LOGINHAPON na nang magising si Talia. Pagkamulat niya ng mga mata, nakita niyang kasama ni Bea ang mommy nito, si Mrs. Marissa Santiago, dala ang tupperware na may lamang mainit na lugaw.
“Gising ka na, anak?” malumanay na bati ni Marissa sa babae, sabay lapit sa hospital bed. “Besty!” naiiyak namang bulalas naman ni Bea nang makita ang bestfriend. “Sobra akong nag-alala sa'yo!” Kahit may kirot na nararamdaman sa sinapupunan, pinilit ni Talia na ngumiti sa kaibigan. “O-Okay na ako... Wag ka nang mag-alala...” “Halika, anak. Kumain ka muna para mainitan ang sikmura mo at lumakas ka,” sabat naman ng ni Marissa dala ang tupperware. “Thanks po, Tita Mari,” mahinang turan naman ni Talia saka akma sanang babangon pero mabilis siyang pinigilan ng ginang. “Don't move, anak. Susubuan na lang kita,” nakangiting sabi pa ni Marissa, sabay ihip ng lugaw at isinubo sa kan'ya. Bea stood frozen, her chest tightening as she looked at her friend. The silence around them felt unbearable—heavy with grief and disbelief. She could barely breathe, watching the woman she’d laughed with, shared secrets with, now lying there pale and broken. The baby her best friend had prayed for, waited for, dreamed about… was gone. Just like that. Bea wanted to say something—anything—but no words felt enough. All she could do was stay close, hoping her presence was enough to keep her friend from falling apart completely. Naalala ni Bea kung paano sila nagsimula bilang magkaibigan ni Talia. Noong college, nawalan ng matitirhan si Talia dahil sa sunog sa dorm. At dahil ulila na ito, siya mismo ang nag-aya kay Talia na doon muna tumira sa kanila. Simula noon, naging parang pamilya na Talia sa mga Santiago. Tinuring na rin nila ito bilang sariling kapamilya. Habang kumakain si Talia, tumunog ang cellphone phone ni Bea. Dinukot niya iyon sa bulsa ng suot niyang blazer at awtomatikong sumama ang mukha niya nang makita kung sino ang tinatawag— ang fiancé niyang si Raven Monteverde. “Raven, you better listen to me! If you don’t stop hanging out with Caden Montclair, we’re over! I swear, I’ll cancel the engagement and disappear from your life for good! Don’t you dare test me, Raven! I mean it!” Matapos sabihin iyon ay walang sabi-sabing pinatay ni Bea ang tawag, naninikip ang dibdib dahil sa matinding galit. “Bea…” mahinang sabi ni Talia, “please, wag mo nang gawin—” “No, Talia!” singit agad ni Bea, halos manginig sa tono. “I can’t stay quiet anymore! Caden Montclair hurt you, and yet my fiancé, Raven Monteverde, still chooses to be friends with that bastard? Whose side is he even on?!” Napahigpit ang hawak ni Bea sa cellphone niya. Ang pamilya nila ni Raven ay may family arrangement, matagal na silang engaged simula pa noong eighteen siya. Pero kahit gano’n, hindi nagbago ang attitude ni Bea— strong-willed, outspoken, at laging gusto ng control. Minsan nga, tinatawag siya ni Raven na “princess with claws.” --- Meanwhile, inside a private lounge of an exclusive club in Bonifacio Global City, the soft hum of classical music blended with the scent of expensive liquor and women’s perfume in the air. The atmosphere reeked of luxury and power, every laugh, every clink of glass, a quiet reminder that this was where the city’s elite came to play. Nasa loob ng VIP room sina Raven Monteverde, Caden Montclair, at Dark Laurent. Nakaupo si Raven, hawak ang phone, halatang stressed matapos ibaba ng fiancé niyang si Bea ang tawag “Bro, what the hell did you do this time? Bea’s furious—she said she’s breaking up with me if I don’t stay away from you! Seriously, what kind of mess did