تسجيل الدخولمشاركة
เฉลย
تاريخ النشر:
2025-12-01 19:53:28เมื่อชายหนุ่มคุยธุระเสร็จสิ้นแล้วเขาก็รีบกลับเข้าไปหาหญิงสาวทันที
“นายต้องการเงินเท่าไหร่ก็บอกมา เดี๋ยวฉันจะให้พ่อขนมาให้ถึงที่เลย”ทันทีที่เทปกาวหลุดออกจากปากหญิงสาวก็รีบยื่นข้อเสนอให้ชายหนุ่มด้วยความกล้าทั้งหมดที่มี “ไอ่เงินอ่ะฉันไม่อยากได้หรอก”ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้หญิงสาวแล้วกระซิบที่ข้างหูเธอเบาๆอย่างน่าขนลุก “แล้วนายต้องการอะไร”ดวงตาคู่สวยจ้องชายร่างกำยำตรงหน้าด้วยท่าทีหวาดกลัวเมื่อรู้ตัวว่าไม่ได้โดนลักพาตัวเพื่อเรียกค่าไถ่เฉยๆ “ก่อนหน้ายังทำใจดีสู้เสืออยู่เลย”ชายหนุ่มเชยคางหญิงสาวแล้วจ้องใบหน้าเรียวเล็กอย่างต้องการเย้ยหยัน “นายต้องการอะไรจากฉันกันแน่”ส่วนเธอที่เห็นดังนั้นจึงสะบัดหน้าหนีอย่างหวงเนื้อหวงตัว “อย่ามาทำหวงเนื้อหวงตัวหน่อยเลย”ชายหนุ่มกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาแล้วเอามือออกจากคางได้รูปของหญิงสาวตรงหน้า “นายต้องการอะไรกันแน่”ดวงตาคู่สวยจ้องใบหน้าคมเข้มอย่างต้องการคำตอบ “เดี๋ยวก็รู้เอง”ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวก่อนจะเดินออกจากกระท่อมหลังน้อยไป “นั่นนายจะไปไหน กลับมาก่อน!”เมื่อหญิงสาวถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวเธอจึงรีบวิ่งตามชายหนุ่มโดยที่ลืมไปว่าขาของเธอนั้นถูกโซ่ล่ามเอาไว้ “ฉันจะเข้าไปในเมือง”ชายหนุ่มหันมาตอบหญิงสาวก่อนจะขึ้นรถกระบะคันเก่า “ไม่นะ อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียวฉันกลัวผี”เมื่อหญิงสาวรู้ตัวว่ากำลังถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวเพียงลำพังกลางป่าซึ่งไม่มีผู้คนอยู่อาศัย เธอจึงพยายามแกะโซ่ที่ขาออกเพื่อวิ่งตามชายหนุ่มขึ้นรถ “ที่นี่ไม่มีผี มีแต่งูกับเสือ”ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวก่อนที่จะเลื่อนกระจกรถขึ้นจากนั้นเขาก็ขับรถออกไปโดยที่ไม่สนใจเสียงร้องโวยวายของเธอ “งู เสือ”เมื่อหญิงสาวนึกถึงสัตว์ร้ายที่สามารถคร่าชีวิตผู้คนเธอจึงรีบกลับเข้าไปในกระท่อมหลังเล็กแล้วปิดประตูหน้าต่าง จากนั้นเธอก็นอนคดตัวร้องไห้อยู่บนแคร่ไม้ไผ่อย่างคนสิ้นหวัง หญิงสาวนอนร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่อย่างนั้นจนกระทั่งตะวันเริ่มลับขอบฟ้า “เขากลับมาแล้ว”หญิงสาวรีบลุกออกไปเปิดประตูเมื่อได้ยินเสียงเครื่องยนต์ที่คุ้นเคย “นี่ข้าวของสำหรับเธอ”ชายหนุ่มเดินกลับเข้าไปในกระท่อมหลังเล็กแล้วยื่นถุงใบใหญ่ให้กับหญิงสาวด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไอ่คนชั่วแกทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง”นอกจากหญิงสาวจะไม่รับถุงใบใหญ่จากชายหนุ่มแล้วเธอยังใช้กำปั้นทุบตีเขาอย่างบ้าคลั่ง “เป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย!”ชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นจึงปาถุงใบใหญ่ลงพื้นแล้วตะคอกเสียงดังใส่ร่างเล็กจนเธอผวา “ก็นายทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียว”หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นและยังคงใช้กำปั้นเล็กๆทุบตีเขาไม่หยุด “เธอคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงได้กล้าทำแบบนี้กับฉัน”ชายหนุ่มรวบแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวจากนั้นเขาก็จ้องดวงตาคู่สวยอย่างต้องการเอาเรื่อง “อย่าทิ้งฉันไว้แบบนี้อีกได้มั้ย”ส่วนหญิงสาวร้องขอชายหนุ่มด้วยน้ำตา “เก็บน้ำตาของเธอไว้ใช้ตอนพ่อตายมันจะมีประโยชน์กว่า และอย่ามาร้องไห้ให้ฉันเห็นอีกเพราะมันน่ารำคาญ”แทนที่ชายหนุ่มจะเห็นใจแต่เขากลับแสดงท่าทีรำคาญ “นายคงไม่มีครอบครัวสินะถึงได้เป็นคนไร้หัวใจและไร้ความรู้สึก” “ถ้าเธอเอ่ยถึงครอบครัวฉันอีกครั้ง เธอจะโยนเธอไปให้เสือป่าแถวนี้ขย้ำ”ชายหนุ่มกล่าวตักเตือนหญิงสาวพร้อมกับชี้นิ้วไปที่เธอด้วยสีหน้าจริงจัง“ไปอาบน้ำได้แล้วก่อนที่มันจะค่ำไปกว่านี้”พูดจบชายหนุ่มก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวกับเสื้อยืดและกางเกงขายาวยื่นให้กับหญิงสาว “ฉันจะไปอาบน้ำยังไงในเมื่อมีโซ่ล่ามอยู่”หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเบาอย่างกลัวว่าจะโดนตะคอกใส่ “อย่าคิดหนีเชียวหล่า”ส่วนชายหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นจึงยอมปลดโซ่ให้หญิงสาว จากนั้นเขาก็คุมตัวเธอเข้าไปยังห้องน้ำแคบๆซึ่งทำจากสังกะสี ชายหนุ่มปล่อยให้หญิงสาวอยู่ข้างในเพียงลำพังโดยที่ตัวเขายืนเฝ้าอยู่หน้าประตู “นี่เธอไม่หิวบ้างเลยรึไงถึงได้ไม่บ่นหิวเลยสักคำ”ชายหนุ่มถามหญิงสาวด้วยความสงสัยในขณะที่เขากำลังล่ามโซ่เธอหลังจากที่ทั้งสองขึ้นมายังบนบ้านแล้ว “ทำไมต้องล่ามโซ่กันด้วย ฉันไม่กล้าหนีไปไหนหรอก” “ฉันถามว่าเธอไม่หิวบ้างรึไง” “หิว” หลังจากที่ชายหนุ่มจัดการล่ามโซ่หญิงสาวเสร็จเรียบร้อยแล้วเขาก็เดินไปหยิบตะเกียงขึ้นมาจุดไฟทีละดวงจนมันส่องแสงสลัวๆทั่วห้อง จากนั้นเขาก็นำอาหารที่บรรจุในกล่องโฟมยื่นให้หญิงสาว “จะกินได้มั้ยเนี่ย”หญิงสาวรับข้าวกล่องจากชายหนุ่มอย่างกล้าๆกลัวๆ และเธอก็บ่นพึมพำตั้งแต่ยังไม่ทันได้เปิดมันด้วยซ้ำ “กินได้ก็กิน