Kabanata 4

Tumayo siya matapos niyang itanong ang pangalan ko. Agad siyang pumunta sa paanan at may kinalikot sa makina ng bangka.

Ilang minuto siyang may ginawa roon hanggang sa narinig kong nabuhay ang engine. By this time, ilang bahing na ang nagawa ko. Para pa akong lalagnatin.

Mabilis niyang pinaandar ang bangka patungo sa islang pupuntahan namin. Wala na siyang imik. It took us 20 minutes to arrive at the place.

Pagbaba ko ng bangka, bigla akong kinabahan dahil wala akong alam sa lugar. Tapos ay nilalamig pa ako. Nagsisimulang bumaba ang araw kaya mas lalong lumamig ang paligid.

Pinagmasdan ko ang paligid. Payapa ang lugar, hindi matao. Perfect place kung ikaw ay sawa na sa city life. Hawak-hawak ko ang twalya nang biglang umihip ang malakas na hangin. Agad akong nanginig nang tumama yon sa katawan ko.

Bumaling ako sa dagat para sana tingnan kung nasaan na ang kasama kong lalaki kanina pero laking gulat ko nang wala na siya sa bangka. Nakaparada na ang bangka sa dalampasigan pero wala ng tao.

Kinabahan pa ako lalo. I was expecting him to at least help me. Agad akong lumapit sa mga taong nakikita kong nagkukumpulan. Ramdam kong nanginginig na ang kamay ko sa lamig.

“Excuse me po,” agaw ko sa attention nila.

Nang bumaling sila sa gawi ko ay agad akong ngumiti.

“May marerentahan po ba dito? O kahit matutuluyan lang ngayong gabi?” nahihiya kong tanong.

Kita ko kung paano ako tignan ng isa sa kanila from head to foot. Hula ko, nasa early 30s na siya.

“Bago ka dito, hija?” tanong ng isang babae. Bali lima silang nag-uusap usap.

“Opo, kakarating ko lang po kanina.”

Pinigilan ko ang sarili kong huwag munang manginig. Nakakahiya naman sa kanila!

“Doon ka magtanong oh!” tinuro ng isa sa kanila ang malapit na bahay sa gawi namin. “May bakante sa pinapahupaan dyan.”

“Samahan mo kaya, Lily,” suggest ng isa sa kanila.

Agad na umiling yong tinawag nilang Lily. “Ayoko! Ano kayo lang ang makakakita kay Darius!”

I shifted my weight. Biglang nailang dahil sa pag-ayaw nilang samahan ako. “Sige po. Thank you.”

Ramdam ko na ang panghihina at panlalamig ng katawan ko. Dalawang bahing ang sunod sunod na kumawala habang papalapit ako sa itinuro ng mga babae sa akin.

Nang makalapit ako, may nakita akong matandang babae kaya agad akong nagtanong.

“Excuse me po, may marerentahan po ba dito?”

Nginitian ako ng matanda. “Ayy magrerenta kaba, hija?” tanong niya. Mukhang natuwa siya dahil sa narinig.

“Opo kung meron.”

“Tamang tama. Merong bakante,” masaya niyang sinabi. Hindi na niya napansin ang panginginig ng kamay ko dahil masyado siyang masaya na may magrerenta na sa bakanteng paupahan niya.

Ipinakita niya sa akin ang kwarto. May kama na doon at iilang kagamitan. Pero walang mga basic needs like spoon, plate, pillows…

“Ano, kukunin mo ba?” tanong niya ng maipakita niya sa akin.

“Opo, okay na po ito,” nanghihina kong sinabi.

Binigay ko sa kanya ang hiling niyang cash advance at ang paunang upa. Tuwang tuwa siya ng makita niyang kumpleto kong binigay ang pera.

“Uhm… pwede po bang magtanong kung may gamot kayo sa flu. Nilalamig po kasi ako. Nabasa po kasi ako nang papunta ako dito sa isla,” nahihiya kong sabi.

And since she was so happy. Agad niya akong inasikaso. May inutusan siyang bumili ng gamot. Pinahiram niya ako ng mga bedsheet at unan ng malaman niyang ngayon gabi din ako tutuloy sa bahay. Pinahiram din niya ako ng kumot. Pati pagkain pang dinner ay dinalahan na din ako.

“Salamat po, Aling Merna,” pasasalamat ko ng aalis na siya.

“Tawagin mo lang ako hija kung may kailangan ka pa. Nasa pinakagilid ang bahay ko,” turo niya sa kanang bahagi kung saan ang gate nitong bahay.

Tumango ako. Nang umalis siya ay agad akong nahiga at nagkumot. Doon ko naramdaman ang sobrang lamig. Hindi pa umeepekto ang inimom kong gamot kaya nanginginig ngayon ang buong katawan ko. Pati ang ngipin ko ang nagtatagis na dahil sa nginig ko!

Hindi ko alam ilang minuto akong nanginginig. Basta naramdaman ko nalang bigla na biglang uminit ang pakiramdam ko. Umepekto na siguro ang gamot na ininom ko.

Maaga pa lang pero nakatulog na ako. Hindi ko na nagawang maligo. Wala rin namn akong dalang kahit isang damit na pamalit. Maliban sa hoody na nabili ko.

Kaya nang magising ako kinabukasan, hindi na mapakali ang katawan ko at gusto ng maligo. Medyo maganda na rin ang pakiramdam ko. Wala na ang panlalamig at hindi na nilalagnat.

Umagang umaga ng lumabas ako ng bahay. Nagdala ako ng pera para maghanap ng pwedeng mabilihan ng mga kakailanganin ko. Kahit pamalit lang na damit at mga sabon panligo. Mabuti at dahil sa dalampasigan naman ang tinutuluyan ko, may malapit na mga shop na nagbebenta ng mga t-shirt pang souvenir.

May nahanap akong t-shirt pero walang mga undies! Nahihiya kong binayaran ang dalawang t-shirt na kinuha ko. Medyo weird pa akong tinignan ng cashier dahil siguro sa suot ko. I've been wearing the gown I wore to my birthday party! Nakakahiya!

“Uhm… ate, may palengke po ba dito na pwedeng bilihan ng mga damit at mga sabon?” nahihiya kong tanong. Wala kasing mga undies sa shop niya. Hindi naman pwede na wala akong suot!

“Meron teh. Pag labas mo, dito sa gilid ng shop ko, may daanan dyan. Straight mo lang yan at makikita mo din ang palengke. Malapit lang dito yon,” paliwanang niya.

Matapos kong magpasalamat ay agad kong pinuntahan ang sinabi niya at tama nga siya. Ilang lakad lang ang ginawa ko nang makita ko ang napakalaki nilang palengke. Mabillis ko lang din nahanap ang mga dapat kong bibilhin kaya isang oras ay ang dami ko ng nabili.

Pagbalik ko sa inuupahan ko ay agad akong naligo. Grabe ang ginahawang naramdaman ko ng makaligo ako. Dalawang araw akong hindi nakaligo at pinagpawisan pa ako kagabi kaya ganon na lang ang lagkit ng katawan ko.

Nakaharap ako sa salamin habang nagsusuklay. Tapos na akong maglagay ng light make up kaya hindi na ako mukhang dugyot!

Sa paninitig ko sa salamin, biglang tumaas ang kilay ko nang maalala ko ang lalaking nagdala sa akin dito.

“That asshole! Humanda siya sa akin kapag nagkita kami. I will make sure I avenge myself.”

Padarang kong ibinaba ang suklay sa table.

“Lintik lang ang walang gante!” iritado kong sinabi sa reflection ko sa salamin. Nanlilisik ang mata ko.

…