INICIAR SESIÓNCinco años después de mi muerte, mi esposa, la médica Elba Latapí, quiso volver a endilgarme la culpa de un caso de negligencia médica para encubrir a su primer amor. Con un documento falsificado en la mano, se plantó en mi antiguo departamento, pero solo encontró el lugar cubierto de polvo. Entró en pánico y bajó corriendo a preguntarle a Julio Melgar, el dueño de la tienda de abajo, por mi paradero. Pero él le respondió: —¿Antonio Alcayaga? Murió hace cinco años. La familia de la víctima de aquel caso de negligencia médica lo acorraló ahí y le dio más de diez puñaladas. Elba no le creyó. Estaba convencida de que yo había sobornado al dueño del local y de que él estaba mintiendo para cubrirme. Rodó los ojos, curvó los labios con desprecio y resopló: —¿Así que ahora, solo porque lo suspendieron por dos años, me sale con este teatrito? Dile que, si no aparece en tres días, dejaré de pagar el tratamiento contra el cáncer de su hermana. Después de soltar esas palabras, se fue entre maldiciones y azotó la puerta al salir. El dueño la vio alejarse, negó con la cabeza y dejó escapar un suspiro. —¿Qué hermana? Ella ya murió hace muchísimo tiempo… porque no tenían dinero para costear el tratamiento.
Ver másMabilis na lumambitin sa leeg ni Cielo ang kanyang mahigit tatlong taong gulang na anak na lalaki nang huminto sa lobby ng malaking mall ang sinasakyan nilang EV Taxi. Isang yakap na mahigpit at isang matunog na halik na agad nagpalakas ng kanyang loob. Ilang bagay na nagpapaalala kay Cielo kung gaano siya kapalad na dumating sa buhay niya ang kanyang anak.
“Mommy, goodluck po!” pahabol pang sabi ng bata bago excited na hinila patungo sa loob ng mall ang kanyang Lola Criselda.
Napangiti na lamang siya bago nilingon ang driver. “Sa JNQ Building na po tayo, Kuya.”
Umikot lamang ng ilang minuto ang taxi at ngayon ay nakahinto na sa lobby ng matayog na building ng JNQ Group of Companies ang sasakyan. Nagbayad muna siya bago maingat na bumaba. Inunat niya sandali ang suot na pink above-the-knee-length skirt, white silk blouse na pinatungan niya ng kapares na pink blazer. Sandali pa niyang ibinalanse ang sarili sa suot na puting high heels bago isinukbit sa balikat ang puting shoulder bag.
Tuwid ang likod at bahagyang nakangiti ang mga mata niyang lumapit sa receptionist para sana sabihing may meeting siya sa CEO ng JNQ, nang may babaeng nagsalita sa kanyang likuran.
“Ms. San Juan, did I keep you waiting?”
Paglingon ni Cielo, agad sumilay ang tipid na ngiti sa kanyang labi nang makilala si Nora Palma, ang maganda at mabait na Executive Assistant ng Chairman and CEO ng JNQ.
“Naku, hindi po. Kararating ko lang.”
Inaya na siya ng EA paakyat sa opisina ng CEO. Sa dulong elevator sila sumakay at mabilis iyong nakarating sa top floor. Pagbukas ng elevator ay bumungad sa kanila ang malaking reception area, kung saan may isang receptionist na nakatayo sa counter habang nakatayo ang isang lalaki na nakasuot ng itim na long sleeves sa gilid.
Sabay na magalang na bumati ang dalawa sa kanya habang pinagbubuksan sila ng pinto ng lalaki.
“Dito tayo sa conference room,” pagyaya ni Nora sa kanya.
Pinaupo siya ng babae at iniabot ang isang kulay itim na folder. “Here is the contract as agreed upon. Review it first and let me know kung may gusto ka pang ipabago.”
Napatango si Cielo upang sabihing naiintindihan niya ang instruction.