กินไม่ได้ไม่ต้องกิน”ส่วนชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นก็แสดงท่าทีรำคาญหญิงสาวอย่างเห็นได้ชัดจนเธอรีบก้มหน้าก้มตากินข้าวแม้จะไม่ได้ชอบมันก็ตาม “อ่ะ”เมื่อทั้งสองทานข้าวเย็นกันเสร็จเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มก็นำแปรงสีฟันยาสีฟันยื่นให้กับหญิงสาว จากนั้นเขาก็ยื่นขันน้ำให้กับเธอ “ขนแปรงมันแข็งไป” “ฉันบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่ามาเรื่องมาก”ส่วนชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นก็แสดงท่าทีรำคาญหญิงสาว “ก็ฉันเจ็บเหงือก”หญิงสาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเบาจนคนฟังนั้นแทบไม่ได้ยิน “เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะหาซื้ออันใหม่ให้ก็แล้วกัน” “ขอฉันไปด้วยได้มั้ย”เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้นก็เผยท่าทีดีใจ “ไม่ได้”ชายหนุ่มกล่าวเสียงแข็ง “ฉันไม่หนีนายหรอก” “บอกไม่ได้ก็คือไม่ได้ทำไมเป็นคนพูดไม่รู้เรื่องแบบนี้”ชายหนุ่มแสดงท่าทีรำคาญต่อหญิงสาวอีกครั้งเมื่อเธอตอแยไม่หยุด “แต่ว่าฉันมีสิ่งของที่จำเป็นสำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ” “อยากได้อะไรก็จดไว้เดี๋ยวฉันจะพยายามหาซื้อให้เท่าที่พอหาได้” “ปกตินายอาศัยอยู่ที่กระท่อมหลังนี้หรอ” “ไม่ต้องมาหลอกถามเอาข้อมูล ฉันไม่ได้โง่หรอกนะ แปรงฟันเสร็จก็นอนได้แล้ว”พูดจบเขาก็โยนผ้าห่มและหมอนให้กับหญิงสาว “ไม่มีฟูกที่นอนให้หรอ” “ไม่มี” “ที่นอนแข็งขนาดนี้ใครมันจะไปนอนได้”หญิงสาวยืนมองแคร่ไม้ไผ่ด้วยใบหน้าสิ้นหวัง “นอนๆไปเถอะ”ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวในขณะที่กำลังปูเสื่อเพื่อเตรียมตัวนอน “แลกที่นอนกันมั้ย บนนี้มันแข็งไปแถมยังเป็นคลื่นๆคงปวดหลังน่าดู” “จะนอนที่ไหนก็นอน”พูดจบชายหนุ่มก็ถือหมอนและผ้าห่มของตัวเองเดินไปที่แคร่ไม้ไผ่ ส่วนหญิงสาวที่เห็นดังนั้นจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปนอนแทนที่ของเขา … เช้าวันต่อมา.. “ตื่นได้แล้ว”ชายหนุ่มเดินไปปลุกร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสนิท “ปลุกทำไมยังเช้ามืดอยู่เลย”หญิงสาวแสดงท่าทีไม่พอใจเมื่อถูกปลุกในขณะที่เธอกำลังนอนหลับสบาย “ฉันไม่ชอบคนตื่นสาย” “แล้วนายจะให้ฉันตื่นแต่เช้าไปทำไมในเมื่อไม่มีอะไรให้ต้องทำอยู่แล้ว”พูดจบเธอก็ดึงผ้าห่มคุมหัว “ใครบอกว่าไม่มีงานให้ทำ นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไปเธอต้องตื่นพร้อมฉันและเธอต้องหุงข้าวด้วยฟืน ทำกับข้าวโดยใช้ฟืน