LOGIN"What is he doing here?" Agad na tanong ni Brielle nang makalapit ako sa kanila. Hindi pa man ako nakakasagot ay pumasok na sa sasakyan nila sina Kaia at Dylan at tahimik na umalis. Wala naman akong nagawa kung hindi panooring lumayo ang kotseng sinasakyan nila.Malakas akong bumuntong hininga. "Sinundan ako.""Is he nuts?! Hindi ba't napag-usapan niyo na naman na tatapusin mo lang ang kontrata mo sa amin? Bakit kailangan niya pang sumunod?"Iginiya ko na papasok sa bahay nila si Brielle at sumunod naman sa amin si Aziel na buhat si Rory. Sumulyap ako sa bahay na mismong katapat ng bahay nina Brielle kung saan pumasok sina Tres at Paige bago ko tuluyang isinara ang gate at pumasok sa loob ng bahay. Padabog na ibinaba ni Brielle ang mga paper bags niya sa sofa samantalang umupo naman si Aziel para ibaba si Rory. "What did he tell you? You looked mad a while ago," tanong ni Aziel kaya't malakas akong bumuntong hininga.
"They're preparing for Kaia's birthday party."Tila pumintig ang tainga ko nang marinig ang pangalan ni Kaia galing kay Brielle. Mag-iisang linggo na mula nang huli kaming nag-usap ni Dylan at mula nang makita ko silang dalawa ni Kaia. Mula noon ay kahit na pumupunta sila rito sa bahay nina Brielle para dalawin si Rory o para kausapin si Aziel para sa negosyo, talagang ako na mismo ang umiiwas at nagtatago. "Birthday ni Kaia?" paglilinaw ko.Tumango si Brielle at ibinaba ang hawak niyang tasa. Gabi na ngayon kaya naman medyo naguluhan ako kanina nang magpahanda sa akin si Brielle ng tsaa. Hindi kasi siya nagkakape o nagt-tsaa kapag gabi na kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili kong magtanong kung bakit. "Aziel is still there... as if he's needed there? Ang dami na nila roon," reklamo ni Brielle at naghalumbaba. "It's almost 11PM. Hindi na rin siya umuuwi. I wonder what he's up to."Tumaas ang kilay ko. Hanggang ngayon ay na-kina Dylan pa rin si
“Dylan.”“Thalia,” mariing banggit niya sa pangalan ko kaya’t wala sa sarili akong napalunok.Hindi na Kaia ang tawag niya sa akin. Mukhang naniniwala na talaga siya na nahanap na nila ang totoong Kaia at hindi ako iyon.“U-Uh…” Sa hindi ko malamang dahilan, parang nagkabuhol-buhol ang dila ko at wala akong masabi sa kaniya. Hindi ko naman kasi talaga planong magpakita pa sa kaniya! Hindi pa sa ngayon!“I was about to call Brielle but I heard her talking to someone,” panimula niya at nanatili pa rin sa may hamba ng pinto. Sumandal siya roon at ipinagkrus ang dalawang braso havang seryoso ang mga matang nakatingin sa akin. “I wasn’t aware that you came back. Hindi nababanggit sa akin ni Aziel o ni Brielle.”Muli akong napalunok. Shit. “U-Uh… ano kasi …” Wala sa sarili akong napakamot sa ulo. “Kakarating ko lang din s-saka ano… baka busy rin sila kaya hindi nabanggit?” Nagsalubong ang kilay niya at animo’y hindi naniniwala sa sinabi ko. “Pero palaging nasa bahay ko si Aziel… how come
“Nakausap mo ba nang maayos si Senator Clemente? Wala naman siyang sinabing kung ano?”Naputol ang mahaba kong pag-iisip nang putulin ng mama ni Dylan ang katahimikan sa pagitan naming dalawa. Hindi ko alam kung nasaan na kami pero ang alam ko lang, kanina pa kami nakaalis sa opisina ni Senator Clemente. Matapos ang usapan namin ay nanatili lamang akong tahimik dahil hindi mawala sa isip ko ang pahuling sinabi niya sa akin. Ano nga bang gagawin ko kung sakali mang mag-positive nga ang DNA test naming dalawa— kung sakaling papayag siya sa DNA test? Akala ko noon ay impossible ang sinasabi nina Dylan na ako si Kaia. Ngunit sa ngayon, pakiramdam ko ay mayroong posibilidad na ako nga ang hinahanap nila. Hindi naman magsasabi nang ganoon si Senator Clemente kung…Malakas akong bumuntong hininga at bumaling ng tingin sa mama ni Dylan. “Pakiramdam ko po, pinaglalaruan niya ako,” pag-amin ko.“Anong ibig mong sabihin? May ginawa ba siyang kakaiba?”“Wala po akong nakuhang matinong sagot sa