“Ms. San Juan, maiwan muna kita. Would you like some cookies, coffee, or tea?” muling sabi ni Nora.
“Okay lang ako, salamat!” tipid niyang sagot dahil gusto na niyang basahin ang kontrata para masigurong nailagay lahat doon ang kanilang napag-usapan bago pa man dumating ang CEO.
Sa mall, nagtatakbo si Sky nang makita ang isang malaking Toy Store.
“Lala, Toys!”
“Skyler!” pasigaw na tawag ni Criselda pero nagtatakbo na ang bata papasok sa loob, kaya matiyaga na lamang niyang sinundan ang apo.
Agad napukaw ang atensyon ni Sky sa isang set ng rubber playground, agad umakyat doon ang bata para maglaro. Naupo naman sa isang gilid si Criselda kung saan naghihintay ang iba pang nagbabantay sa mga batang naroon. Tumunog ang kanyang cellphone sa bag kaya kinuha niya iyon upang tingnan kung sino ang nag-text. Habang si Sky ay nagtungo naman sa mga shelf ng mga binebentang laruan.
Nakita niya ang isang malaking Mixer Truck sa pinakamataas na bahagi ng shelf, ilang ulit siyang lumingon ngunit walang adult na pwedeng tumulong sa kanya.
“Mixer!” halos pahiyaw niyang sabi, ngunit wala pa ring lumalapit para tumulong.
Nagdesisyon siyang akyatin na lamang ang shelf dahil sa tingin niya ay kaya niyang abutin ang laruang Mixer Truck, pero pagkaapak niya sa unang palapag umalog ang shelf kaya bumitiw siya at napaupo sa sahig. Tatayo na sana si Sky nang tumagilid ang shelf at mukhang babagsak sa kanya. Agad siyang napayuko at hinintay na bumagsak ang shelf sa kanyang ulo pero mga laruan lamang ang bumagsak. Napangiwi siya nang tumama ang dulo ng Mixer Truck sa kanyang ulo.
“Buddy! Are you hurt?”
Pag-angat ng ulo ni Sky isang matangkad na lalaki na papatubo na ang balbas ang kunot na kunot ang noo ang lumapit at agad siyang binuhat.
“Jusko, apo ko ba iyon?” natatarantang sabi ni Criselda na mabilis na naglakad patungo sa lalaking buhat si Sky.
Sa tangkad ng lalaki ay kitang-kita niya ito kahit ilang metro ang layo niya. Abala ang lalaki na sinusuri kung may bukol sa ulo ang bata at saka hinimas ang likod nito at tinanong si Sky kung may masakit.
“Sa head po, bumagsak yung truck,” magalang na sabi ni Sky kahit naiiyak na ito sa takot na naramdaman kanina.
“Are you sure, buddy?” nag-aalalang tanong ng lalaki.
Agad sumiksik si Criselda sa mga staff na nakapalibot para makalapit sa dalawa. “Apo, saan ang masakit? Sabihin sa lola.”
Pagkakita ni Sky sa Lola Criselda niya, agad siyang yumakap sa matanda at hindi na niya napigil ang naramdamang takot at bumunghalit na nang iyak.
Lalong nagdikit ang mga kunot sa noo ng lalaki at puminta ang pag-aalala para sa bata.
“Let’s bring the kid to the clinic,” aburidong sabi nito na agad kinuha kay Criselda ang bata para buhatin.
Sumakay sila ng escalator para bumaba ng floor at dinala sa isang satellite clinic ng isang sikat na ospital ang bata. Pagkakita ng mga staff sa lalaki ay agad silang nataranta at inasikaso ang buhat nitong bata.
“Sir, ano pong nangyari sa anak ninyo?” tanong ng isang doktor.
Ipinaliwanag ng lalaki ang nangyari habang si Criselda ay alalang-alala sa apo. Hindi naman niya magawang tawagan ang anak-anakang si Cielo dahil alam niyang nasa meeting ito.
