LOGINNagtagpo ang kanilang mga mata.Napakurap si Scarlett nang maramdaman niyang mali ang nahawakan niya. Hindi niya namalayang ang kamay niya ay napunta sa bahagi ng katawan ni Joshua na mabilis na tumugon sa kanyang paghipo.Napangiti siya nang makahulugan."Josh... hindi ka ba nagsuot ng panloob?" mahinang tanong niya habang agad na binawi ang kamay.Napakamot lang si Joshua sa batok."Hindi na ako nakapagbihis nang maayos."Nanatili silang magkatinginan.Tahimik ang paligid, ngunit parang napakaraming salitang hindi kailangang bigkasin. Muling napatingin si Scarlett sa lalaki."Parang..." bulong niya. "Hindi ka talaga marunong magpigil."Napabuntong-hininga si Joshua bago bahagyang pumikit."Mas mabuti nang pumikit kaysa mawalan ng kontrol."Napatawa si Scarlett."Bakit ka nakapikit?""Pinapakalma ko ang sarili ko.""Dahil?""Dahil ikaw ang nasa harapan ko."Lalong lumawak ang ngiti ni Scarlett. Ngunit hindi na siya nang-asar pa. Dahan-dahan siyang tumayo at hinawakan ang maliit na su
Hindi agad binitawan ni Joshua si Scarlett matapos umalis si Marisol. Sa halip, tinanggal niya ang suot na mask at muling isinandal ang mukha sa leeg ng babae. Dahan-dahan niyang nilanghap ang pamilyar na amoy nito. Parang iyon lang ang gamot na nakakapagpagaan ng pakiramdam niya.Sa buong maghapon, halos hindi siya makakain dahil sa matinding pagkahilo at pagsusuka.Ngunit kapag si Scarlett ang nalapit... Parang kusang nawawala ang lahat."Joshua..." reklamo ni Scarlett habang nakapikit. "Tama na nga. Hindi na ako makagalaw."Hindi siya pinansin ng lalaki. Sa halip ay muli nitong inilapit ang mukha sa pisngi niya."Lima pang segundo.""Kanina mo pa sinasabing limang segundo!""Eh mabagal ang oras kapag ikaw ang kaharap ko."Napairap si Scarlett. Ngunit hindi niya maitago ang ngiti."Huwag mo nga akong bolahin.""Hindi kita binobola.""Totoo naman."Bahagyang natahimik si Joshua bago muling nagsalita."Sa totoo lang, ikaw lang ang nakakapagpagaan ng pakiramdam ko."Napasinghap si Scar
"Hala ka, nag-sorry na nga ako, 'di ba?" reklamo ni Joshua habang nagkakamot ng ulo. "Saka sabi nila, hindi dapat madaling magalit ang babae. Nakakatanda raw ng mukha. Kahit gaano kamahal ang skincare mo, kahit umaga't gabi kang magpahid, kung mainitin pa rin ang ulo mo, wala ring epekto!"Agad na napalingon si Marisol. Nakapamewang. Naniningkit ang mga mata."Joshua!"Napayuko agad ang lalaki."Opo, Ma'am Marisol. Handa na po akong mapagalitan."Napasapo si Marisol sa noo."Alam mo, minsan tama ka magsalita, pero nakakainis ka pa rin!"Napatawa si Scarlett.Sa totoo lang, hindi niya alam kung paano nagagawang patawanin ni Joshua ang mga tao kahit simpleng salita lang.May kakaiba talaga sa lalaking iyon."Hayaan mo na," sabi ni Scarlett habang nakahawak pa rin sa noo. "Hindi naman siya magbabago.""Sana nga magbago kahit konti!" reklamo ni Marisol.Pagkatapos ay muli siyang lumapit kay Scarlett."Kamusta na pakiramdam mo?""Masakit pa ba ulo mo?"Kunwari'y napangiwi si Scarlett."Med
Hindi maintindihan ni Joshua kung bakit hindi niya matanggihan si Scarlett.Kahit anong pilit niyang umiwas, tila palaging may kapangyarihan ang babae na nagpapahina sa kanyang depensa.Mabilis siyang sumulyap kay Marisol. Abala pa rin ito sa pakikipag-usap sa telepono. Samantala, sa kabilang linya...Walang kaalam-alam si Marisol kung ano talaga ang ginagawa ng kapatid niya.Sa isang mamahaling hotel, kasalukuyang kasama ni Rafael si Pinky. At imbes na nasa bahay kasama ang asawa niyang nahimatay...Nasa piling siya ng ibang babae. Biglang tumunog ang cellphone ni Rafael. Napairap siya."Bwisit naman!""Sinong tumatawag sa ganitong oras?"Nang makita ang pangalan ni Marisol, agad siyang napakunot-noo."Ano naman kaya ang kailangan ng batang 'to?"Pinindot niya ang answer button."Hello, Marisol?""Kuya! Nasaan ka na?"Nagulat si Rafael sa seryosong tono nito."Bakit?""Nahimatay si Ate Scarlett!"Parang may kung anong kumirot sa dibdib niya. Ngunit hindi sapat para mapaalis siya roon