you get us into now?” Tumaas ang kilay ni Caden habang hawak ang baso ng whiskey, iniikot-ikot sa daliri habang malamig na nakatitig sa harap. Sa ilalim ng dim na ilaw ng VIP lounge, kumikislap ang amber na likido sa baso. Wala siyang imik, walang reaksyon, parang laging kalmado kahit halatang maraming laman ang isip. Sa tabi ni Caden, ay nakaupo ang isa pa niyang kaibigan na si Dark Laurent. Nakangisi habang hawak ang baso ng alak, at nakasampay ang magkabilang braso sa upuan. “Oh wow, bad mood na naman? Seriously, what’s her problem with Caden this time? Your fiancée acts like she’s in a constant competition with him! Come on, bro, be honest. Who’s it gonna be? Your precious Caden or your drama queen fiancée?” Napakamot naman ng ulo si Raven, halatang iritado. “I don’t even know anymore, bro. She gets mad over everything! One minute she’s fine, next she’s losing it. I’m done, let her be. Let’s just drink.” Pero ilang sandali pa'y biglang bumukas ang pinto ng VIP room. Pumasok ang isang babaeng matangkad, confident na naka-pulang halter dress na litaw ang hubog ng katawan, bawat hakbang parang pagmamay-ari niya ang buong lugar. Si Jessa Velasquez. Anak siya ng pamilyang Velasquez, may-ari ng isang film production empire, at isa sa mga sikat na top-tier actresses sa bansa. Kahapon lang, nag-trending ang ₱10M birthday celebration niya kasama si Caden Montclair, at mula noon, parang mas lalo pa siyang sumikat. Kung mapapakasal siya kay Caden, siguradong magiging “The Future Mrs. Montclair” siya— ang pinakamagandang title na puwedeng makuha ng kahit sinong babae sa high society. Nginitian niya si Caden, confident, parang sanay na sanay sa spotlight. Diretso siyang lumapit, hindi man lang pinansin ang mga titig ng ibang tao, at marahang ipinasok ang kamay sa braso ni Caden. Tapos, isinandal ang ulo sa balikat nito, na para bang pag-aari niya talaga ang lalaki. “Caden,” malambing niyang sabi, “can I be your date sa Montclair Gala this weekend?” Tahimik si Caden saglit, saka dahan-dahang ngumiti nang marahan. “I’ll have someone send you a gown tomorrow,” Nakangiting tumili si Jessa, obvious ang excitement. “I knew you’d say yes. You never disappoint.” Tumawa naman si Dark, sabay taas ng baso. “Uy, mukhang official na ‘to ah. Congratulations, Mrs. Soon-to-be Montclair!” Sumabay sin si Raven sa biruan, pero may halong sarkasmo. “Three years na rin naman since ‘yung agreement niyo, Caden. Time to finally move on, bro. Mukhang tapos na rin ‘yung paghihintay ni Jessa.” Napangisi si Jessa, sabay taas ng baso para makipag-toast. “Thanks, Dark, Raven. Alam mo naman, I waited long enough. This time, I’m not hiding behind anyone anymore.” Malinaw sa lahat na kampi sina Raven at Dark kay Jessa, lalo na’t matagal na ring lihim ang relasyon ni Caden at ni Talia. Wala halos nakakaalam noon, at sa mata ng publiko, si Caden ay isang eligible bachelor na walang sabit. Habang nagtatawanan pa sila, biglang tumunog ang phone ni Dark. Napaangat siya agad mula sa sofa, halatang excited nang makita ang message. “Fuck—! Bro, guess what? Dr. Nova is coming back!” Napalingon silang lahat. Tinaas ni Dark ang phone, ipinakita ang headline sa news app. “Renowned Filipino scientist Dr. Nova confirmed to attend next month’s Global Medical Summit.” Napanganga si Raven. “Seriously? ‘Yung Dr. Nova? The one who came up with the lung cancer treatment formula?” Tumango si Dark, halos nanginginig sa excitement. “Yes, bro! After three years of silence, she’s finally returning. Do you even know what this means?!” Nang marinig ang pangalan na binanggit ng kaibigan, ang