Kailangan ihiga sa kama si Sky para masuri ng doktor, pero nag-iiyak ang bata at kumapit nang mahigpit sa lalaki.
“Sige po, Sir. Ikaw na lang ang maupo at kalungin niyo na lang po ang bata,” utos ng doktor na sinunod naman ng lalaki.
“Takot po ang apo ko sa doktor dahil iniisip niya, babakunahan siya,” paliwanag ni Criselda.
Kumunot ang noo ng lalaki at saka hinaplos ang likod ni Sky. “Remember the Mixer Truck, you were trying to reach earlier?”
Huminto sa pag-iyak ang bata at saka tumango. “It bumped my head. Super ouch!”
Lumiwanag ang mata ng doktor dahil maayos nang nagkukuwento ang bata.
“Do you like that one?” tipid ang ngiting tanong ng lalaki sa bata.
“Yes!” bibong sagot nito habang tumatango.
Sumingit ang doktor sa usapan ng dalawa. “Your daddy will buy that truck for you if you answer my questions. Do you want that?”
Ibinalik ni Sky ang tingin sa lalaki. Kumunot bahagya ang kanyang noo at saka inabot ang pisngi ng lalaki na may mumunting buhok. Naisip ng bata na ganoon pala ang magkaroon ng daddy. May haharang sa shelf na muntik nang bumagsak sa kanya at magdadala sa kanya sa doktor, at kakalungin siya para hindi siya matakot.
Niyakap niya nang mahigpit ang lalaki bago tumango sa doktor.
Después de ocuparse de Alberto, Elba no fue al hospital ni volvió a su departamento.En cambio, condujo hasta la casa que alguna vez fue nuestra.En el pasillo, varias luces estaban fundidas y todo quedaba sumido en una penumbra grisácea.Cuando sacó las llaves para abrir la puerta, su mano se detuvo un instante.Hacía cinco años que no volvía a usar ese llavero y, aun así, la llave seguía encajando en la cerradura.Con un clic seco, la puerta se abrió.Dentro, el polvo se acumulaba en una capa todavía más espesa de lo que ella había imaginado. Bastaba con una corriente de aire para levantar una nube grisácea que quedaba flotando en el ambiente.La luz del sol entraba por la ventana cubierta de mugre, y en el haz se veían incontables motas suspendidas en el aire.Ella se quedó parada en la entrada. Ni siquiera se atrevía a seguir avanzando con los tacones, como si temiera perturbar algo.Yo flotaba en medio de la sala, observándola avanzar poco a poco.Su mirada se posó en el sofá.Ese
Después de aquel día, Elba se encerró en su oficina y pasó dos días y dos noches sin pegar ojo.Sobre el escritorio se acumulaban montones de documentos, todos relacionados con Alberto.Había registros de las ocasiones en que había alterado historiales médicos años atrás; facturas de los equipos importados que había comprado desviando fondos del hospital; y también los reportes de la cirugía vinculada a aquel último caso de negligencia médica, en los que quedaba claro que había cometido irregularidades durante el procedimiento.El celular no dejaba de vibrar sobre la mesa. En la pantalla, el nombre de Alberto se encendía y se apagaba una y otra vez.Era evidente que Alberto no había tomado en serio la advertencia que Elba le había dado aquel día, porque sus mensajes eran cada vez más desesperados:"Elba, ¿dónde estás?""La policía ya revisó las cámaras del quirófano, ¡haz algo!""Sé que me equivoqué, no me dejes solo con esto."Elba tomó el celular y, sin siquiera mirar bien la pantall