Nag-aalala rin si Marisol nang makitang sunod-sunod ang pag-ubo ni Scarlett."Naku, Ate Scarlett! Ayos ka lang ba?" tanong niya habang marahang minamasahe ang batok nito.Matapos humupa ang pag-ubo, ngumiti si Scarlett at umiling."Ayos lang ako."Pero lihim niyang sinulyapan si Joshua.Nakatayo ito sa gilid, naka-face mask pa rin at amoy na amoy ang matapang na white flower.Napabuntong-hininga si Marisol."Mabuti naman kung gano'n.""Muntik na kaming atakihin sa puso!"Tumango si Joshua."Tama po. Akala ko talaga may nangyari na kay Ma'am Scarlett."Napailing si Scarlett. Hindi niya alam kung kikiligin ba siya o matatawa. Masyadong halata ang pag-aalala ni Joshua."Ikaw nga ang dapat magpahinga," sabi niya."Mukhang ikaw ang mas may sakit.""Oo nga, Josh," dagdag ni Marisol."Kanina ka pa maputla.""Magpahinga ka muna."Ngumiti lamang si Joshua."Hindi po. Simpleng pagod lang ito.""Konting pahinga mamaya, okay na ulit ako."Ngunit habang nag-uusap sila, may napansin si Marisol.Nak
Hindi pa rin tapos ang pagtatalo nina Scarlett at Marisol. Kanina pa sila nagpapalitan ng opinyon habang si Mang Berto ay nakatayo lamang sa gilid, litong-lito at hindi alam kung tatawa ba o mamamagitan.Sa buong buhay niya bilang hardinero ng pamilya, ngayon lang siya nakakita ng dalawang magagandang babae na halos magsabunutan dahil sa isang kasambahay."Hesusmaryosep..." bulong niya habang kinakamot ang ulo."Anong gayuma ba ang meron si Joshua at pinag-aagawan siya ng mga amo?"Napailing na lang siya.Samantalang sa sala, patuloy ang mainit na diskusyon."Ang selfish mo naman, Ate Scarlett!" reklamo ni Marisol habang nakapamewang."Kailangan din ni Joshua ng asawa. Biyudo siya at hindi puwedeng habang-buhay siyang mag-isa!"Tumaas ang kilay ni Scarlett."Sino bang nagsabing mag-isa siya?""Ano?""Este... ang ibig kong sabihin, marami siyang ginagawa sa buhay para isipin pa ang pag-aasawa!"Hindi kumbinsido si Marisol."Ate, seryoso ka ba?""Oo.""Eh paano kung makatagpo siya ng ba
Ngayon ay naunawaan na ni Scarlett kung bakit nilagyan ng unan sa ilalim ng kanyang balakang. Mas malalim pala at mas matindi ang pakiramdam. Lalo niyang ibinuka ang kanyang mga hita at binigyan si Joshua ng mas malaking pagkakataong ipagpatuloy ang ginagawa nito.“Yeah, Joshua... napakasarap ng sa
“Ha? Puwede ring mag-request?” tanong ni Scarlett habang dahan-dahang umaatras kasabay ng paglapit ni Joshua.“Siyempre naman, Ma’am. Simulan na natin para umabot tayo bago mag-alas nuwebe,” sagot ni Joshua nang may kumpiyansa.Lalong kinabahan si Scarlett at hindi niya alam kung paano magsisimula.
Hindi namalayan ni Scarlett na nakasandal na pala siya sa dibdib ni Joshua. Mukhang komportable siya, na para bang nakalimutan niyang kasama niya lamang ang isang kasambahay.Dahan-dahang hinaplos ni Joshua ang braso ng babae upang pakalmahin ito. Alam niyang pareho sila ng sitwasyon—napipilitang g
Dahan-dahang iminulat ni Scarlett ang kanyang mga mata.Pakiramdam niya ay bahagyang gumaan ang ulo niya matapos ang ilang minutong masahe. Ngunit nang mapansin niyang nakapatong pa rin ang mga kamay ni Joshua sa kanyang balikat, agad siyang napatuwid ng upo at marahang inalis ang mga iyon.Bahagya

![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





