากันถอยหลังชิดขอบแล้วจ้องมองร่างดูดีทั้งสองไม่วางตา หนึ่งในนั้นคือดีแลนสวมสูทสีดำสุขุมส่วนอีกคนก็คือเจ้าของโรงแรมแห่งนี้เด็กชายเดลตาวัยห้าขวบที่วันนี้อยู่ในชุดสูทสีกรมท่าและหูกระต่ายสีดำเดินทางมา
งานแต่งงานริมทะเล D&P"สวยมาก เหมือนตุ๊กตาเลย" เสียงน้ำอิงเอ่ยกับเพื่อนสนิทที่อยู่ในชุดเจ้าสาวแสนสวย เป็นชุดเดรสฟูฟ่องสีขาวยาวเสมอเข่าและรองเท้าผ้าใบสีขาวปล่อยผมยาวถึงแผ่นหลังเป็นการใส่ชุดแต่งงานที่รองรับความปลอดภัยของเจ้าสาวท้องอ่อนเป็นอย่างดีด้วยความเห็นด้วยของดาร์ลินและดีแลนที่ไม่อยากให้เธอเหนื่
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ที่คุณดีแลนพักฟื้นที่โรงพยาบาล อาการของเขาดีขึ้นเรื่อย ๆ ไม่มีอาการแทรกซ้อนหรือน่าเป็นห่วงมาก การรักษาดวงตาของเขากำลังไปได้ดียกเว้นจิตใจของคนไข้ที่นานวันก็ยิ่งแปลกไป แปลกจนฉันขนลุกเกรียวไปทั้งตัว"ปลายฝน..." อยู่ ๆ คนที่นอนหลับบนเตียงคนป่วยก็เรียกขึ้น ฉันวางของทุกอย่างที่กำลังทำ ก่
"ฉันได้ยินแล้ว" คุณดีแลนยิ้มอ่อน ๆ ฉันอุตส่าห์ทานเบา ๆ แล้ว ยังแอบได้ยินอีก"พ่อฉันเลี้ยงดีสินะ ไม่เหมือนฉัน กินอะไรไม่ลงเพราะคิดถึงเธอ""ฉันทำแบบที่คุณว่าไม่ได้หรอกค่ะ" ช่วงที่ฉันห่างจากเขาฉันก็ตรอมใจไม่ได้ต่างจากเขาเลย แต่เพราะคุณลุงที่เตือนสติฉันเรื่องลูกทำให้ฉันอดข้าวอดอาหารแบบเขาว่าไม่ได้ ฉันต้
ถึงเวลาพักเที่ยงพอดีปลายฝนก็รีบเก็บข้าวของหมายจะรีบไปตามนัดกับน้ำอิงที่บอกให้รอที่ร้านแล้ว ร่างเล็กหิ้วกระเป๋าจะเดินออกไปทว่าลืมไปว่าเธอต้องเข้าไปขออนุญาตคนที่เป็นเจ้านายทั้งในเวลาและนอกเวลางานบริษัทเสียก่อนพรึ่บ!แต่ยังไม่ทันจะได้เข้าไปคนที่ตั้งใจจะเข้าไปหาดันออกมาพอดี เขาเดินนำไปเป็นปกติที่ทั้งสอ
"คุณดีแลนมาแล้วยางง ~" ร่างเล็กโซซัดโซเซเหมือนจะล้มตึงลงไป ใบหน้าสวยแดงก่ำพร้อมกับหันมาระบายยิ้มถามอีธานที่ยืนรออยู่ด้วยกัน"นายหญิงเมาเหรอครับ?" อีธานเห็นดังนั้นจึงแปลกใจ เธอไม่ได้ดื่มเครื่องดื่มอะไรเลยสักอย่าง ทำไมสภาพถึงได้ออกมาเป็นเช่นนี้ไม่ต่างจากอาการในวันนั้นเลย"ไม่มาววว ~" อาการแบบนี้คงไม่ต