LOGINLOUREL'S POV:
masakit makitang hindi parin tanggap ni daddy hanggang ngayon ang mismong apo niya dahil lang sa isang rason. Pero umaasa parin akong balang araw matatanggap niya ang anak ko
"Nak, pagpasensyahan mo na ang inasta ng daddy mo ha."
"Naiintindihan ko po."
"Sige na. Pumasok na kayo at magpapahanda ako ng meryenda para sainyo habang hinihintay maayos ang kwarto niyo."
"Romeo," pagtawag ni Mark sa anak ko
"Po?"
"Tulungan mo ko magbuhat ng pinamili at gamit niyo," utos niya
"Ako na. Kaysa naman anak ko," sabi ni Clyde
"Bakit, di niya kaya magbuhat?" Pilosopong tanong ni Mark
"Mark anak may mga helper naman."
"Kahit na. Matuto s'yang tumulong."
"Sige po tito," sabi ni Romeo at akmang aalis na
"Anak you don't have to do it, ako nalang," sabi ko. Naawa ako bigla sa anak ko, inuutos utusan lang siya
"No mommy, it's ok. Kaya ko na po. Big boy na po ako," sabi niya at umalis na talaga papuntang garahe
They took 15 mins para mabuhat at maipasok lahat ng napamili. Yong anak ko pawis na pawis. Pagkatapos nilang ilapag ang huling kahon, bigla naman dumating si dad galing 3rd floor.
"Oh pawis na pawis ka, Romeo," puna ni daddy kay Romeo
"Tumulong po ako magbuhat ng mga napamili at gamit namin,daddylo."
"Wow. Very good. Ganyan ha. Matuto kang tumulong."
"Opo daddylo."
First time ko atang narinig na nag compliment si daddy kay Romeo pero napaka sarcastic ng dating sakin.
Pag gising ko kinabukasan, bumaba ako agad para mag almusal. After ko kumain ay agad kong hinanap si Romeo. Natagpuan ko siya sa may garahe. Nag ka-carwash. Tig iisang sasakyan sila nila daddy at Mark. This scenario should be a sweet bonding pero bakit ang dating sakin, inuutos utusan na naman nila ang anak ko. After nila mag car wash, nag meryenda muna sila at nagpahinga.
"Romeo, tumulong ka magkatay ng manok ha," utos ni daddy
"Dad grabe naman yong magkatay ng manok. Ang bata pa niya para magkatay ng manok," I can't tolerate it anymore. Sobra na sila
"Pero anak kailangan nila ng extra na tao para mas mapabilis kasi last day na nila ngayon, after new year pa ang balik nila."
"Kahit na dad. Hindi na siya makatarungan."
"Mommy it's ok. For me to learn more."
"Anak you don't have to do this."
"Mommy promise ok lang talaga."
"Don't worry, I'll be guiding him. Ituturo ko muna kung paano," sabat ni Mark
After nila magpahinga, dumeretso na si Mark at Romeo sa manukan para magkatay. Naiinis ako. Sana pala hindi nalang kami umuwi dito sa pinas kung aaalilahin lang din pala nila ang anak ko.
"O asan yong mag ama?" Tanong ni mommy
"Nasa manukan, nagkakatay."
"Nagkakatay? Si Romeo?"
"Oo," naiinis kong sagot
"Sino nag utos na naman sakanya?"
"Sino pa? Edi yong magaling mong asawa," sabi ko at nag walkout.
"Sige nak, 'wag kang mag alala, kakausapin ko ang daddy mo tungkol dito," sabi niya habang sinusundan ako.
Gabi na no'ng natapos sila sa pag katay ng mga manok, kawawa ang anak ko, kitang kita sa mga mata at kilos niya na pagod na pagod siya. Napaka walang puso naman kasi ng daddy at lolo niya, grabe makapag utos.
"Anak," sabi ko sabay katok sa pinto ng kwarto niya
"Bukas yan mommy, pasok ka nalang."
"Nak," sabi ko at tumabi sakanya sa kama
"Po."
"Nak, bakit?"
"Huh?"
"Bakit kahit sobra na yong pag uutos nila sinusunod mo parin?"
