LOGINเจ้าพ่อคาสิโนสนใจดีเจสาวในผับคืนนี้เลยเสนอเช็คเลขเจ็ดหลักให้เธอแลกกับการไปสนุกกับเขาหนึ่งคืน "ขอโทษทีนะคะ. .ฉันไม่ขายค่ะ" หญิงสาวไม่เล่นด้วยเจ้าพ่อคาสิโนจะทำยังไงต่อ.. "คนอย่างฉันอยากได้อะไรก็ต้องได้"
View More‘ฮือ ๆ ...ฮือ ๆ ...คุณแม่...คุณแม่...อย่าทิ้งหนูไป...อย่าทิ้งหนูไป!! ฮือๆ ๆ' เสียงร่ำไห้ของเด็กผู้หญิงร้องกึกก้องทั่วห้องสีขาว นอนกอดร่างของผู้เป็นแม่อยู่บนเตียง ในห้องมีทั้งพยาบาลและผู้คนยืมล้อมรอบอยู่มากมาย…
.
.
.
ครืน! ครืน! ครืน!!!
เสียงโทรศัพท์เครื่องหรู ดังปลุกร่างบางที่กำลังนอนหลับใหลในห้วงของความฝันให้ตื่นขึ้น พะพายตื่นมางัวเงียตามองหาต้นเสียงที่ปลุกให้เธอตื่น
“ฮัลโหล...ว่าไง “พะพายเอาโทรศัพท์มาดูว่าใครโทรหาเธอ (พริกไทย) แล้วกดรับสายไป
(ฮัลโหลลล…พะพาย...นี่เธอหลับอยู่เหรอ ช่วยเข้าดูไลน์กลุ่มด้วยค่ะ พวกฉันรอเธอคนเดียวเลยเนี่ย!!)
เสียงของพริกไทยเพื่อนของเธอร้องโวยวายเสียงดังออกมาจากโทรศัพท์เครื่องหรู จนหญิงสาวต้องรีบเอาโทรศัพท์ออกจากหูของตัวเอง
(อ้าว!..ทำไมล่ะพะพาย...อีกอาทิตย์เดียวพวกเราก็จะเปิดเทอมแล้วนะ กว่าจะได้ออกมาเที่ยวอีกครั้งคงนานเลยนะ) พริกไทยพูดขึ้นอย่างน่าเสียดาย
“ฉันรับปากพี่มะนาวไว้น่ะ ว่าคืนนี้จะไปเป็นดีเจแทนพี่เขาหนึ่งวัน…พวกแกไปเที่ยวกันเลย” พะพายพูดอธิบายให้เพื่อนของตัวเองฟัง
(อ๋อ...แล้วเธอไปเป็นดีเจที่ผับไหนล่ะ เดี๋ยวพวกฉันไปเที่ยวที่ผับนั้นก็ได้ง่ายดี เธอจะได้มีเพื่อนกลับด้วยไง) พริกไทยพูดขึ้น เพราะตัวเองก็ไม่อยากให้เพื่อนต้องเดินกลับคนเดียวตอนดึกๆ เหมือนกัน ย้ายที่เที่ยวก็ได้ง่ายกว่ากันเยอะ
“อืม ๆ…เอางั้นก็ได้ งั้นตอนเย็นเธอมารับฉันด้วยนะ ฉันขี้เกียจขับรถไปน่ะ”
(ค่ะ…คุณ…พะพาย เดียวไปรับเองค่ะ!!) พริกไทยพูดตอบรับพะพายอย่างประชดประชัน เธอยอมกับความขี้เกียจของเพื่อนคนนี้เลยจริง ๆ มีรถแต่ขี้เกียจขับแล้วมันจะซื้อมาทำไม!!
“จ้า ๆ ๆ…งั้นฉันไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะ”
(จ้า ๆ ๆ บายยย)
เพียะ! เพียะ! เพียะ!
“ตื่น ๆ...ตื่น ๆ...” พอเพื่อนของเธอกดว่างไปแล้ว พะพายก็ใช่มือทั้งสองข้างของตัวเองตีไปที่หน้าไม่แรงไม่เบาไปสองสามที เพื่อทำให้ตัวเองตื่นตัวอย่างเต็มที่ แล้วเลิกคิดถึงความฝันที่ตามหลอกหลอนตัวเองมาตั้งแต่เด็กซะที!!!
