LOGINTuluyan nang nawalan ng kontrol si Adrian sa kanyang emosyon. Galit na galit, mahigpit niyang sinunggaban ang magkabilang balikat ni Jessica.“Bakit?” sigaw niya, halos mapunit ang lalamunan. “Bakit anak ni Craige ang dinadala mo?”Malamig lamang siyang tiningnan ni Jessica, walang bahid ng takot sa kanyang mga mata.“Mr. Carlos, huling beses ko na itong sasabihin!” mariin ang bawat salitang lumabas sa bibig ni Jessica. “Wala nang kahit na anumang namamagitan sa ating dalawa. Kung sino man ang ama ng batang dinadala ko, wala kang kahit anong karapatang makialam.”Sa halip na bitawan siya, lalo pang hinigpitan ni Adrian ang pagkakahawak sa kanyang mga balikat.“Jessica, bakit ayaw mo akong bigyan ng isa pang pagkakataon?” Halatang desperado na si Adrian.“Nagkamali lang ako! Tulad lang 'yon ng pagkakamaling nagagawa ng karamihan sa mga lalaki noong bata pa sila. Matagal ko nang tinapos ang lahat sa pagitan namin ni Crizza at ng iba pang babae. Bakit hindi mo kayang baguhin ang i
Namula ang mukha ni Jessica.“Alam ko, pero si Craige kasi ay kahit ilang beses ko siyang tanggihan, wala ring silbi.”Napangiti si Maxine.Madalas ikuwento ni Alex na si Craige ay isang hopeless romantic. Kapag umiibig ito, nagiging sobrang lambing at halos mawala na ang dating pagiging malamig at mapigil.Ngunit ganoon din si Jessica..Kapag nagsama ang dalawang taong totoo na nagmamahalan, hindi nila kayang maglayo nang matagal. Para bang ang kaligayahan ng isa ay nakasalalay sa presensya ng isa pa.Ngumiti si Maxine bago marahang nagsalita.“Jessica, ngayong nagkaayos na kayo ni Mr. Montero, panahon na para sabihin mo na sa kanya ang tungkol sa sanggol.”'Sabihin kay Craige ang tungkol sa pagbubuntis ko...' ani Jessica sa sarili.Sa totoo lang, matagal na iyong pinag-iisipan ni Jessica.“Sa tingin ko, talagang mahilig si Mr. Montero sa mga bata,” pagpapatuloy ni Maxine. “Responsable siya at maaasahan. Tama lang na ipaalam mo sa kanya ang tungkol sa sanggol. Naniniwala akong
Tumingala si Craige sa kanya, may bahagyang ngiti sa mga labi nito.“Ano? May sikreto ba kayong mga babae na hindi ko pwedeng malaman?”Ayaw ni Jessica na mahalata ang kanyang iniisip kaya dali-dali siyang sumagot.“Siyempre naman. Marami kaming sikreto bilang mga babae. Bakit naman namin sasabihin sa ’yo?”Bahagyang tumaas ang sulok ng mga labi ni Craige.“Sige, naiintindihan ko. Kumain ka muna ng almusal. Pagkatapos ay ihahatid kita roon at aalis na rin ako. Ayos ba?”Tumango si Jessica bilang tugon.“Salamat, Mr. Montero.”****Pagkatapos mag-almusal, inihatid siya ni Craige sa ospital upang bisitahin si Maxine, na naka-duty nang araw na iyon.Hindi nagtagal, dahan-dahang huminto ang mamahaling sasakyan sa harap ng ospital.“Ihahatid na kita sa itaas,” alok ni Craige sa kanya.Ngunit umiling si Jessica.“Huwag na. Dito mo na lang ako ibaba. Nag-usap na kami ni Maxine, kaya ako na ang hahanap sa kanya.”Hindi na niya ito binigyan ng pagkakataong tumutol. Agad niyang b
Masama naman siyang tiningnan ni Jessica.Napangiti lamang si Craige. Marahan nitong inabot ang dulo ng kanyang ilong at bahagyang kinurot iyon.“Gutom ka na ba?”Tinabig ni Jessica ang kamay nito, ngunit tapat pa rin siyang sumagot.“Oo.”“Kung gano'n, ipaghahanda kita ng almusal.”Pagkasabi no'n, ibinaba ni Craige ang kumot, bumangon mula sa kama, at nagsimulang magbihis.Nahihiya namang tumingin si Jessica sa lalaki. Ngunit sa harap ng isang napakaguwapong lalaking nagpapalit ng damit, tila naman sayang kung hindi siya maninilip kahit sandali.Kaya naman ay palihim siyang sumulyap.Naisuot na ni Craige ang pantalon nito at isa-isa nang isinasara ang mga butones ng puti nitong polo. Isa itong lalaking kapag walang suot na pang-itaas ay litaw ang matitipunong kalamnan, ngunit sa oras na magbihis ay nagmumukhang elegante at maringal. Ang matangkad at halos perpekto nitong pangangatawan ay likas na naglalabas ng kakaibang karisma.Mahahaba at mapuputi ang mga daliri nitong mai