"I don't know mommy pero basta po, ang gusto ko lang po mangyari, matanggap ako ni daddylo at tito. Ayoko pong may taong ayaw sakin. Kaya kahit mahirap po yong pinapagawa nila, sinusunod ko po para po tanggapin at mahalin na po nila ako," mahabang paliwanag ng anak ko
"Anak, you don't have to obey them. Wala kang kailangan patunayan anak. Kung mamahalin ka nila, mamahalin ka nila. Hindi mo kailangan pagtrabahuan ang pagmamahal nila sayo."
"Pero mommy, ok lang po talaga. Para na rin po matuto po ako."
"Basta anak ha, you don't have to force yourself. You don't owe them. If you know you can't, then there's nothing wrong refusing it, ok?"
"Ok mommy."
"Magsumbong ka pag sobra na sila ha."
"Yes po."
"Tabi tayo tulog nak," request ko sa anak ko. Wala lang, namiss ko lang siya
"Hindi mommy. Ayoko po. Malaki na ko. Don ka kay daddy."
"Luh. Ayaw mo na ko katabi? Binata ka na talaga."
"Mommy, sige na."
"Eto naman anak ko, naglalambing lang ang mommy eh," kunwaring pagtatampo ko
"Si daddy Clyde nalang po lambingin mo. Para after few months, may bago ka pong lalambingin," pilyong sabi niya
"Anak ha, 'wag ganyan. Bad yan."
"Just kidding mom pero please don ka kay daddy tumabi."
"Pinapalayas mo na ko?"
"Yes mommy because I'm about to sleep. I'm tired. Goodnight."
"Sige na nga. Rest ka na. Goodnight anak ko."
"Goodnight mommy."
"Kiss mommy," sabi ko sabay pout. He kissed me naman pero sa forehead. "Ay binata na talaga. Ayaw na mag kiss kay mommy sa lips."
"Mommy, I just read, a forehead kiss is sweeter than lips kiss."
"Sige na nga. Love you nak."
"Love you mommy. Sige na po."
Pagbaba ko ulit, nakita ko si mommy, Mark at daddy sa may kitchen, nagtitimpla at gumagawa at nagluluto ng macaroni salad at maja blanca
"May maitutulong ba ko?" Tanong ko
"Yong shanghai wrapper anak, pag hiwa-hiwalayin mo na para bukas balutin nalang."
"After ko dito dad ako nalang po magbabalot ng shanghai. Titigas yong wrapper pag nahanginan, mas mahirap po ibalot pag gano'n."
"Sige."
"Ay maiba ako. Oy kayong dalawang lalake," sita ni mommy at bahagya s'yang nahinto sa paghahalo ng maja
"Bakit mhie?" Sabi ni daddy
"Hindi ako natutuwa sa ginagawa niyo ha," sabi niya habang tinutok ang sandok sa dalawa
"Luh."
"Ha?"
"Maang maangan pa kayo. Kala niyo hindi namin napapansin na inaalila niyo ang apo ko."
"Grabe naman yong inaalila mhie. Hindi naman," depensa ni daddy
"Letche! Anong tawag sa ginagawa niyo?"
"Teaching him the reality of life. Na kahit mayaman ka, kailangan mong kumilos."
"Fine. Valid. Pero masyado naman maaga. He's just 12."
"Anak, ikaw nga dati 6 years old ka palang tinuturuan na kita magluto," pang ga-gaslight ni daddy
"Daddy, ibang usapan kasi yong pinag gagawa niyo sa anak ko. Pinakatay niyo agad ng manok at the age of 12. Really!?"
"Lalake kasi nak kaya panglalake rin ang ituturo namin."
"Tigilan niyo nga kami sa pag gaslight samin mga letche!"