หลังจากนั้นเธอต้องกวาดบ้านถูบ้านให้สะอาดเอี่ยม”ชายหนุ่มจัดแจงหน้าที่ให้หญิงสาวด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ห๊า! นี่นายพูดจริงหรือพูดเล่น”เมื่อหญิงสาวได้ยินดังนั้นก็รีบลุกจากที่นอนด้วยความตกใจ “ถ้าไม่หุงข้าวทำกับข้าวแล้วจะเอาอะไรกิน” “ฉันหุงข้าวทำกับข้าวไม่เป็นหรอกนะ และยิ่งถ้าใช้ฟืนยิ่งไปกันใหญ่” “ไม่เป็นเดี๋ยวฉันสอนเอง” “ทำไมไม่ซื้อกินให้มันจบๆ ไม่ก็สั่งเดลิเวอรี่เอา” “ที่นี่ห่างจากตัวเมืองสี่สิบกิโล และที่สำคัญฉันไม่ต้องการให้ใครเข้ามาในพื้นที่นี้ ตามมา ฉันจะสอนวิธีการก่อไฟและการหุงข้าวให้”ชายหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวก่อนจะเดินออกจากห้องนอน ส่วนหญิงสาวที่ไม่มีทางเลือกเดินตามชายหนุ่มออกไปในขณะที่ยังคงงัวเงีย
أحدث فصل
กลแค้นซ่อนรัก หวง
“หนูเห็นนะว่าพี่แอบส่งสายตาหวานให้พ่อหนู”เด็กหญิงแสดงท่าทีหวงผู้เป็นพ่ออย่างที่เธอชอบทำกับผู้หญิงคนอื่นๆ“พี่เปล่านะคะ”“ไม่ต้องมาแก้ตัวเลย หนูจะฟ้องแม่”“พี่รู้ว่าหนูคงหวงพ่อมาก แต่พี่ไม่ได้ทำอย่างที่หนูกล่าวหา”“งั้นก็ออกไปเลยหนูอยากอยู่กับพ่อสองคน”“พี่คงทำแบบนั้นไม่ได้หรอกค่ะ เพราะพี่รับเงินค่าจ้างมาแล้ว”“แต่ว่าคุณพ่อมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว”“แล้วไหนอ่ะคะคุณพ่อของหนู”“คุณพ่อแค่ออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอก”“งั้นก็รอจนกว่าคุณพ่อของหนูกลับเข้ามาพี่ถึงจะไปโอเคมั้ย”“ก็ได้”เด็กหญิงที่ไม่ต้องการเห็นหน้าพยาบาลสาวจึงนอนหันหลังในระหว่างที่รอผู้เป็นพ่อ “คุณพ่อมาแล้ว”เด็กหญิงรีบหันหลังกลับทันทีที่ได้ยินเสียงประตูห้องถูกเปิด “ดูสิว่าคุณพ่อซื้ออะไรมาฝาก”“ว้าว! ของกินเยอะจัง”เด็กหญิงเผยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อกลับเข้ามาพร้อมของกินเต็มไม้เต็มมือ“พ่อรู้ว่าหนูคงเบื่ออาหารของโรงบาลเลยลงไปหาซื้อของกินให้ มีขนมด้วยนะ”“คุณพ่อรู้ใจน้องพรีมที่สุด”“อยากกินอะไรก็เลือกเอาเลยนะเดี๋ยวคุณพ่อไปใส่จานให้”“อยากกินหมดเลย”“ไม่ได้สิคะ น้องพรีมต้องเลือกเอาสักอย่างสองอย่างเดี๋ยวกินไม่หมด”“งั
กลแค้นซ่อนรัก เจตนาของใครบางคน
“คุณพ่อมาหาน้องพรีมจริงๆด้วย”เด็กหญิงเผยรอยยิ้มทันทีที่เห็นผู้เป็นพ่อเปิดประตู้ห้องเข้ามา“ก็ลูกสาวคุณพ่อไม่สบายนี่”ผู้เป็นพ่อเดินไปหาลูกสาวที่เตียงจากนั้นสองพ่อลูกก็โอบกอดกันด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม “น้องพรีมเสียใจที่เมื่อคืนคุณพ่อไม่มานอนด้วย”แต่แล้วเด็กหญิงก็เปลี่ยนสีหน้าบูดบึ้งเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนมีเพียงผู้เป็นแม่ที่มานอนเฝ้า “งอนเป็นเด็กน้อยไปได้”ส่วนผู้เป็นพ่อที่เห็นดังนั้นก็หยิกแก้มลูกสาวเบาๆเป็นการหยอกเล่น “น้องพรีมงอนคุณพ่อจริงๆนะคะ”“ก็คุณพ่อติดธุระด่วนนี่คะ”“แล้วธุระของคุณพ่อสำคัญกว่าน้องพรีมหรอ”“ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าลูกสาวของพ่อ แต่เมื่อวานคุณพ่อติดงานด่วนจริงๆ”“แล้วทำไมคุณพ่อถึงสั่งห้ามไม่ให้พี่พีทมาเยี่ยมน้องพรีม”“ก็พี่พีททำให้น้องพรีมเกือบจากคุณพ่อไป และนี่ก็เป็นครั้งที่สองแล้ว”“น้องพรีมทำตัวเองไม่เกี่ยวกับพี่พีท คุณพ่ออย่าไปโทษพี่พีทเลยนะคะ”“ทำไมน้องพรีมต้องรับผิดแทนพี่พีทตลอด”“ก็พี่พีทไม่ผิดจริงๆนี่ และคุณพ่อชอบโทษแต่พี่พีทคนเดียว อย่างเรื่องแพ้กุ้งน้องพรีมเป็นคนร้องขอที่จะไปกับพี่พีทเอง”“แต่พี่พีทไม่ดูแลน้องพรีม”“ถ้าน้องพรีมไม่ตื้อพี่พีทไปงานตั
กลแค้นซ่อนรัก วันที่รอคอย
ทางด้านหญิงสาวที่สามารถหนีออกมาได้จึงรีบติดต่อหาผู้เป็นแม่โดยใช้โทรศัพท์ที่ยืมมาจากพนักงานปั๊มน้ํามัน “Rrrrr“รับสายสักทีเถอะ”หญิงสาวกระวนกระวายเมื่อโทรเข้าเบอร์ผู้เป็นแม่แล้วไม่มีการตอบรับ “คุณแม่คะ เมื่อกี้มีคนโทรหาคุณแม่หลายสายเลย”เด็กหญิงยื่นโทรศัพท์ที่ยืมมาเล่นคืนให้กับผู้เป็นแม่“ใครโทรมา”“ไม่รู้เหมือนกันค่ะ มันไม่โชว์ชื่อ”เด็กหญิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง นั่นสิเบอร์ไม่คุ้นเลย”“เป็นพวกคอลเซ็นเตอร์แน่ๆ”“งั้นรอเขาโทรมาอีกรอบเดี๋ยวแม่จะด่าให้พวกเขาลืมชื่อพ่อชื่อแม่ตัวเองไปเลย”“Rrrr”“ไอ่พวกโง่ ไอ่พวกเห็นแก่ตัว วันๆเอาแต่โทรล่าเหยื่อ แกคิดว่าฉันจะหลงกลพวกแกหรอไม่มีทางหรอก”“แม่คะใจเย็นๆก่อน นี่หนูเอง”“นี่พวกแกรู้แม้กระทั่งเรื่องที่ลูกสาวฉันถูกลักพาตัวเลยหรอ ถ้ารู้ดีขนาดนั้นก็บอกมาว่าลูกสาวฉันอยู่ที่ไหน”“แม่! หนูไม่ใช่มิจฉาชีพ”“จะว่าไปแล้วเสียงคุ้นๆนะ หรือใช้เอไอ”“แม่ช่วยใจเย็นๆแล้วฟังหนูก่อน ถ้าไม่ฟังหนูจะวางสายแล้วนะ”“ใช่เลย นี่แหละลูกสาวฉัน”ผู้เป็นแม่เผยรอยยิ้มพร้อมน้ำตาแห่งความดีใจเมื่อรู้ว่าลูกสาวที่ถูกลักพาตัวยังมีชีวิตอยู่ “แม่อยู่ไหน”“อยู่โรงพยาบาล แม่อยู่โรงพยา
กลแค้นซ่อนรัก วิงวอน
เมื่อถึงหน้าผาสูงหญิงสาวรีบส่ายหัวอย่างต้องการร้องขอชีวิต “ขอร้อง”หญิงสาวปล่อยโฮทันทีที่เทปกาวถูกดึงออก เธอรีบคุกเข่าต่อหน้าชายฉกรรจ์ทั้งที่มือทั้งสองถูกมัดแน่น “แต่นายหญิงจ่ายเงินให้เราแล้วดังนั้นคงปล่อยเธอไปไม่ได้หรอก เว้นแต่จะมีข้อเสนอที่น่าสนใจ”“เธอจ่ายให้พวกคุณเท่าไหร่ฉันจะจ่ายให้มากกว่าเป็นสิบเท่าหรือจะเรียกเท่าไหร่ก็ได้ จะสิบล้านยี่สิบล้านหรือร้อยล้านฉันก็ยอม”หญิงสาวร้องขอชีวิตอย่างน่าเวทนาเมื่อเห็นหน้าผาที่สูงชันอยู่ตรงหน้า เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นาจนน้ำตาไหลอาบแก้มโดยที่ไม่มีโอกาสได้เช็ดมันออก “ข้อเสนอของเธอน่าสนใจดี เราเอาไงกันดีวะ”หนึ่งในชายฉกรรจ์ทำตาโตด้วยความโลภเมื่อได้ยินจำนวนเงินที่หญิงสาวเสนอให้ซึ่งมันมากกว่าที่เขาได้รับจากผู้หญิงที่กำลังนั่งรออยู่ในรถเป็นพันเท่า“แกคิดว่าน้ำหน้าอย่างนังนี่จะมีปัญญาจ่ายให้เรารึไง”“ก็ไม่แน่นะเว้ย ตอนที่อยู่ในรถแกก็ได้ยินไม่ใช่หรอว่าเธอถูกลักพาตัวมา แถมยังบอกว่าพ่อไม่ใช่คนกระจอกๆ”“ไอ่โง่! ถ้าพ่อนังนี่มีตังค์คงไม่ปล่อยให้ลูกสาวตัวเองถูกลักพาตัวหรอก”“เขาขู่จะฆ่าฉันพ่อเลยไม่กล้าทำอะไรแต่พ่อก็พยายามหาวิธีช่วยฉันอยู่ ผู้ชายคนนั้นเข้าใจผิ
กลแค้นซ่อนรัก ตัวตน
หญิงสาวรอคอยที่จะได้ออกจากชีวิตของชายหนุ่มด้วยสีหน้าที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง และหลังจากที่เธอทานข้าวเที่ยงเสร็จแล้วก็หาข้ออ้างกลับมายังบ้านพัก จากนั้นเธอก็เฝ้ารอให้มีรถยนต์มาจอดอยู่หน้าบ้านพักอย่างใจจดใจจ่อและไม่นานรถเก๋งคันเล็กก็ปรากฏต่อหน้าเธอ“นั่งหน้าเดี๋ยวก็มีคนจับได้หรอก”“แล้วฉันต้องนั่งไหน”“นั่งท้ายรถ”“แต่ว่าฉันอาจขาดอากาศได้นะ”“ผมคำนวณระยะทางและเวลาให้แล้ว มันไม่เป็นอะไรหรอก พ้นไร่นี้ไปค่อยมานั่งหน้า”“ก็ได้”หญิงสาวที่ต้องการออกจากไร่องุ่นให้เร็วที่สุดจึงยอมขึ้นไปนอนท้ายรถแต่โดยดี เมื่ออยู่ในที่แคบหญิงสาวก็พยายามหายใจช้าๆเพื่อรักษาออกซิเจนไว้ไม่ให้ถูกใช้งานมากเกินไป และถนนที่ไม่เรียบทำให้เธอกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่อย่างนั้นกระทั่งในที่สุดก็ถึงถนนใหญ่ “ลงมา!”น้ำเสียงที่เปลี่ยนไปของคนขับรถทำให้หญิงสาวเริ่มรู้สึกถึงลางร้าย “แล้วนายหญิงหล่า”“ฉันอยู่นี่”“นายหญิงคะ นี่มันเรื่องอะไรกัน!”“จับเธอขึ้นรถ”“ไม่นะ! ขอร้องเถอะค่ะนายหญิง”ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดอะไรมากเธอก็ถูกปิดปากด้วยเทปหนาๆส่วนมื้อทั้งสองข้างก็ถูกมัดรวมกัน หญิงสาวพยามที่จะไม่ขึ้นไปนั่งบนรถตู้คันใหญแต่กลับถูกอุ
กลแค้นซ่อนรัก ความหวัง
เช้าวันต่อมา..หญิงสาวตื่นขึ้นมาพร้อมกับมีอาการคลื่นไส้จนต้องรีบเข้าไปอาเจียนในห้องน้ำ และไม่นานเธอก็กลับมานอนต่อที่เตียงด้วยความอ่อนเพลีย “นี่ยังกล้ามาโผล่หน้ามาที่บ้านเจ้านายอีกหรอ”ถ้อยคำต่อว่าจากเพื่อนร่วมงานทำให้หญิงสาวแทบจะเดินหันหลังออกจากบ้านหลังใหญ่ แต่ด้วยหน้าที่และความรับผิดชอบเธอจึงจำใจนั่งทานข้าวท่ามกลางสายตาของเพื่อนร่วมงานที่มองเธออย่างไม่ต้องการร่วมโต๊ะด้วยแม้หญิงสาวไม่ได้รู้สึกหิวแต่เธอก็เลือกที่จะตักอาหารซึ่งอยู่ตรงหน้าใส่ปากเพื่อให้สิ่งมีชีวิตเล็กๆได้เติบโตอย่างสมบูรณ์แข็งแรง และเธอเลือกที่จะก้าวผ่านคำพูดแย่ๆของคนรอบตัวโดยการนั่งนิ่งไม่โต้ตอบอะไรใดๆทั้งสิ้น ….