LOGINChapter 711Lumingon si Argus, tumingin sa walang malay na si Amara, at balisang inakit ito sa kanyang mga braso. "Amara?""Sobrang hina na niya, ilayo na muna natin siya rito," mabilis na sabi ni Briana habang inaalis ang mga karayom kay Amara.Binuhat ni Argus si Amara at naglakad patungo sa pinto, tsaka huminto. "Ang ginawa niyo sa kanya, pagbabayaran niyo rin ng sarili niyong dugo."Bumagsak ang puso ni Asher Formento, at nakatitig sa batang lalaki sa harap niya nang may takot.Gustong humakbang ni Tomas advances, pero nag-aalala siya kay Amara na nawalan ng malay.Pero nakalabas na si Argus karga-karga si Amara.Natataranta si Tomas.Pagkuha lang naman 'yun ng dugo, paano siya nawalan ng malay?Humingi ng saklolo si Briana para humabol, pero pinigilan siya ni Tomas at nagtanong. "Pagkuha lang naman 'yun ng dugo, bakit siya nawalan ng malay?"Tumingin si Briana kay Tomas nang walang masabi. "Iniisip mo bang ang mga sinabi ko kanina ay para lang pigilan ang mga kasinungalingan mo?
Chapter 710"Malamang ay talagang mamamatay na siya?" bulong ng nurse habang nakatitig sa napakaputlang mukha ni Amara."Mukhang nagha-hallucinate na siya," sagot naman ni Tomas habang malamig na nakatingin sa babae."Para bang nagha-hallucinate na talaga ako..." isip ni Amara sa kanyang sarili habang unti-unting nadidilim ang kanyang paningin. "Si Argus ba ang taong pinakagusto kong makita bago ako mamatay?"Nakita niya si Argus!Ang lalaki, na nakasuot pa rin ng damit ng pasyente sa ospital, ay sinipa ang pinto at mabilis na pumasok. Mukhang hallucination lang, pero mukha ring hindi. Gising na ba siya?Pilit na iminulat ni Amara ang kanyang mga mata para tingnan ito, pero wala na talaga siyang lakas. Bahagyang gumalaw ang kanyang mga daliri, at ang kanyang mga mata ay kusang napapikit.Sinipa ni Argus ang pinto para bumukas at nakita ang taong pangarap lang niyang makita. Pero ang taong ito ngayon ay nakahiga sa recliner, ang mukha ay maputla at napakahina na para bang mawawala na n
Chapter 709"Ibinigay niya sa akin ang ikatlong kamatayan."Lumalakas ang kabog sa dibdib ni Tomas sa matinding takot.Pilit na gumalaw ang mapuputlang labi ni Amara habang ang karayom ay bumabaon sa kanyang maputing balat at pumapasok sa kanyang ugat, na nagdulot ng panginginig ng buo niyang katawan sa sakit.Biglang itinulak ang pinto at mabilis na pumasok si Briana. Lumipat sila sa ibang blood collection room, kung hindi ay magugulat si Briana sa dugong nasa sahig. Kahit hindi niya nakita ang dugo sa sahig, ang napakaputlang mukha pa rin ni Amara ang nagpagulat nang husto kay Briana.Humakbang si Briana advances, itinulak ang nurse sa tabi, at galit na sumigaw. "nurse ka, hindi mo ba nakikitang masamang-masama ang pakiramdam niya?! Kumuha ka pa rin ng dugo?! Mananagot ka ba kapag may nangyaring masama?!"Ibinuka ng nurse ang kanyang bibig, pero wala siyang maipalabas na kahit isang salita.Inabot ni Briana ang kamay para tanggalin ang karayom sa braso ni Amara, pero nang hawakan ni
Chapter 708Nakatayo lang doon si Amara, habang ang kanyang mga kuko ay baon na baon sa kanyang mga palad, pero wala siyang nararamdamang sakit. Nang marinig ang panunumbat ni Tomas, nakaramdam siya ng biglang pag-alab ng galit, pero sa sobrang panghihina ay wala man lang siyang lakas para magalit.Gusto lang niyang tumalikod at umalis, pero pagktalikod na pagktalikod niya, muling hinawakan ni Tomas ang kanyang pulso."Amara, anong nangyayari sa 'yo? Gusto mo ba talagang panooring mamatay si Bianca?" pilit na tanong ni Tomas."Bitawan mo ako!" banta ni Amara habang nagngingitngit ang mga ngipin at nanginginig ang katawan."Sinabi nang bitawan mo ako!" sigaw niya ulit."Bitawan mo ako!" galit na sigaw ni Amara sa huling pagkakataon.Ginamit ni Amara ang lahat ng kanyang lakas para ipagpag ang kamay ni Tomas."Ayaw kong magbigay ng dugo, kaya bakit mo ako pinatumba para mawalan ng malay at dinala rito para kunan ng dugo?" matapang na hinarap ni Amara si Tomas. "Ayaw kong iligtas si Bian
