Mag-log inAudrey
Kung pwede lang na kainin na ako ng lupa ay gusto ko ng maglaho sa kahihiyan. Naalala ko kasing inamoy amoy ko pa ang angel na ‘yun dahil parang mapilyar ang pabango. Buti nalang ay hindi ko kinagat.
Bwisit talaga! Baka akalain niya ay may pagnanasa rin ako sa kanya.
Tahimik lang ako sa loob ng private plane ni Mr. Lincoln, nagkukunwari akong tulog dahil ang totoo ay natatakot ako. First time ko kasi na makasakay ng eroplano kaya grabe ang panginginig ng mga kamay ko.
Nagulat ako ng biglang hawakan ni Mr. Lincon nang mahigpit ang kamay ko, hindi ko namalayan na umupo na pala siya sa tabi ko.
“Masanay ka na dahil madalas ang mga meeting ko abroad,” sabi niya habang nakatingin sa ipad.
Nakaramdam ako ng kalma dahil sa ginawa niya kaya naman ng payapa na ang lipad ng eroplano ay kusa na akong bumitiw sa kamay niya at tumingin na sa bintana.
Mukhang hindi naman big deal sa kanya ang tungkol sa ginawa kong pagyakap sa kanya kagabi kaya wala na dapat pag-usapan.
“Kiss me handsome… don’t be shy, hihihi!” bulong ko sa tenga ng guardian angel ko.
Nananaginip na naman ako kaya agad kong dinilat ang mga mata. Nakahiga ang ulo ko sa balikat ni Mr. Lincoln kaya agad kong inayos ang pagkakaupo, “S-Sorry sir!”
Bakit kasi nasa tabi ko pa rin siya? Ang luwag nitong eroplano para sa aming dalawa.
“Nandito na tayo.”
Nauna na siyang tumayo kaya sumunod agad ako. Ala-singko na ng hapon ng makarating kami sa paris. Sa isang Malaki at magarang hotel kami dumiretso. Dito rin siguro gagawin ang events. Dalawang kwarto ang nakabook para samin kaya nakahinga ako ng maluwag.
“Nine ng gabi pa ang event, kaya matulog ka muna para hindi kayo aantok-antok ng guardian angel mo,” sabi nito saka pumasok sa kwarto nito.
Shit talaga!
Pumasok na rin ako sa kwarto ko at nahiga pero hindi na makatulog. Naligo na lang ako at nagsimula ng mag-ayos. Napangiti ako ng humarap sa salamin suot ang sexy pero elegant dress ko.
Hindi makapal ang ginawa kong make-up sa sarili ko at kinulot lang ng bahagya ang buhok, gusto ko kasing hindi naman isipin ng mga tao na belong ako sa kanila. Secretary lang ako kaya hindi dapat masyado mag effort.
Bago mag nine ng gabi at lumabas na ako ng kwarto pero nagulat ng nakatayo na si Mr. Lincoln at para bang susunduin na ako.
Natigilan siya ang tinignan ako mula ulo hanggan paa. Hindi ata niya nagustuhan dahil kumunot ang noo niya.
“Sir…”
“Tumalikod ka,” utos niya.
Sumunod naman ako pero naramdaman ang paglapit niya saka paglagay ng diamond necklace sa leeg ko. Napatingin ako sa kanya at inabot naman niya ang isang pares ng hikaw na may diamond rin.
Hindi na ako nagtanong at sinuot iyon. Saka kami nangpunta sa grand hall ng hotel. Halos lahat ng mata ay amin dalawa natutuok.
Well, kasama ko lang naman ang pinakamayamang tao sa buong mundo ngayon. Maraming kumamay rito at nagpakilala. Habang kami ay naglalakad papunta sa table na naka allocate para samin.
Tahimik lang ako at umiiwas na may makaeye contact dahil pakiramdam ko ay hindi ako bagay sa mga naroon. Pinaupo na ako ni Mr. Lincoln at sinabi na kumain lang sa buffet. Medyo gutom nga ako kaya kumuha ako ng pasta saka walang pakielam na kumain habang abala ang boss ko sa pakikipag chikahan este usap.
“Akala ko ay si Miranda Chase ang karelasyon ni Mr. Lincoln, so may iba na pala siya, infairness ang ganda rin ng bagong girlfriend.”
“Oo nga eh, akala ko pa naman ay ngayon taon na ang kasalan. Totoo yata ang balita na end na ang engagement nila.”
Miranda Chase?
Engagement?
Napatingin ako sa dalawang babae na naglalakad ng palayo. So, may girlfriend o fiancé na pala si Mr. Lincoln? Walang nabanggit si Andrea tungkol doon ah.
Nang magsimula ang event at umupo na ulit si Mr. Lincoln sa tabi ko, gusto ko sana itanong ang tungkol kay Miranda pero baka sabihin nito na chismosa ako.
Bored na bored ako sa halos dalawang oras na mga speaker, hindi ko naman maintindihan. Akala ko pagkatapos ay pwede ng bumalik sa kwarto pero hindi pa pala dahil busy pa rin sa pakikipag-usap si Mr. Lincoln.