ผับหรูกลางเมือง
ในค่ำคืนที่แสงไฟสลัว ในผับหรูแห่งหนึ่งดีเจสาวกำลังครบคุมเสียงเพลง และความสนุกให้กับพวกผีเสื้อราตรีได้วาดลวดลายกัน บ้างก็นั่งดื่มกันอยู่ที่โต๊ะ บ้างก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ดีเจสาวเต้นวายลวดลายอยู่บนเวทีเล็ก ๆ บางทีก็ดื่มแอลกอฮอล์ที่ผู้คนยื่นให้บาง พะพายถือว่าเป็นหญิงสาวที่สวยมากคนหนึ่ง ใบหน้าของสาวลูกครึ่งดวงตาสวยหวาน ขนตายาวเข้ากับโครงหน้า ผมยาวสีควันบุหรี่ถูกปล่อยมาถึงเอวสวย ริมฝีปากบางที่แต่งแต้มไปด้วยสีแดง ช่วยเพิ่มเสน่ห์ให้เธอได้เป็นอย่างดี คืนนี้เธอใส่ชุดเดรสรัดรูปสีแดงสดที่ตัดกับสีผิวที่ขาวเนียนเหมือนกับไข่มุก หน้าอกด้านซ้ายมีรอยสักเล็กๆ รูปผีเสื้อออกมาโบยบินออกจากชุดเธอ ดูสวยเซ็กซี่และดูสง่าราวกับนางพญา ความสวยของเธอทำเอาพวกผู้ชายน้อยใหญ่ต่างจ้องมองกันตาไม่กะพริบ ร่วมถึงลีลาการวาดลวดลายอันยั่วยวนของเธอยิ่งทำให้พวกผู้ชายที่ใกล้ ๆ น้ำลายหกกันเป็นแถว ๆ
-มุมหนึ่งของผับ
ชายหนุ่มกลุ่มหนึ่ง นั่งดื่มกันอยู่บนชั้นสองของร้านที่เป็นโซน VIP ที่สามารถมองเห็นทุกมุมของร้านได้ รามเป็นเพื่อนกับพยัคฆ์ซึ่งเป็นเจ้าของผับหรูแห่งนี้ พวกเขามักจะนัดกันมาดื่มสังสรรค์ที่ผับนี้กันเป็นประจำ และปิดท้ายด้วยกันหาเหยื่อกลับห้องของใครของมัน ที่นี่ถือว่าเป็นแหล่งหาเหยื่อชั้นเยี่ยมเลยก็ว่าได้ เพราะปกติพวกเขาก็เป็นที่สนใจของพวกผู้หญิงทั้งหลายอยู่แล้ว บางทีพวกเขายังไม่ต้องทำอะไรก็มีเหยื่อมาให้กินถึงที่ บางคนมาผับแห่งนี้เพื่อที่จะได้เห็นหน้าพวกเขาหรือพูดคุยกับพวกเขาสักครั้งก็ยังมี เพราะพวกเขาแต่ละคนทั้งฐานะดีหน้าตาสไตล์ลูกครึ่ง และท่าทางไม่ต่างอะไรกับพวกนายแบบในแมกาซีนชื่อดังเลยก็ว่าได้ ทำให้มีผู้หญิงมากมายต้องการมาเป็นผู้หญิงของเขา ขอแค่ได้ขึ้นเตียงกับพวกเขาสักครั้งก็ยังดี และพวกเขาก็ไม่เคยทำให้พวกผู้หญิงพวกนั้นผิดหวัง แต่รามจะต่างออกไปนิดหน่อยเพราะเขาเป็นคนขี้เบื่อ และหวงตัว ไม่ชอบกอดหรือจูบกับผู้หญิงคนไหน ส่วนใหญ่พอจบเรื่องบนเตียงแล้ว ก็จ่ายเงินให้ผู้หญิงจากนั้นก็ต่างคนต่างไป ไม่มีการนอนค้างคืนด้วยกัน ถ้าใครทำให้เขาถูกใจมากหน่อยก็อาจจะมีการเลือกหาครั้งต่อไปแต่ก็น้อยมาก ชีวิตส่วนใหญ่ของรามจะอยู่กับการทำงานเสียมากกว่า เขามีธุรกิจทั้งด้านขาวและด้านมืด รามมีคาสิโนแบบถูกกฎหมายและแบบไม่ถูกก็มี ยังมีสนามแข่งม้าและสนามแข่งรถเป็นของตัวเอง บางสนามก็เปิดร่วมกับเพื่อน รายได้แต่ละเดือนเป็นพัน ๆ ล้าน จึงทำให้มีผู้หญิงมากมายอยากได้เขามาครอบครอง