MARK'S POV: dahil nga sobrang lasing na ni Lou ako nalang ang mag bubukas ng pinto nila dahil baka tulog na rin si tito. Hinanap ko ang susi ng bahay nila pero nagulat ako nang bigla niya akong hinalikan. Keys kasi na susi, hindi kiss na halik. "Oy," sabi ko sabay bitaw sa halik "tito," sabi ko nang biglang bumukas ang pinto. Shit nakita kaya niya yong halik "Pasok na kayo. Kailangan mo ba ng tulong?" Tanong ni tito "Ay hindi na po. San po yong room ni Lou?" "Sa taas, sa may gitnang kwarto. Sunod ako doon." Pag dating ko sa kwarto, agad ko s'yang nilapag sa kama. Aalis na sana ako nang bigla s'yang tumayo medyo natumba nga siya pero nasalo ko naman. "San ka ba pupunta?" Tanong ko "Ehem. Anong nangyayari dito?" Tanong ni tito na may dalang batya at bimpo "Hi daddy Rick," kumaway pa talaga siya "Tigilan mo ko. Pasaway ka," "Ang init!" Reklamo niya sabay hubad ng damit niya. Tumalikod agad ako dahil bigla akong nahiya kahit naka bra naman siya. Baka kung ano pa kasi ang isipi
MARK'S POV: I'm glad pinayagan na ko ni Lou na ligawan siya. Sana talaga pag dumating yong panahon na mamahalin din niya ko, sana hindi matulad sa past ko ang magiging relasyon namin. Naka move on naman na ko pero hindi ko pa kaya I disclose ngayon kung anong nangyari dahil may kunting sakit pa, siguro kasi wala pa kaming proper closure no'ng tao na yon. "Night out tayo mamaya. It's on me," pag anyaya ko kila Aleck at Ivan "Wow. Ano meron? Sinagot ka na? Ay sorry di ka pala napayagan manligaw," pilyong biro ni Aleck "Di ka sure." "Ha weh? Pumayag na siya ligawan mo?" "Oo. Hindi ko raw siya tinigilan kaya bahala nalang daw ako." "Wow congrats bro. Pag igihan mo." "Magtino ka na.""Mga gago. Matino naman na talaga ako." "Di kami sure. Diskombyado kami," biro ni Aleck "Gago. Diyan na nga kayo," sabi ko sabay walkout pero sinundan din naman nila ako "Hi Mark, can we go out for lunch?" Tanong no'ng babaeng nakasabayan namin "No," simpleng sagot ko at hindi ko siya nilingon "Ma
LOU'S POV: Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa pag amin sakin ni Mark pero para sa ikakabuti ng lahat, maigi nang 'wag na muna. Hindi naman sa hindi ko siya gusto o hindi ko siya mahal, hindi lang siguro ako handa para doon kasi para sakin medyo mabilis ang mga pangyayari. I'm not closing my doors though. Hindi siya pumasok dahil lang don, I feel bad. Ayaw na ayaw ko kasing may nasasaktan ako. Pero ano magagawa ko, hindi pa ito ang tamang panahon. Pero bahagya akong nagulat sa sinabi niya na pagod na raw siya. Ang lalim ng pagkakasabi niya na tila may mas malalim pa yon na kahulugan. "Mark," pag tawag ko nang makita ko siya papasok ng classroom "Bakit?""Can we talk?" "Ok. Sa tambayan," sabi niya at naunang mag lakad "ano pag uusapan natin?" Tanong ulit niya at saka ito lumabas sa balcony ng tambayan nila "I just wanna say sorry for saying no," sabi ko sabay yuko. I really feel bad kasi "You don't have to say sorry. You don't owe me an explanation." "I do kasi alam ko
MARK'S POV: Tahimik kaming bumaba after namin mag lunch, dahil marami pa kaming vacant, dumeretso muna ko sa tambayan namin at nadatnan ko sila Ivan at Aleck. "Ano bro, nag oo?" Chismosong tanong ni Aleck "Hindi," simpleng sagot ko "Basted ka?" Tanong ni Ivan "Hindi rin. Sabi niya pag iisipan daw muna niya.""Do you think she would say yes?" "Di ko alam. Whatever it is, tatanggapin ko naman.""Guys recommend naman kayo pakulo for monthsary," sabi ni Aleck out of the blue"Samin ka pa talaga magpapatulong. Ikaw lang naman may jowa dito pre," sabi ko "Di ka sure. Ikaw lang ang single dito kasi basted ka," biro ni Ivan at bahagya silang tumawa ni Aleck "Mga gago. Hindi ako nabasted," depensa ko"Mababasted palang," sabi naman ni Aleck at natawa sila pareho ni Ivan. Mga gago talaga. "Pag talaga naging kami, who you kayo sakin," banta ko"Di natin sure pre. Baka di maging kayo.""Mga gago. Tara na nga sa classroom at late na tayo." Pag dating namin sa classroom, nakita ko agad si