Kumuha ako ng champagne at uminom. Bumabaha kasi ng alak at mukang mamahalin pa kaya naman gusto kong tikman lahat.
Isa
Dalawa
Tatlo
Hindi ko na mabilang kung ilang shot ang ginawa ko habang tumatawa kausap ang mga hindi ko rin kilala na babae at nakikipag cheers.
Puro kwentong lasing lang naman ang mga topic naming na may halong green jokes kaya nagkakatawanan. Nawala na yung mga kaninang elegant at class na datingan ng mga bisita at naging wild.
Umiikot ang paligid ko ng ng tumayo para sana bumalik sa kwarto ng bigla ako matumba pero may mga bisig na nakasalo sa akin. Nanlalabo ang mga mata na nakilalala ko na si Mr. Lincoln pala ang biglang bumuhat sa akin.
Dahil lasing ay nawala ang tamang pag-iisip ko, kaya ng makapasok kami sa loob ng aking kwarto ay ang guardian angel ko ang nakkikita ko ngayon.
“Maganda ba ako?” malambing kong tanong habang hinihimas ng mukha ng lalake.
Tumingin ito sa akin saka tumango, “Oo.”
“Sige nga kung maganda ako ay kiss me, or hindi make me cum na lang. Alam mo ba yung ex-boyfriend ko ay never akong nabigyan ng orgasm. Tapos ay lolokohin at ninakawan pa ako. Gago na ‘yun!” inis kong sabi saka pinagapang ang kamay sa katawan ni Mr. Lincoln hanggang makaratingin sa slacks niya.
Pero pinigilan niya ang kamay ko, “Kapag tinuloy mo ‘yan ay hindi mo na ako mapipigilan.”
AUDREYNakatayo kaming tatlo sa malaking main driveway ng aming Forbes Park estate habang ang sikat ng hapon ay dahan-dahang tumatama sa mga mamahaling sasakyan ng aming security convoy.Narito kami upang ihatid si Sherwin na pabalik na ng London para asikasuhin ang kaniyang mga malalaking international business branches, and to be honest, medyo nabawasan na ang tindi ng aking hiya mula noong nakaraang araw dahil sa kaniyang napakagandang pag-uugali.Lumapit sa akin si Sherwin na may dalang malaking ngiti sa kaniyang mukha, looking very professional in his designer corporate suit, habang bitbit ng kaniyang personal assistant ang kaniyang mga premium flight luggage.“Audrey, Shane, kailangan ko na kayong iwanan dito sa Pilipinas dahil naghihintay na ang aking board of directors sa United Kingdom para sa ating global expansion layout. Maraming salamat sa napakainit na pagtanggap ninyo sa akin dito sa mansiyon kahit na medyo nagkaroon tayo ng kaunting structural surprise noong unang umag
SHANEHindi ko na lang binanggit pa kay Audrey ang matinding tension na naramdaman ko kanina sa loob ng nursery room upang hindi na mas lalong lumala ang kaniyang hiya at operational stress ngayong umaga.Kitang-kita ng aking dalawang mata kung paano siya nagkamali at aksidenteng nahalikan si Sherwin sa labi, but I completely know deep inside my heart na hindi naman niya iyon sinadya dahil wala naman talagang alam ang asawa ko na may kakambal pala ako sa pamilyang ito.Masyadong naging kumplikado ang mga nakaraang buwan dahil sa kademonyohan nina Miranda at Marian, kaya naman ayokong madagdagan pa ng panibagong emosyonal na problema ang isip ng aking asawa habang nagpapagaling pa siya sa kaniyang mga sugat.Pagkatapos ng aming almusal sa dining area kung saan nanatiling tahimik at halatang balisa si Audrey, hinintay ko munang makapanhik siya muli sa itaas bago ko lihim na kinausap ang aking kapatid dito sa loob ng aking private home office.Umupo ako sa aking leather chair habang sery
AUDREYMasayang magkayakap kaming natulog ni Shane sa loob ng aming master bedroom pagkatapos ng napakahabang gabi ng pag-aalala at takot. Ramdam ko ang tibok ng kaniyang puso habang nakasandal ang aking ulo sa kaniyang malaking dibdib, providing me with the absolute safety and comfort that I desperately needed after everything we went through with Miranda.Nang magising ako kinaumagahan dahil sa sikat ng araw na tumatama sa aming malaking bintana, napansin kong wala na si Shane sa aking tabi kaya naman agad akong bumangon upang ayusin ang aking sarili.Dahil sabik na sabik pa rin akong makasama ang aking mga sanggol, mabilis kong pinuntahan ang mga anak natin sa nursery room sa kabilang dulo ng pasilyo upang i-check ang kanilang kalagayan.Pagtulak ko ng pinto, agad kong nakita ang pamilyar na likod ni Shane na nakatayo malapit sa crib ni Tyler, so I quickly smiled and hugged him tightly from behind, wrapping my arms around his waist.“Good morning, my love. Ang aga mo namang nagisin