Napangiti naman nang bahagya si Craige at nagsalita.“Hindi naman kailangang magmadali.”Nanigas si Jessica.'Ano ang ibig niyang sabihin sa ‘hindi kailangang magmadali’?' aniya sa kanyang isipan.Napalingon siya sa labas ng bintana. Doon lamang niya napansin na hindi 'yon ang daan pauwi sa kanilang bahay. Buong maghapon na siyang hindi pinakawalan ni Craige, at ngayong gabi, tila wala pa rin itong balak na pauwiin siya.“Mr. Montero, saan mo po ako dadalhin? Gusto ko nang umuwi.”Lumingon si Craige sa kanya. May bahid ng aliw ang kanyang mga mata habang nakatitig dito.“Bakit ka ba nagmamadali? Natatakot ka bang kainin kita?”“Mr. Montero, nagbibiro ka lang. Ang isang kagalang-galang na lalaking tulad mo. siguradong hindi mo naman ako kakainin, hindi ba?”Sinadya niyang bolahin ito upang mapawi ang tensyon. Ngunit hindi man lamang natinag si Craige. Bahagya lamang itong ngumiti bago sumagot.“Depende kung magiging masunurin ka.”Napakagat-labi na lamang si Jessica. Wala na
Ibinaba ni Craige ang kanyang ulo at marahang hinalikan si Jessica sa labi nito.Dahil sa halik na iyon, tila nawalan ng ulirat si Jessica. Sinubukan niya itong itulak palayo, ngunit mabilis na hinawakan ni Craige ang kanyang pulsuhan at mas pinalalim pa ang kanilang halik.Patuloy na umaandar ang pelikula sa likuran nila. Sa malaking screen, umabot na ang magkasintahang bida sa pinakamasidhing yugto ng kanilang pag-iibigan. Kasabay nito, hinalikan siya ni Craige nang may parehong init at pananabik, na para bang isa siyang matamis na panghimagas na nais nitong angkinin nang buo.Hindi nagtagal, dahan-dahang dumulas ang mga labi ni Craige mula sa kanyang mga labi patungo sa namumula niyang pisngi, bago marahang humalik sa kanyang malambot at mabangong buhok.Unti-unting nanghina ang buong katawan ni Jessica. Hindi niya akalaing ang una nilang movie date ay hahantong sa ganito. Sinubukan niyang itulak ito palayo.“Craige, huwag kang magbiro. Nasa sinehan tayo.”Marahan namang dumam
Nagpalitan ng tingin sina Jessica at Althea na nakatayo sa tabi ni Maxine. Isang tingin na malinaw na nagsasabi na hayaan munang magyabang ang babae at darating rin ang panahon na makukuha nito ang nararapat para sa kanya.Agad namang kumunot ang noo ni Monica.'Bakit ba pakiramdam ko ay may kakai
Nagkatinginan ang mga dumukot at ang doktor. Halos sabay-sabay nilang naramdaman na wala nang takas. Sa isang hininga, halos sabay-sabay silang nagbuka ng mga bibig at nagsalita.“Mr. Velasco, magsasalita na po ako!”Napangisi si Shawn at sinabi, “Very good. You speak. So, tell me. Who ordered you
Nagtipon-tipon ang lahat sa paligid nina Marivic at Nora, puno ng paghanga at papuri sa kung paano nila naisilang ang isang napakahusay na anak tulad ni Maxine.Ang party ngayong gabi ay dinaluhan ng mga elite mula sa iba’t-ibang larangan, eksakto sa matagal nang pangarap ni Marivic. Palagi siyang
Sumakay na sa kotse sina Maxine at Jessica at dahan-dahang umalis. Sa labas, nanatili si Shawn kasama si Damian na nakatitig habang unti-unting nawawala sa kalsada ang sasakyan. Lumingon si Shawn sa kanyang tiyuhin, halata ang pagdududa sa kanyang mukha.“Ano'ng problema mo, uncle?” tanong niya, ma



![Just One Night [Tagalog]](https://yfbwww.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