แล้วดูเหมือนว่ารามจะเจอเหยื่อของค่ำคืนนี้แล้ว ดวงตาคู่คมจ้องมองดีเจสาวตาไม่กะพริบ เพราะเธอดูสวยสะดุดตาและตรงสเปคเขามาก ทั้งเสียงหน้าตาและลีลาการวาดลวดลายของเธอบนเวที มันทำให้เขาคอแห้งผาก ต้องกลืนน้ำลายลงคอไปหลายครั้ง พอเขาเห็นพวกผู้ชายน้อยใหญ่รายล้อมเธอเต็มไปหมด มันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก รามหันไปหาพยัคฆ์เพื่อนสนิท แล้วเอ่ยถามเรื่องดีเจสาวคนนั้นออกไป
“ไอ้พยัคฆ์ นั้นดีเจใหม่ของผับมึงเหรอ ทำไมกูไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนว่ะ” รามพูดขึ้นอย่างสงสัย
“อ่า า...ชะ…ช้า...ลงหน่อย…อ๊า า” พะพายครางเสียงกระเส่า พร้อมเอ่ยร้องขอความเห็นใจต่อคนด้านบน เมื่อร่างกายของเธอเริ่มทนไม่ไหว กับความเสียวซ่านที่รามมอบให้ เธอรู้สึกทรมานกับความเสียวนี้มากเหลือเกินตับ! ตับ! ตับ!วันนี้รามดูร้อนแรงดุเดือดกว่าทุกครั้ง เขาโยกสะโพกกระหน่ำกระแทกเข้าออกใส่ร่างบางไม่หยุด จนตัวของพะพายถูกกดติดกับเบาะรถแน่น ขาเรียวทั้งสองข้างชี้ขึ้นฟ้าเพราะแรงกดของเขา“อ่า า…ฉะฉันไม่ไหว...แล้ว...อ๊า า” พะพายร้องครวญครางออกมาสุดเสียง หูอื้อตาลายไปหมด รามไม่ผ่อนแรงตามที่เธอขอเลยสักนิด มือเล็กทั้งสองข้างกอดรัดแผ่นหลังหนาไว้แน่น พร้อมจิกเล็กลงไปเพื่อระบายความทรมานออกมา“อืออ...!” รามครางกระหึ่มอยู่ในลำคอ หายใจฟืนฟาดอยู่ข้างหูของพะพายด้วยความเสียวซ่าน เมื่อภายในของเธอตอดรัดเขาแน่นอยู่ในตอนนี้ ร่างกายของพะพายมันวิเศษสุด ๆ ไป เขาชักจะหลงใหลร่างนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิรามไม่ได้เจอพะพายมาเป็นอาทิตย์ พอได้เจอกันอีกครั้ง เขาก็เลยแทบจะคุมตัวเองไม่อยู่ รามก้มหน้าลงซุกไซร้ ขบเม้มคอขาวและอกอิ่มจะเป็นรอยแดงเต็มไปหมด เพื่อตีตราความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ เขาอยากทำให้คนอื่นรู้ว่าหญิงสาวคนนี้เป
รามเห็นว่าคนใต้ร่างนอนนิ่งหยุดพยศแล้ว เลยก้มหน้าลงซุกไซร้ซอกคอขาวของเธออีกครั้ง ริมฝีปากหนาก้มพรมจูบต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนมาถึงอกอิ่มทั้งสองข้างที่เขาคิดถึงมาตลอดทั้งอาทิตย์ รามไม่รอช้าอ้าปากดูดดึงตวัดลิ้นกัดกินก้อนเนื้อขาวด้วยความหิวโหย จนเสียงดัง จ๊วบ! จ๊วบ! ออกมาเป็นระหว่าง ๆ ส่วนอีกข้างก็ถูกมือของเขาบีบขยำไปมาไม่หยุด รามเลื่อนมืออีกข้างลูบไล้เรือนร่างต่ำลงเรื่อย ๆ แล้วมาหยุดที่ขาอ่อนเนียนขาวของพะพาย นิ้วเรียวยาวของรามเกี่ยวสิ่งป้องกันชิ้นสุดท้ายของพะพายออกไปอย่างไม่แยแส จากนั้นก็ส่งนิ้วร้ายของเขาเข้าไปสำรวจข้างในต่อทันที“อ๊ะ!…เจ็บบบ” พะพายพยายามขยับดิ้นหนีด้วยความตกใจและรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงบางสิ่งเข้ามาภายในตัว จนใบหน้าสวยหงิกง้อขึ้นมาทันทีพะพายพยายามใช้มือของตัวเอง จับมือหนาที่ขยับเข้าออกเอาไว้ เพื่อให้เขาหยุดการกระทำแสนหน้าอายนี้ซะที รามเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองหน้าสวย เมื่อถูกอีกฝ่ายขัดใจ“อย่าเกร็ง…เจ็บแป๊บเดียวเดี๋ยวก็หายแล้ว” เสียงทุ้มแหบพร่าพูดปลอบประโลมคนตัวเล็กออกไปอย่างแผ่วเบา แล้วก้มลงจูบริมฝีปากของเธออย่างช้า ๆ พร้อมสอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพลงปากเล็ก ไล่