Elba lloró en la cafetería durante muchísimo tiempo. Solo cuando se le acabaron las lágrimas se puso de pie, con los ojos hinchados y enrojecidos.Salió tambaleándose hasta la puerta. En cuanto el viento frío le golpeó el rostro, se estremeció.Yo la seguí afuera y la vi quedarse junto a la acera, quieta, como un alma en pena que no sabía adónde ir.Pasó un buen rato antes de que sacara el celular.Sus dedos se quedaron suspendidos sobre la pantalla durante un largo momento, pero al final llamó a Alberto.—¿Elba? —se oyó la voz de Alberto al otro lado de la línea, con una preocupación fingida—. ¿Dónde estás? Llevo rato buscándote.Elba respiró hondo. Tenía la voz tan ronca que casi no sonaba como la suya.—Ven. Tenemos que hablar.—¿Hablar de qué? ¿Ya hay noticias de Antonio?—Ven y lo sabrás.Elba no esperó su respuesta. En cuanto terminó de hablar, colgó.Luego fue a sentarse en un banco del parque y se quedó mirando las hojas caídas en el suelo, perdida en sus pensamientos.Yo flota
No sé cómo describir la expresión de Elba en el instante en que vio ese mensaje. Solo sentí que, de golpe, era como si le hubieran arrancado el alma.Ni siquiera se acordó de su bolso; se dio la vuelta y salió corriendo.Los tacones le repiqueteaban sin compás en el pasillo, y ella iba tropezando a cada paso. Varias veces estuvo a punto de torcerse el tobillo.Ya dentro del auto, una lágrima cayó con un golpecito seco sobre el volante. Después vinieron más, una tras otra, hasta convertirse en un hilo continuo.Con una mano se limpiaba la cara y con la otra maniobraba el volante casi a ciegas, hasta estar a punto de estrellarse contra la barrera de contención del camino.—No puede ser… Antonio no puede estar muerto… Él siempre podía con todo, siempre salía adelante…Yo flotaba sobre el asiento del copiloto y volví la vista hacia ella. Miré esos ojos rojos de tanto llorar. Esos mismos ojos que, cuando me despidieron del hospital, me miraron con puro desprecio.Los mismos que, cuando me a
Al volver del hospital, Elba entró a la casa casi de golpe.Al verla entrar, Alberto, que estaba sentado en el sofá, adoptó al instante esa típica expresión inocente.—Elba, ¿ya regresaste? ¿Encontraste a Antonio?Ella ni siquiera se molestó en responderle. Fue directamente a la mesa y dejó caer el
Como Elba estaba desesperada por encontrarme, el primer lugar en el que pensó fue donde estaba Sandra.Yo seguí su auto hasta el Hospital Municipal.Conocía muy bien ese camino, porque durante años mi vida no había sido más que una línea recta entre el hospital y mi casa.Vi cómo Elba pisaba el acel
Parecía que mi alma había quedado atrapada junto a Elba, obligada a seguirla de vuelta a casa.Apenas abrió la puerta, Alberto salió a su encuentro, con expresión expectante.—Elba, ¿qué pasó? ¿Encontraste a Antonio?Elba negó con la cabeza, todavía algo aturdida.—No… Y además dijeron que Antonio y
En el pasillo, la puerta chirrió al girar la llave.Mi alma flotaba junto al techo mientras veía a Elba irrumpir en mi antiguo departamento, con aquel acuerdo falsificado apretado entre los dedos.Se tapó la nariz y espantó el polvo suspendido en el aire con la mano. El apresurado repiqueteo de sus












Bienvenido a Goodnovel mundo de ficción. Si te gusta esta novela, o eres un idealista con la esperanza de explorar un mundo perfecto y convertirte en un autor de novelas originales en online para aumentar los ingresos, puedes unirte a nuestra familia para leer o crear varios tipos de libros, como la novela romántica, la novela épica, la novela de hombres lobo, la novela de fantasía, la novela de historia , etc. Si eres un lector, puedes selecionar las novelas de alta calidad aquí. Si eres un autor, puedes insipirarte para crear obras más brillantes, además, tus obras en nuestra plataforma llamarán más la atención y ganarán más los lectores.