kaninang malamig na mga mata ni Caden ay biglang nangislap. Bakit kaya?UMAGA pa lang ay kakaiba na ang pakiramdam ni Bea. Hindi niya maipaliwanag kung bakit.Maaga siyang nagising kahit wala namang schedule sa foundation. Tahimik ang buong Santiago residence habang nagtitimpla siya ng kape sa kusina.Nakatulala lang siya sa singaw na unti-unting umaakyat mula sa tasa.Hindi niya namalayang ilang minuto na pala siyang walang ginagawa."Ma'am?"Napalingon siya nang marinig ang boses ng isa sa mga kasambahay."Nandito na po 'yong courier.""Ah... sige."Tinanggap niya ang maliit na brown parcel. Wala iyong sender. Isa lang ang nakalagay.“For the girl who never stopped believing.”Bahagyang kumunot ang noo niya. Hindi niya agad binuksan. Sa halip, dinala niya muna iyon sa sala bago dahan-dahang hinila ang maliit na tape.Pagkabukas...Isang lumang laminated ticket ang bumungad. Napatigil siya. Huminto ang paghinga niya nang ilang segundo. “Underground Charity Boxing Exhibition 3 Years Ago, Seat A-17.”Kasunod noon ang isang manipis na itim na wristband. Lu
HINDI agad bumalik si Ashton sa Salvatore Shipping Tower matapos siyang umalis sa Santiago residence.Sa halip, pinaharurot niya ang sasakyan patungo sa isang lugar na matagal na niyang hindi binabalikan.Tahimik ang biyahe.Hindi siya nagpatugtog ng musika.Hindi rin niya sinagot ang ilang tawag mula sa opisina.Sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon...Mas maingay ang sariling isip niya kaysa sa buong lungsod ng Metro Manila.---MAKALIPAS ang halos apatnapung minuto...Huminto ang itim na sedan sa isang lumang boxing gym sa Quezon City.Hindi ito kasing engrande ng mga modernong fitness centers.Luma na ang pintura.May bahagyang kalawang ang rolling shutter.Ngunit para kay Ashton...Ito ang lugar kung saan nagsimula ang lahat.Tahimik siyang bumaba ng sasakyan.Pagpasok niya sa loob, agad siyang sinalubong ng amoy ng leather gloves, lumang canvas, at pawis.Mga amoy na minsan niyang tinawag na tahanan."Coach."Napalingon ang matandang lalaking naglilinis ng punching bags.
NANATILING tahimik ang nursery. Tanging ang marahang pag-ikot ng baby mobile ang nagbibigay ng munting tunog sa silid. Hindi agad sumagot si Ashton. Hindi dahil wala siyang maisip. Kundi dahil bawat salitang bibitawan niya mula ngayon ay maaaring maglapit kay Bea sa katotohanan... o tuluyan siyang ilayo rito. Tahimik siyang napabuntong-hininga. "Sinasabi mo bang..." maingat niyang tanong, "magkahawig kami?" Mahina ang tango ni Bea. "Hindi sa mukha." Napakunot-noo si Ashton. "Kundi?" "Sa presence." Napatitig lang siya rito. "Iba ang mukha ninyo," patuloy ni Bea. "Mas... softer ang features mo." Bahagya siyang napangiti. "Thank you?" Napairap si Bea. "Huwag kang epal." "Sorry." "Hindi ka sorry." "Hindi nga." Napailing siya, pero agad ding bumalik ang seryosong ekspresyon. "Pero kapag tahimik ka..." Huminto siya. "Kapag nakikinig ka lang." "Kapag may sinasabi kang... hindi mo kailangang ipaliwanag." "Doon kayo nagiging magkapareho." Tahimik na ibinaba ni Ashton
HINDI agad nakabawi si Bea matapos ang pag-uusap nila ni Ashton.Tahimik na ang buong sala. Nagbalik na sina Talia at Mia sa kusina, sinadyang iwan silang dalawa. Maging ang mga kasambahay ay tila marunong nang umiwas kapag nararamdaman nilang may mabigat na sandaling namamagitan sa kanilang dalawa.Nanatiling nakaupo si Bea sa sofa habang si Ashton ay nakaluhod pa rin sa harapan niya. Hindi ito nagsasalita. Hindi rin siya..Sa unang pagkakataon, hindi nakakailang ang katahimikan.Pero hindi rin ito magaan..Parang may mga salitang gustong kumawala, ngunit pareho silang walang lakas ng loob na unahin."Bea..." mahina ang boses ni Ashton.Napakurap siya. "Hm?""Mas okay ka na ba?"Tumango siya. "Oo.""Sigurado?"Napairap siya. "Ilang beses mo pa ba itatanong?""Hanggang maniwala ako."Napailing siya habang napapangiti nang bahagya. "Hindi ka talaga marunong sumuko.""Hindi.""Stubborn.""Very."Napabuntong-hininga siya. "Ang hirap mong kausap."Ngumiti lang si Ashton. "Alam ko."---MAKA
