MasukAndrea's POVSa bintana ng kotse, nakita kong iminulat ni Adrian ang kanyang bibig, may gusto sanang sabihin pero wala siyang masabi. Kay ironic - tatlong buwan na ang nakalipas ay tinakbuhan niya ang kasal para kay Margaret, at ngayon ay tinatakbuhan na naman niya ang kasal para sa akin. Kung hindi
Parang binabasa ang isip ko, ang natarantang boses ni Francheska ay biglang kumalat sa mikropono. "Andrea! Nandito ka ba? Andrea!"Ang aking ulo ay biglang tumaas, dumaloy ang dugo sa aking mukha habang ang bawat mata sa silid ay lumingon sa akin. Ano ba iyon? Bakit niya ako tinatawag?Sa oras na iy
Andrea's POVAng masarap na aroma ng homemade chicken noodle soup at grilled salmon ay kumalat sa hangin habang binubuksan ni Dylan ang mga lalagyan. Ang aking tiyan ay malakas na kumulo bilang tugon, ang tunog ay nakakahiyang halata sa tahimik na opisina."Grrrrr..."Tumingin sa akin si Dylan nang
Nagkatinginan kami, ang hangin sa pagitan namin ay puno ng kuryente. Hindi ako makapagsalita, hindi makagalaw, hindi makahinga. Kung humaba pa ang tensyon na ito, may gagawin akong pabigla-bigla—tulad ng magpakabigla sa kanya.Sa kabutihang palad, isang katok sa pinto ang pumutol sa sandali."Mr. an
Andrea's POVIniangat ko ang ulo ko mula sa dibdib ni Dylan nang marealize kong nakahandusay pa rin ako sa ibabaw niya. Lumaki ang mga mata ko habang pinapanood ko ang kanyang mga daliri na maayos na binubuksan ang kanyang kamiseta, tinatanggal ang bawat butones nang sadyang mabagal."Anong ginagawa
Andrea's POVNaupo ako sa couch, hawak ko pa rin ang itinerary ni Dylan pero hindi ko ito matingnan nang maayos. Paulit-ulit na umiikot sa isip ko ang mga sinabi ni Luke: "Si Mr. Romero ay nagka-chickenpox noong nakaraang linggo. Nagkaroon siya ng lagnat nang tatlong magkakasunod na araw."Kaya haba
Dylan’s POVPinanood ko siyang nagmamadaling umalis, namumula ang pisngi sa paborito kong shade ng pink na kinahuhumalingan ko na. ‘Yung paraan ng halos pagtakbo niya palabas ng study namin, iniwan akong may halong aliw at pagkabigo. May kakaibang sarap sa panonood kay Andrea kapag natataranta, kung
Andrea’s POV“Hindi mo naman kailangang umabot sa gano’n,” sabi ko na may bahagyang smirk.“Ano?” agad na naging alerto ang boses ni Shiela. “Huwag mong sabihin na balak mo pa ring maging mabait dito…”Napatawa ako. “Hindi naman. Ang ibig ko lang sabihin, kung magse-serve man siya ng tsaa sa akin, b
“Nandiyan si Luke,” bulong niya, tumitingin sa privacy partition.“Hindi niya makikita o maririnig ang kahit ano,” tinitiyak ko sa kaniya, nakapatong na possessively ang kamay ko sa kaniyang hita. Gumuhit ang mga daliri ko ng maliliit na bilog sa tela ng kaniyang damit, bawat galaw ay unti-unting um
Dylan’s POVHindi ko sinadyang maging sentro tayo ng atensyon.Nang buhatin ko si Andrea sa aking mga bisig at dalhin palabas ng teatro, alam ko ang magiging tingin ng mga tao sa atin, pero mas mahalaga sa akin ang kaligtasan at kapakanan niya kaysa opinyon ng publiko.Habang palabas kami, nagsimula







