LOGINSinubukan siyang lituhin at hulihin ni Richard sa sarili niyang mga salita, ngunit nanatiling kalmado at hindi nagpatinag si Maxwell.
"Nandito lang ako dahil dadaan lang ako papunta sa banyo," sagot nito sabay turo sa dulo ng pasilyo kung saan naroon ang mga palikuran. Tumango na lang si Richard. "Sige, sige. Kita na lang tayo ulit," paalam niya sabay alis, bagama't hindi maalis sa isip niya na may talagang binabalak at tinatago sSa pag-uwi ni Scarlett, hindi siya tumigil sa pagmumura at pagngangalit — halos hindi siya makarating nang ligtas dahil sa tindi ng kanyang damdamin. Hindi lang simpleng galit ang naramdaman niya; gusto niyang mapunit‑mapunit si Isabella, ngunit pilit niyang pinakalma ang sarili. Napaisip siya: Bakit ko naman ipaglalaban ang isang lalaki sa kapwa ko babae? Ako si Scarlett Davenport — hindi ako humahabol sa sinumang lalaki! Pagpasok sa bahay, dumiretso siya sa kusina, uminom ng tubig at sumandal sa pader para humupa ang kaba. Muling gumulo ang isip niya: totoo ba ang sinabi ni Isabella na siya pa rin ang nobya ni Adrian? Kung totoo, bakit siya nagpakasal sa ina ko… at paano niya nagawang makipag‑talik sa akin nang ilang beses? Muling uminit ang kanyang dugo at napasigaw siya sa pagkabigo. Nakita niya ang maraming tawag at mensahe mula kay Adrian — ngunit ibinaling‑baling lang niya ito, itinago ang te
“Well…” nag‑cross siya ng braso. “Nakita ko po ang balita tungkol sa pagpapakasal sa internet, at nakuha ko rin ang address ng bahay,” sagot ni Isabella habang seryosong tinititigan ang dalawang babae — halatang puno ng galit ang mga ito. “Bakit niyo ako sinisigawan? Bahay ito ng nobyo ko at narito ako para manatili!” Napangisi na lang si Vivian — namangha siya sa tapang ng dalaga. Tahimik lang si Adrian, nakatingin sa nagtatalo‑talo nilang tatlo at hindi alam kung paano ito pipigilan. “Wala kang karapatan dito! Wala kahit sentimo si Adrian sa bahay na ito — akin ito at lumayas ka agad dito!” mariing sigaw ni Vivian, habang lalong dumilim ang tingin niya. Nagulat si Isabella at lumingon kay Adrian — inaasahang magtatanggol ito, pero nakayuko lang ito at walang sinasabi. Nagkunot siya ng noo at naguluhan; akala niya ay sa kanya ang bahay, pero sa sinabi ni Vivian, nagbago ang isi
Lumipas ang isang linggo — wala pa rin si Vivian sa bahay mula sa kanyang tinatawag na “paglalakbay”. Tumawag lang ito kay Scarlett at sinabing babalik na kinabukasan. Dumating ang mga katulong para maglinis, dahil ayaw ni Vivian na makakita kahit kaunting alikabok sa paligid. Nasa silid si Adrian at Scarlett, sabay nanonood ng paboritong serye at kumakain ng meryenda. Hindi naman talaga gusto ni Adrian ang palabas, pero nanood pa rin siya dahil mahal ito ni Scarlett. Halos wala siyang pansin sa kwento — mas abala ang isip niya kung paano tatapusin ang nakatakdang kasal nila ni Vivian pagbalik nito. Wala na siyang balak maghiganti, kaya para sa kanya ay sayang lang ang panahon kung magpapakasal pa siya rito. Kinakabahan siya sa magiging bunga ng desisyon: anong dahilan ang ibibigay niya? Paano kung malaman ng lahat na iniwan niya ang ina para sa anak? Mahirap harapin ang katotohanan, at hindi niya alam kung paano magsis