“อืออ…อืออ” พะพายได้แต่ส่งเสียงประท้วงอยู่ในลำคอกับความเอาแต่ใจของอีกฝ่ายมือหนาเริ่มอยู่ไม่เป็นสุขไล่ลูบคลำไปทั่วเรือนร่างของพะพาย จนมาหยุดชะงักอยู่ที่หน้าอกขาวของเธอ รามจับขยำไปมาอย่างแรงสองสามที ก็ยิ่งความรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเรื่อย ๆ เพราะที่หน้าอกอวบอิ่มของเธอมันว่างเปล่าไม่มีบราอยู่อย่างที่คิด นี่แม่ตัวแสบของเขา เดินไปไหนมาเป็นครึ่งค่อนวัน ทั้งที่ไม่ได้ใส่บราอย่างงั้นเหรอ เขาอยากจะบ้าตาย!!!“พะพาย!...นี่เธอไม่ได้ใส่บราเหรอ” รามถอยจูบออก แล้วก้มมองอกอิ่มที่มือจับอยู่ ซึ่งมันไม่ได้ใส่บราเซียร์อยู่อย่างที่เขาคิดจริง ๆ “แล้วยุ่งอะไรด้วย…อีกอย่างชุดแบบนี้ใครเขาใส่กัน” พะพายรีบเอามือมาปิดอกอิ่มทั้งสองข้างของตัวเอง เพราะตอนนี้ถูกมือหนาของรามดึงชุดลงไปอยู่ที่เอวแล้วรามได้เห็นสภาพของหญิงสาวตอนนี้แล้ว เขายิ่งรู้สึกหงุดหงิดขึ้นเป็นเท่าตัว อยู่สภาพนี้แล้วยังจะเถียงเขาอีกนะ รามแกะมือเล็กที่ปิดหน้าอกออก ก็เห็นว่าที่ตรงกลางหน้าอก มีเหมือนแผ่นอะไรสักอย่างผิดที่หน้าอกอยู่ แม่ง!! หน้าอกตั้งใหญ่ปิดไว้แค่นี้เนี่ยนะ!!!“หยุดได้แล้วคุณราม…เลิกทำเรื่องบ้า ๆ พวกนี้สักที” พะพายตวาดใส่รามอีกครั้ง เมื่อร
“ไอ้มาร์คถ้าไม่อยากให้เมียมึงเจ็บตัวก็จับเมียมึงเอาไว้” รามหันไปจ้องมาร์คเขม็ง พร้อมพูดขู่ออกไปเสียงแข็ง เมื่อเห็นว่ามาร์คเหมือนจะกำลังลังเลคิดจะเข้ามาช่วยพะพาย“ปล่อยฉันนะ…ปล่อยนะ…พี่มาร์คปล่อยลูกไหนนะ” ลูกไหนร้องโวยวายขึ้น เมื่ออยู่ ๆ มาร์คที่ยืนข้างกาย ก็หันมากอดรัดร่างของตัวเองเอาไว้แน่นพะพายตาโตเบิกกว้างขึ้นมาทันที พอเห็นพวกเพื่อนของเธอถูกกลุ่มผู้ชายที่มากับราม จับตัวเอาไว้กันหมดทุกคน นี่เขาเล่นอย่างนี้เลยเหรอเนี่ยยย“นี่ปล่อยฉันนะคุณราม…ปล่อย…ว้าย!” พะพายพยายามดิ้นรนสุดกำลัง แต่อยู่ ๆ ร่างกายของเธอ ก็ถูกรามจับอุ้มพาดบ่าแล้วเดินออกไปจากห้อง โดยที่ไม่สนใจเสียงร้องโวยวาย และกำปั้นเล็กที่ทุบตีลงมาตรงแผ่นหลังเลยสักนิด “นี่บอกให้ปล่อยไง” พริกไทยร้องโวยวายพยายามดิ้นขัดขืนไม่หยุด เมื่อเห็นพะพายถูกพาออกไปจากห้อง โดยที่เธอช่วยเพื่อนไม่ได้เลยแต่แล้ว...ผัวะ! ผัวะ!เสียงของหมัดปะทะเข้ากับใบหน้าของพยัคฆ์และมาร์คเข้าอย่างจัง พริกไทยและลูกไหนหันไปปล่อยหมัดใส่หน้าคนที่จับตัวพวกเขาไปคนละทีอย่างเหลืออด“โอ๊ย!…นี่เธอทำบ้าอะไรเนี่ย มันเจ็บนะ” พยัคฆ์ยกมือขึ้นมาจับใบหน้าของตัวเองที่รู้สึกเจ็บชา





