Masukฝ่ามือเรียวที่เหี่ยวย่นตามวัยวางกรอบรูปกรอบใหม่ลงบนโต๊ะที่อัดแน่นด้วยกรอบรูปมากมาย เศษกระดาษที่ถูกตัดถูกขยำรวบใส่ถังขยะ ก่อนจะยกถังขยะนั้นกลับไปไว้ที่ของมัน มารีแอนน์มองภาพเหล่านั้นด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันหลังให้เมื่อมีเสียงเรียก ประตูบ้านถูกเปิดออกพร้อมแสงสว่างของช่วงสายสาดส่องเข้ามาด้านในกรอบรูปที่ติ
“พี่เมอร์ลิน เอ่อ ยินดีด้วยนะครับกับการแต่งงาน” อูรีเอลเอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“เออ ขอบใจ” และเมอร์ลินก็ขอบใจห้วน ๆ เพราะยังไม่ชอบหน้าอูรีเอลเหมือนเคย“ผมรู้ว่านายเกลียดผม แต่ช่วยรับของขวัญชิ้นนี้ได้หรือเปล่า?” อิการาชิพูดขึ้นมาก่อนวางกล่องบางอย่างที่มีขนาดเท่าฝ่ามือลง เมอร์ลินไม่ได้แสดงท่าทางรังเกีย
เมื่อได้เวลาอันสมควร เรเธเซียก็ถูกเมอร์ลินอุ้มพามาที่กลางสนาม จากซุ้มแต่งงานกลายเป็นโต๊ะที่มีเค้กช็อกโกแลตและลูกสตอเบอร์รี่วางเรียงเป็นชั้น ๆ บนเค้กมีเทียนเลขสามปักอยู่พร้อมตัวอักษร HBD.SIASIA เขียนอยู่ ผู้คนมากมายที่รายล้อมล้วนเป็นคนที่รักหนูน้อยเรเธเซียคนนี้ แต่เสียใจด้วยที่ในสายตาของเรเธเซียมีแต่
“แต่เรเธเซียคงยังไม่รู้สินะว่าตัวเองจะเป็นพี่สาวแล้ว” พอพูดแล้วก็หันมองเจ้าหญิงน้อยที่สนใจแต่เล่นกับคุณลุงมาเวอริค เมอร์ลินยิ้มบางก่อนสายตาจะสะดุดกับใบหน้าที่ดูซีดเล็กน้อยของอิการาชิ ตามจริงไม่จำเป็นต้องใส่ใจ แต่เขาก็ไม่อยากให้ใครมาตายในที่ของเขา เมอร์ลินจึงขอตัวแล้วเดินเข้ามาหาพี่ชาย“จะตายเหรอ? ถ้
‘ถ้าเซียเซียเห็นดาดี๊กับมามี๊จุ๊บ ๆ กัน เซียเซียต้องปิดตาแบบนี้นะคะ’ทั้งบอกและทำให้ดูเป็นตัวอย่าง การอบรมของคุณอาฝาแฝดก็เลยประสบความสำเร็จ ยกเว้นโอนิกซ์ที่ยืนจ้องตาแป๋ว ซึ่งแน่นอนว่ารามิเอลกับอิดอนได้แต่กำหมัดอยากซัดหน้าโจไซอาห์เหลือเกินช่วงเวลานี้นับเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขรองลงมาจากตอนเห็นหน้าลู
โจไซอาห์ทำให้พี่ชายอย่างมาเวอริครู้สึกอุ่นใจที่จะฝากน้องชาย แม้ความเป็นจริงเขาจะไม่มีสิทธิ์เข้ายุ่งเพราะทั้งคู่เคยแต่งงานกันแล้ว แต่พอได้รับหน้าที่พี่ชายจากเมอร์ลิน ความหวงน้องมันก็ทำงานเกินหน้าตาทันที“พ่อได้ยินและได้รับรู้ถึงความรักที่ลูกมีต่อภรรยา ขอให้พระเจ้าทรงมอบพรแด่ลูก” บาทหลวงกล่าวขึ้นพร้อม
รถเบนซ์เคลื่อนตัวออกจากเขตคฤหาสน์โรนัลเดลโดยไร้ซึ่งผู้ติดตามแม้แต่คนเดียว เมอร์ลินนั่งไขว่ห้างกอดอกพลางทอดสายตาออกไปนอกรถอยู่ที่เบาะข้างคนขับ ส่วนคนขับรถก็คือโจไซอาห์ที่กำชับกับลูกน้องนักหนาว่าห้ามติดตามมาเด็ดขาด นี่ไม่ใช่แค่การเดตธรรมดาแต่เป็นการเดตที่โจไซอาห์เป็นคนลงมือวางแผนเองทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป
“ขอบคุณครับ” บอกกับบิดาที่เบือนหน้าไปทางอื่นแล้วเดินกลับออกไปทันที แต่ก่อนจะพ้นเขตหลังคฤหาสน์ เมอร์ลินก็หันไปมองอีกครั้งถึงได้เห็นว่าเอดิสันลุกออกจากวีลแชร์ได้แล้ว เมอร์ลินเลยก้มมองลูกที่หลับอยู่ในอ้อมกอดพร้อมเอ่ยถาม “นี่หนูไปทำอะไรให้คนคนนั้นเขายอมเดินน่ะลูก” แน่นอนว่าไม่มีคำตอบแต่ก็ถือว่าเป็นเรื่อ
“ตกลง” ก่อนเดินแยกตัวออกไป พออยู่คนเดียวแล้วเมอร์ลินถึงลุกขึ้นเดินกลับเข้ามาด้านในคฤหาสน์ ภาพแรกที่เห็นสร้างความประหลาดใจอย่างมาก เรเธเซียในชุดเอี๊ยมกางเกงขายาวกำลังเล่นกับเหล่าคนของคาร์ลอฟ ชายชุดดำที่น่าเกรงขามกลับกลายเป็นเพียงม้าสี่ขาให้คุณหนูขี่หลัง ของเล่นเด็กมากมายที่ไม่ควรมีในคฤหาสน์หลังนี้กลั
“ฉันไม่ได้ขุ่นเคืองใจกับเธอมากขนาดนั้น ก็แค่เจ็บใจและแค้นที่สุดก็ตอนที่เธอเองก็มองว่าฉันเป็นตัวประหลาดไม่แตกต่างจากคนในตระกูล แต่อีกมุมหนึ่งฉันก็เข้าใจเรื่องที่เธอต้องแข่งขันและพยายามเพื่อให้ตัวเธอดีเทียบเท่ากับพวกพี่ชายในตระกูล”“...” แวนด้านิ่งแล้วนึกขอบคุณเมอร์ลินที่มองเห็นในความพยายามของเธอ ซึ่ง