2 TBHW 44"Sorry, I'm late. I had to sort things out with my husband before picking you up," agad na sambit ng nanay ni Dylan matapos kong sumakay sa kotse niya.Matipid ko siyang nginitian kahit na ilang minuto rin akong naghintay sa kaniya. Akala ko nga ay hindi na siya darating pa kaya't laking gulat ko nang may tumigil na sasakyan sa aking harapan. Nagmamadali naman akong sumakay nang tawagin niya ako dahil baka may makakita pa sa aming dalawa."Ayos lang po. Ako nga po ang dapat na magpasalamat dahil nag-abala pa po kayo na samahan ako."Laking gulat ko nang marahan niyang tapikin ang aking palad. Taka ko siyang tiningnan at agad namang bumungad sa akin ang matipid niyang ngiti."Alam ko na hindi ko dapat 'to ginagawa pero may iba talaga akong kutob sa nagpakilalang Kaia. Yes, she really acts like Kaia pero... may iba talaga. I couldn't point it out but my gut tells me that there's something wrong with her," saad niya."P-Pe
2 TBHW 41“I talked to Dylan’s mother.”Tila pumintig ang tainga ko nang marinig ang sinabi ni Sir Aziel. Ibinaba ko sa lapag si Rory at hinayaan itong maglaro bago tuluyang tumingin sa bagong dating na si Sir Aziel. “Ang nanay ni Dylan?”Tumango siya. “Nakasalubong ko siya kanina at napag-usapan namin ang tungkol sa ‘yo. Though just like Dylan, she was also pretty convinced that the Kaia that is with them right now is really Kaia, she still thinks that there’s a possibility that you’re Kaia.”“Tulad ng sinabi ko, hindi naman ako bumalik dito para patunayan na ako si Kaia. Gusto ko lang ng peace of mind. Napasok ako sa gulong ‘to nang walang kaalam-alam kaya gusto kong tuluyan nang masagot ang mga tanong ko,” paglilinaw ko sa kaniya.Hindi kaagad nakapagsalita si Sir Aziel at sa halip ay malakas na bumuntong hininga. Alam kong naiintindihan niya ang ibig kong sabihin kahit na mahirap intindihin... kahit nga ako ay hindi ko rin maintindiha
Natulog na ako mula nang makausap ko sina Brielle at Sir Aziel. Kailangan ko ring magpahinga para maihanda ko ang sarili ko dahil babalik na ako sa isla kinabukasan—bagay na hindi ko muna sinabi kina Brielle at Sir Aziel sapagkat alam kong pupunta sila sa bahay nina Dylan at baka sabih
“Excuse me but…” Itinulak ni Dylan palayo ang babae kaya naman kinuha ko ang pagkakataon na iyon para tingnan kung sino iyon. “Who are you?”Ilang beses akong kumurap dahil kahit na anong tingin ko sa mukha ng babae, hindi ko siya makilala. Hindi ko pa siya nakikita kahit kail
Kahit na sinabi sa akin ni Brielle na huwag muna kaming umuwi ni Dylan sa Maynila, hindi ko pa rin nasunod ang gusto niyang gawin ko dahil desidido pa rin talaga si Dylan na umuwi kahit na ano mang pilit ang gawin ko sa kaniya. Aniya, kailangan niya raw umuwi sa Ma
“Bakit hindi pa kami puwedeng bumalik ng Maynila ni Dylan?” Sunod-sunod na bumuntong hininga si Brielle sa kabilang linya na para bang napakalaki ng problema niya. Umaga na ngayon at mamayang hapon ay bi-biyahe na kami ni Dylan pabalik sa Maynila kaya naman hindi ko