Chapter 707Wala nang lakas si Amara kahit para iangat man lang ang kanyang kamay. Sobrang hilo na siya, at malabo ang kanyang paningin. Masamang-masama ang pakiramdam niya, at kinailangan niya ang lahat ng kanyang lakas para lang imulat ang kanyang mga mata."Hindi ako pumayag na magbigay ng dugo," pag-uulit ni Amara habang nagngingitngit ang kanyang mga ngipin.Sa pagkakataong ito ay narinig nang malinaw ng nurse na sinabi ni Amara na hindi siya pumayag na magbigay ng dugo."Pero ang lalaking nagdala sa 'yo rito, sabi niya pumayag ka raw magbigay ng dugo," naguguluhang paliwanag ng nurse."Nasaan siya?" pilit na ngumiti si Amara habang maputla ang kanyang mga labi."Nandito lang sila kanina, pero papunta na siguro sila sa emergency room ngayon," sagot ng nurse. "Napakaseryoso po ng sitwasyon ng pasyente doon.""Mamamatay ba ako?" tanong ni Amara sa mahinang boses."Hindi ko masasabi nang sigurado, depende sa sitwasyon sa operating room," tugon ng nurse. "Wala akong masyadong alam tu
Chapter 706Nagtikom ng labi si Tomas, binuhat si Amara at naglakad advances, nang hindi sinasagot ang tanong ni Briana.Hindi tumabi si Briana. Nakakunot ang kanyang noo, galit na galit na nakatitig kay Tomas, at inulit ang sinabi niya kanina. "Pinatumba mo siya!""Padaanin mo ako!""Pinatumba mo siya hanggang sa mawalan ng malay! Ayaw na ayaw niyang magdonasyon ng dugo. Paano mo nagawa 'to?""Mas mahalaga ang buhay ni Bianca."Ibinuka ni Briana ang kanyang bibig, mabilis na nagsalita. "Pero dapat mong malaman na kapag ginawa mo 'to, kagagalitan ka niya, gagalitin ka niya hanggang sa mamatay siya, Tito, anak mo rin siya!""Alam ko." Mababa at napakamalamig ng boses ni Tomas, walang anumang init. Halos hindi na siya nakakatagal, nasa bingit na ng pagbagsak ang kanyang emosyon.Alam niya, syempre, na kagagalitan siya ni Amara.Mas mabuti nang kagalitan kaysa mawalan ng buhay si Bianca."Umalis ka sa daan."Hindi siya pinadaan ni Briana, pero humakbang si Asher Formento at hinawakan ang
Chapter 86Lumabas si Amara na hawak-hawak ang dibdib niya na parang anytime ay tatalon palabas ang puso. Kumapit siya sa marble pillar sa gilid na habol-hininga. Isa… dalawa… tatlo… bilang niya, pilit pinapakalma ang sarili. Ilang minuto ang lumipas bago siya medyo nakahinga nang maayos, pero hind
Chapter 23A powerful voice cut through the thick silence of the room—firm, authoritative, and filled with unspoken weight.“Enough.”Lahat ng naroon ay napalingon paitaas, agad na napukaw ang pansin. Tumigil ang hininga ng ilan, at kahit ang galit ni Ysabel ay tila nalunod sa biglaang pagbabago ng
Chapter 20Limang oras ang lumipas.Sa wakas ay lumapag na ang private plane ni Argus sa isang eksklusibong helipad ng Imperial Manila International Airport.Pagbaba sa eroplano ay napalingon si Amara sa paligid—sa pamilyar na tanawin ng siyudad na matagal na niyang iniwasan.Ang dating tahanan ay
Chapter 25Medyo malayo ang agwat nina Amara at Elara sa hallway. Mahinang tumawag si Elara, kaya hindi iyon narinig ni Amara. Wala rin siyang lingon-lingon, deretso siyang tumalikod at nagsimulang bumaba ng hagdanan.Nagmadaling tumakbo si Elara para habulin siya, pero mabilis siyang naharang ng k