AUDREY“Shane, pakiusap naman, tapusin na natin ang ganitong klaseng setup dahil natatakot ako para sa kaligtasan ng mga anak natin kung mananatili silang nakakulong sa ilalim ng bahay natin.”Huminga nang malalim si Shane habang seryosong nakatingin sa akin, his eyes scanning my pale face before he slowly nodded his head to show his corporate agreement. He tapped the shoulder of his head security guard and gave the final executive order to move the prisoners out of our property immediately.“Sige, Audrey, kung iyan talaga ang tanging paraan para mapalagay ang isip mo, gagawin ko ang gusto mo. Carlos, dalhin ninyo ang mga medical restraints sa ibaba at kunin ang dalawang iyan ngayon din.”Nang buksan ng mga armadong tauhan ni Shane ang mabigat na bakal na pinto ng basement suite, isang napakabahong amoy ng dumi at nabubulok na elemento ang agad na sumalubong sa amin sa pasilyo. Sumama ako sa pagbaba dahil gusto kong makita ng sarili kong mga mata ang opisyal na pag-alis ng aking mga k
AUDREYKahit na ramdam ko pa ang matinding pananakit ng aking buong katawan at ang bawat paghinga ko ay tila may kasamang mabigat na dagok mula sa nakaraang trauma, pinilit ko pa ring bumangon mula sa aking higaan sa loob ng VIP room.Hindi ko na kayang magtagal pa ng kahit isang oras sa loob ng ospital dahil ang tanging nasa isip ko lang ay ang makauwi sa aming mansiyon at makita ang aking mga anak. Alam kong nag-aalala ang mga doktor at maging ang mga nurse na nag-aasikaso sa akin, pero para sa isang inang tulad ko, walang gamot na mas makapagpapagaling kaysa sa presensya ng aking mga sanggol.Tinawag ko si Shane habang dahan-dahan kong inaayos ang aking sarili, at nang pumasok siya sa silid, nakita ko sa kaniyang mga mata ang pag-aalangan na agad namang napalitan ng pag-unawa at pagmamahal.“Shane, please, kailangan ko nang umuwi ngayon din. Hindi ko na kayang maghintay na hindi ko nayayakap ang ating mga anak habang narito ako sa loob ng malamig na kwartong ito.”“Audrey, kung iya
SHANEHabang nakaupo ako sa tabi ng hospital bed ni Audrey at mahigpit na hawak ang kaniyang kamay, mabilis kong hinarap si Kevin na kapapasok pa lamang sa loob ng VIP room na may dalang mga nakakaalarmang dokumento.Agad kong nalaman mula sa kaniyang ulat na kahit kasalukuyang nasa loob ng pambansang kulungan ang mga tiwaling magulang ni Miranda na sina Agnes at Billy dahil sa kanilang mga naunang corporate crimes, nagawa pa rin ng mga ito na gumamit ng isang smuggled cell phone upang tumawag ng ilang reporter mula sa mga sikat na news agency.Ginamit nila ang pagkakataon na iyon para gumawa ng isang malaking eksena at sabihin sa publiko na dinukot ko raw ang kanilang anak na si Miranda pagkatapos nitong makalabas sa ospital.Ang aking buong katawan ay binalot na naman ng matinding galit dahil sa walang katapusang lakas ng loob ng pamilyang iyan na kalabanin ang aking kapangyarihan, and I knew that I had to execute an absolute news blackout immediately to protect the structural secur
AudreyAko mismo ang nag-drive. Mahigpit ang hawak ko sa manibela, para bang doon ako kumakapit para hindi tuluyang bumigay. Tahimik lang si Mama sa passenger seat, nakatingin sa kalsada, pero ramdam ko yung pag-aalala niya. Kahit walang sinasabi, dama ko na gusto niya akong yakapin at pigilan sa p
AUDREYPagkababa ng tawag, parang bumagsak yung buong mundo sa dibdib ko. Hindi ko alam kung paano hihinga. Hindi ko alam kung paano ko papakalmahin sarili ko. Ang alam ko lang… nanginginig ako. Sobra ako nabigla. Lahat sumasakit kahit kaliit-liitan ng parte ng katawan ko.“Shane…” bulong ko habang
SHANE Pagkalabas ko ng kwarto ni Miranda, pakiramdam ko nauubos ‘yung oxygen sa hallway. Ang bigat. Ang gulo. Ang ingay ng isip ko.Hindi ko alam kung paano ako haharap kay Audrey ngayon.Pero kailangan ko. Hindi ko siya pwedeng iwan na walang paliwanag. Kailangan makausap ko siya. Kailangan kong
AudreyHindi ko alam kung ilang oras na kaming nasa biyahe. Tahimik lang si Mama habang nagmamaneho, pero ramdam ko ang kaba niya. Ramdam ko rin ang bigat ng dibdib ko—parang hindi ako makahinga sa dami ng iniisip ko. Kanina lang, iniwan ko si Shane.Parang tinapos ko na rin ang lahat ng meron kami






![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
