Chapter 5: Ang Asawang Hindi Kilala

Nanatiling nakatitig si Heile kay Kerr Adam Buenaventura.

Hindi pa rin siya makapaniwala.

Ito ba talaga ang lalaking pinakasalan niya?

Hindi ito matanda.

Hindi rin ito paralisado.

Sa katunayan, tila masyado pa nga itong perpekto.

Matangkad.

Gwapo.

Matangos ang ilong.

At ang malamig nitong mga mata ay tila kayang basahin ang bawat emosyon ng taong kaharap nito.

“Ako nga si Kerr Adam Buenaventura.”

Mahinahon ang boses nito.

Ngunit sa pandinig ni Heile, para iyong kulog na dumagundong sa kanyang isipan.

“K-kung ganoon…”

Napayuko siya.

“Nagsinungaling po sina Mommy at Daddy.”

Tahimik lamang si Kerr.

Alam na niya ang sagot.

Alam niyang sinadya ng pamilya Revilla na linlangin si Heile upang wala na itong lakas na tumutol sa kasal.

“Pasensya na po…”

Bigla niyang sabi.

Bahagyang kumunot ang noo ni Kerr.

“Bakit ka humihingi ng tawad?”

“Naging pabigat po ako sa inyo.”

“At… may dinadala pa akong baby.”

Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Kerr.

Hindi niya inaasahang iyon ang unang iisipin ni Heile.

Hindi ang sarili nito.

Kundi siya.

“Sinong nagsabing pabigat ka?”

Napatingala si Heile.

“Ha?”

“Walang nagsabi niyon dito.”

Sandaling natahimik si Heile.

Hindi niya alam kung paano sasagot.

Hindi siya sanay na may taong nagsasalita nang ganoon sa kanya.

Biglang tumakbo ang maliit na puting tuta papunta kay Kerr.

Yumuko ito at binuhat ang aso.

Mukhang pamilyar sa kanya ang alaga.

“Snow.”

Masiglang kumawag ang buntot ng tuta.

Napangiti si Heile.

“Ang cute niya.”

Napatingin si Kerr sa kanya.

“Iligtas mo siya.”

“Opo.”

“Salamat.”

Hindi niya namalayang ito ang unang beses na ngumiti siya nang totoo sa harap ni Kerr.

At sa sandaling iyon…

May kakaibang init na naramdaman si Kerr sa kanyang dibdib.

⸻

Kinabukasan.

Eksaktong alas-siyete ng umaga.

Tahimik na bumaba si Heile sa dining hall.

Pagpasok pa lamang niya ay halos matigilan siya.

Napakahaba ng dining table.

At sa dulo nito ay nakaupo si Kerr habang nagbabasa ng financial report.

Suot nito ang puting long sleeves na bahagyang nakatiklop ang manggas.

Simple.

Ngunit napakaguwapo.

“Good morning…”

Mahina niyang bati.

Ibinalik ni Kerr ang tingin sa kanya.

“Good morning.”

Lumapit ang head maid.

“Young Madam, dito po kayo.”

Sa tabi mismo ni Kerr.

Nag-aalangan siyang umupo.

Ngunit sumunod pa rin siya.

Maya-maya ay isa-isang inilapag ang iba’t ibang pagkain.

Napansin ni Kerr na puro gulay lamang ang kinukuha ni Heile.

“Wala kang gusto?”

Napailing siya.

“Ayos na po ako.”

Hindi na siya nagtaka.

Sanay siyang konti lang ang kinakain.

Sa Revilla Mansion kasi, madalas ay tira na lamang ang napupunta sa kanya.

Tahimik na inilagay ni Kerr ang isang mangkok ng mainit na sabaw sa harap niya.

“Kumain ka.”

Nagulat siya.

“P-para po sa akin?”

Tumango ito.

“Kailangan ng baby ng masustansyang pagkain.”

Napatingin si Heile sa sabaw.

Hindi niya alam kung bakit…

Pero gusto niyang umiyak.

Hindi dahil malungkot siya.

Kundi dahil iyon ang unang pagkakataong may taong nag-alala kung nakakain ba siya nang maayos.

“Salamat po.”

Ngumiti nang bahagya si Kerr.

“Walang anuman.”

Sa kabilang bahagi ng mesa, halos mapangiti ang lahat ng kasambahay.

Ngayon lang nila nakita ang kanilang Young Master na ganoon kalumanay sa isang tao.

⸻

Pagkatapos ng almusal ay ipinasyal ni Madam Buenaventura si Heile sa buong mansyon.

May library.

Indoor garden.

Private clinic.

At maging isang music hall.

Napahinto si Heile sa harap ng napakalaking silid-aklatan.

“Pwede… po ba akong pumasok?”

Ngumiti si Madam.

“Siyempre.”

Pagpasok niya ay agad siyang lumapit sa bookshelf.

Isa-isa niyang hinawakan ang makakapal na libro tungkol sa negosyo, medisina, batas, at agham.

Hindi niya namalayang mabilis niyang nababasa ang laman ng isang librong kinuha niya.

Tahimik lamang siyang nagbabasa.

Hindi niya alam…

May isang pares ng matang lihim na nakamasid mula sa ikalawang palapag ng library.

Si Kerr.

Kasama ang kanyang lola.

“Grandma…”

Mahina niyang sabi.

“Napansin ninyo?”

Ngumiti ang matanda.

“Oo.”

“Hindi normal ang bilis ng pagbabasa niya.”

Sa loob lamang ng ilang minuto ay natapos ni Heile ang halos tatlong daang pahinang aklat.

Pagkatapos ay ibinalik niya iyon sa estante.

“Hindi ko po maintindihan…”

Mahina niyang bulong sa sarili.

“Bakit parang… alam ko na agad ang laman?”

Hindi niya alam na unti-unti nang lumalabas ang pambihirang katalinuhang matagal na nakatago sa kanyang isipan.

Tahimik na napangiti si Kerr.

“Tama ang hinala ko…”

“Hindi siya mahina.”

“May pumigil lang sa kanya para hindi niya makita ang tunay niyang kakayahan.”

Ngunit sa parehong oras…

Sa Revilla Mansion…

Galit na ibinagsak ni Danice ang isang flower vase.

“Anong ibig ninyong sabihin na personal siyang sinusundo ni Kerr?”

Napayuko ang pribadong imbestigador.

“Base po sa impormasyon namin… maganda ang trato ng buong pamilya Buenaventura kay Miss Heile.”

Nanlilisik ang mga mata ni Danice.

“Hindi pwede.”

“Dapat ako ang nasa lugar niya.”

Mahigpit niyang kinuyom ang kanyang kamao.

Kung hindi niya makukuha si Kerr…

Sisiguraduhin niyang mawawala si Heile sa buhay nito.