MARK'S POV: Ilang buwan na ang nakakaraan mula no'ng nag compete kami sa tagaytay at mag mula no'n ay naging close na kami. Nagsisisi ako sa mga pambubully ko sakanya dati, na realize ko hindi niya deserve ang mga yon. Somehow, nagkamali ako ng pagkakakilala ko sakanya. Hindi pala siya maldita at palaban, ayaw niya lang ng may inaapi. "Lou, pahiram naman ng notes mo kahapon please," sabi ng isang kaklase namin na lalaki "Ay sige. Sure," agad sabi ni Lou at binigay ang mga natake note niya kahapon "Mag absent ka pa kasi," side comment ko at tinignan lang ako ni Lou "Thank you Lou, balik ko rin mamaya, ipa photo copy ko nalang." "Hanep! Tamad na pumasok, tamad pa magsulat ng notes.""Mark, can you shut up?" Pagtataray ni Lou"Sorry." After that subject dumeretso muna kami sa tambayan dahil may 2 hours vacant pa kami. "Uy bro, lumalabas yong totoong Mark kanina," sabi ni Aleck "Kaya nga. Aga uminit ng ulo mo," sabi naman ni Ivan "Pano naman kasi, nakakabanas yong humiram na nga
MARK'S POV: kagabi ko pa gusto mag inom dahil sobrang disappointed ako. Kahapon palang no'ng hindi na mag run yong code ko alam ko papalpak ako sa competition na to. Nakaka disappoint. First time ko lang kasi matalo sa isang kompitisyon. Dati kasi naipapanalo ko lahat. Good thing nagpa inom ang isa sa mga prof na sumama samin. "Hindi ka failure ok," pagpapalakas ng loob sakin ni Lou "Ok," sabi ko nalang kahit disappointed pa rin ako sa sarili ko "Mag enjoy nalang tayo. Let's celebrate your victory. Huwag ka nang mag isip ng kung ano-ano diyan. Hindi ka failure," sabi ni Ivan Hindi ko nalang pinahalata na disappointed pa rin ako sa sarili ko at nag enjoy nalang ako sa inuman. Good thing, I have these friends who always willing to help and encourage me whenever I feel down. "Let's call it a day. It's almost 2am," sabi ni Lou dahil tipsy na siya "Congrats guys. Dahil sainyo may libreng inom bro," si Aleck na halatang lasing na "Congratulations again, Pat and Niks. So proud of you
LOUREL'S POV: I'm glad mommy confronted them sa ginagawa nila kay Romeo, hindi na kasi talaga makatarungan eh. Nakakabwisit lang na gina-gaslight pa nila kami as if hindi mali ang ginagawa nila. "Mhie, init naman ng ulo mo. Relax lang. Hindi naman namin ipapahamak yong apo ko." "Dapat lang dhie.
MARK'S POV: since I only have 1 week to prepare for Christmas, dahil na rin sa sobrang busy ng kumpanya, I decided to shop for gifts. After ko mamili ng mga gift pumunta ako sa toy kingdom para bumili ng collection ko, I'm collecting hirono at pokemon. Nang dadamputin ko na sana ang pokemon blindb
LOUREL'S POV: 2 years ago, napag desisyonan kong mag aral at ipagpatuloy ang master's degree ko Dito sa Turks and Caicos at ngayon graduation ko na. Hindi naging madali ang journey ko dito pero lahat yon nalagpasan ko dahil sa tulong ng diyos, ng pamilya ko at ng boyfriend ko. I must say, worth it
MARK'S POV: We have to compete in a programming competition. Gustuhin ko man gumanti sa babaeng ito, I don't have a choice but to be civil with her. I should take this competition seriously. I have to make my mom proud of me. Pagdating ko sa bahay, sinalubong ako ni mommy sa sala at halata sakanya







