LOGINChapter Thirty One
Tolerate
Zephaniah"Ano'ng oras na, ah? Hindi ka uuwi?" Dinaluhan ako ni Varen sa madilim ng practice room ng FNC.Umiling ako. Yakap ko ang gitara sa harap ng digital audio worksheet."Nagsusulat ka?" Umupo ito sa dulo ng
Chapter Sixtyno longer lowkeyThe little Zephaniah is a typical adorable kid, you wouldn't imagine he'd become a star years later.
Chapter Fifty NineJourneyUmawang ang labi ko't hindi lubusang rumehistro sa akin ang sinabi ni Zephaniah. Para akong namanhid ako sa kinatatayuan.
Chapter Fifty EightbucketlistZephaniah's words carried a different weight upon them like he has been holding this for so long. A part of me was ready to listen, a part wanted to be listened instead.
Chapter Fifty SevensideHindi ko alam kung ano'ng ibig niyang sabihin roon. Although perplexed and nervous, I tried to act non-chalant.
Chapter Fifty Sixstart"Tell me about it Kelsey, ano'ng mayroon sa inyo ni Zephaniah?" Nakabalik na kami sa sariling opisina ay hindi pa rin ako tinitigilan ni Kat.
Chapter ThreeWanted"Kelsey."Nagtatanong ang mga mata ko nang harapin si Zephaniah. Ilang hakbang ang tinapos niya bago kami tuluyang nagkalapit."This is Varen."Saka ko lamang napansin
Chapter TwoParadoxHis lips tasted like alcohol, only that the alcohol tasted a little bit sweeter when it came from his mouth. Marahan ang unang dampi ng kaniyang labi sa akin. Hindi ko na nagawang magprotesta nang gumalaw ang kaniyang halik.
Chapter OneForget"Kelsey? Nasaan ka na?"Mabilis akong humakbang sa humintong bus. Nang may makitang bakanteng upuan ay agad ako umupo roon. Inayos ko ang earphones sa tainga ko upang mas marinig ng maayos ang kausap.
"Kelsey, halika dito. Samahan mo akong uminom."Mapupungay ang mga mata ni mama. Namumula ang mga pisngi at nanghihina ang kaniyang ngiti. Gayunpaman, lumapit ako sa dining table at umupo sa tabi niya. Kumuha siya ng isang wine glass para sa akin. Tinanggap ko iyon mata