“Pwede mo bang ipatawag si Maxwell sa opisina? Hindi ngayon, kapag mas maayos na ang pakiramdam ko. Gusto ko siyang makausap tungkol dito,” pakiusap niya, at tumango naman si Richard. Nag-usap pa sila ng ilang bagay bago umalis ang tiyuhin. Bumalik si Adrian sa silid at niyakap si Scarlett; nang malaman niya ang dahilan ng pagbisita ni Richard, nagpaalala ito sa kanya na mag‑ingat. Pagkatapos, sabay silang naligo. Isang oras ang lumipas at kinailangan nang umalis ni Adrian pabalik sa galerya ng sining upang ayusin ang ilang gawain. Habang nagmamaneho, tumawag si Vivian — kahit walang gana, sinagot niya ito. “Hello, Vivian,” malamig ang tono niya. “Mahal! Busy ka ba ngayon?” masiglang boses nito. Alam na ni Adrian ang ibig sabihin — ganyan lang ito kapag may kailangan sa kanya. “Bakit?” tanong niya nang alam na ang sagot. “Gusto k
Hindi man lang nagulat o natakot si Richard sa sinabi ni Adrian — ang kanyang kalmado at walang‑pag‑alintalang anyo ay nagpapahiwatig na wala siyang ideya kung tungkol saan ito. Tinitigan niya ito nang diretso at kumunot ang noo. “Makinig ka, bata — hindi ko alam kung ano ang iniisip mong ginagawa mo, pero huling babala ko na ito sa’yo. Ang silid na ito…” — itinuro niya ang pinto — “…ay nakalaan lamang para sa mga alaala at bawal pumasok ang sinuman. Lalo na ang isang dayuhan tulad mo.” Napangisi lamang si Adrian at itinago ang mga kamay sa bulsa. “Bakit ka pa nandito sa bahay?” tanong ni Richard. “Nandito ako para kamustahin si Scarlett,” sagot ni Adrian. Nakita niyang tila nananakot ang anyo ni Richard, kaya nagpasya siyang umiwas muna — maghihintay siya hanggang mayroon nang matibay na ebidensyang hawakan bago kumilos. “Hindi mo na kailangang bantayan siya — kayang‑kaya siyang
Nasa kanyang silid si Scarlett. Kakatapos lang niyang uminom ng gamot nang bumukas ang pinto at pumasok ang isang pamilyar na amoy — agad siyang nakaramdam ng kaba at kagalakan. Nang tumingala siya, nakita niya si Adrian na nakangiti at papalapit sa kanya. “Kumusta…” ngumiti siya at ibinuka ang mga bisig upang salubungin ito. Mahigpit at punong‑pag‑ibig na niyakap siya ni Adrian, tinanggal ang sapatos at umakyat sa kama. “Kumusta ang pakiramdam mo?” tanong niya habang hinahaplos ang pisngi ni Scarlett; tinulungan naman siya nitong hubarin ang dyaket. Buong araw na nami‑miss ni Scarlett si Adrian at hindi ito nawala sa kanyang isipan habang naghihintay sa pagbabalik nito. “Maayos na ako ngayong nandito ka na — sobrang na‑miss kita,” sagot niya habang ipinupulupot ang mga braso sa leeg nito, habang mahigpit naman nitong hinahawakan ang bewang niya. Hindi nila maitago ang matinding pagnanasa sa isa’t isa — tila nagngangalit ito na parang lobo na
Nasa sala sina Scarlett at Lily habang nanonood ng telebisyon. Napatawa sila sa isang sinabi ng tauhan sa palabas, at pagkatapos ay matagal na tumitig si Scarlett sa kaibigan. "Bakit mo ako tinititigan nang ganoon?" tanong ni Lily. Nakita mo na ang tingin ko sa'yo, pero
"Babayaran ko na lang bago pa magbago ulit ang isip nila," sabi niya habang tumatawa. "Magkano ba ito?" "Hindi niyo na po kailangang magbayad, Binibini. Ito ay regalo na po sa inyo," sagot ni Joey. Lalong nagulat si Scarlett. Sigurado siyang napakamahal nito, ngunit ibibigay
Matapos mag-ayos, tumingin si Scarlett sa salamin. Kahit kaunti lang ang kanyang kolorete, napakaganda pa rin nito. Kinuha niya ang kanyang itim na bag mula sa kama at bumaba na. Habang papunta sa kanyang sasakyan, tinawagan niya si Lily upang yayain itong sumama sa pagbisita
Alam ni Vivian na hinala siya ng detektib dahil sa pag-aakalang inalis niya ang asawa upang malayang makipagrelasyon sa iba. "Umalis na ako," sabi niya habang naglalakad palayo, ngunit lumingon muli. "Ipapadala ko sa iyong katulong ang aking lumang telepono bilang ebidensya," dagdag niy