“ซุบชิบอะไรกัน”“เปล่าๆค่ะนายหญิง”“แต่ฉันได้ยินนะว่าพวกเธอสองคนกำลังพูดถึงสามีฉัน” “ขอโทษค่ะพวกเราผิดไปแล้ว”“ไหนเล่ามาสิว่าเมื่อวานตอนค่ำเกิดเรื่องอะไรขึ้น”“แววไม่ได้บอกนายหญิงหรอคะว่าเกิดอะไรขึ้น”“ไม่ แววไม่ได้มาบอกอะไรฉัน ว่าแต่เมื่อวานเกิดเรื่องอะไรขึ้น”“เปล่าๆค่ะไม่มี”“อย่าให้ฉันรู้จากปากคนอื่นนะไม่งั้นพวกเธอสองคนโดนไล่ออกแน่”“คืออย่างงี้ค่ะ”สาวใช้ที่ไม่อยากโดนไล่ออกจึงแย่งกันพูด “ใจเย็นๆไม่ต้อ
กลแค้นซ่อนรัก สัมผัสเดิมNc25+
“เก็บเสียงให้ดีก็แล้วกัน”ชายหนุ่มที่ไม่อาจต้านทานความรู้สึกรุ่มร้อนในกายจึงรีบรูดซิบกางเกงจนแก่นกายที่พองโตเด้งชนกับท้องนูนเล็กที่ข้างในมีสิ่งมีชีวิตซึ่งเกิดจากเขาเอง หญิงสาวที่ห่างหายจากมันมานานเริ่มหวั่นๆเมื่อเห็นขนาดที่พอๆกับแขนของเธอ “ขอกินนมหน่อยนะ”พูดจบเขาก็บีบเต้านิ่มพร้อมกันสองมือจนล้นตาม
กลแค้นซ่อนรัก สัมผัสที่คุ้นเคย
เช้าวันต่อมา…เมื่อสองสามีภรรยาปรับความเข้าใจกันแล้วก็แสดงความรักอันหวานชื่นต่อกันในระหว่างที่กำลังรับประทานอาหารเช้า “วันนี้คุณแม่ดูอารมณ์ดีจังเลยนะค้าบ”“อารมณ์ดีสิค้าบเพราะคุณพ่อกับคุณแม่เพิ่งได้รับข่าวดี”“ข่าวดีอะไรค้าบ”“คุณแม่กำลังมีน้อง”ผู้เป็นแม่กล่าวกับลูกชายพร้อมกับจับมือของสามีมาลูบท้อ
กลแค้นซ่อนรัก ชู้
“เป็นอะไรมาอีกหล่าวันนี้”“เปล่าค่ะ”หญิงสาวที่เพิ่งผ่านการร้องไห้มาหมาดๆพยายามหลบสายตาคนในบ้าน แต่ก็ไม่พ้นสายตาของหญิงวัยกลางคนที่คอยสังเกตอาการของเธอมาสักพักแล้ว “มีอะไรคุยกับป้าได้นะ”“พอดีหนูทะเลาะกับสามีมาค่ะ”“เกิดอะไรขึ้น ไหนเล่าให้ป้าฟังหน่อยสิ”“ขอโทษด้วยนะคะ คือหนูไม่สะดวก”“โอเคๆป้าเข้าใ
กลแค้นซ่อนรัก พิรุธ
“นายหญิงเปลี่ยนกลิ่นน้ำหอมหรอคะ”หญิงสาวเผยใบหน้าที่บ่งบอกว่าเธอนั้นกำลังเหม็นกลิ่นน้ำหอมที่เจ้านายใส่ “ก็ไม่นี่ ฉันไม่เคยเปลี่ยนกลิ่นน้ำหอม ว่าแต่เธอทำไมทำหน้าแบบนั้น” “เปล่าค่ะ แค่รู้สึกว่ากลิ่นน้ำหอมของนายหญิงมันแปลกๆ”“แต่ว่าฉันใช้น้ำหอมกลิ่นเดิมนะ”หญิงสาวกล่าวพร้อมกับสูดดมกลิ่นของตัวเองบริเวณ
قد تعجبك أيضًا
เสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก229.0K وجهات النظرพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ125.9K وجهات النظرเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย66.1K وجهات النظرสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์77.0K وجهات النظرปรากฏว่าเผลอรัก
เย้ายวน30 وجهات النظرทะลุมิติสยบสามีจอมเย็นชา
โบตั๋นฐานิดา159 وجهات النظرเมื่อวันจากลามาถึง
ทรายสีรุ้ง 87 وجهات النظرเกียร์รักลูกคลื่น
Moondaytime 259 وجهات النظر