KINAGABIHAN ding iyon, hindi agad umuwi si Ashton.Sa halip, dumiretso muna siya sa penthouse office ng Salvatore Shipping Tower. Tahimik ang buong executive floor. Patay na ang karamihan sa ilaw.Sa malawak na opisina, ang tanging liwanag ay mula sa city lights na pumapasok sa floor-to-ceiling windows. Marahan niyang inilapag ang susi ng sasakyan sa mesa. Kasunod noon ang wallet.At sa huli...Ang silver mask.Tahimik niya iyong pinagmasdan. Hindi siya nagsasalita. Hindi rin gumagalaw. Hanggang sa mapabuntong-hininga siya."Ang galing mo." Mapait siyang napangiti. "Hindi ko akalaing darating ako sa puntong makikipagkumpitensya ako..." Huminto siya. "Sa sarili ko."Napailing siya.Kung may makakakita sa kanya ngayon, malamang ay iisipin nitong tuluyan na siyang nababaliw. Pero paano ba naman hindi? Ai Ashton Salvatore ang lalaking araw-araw na kasama ni Bea.Si Mr. Crest ang lalaking iniiyakan pa rin nito.At si Number 17 ang misteryosong fighter na pilit nitong hinahanap.Tatlong pan
KINABUKASAN, mas maaga kaysa karaniwan ang pagpasok ni Ashton sa Salvatore Shipping Tower.Tahimik ang buong executive floor. Iilan pa lamang ang empleyadong dumarating, ngunit bukas na ang ilaw sa opisina ng CEO.Sa loob, nakatayo siya sa harap ng floor-to-ceiling window habang tanaw ang unti-unting paggising ng Metro Manila. May hawak siyang tasa ng itim na kape, pero malamig na iyon. Hindi pa rin niya iniinom."Sir."Napalingon siya nang pumasok si Marco dala ang tablet at ilang dokumento."Nandito na po ang reports para sa Batangas expansion.""Iwan mo lang.""May investor briefing din po tayo mamayang alas-diyes."Tumango lang siya. Pero halatang wala roon ang isip niya.Napansin iyon ni Marco. "Sir...""Hm?""Okay lang po ba kayo?"Bahagyang napangiti si Ashton. "Professional question ba 'yan o personal?""Pareho po."Napabuntong-hininga siya. "I'm fine."Alam ni Marco na hindi iyon totoo. Pero wala na siyang sinabi. Tahimik na lang siyang lumabas ng opisina.---PAGKAKAALIS ng
HABANG binubuhat ni Caden si Talia pabalik ng manor, napansin niya ang biglang pagdikit nito sa dibdib niya, soft, warm, at medyo mabigat ang paghinga. The wine was clearly taking effect.Her eyes were closed, long lashes trembling lightly. Then she whispered, voice small, broken na parang mula sa
PAST 1PM na pero hindi pa rin kumakain si Caden. Nakaharap siya sa mahahabang financial reports, expression cold, blank, at parang sinasabing “Huwag niyo ’kong istorbohin.” The atmosphere in his office was suffocating, sobrang tahimik, sobrang lamig, na parang sapat nang pumasok para manlamig ang
KINABUKASAN, maalinsangan pero tahimik ang simoy ng hangin sa Tagaytay Highlands. Maaga pa, pero malinaw ang liwanag na pumapasok sa malaking bintana ng guest room na tinutuluyan ni Talia.Nagising siya nang maramdaman niyang hindi na masyadong masakit ang pagkabagsak niya kagabi. She gently moved
MABIGAT ang hangin nang magkamalay si Talia. Masakit ang ulo niya, kumikirot ang sentido, at parang umiikot ang paligid. Nasa malamig siyang sahig, at nang subukan niyang igalaw ang kamay niya, saka lang niya naramdaman ang matinding sakit sa pulsuhan dahil sa pagkakagapod niya.“Anong nangyari? Na







