LOGIN“ขอบคุณค่ะพี่ ก็พลอยไม่อยากให้ใครว่าเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ รอกินแต่กงสีครอบครัว”
ไอรดามองรุ่นพี่ที่อยู่ในชุดเดรสสีหวาน “วันนี้ พี่เกดก็สวยเหมือนกัน สาวๆ ทุกคนในงานก็แต่งตัวสวยกันหมด นั่นคุณพยาบาลแก้วตานี่คะ” ไอรดาเหลือบมองสาวสวยคนหนึ่ง “สวยปิ๊งเหมือนอั้ม พัชราภาเลย”
การเกดกระซิบ “ก็สวยด้วยมีดหมอ แต่น้องพลอยของพี่สิ สวยไม่ผ่านมือหมอ อย่าถ่อมตัวนักเลย พลอยน่ะดาวเด่นของงานเลยนะ หนุ่มๆ ในงานมองพลอยเป็นตาเดียว เมื่อไหร่รจนาคนสวยของพี่จะเสี่ยงพวงมาลัยเลือกคู่สักที”
ไอรดายิ้มพลางส่ายหน้าระอา “บางที รจนา 2020 อาจจะอยากอยู่คนเดียว ไม่ต้องมีคู่ให้เหนื่อยก็ได้”
“ไม่ใช่รอใครบางคนอยู่เหรอ” การเกดรู้ดีว่ารุ่นน้องแอบปลื้มใคร แต่ทุกคนก็ยังสงสัย หมอเมฆาคิดอย่างไรถึงปฏิเสธผู้หญิงสวย เก่ง วางตัวดี แล้วยังเป็นถึงทายาทอันดับสองของตระกูลวนารมย์ ตระกูลแพทย์ที่เป็นเจ้าของโรงพยาบาลในเครือวนารมย์ ที่น่าแปลกคือหมอเมฆาอายุก็ปาเข้าไปสี่สิบเศษแล้ว แต่ยังไม่เคยผ่านการแต่งงานเช่นกัน
หลังจากคุยกันอีกสักพัก การเกดก็จูงหมอรุ่นน้องที่จบจากสถาบันเดียวกันพาไปหาเจ้าของงาน
“ไปหาอาจารย์หมอดีกว่าพลอย ยืนคุยนานแล้ว เดี๋ยวเจ้าภาพจะคิดว่าเราไม่ได้มางาน ไปให้ท่านเห็นหน้าสักหน่อย”
ไอรดาเดินตามไป ระหว่างที่เดินกับรุ่นพี่คนสนิท การเกดก็เห็นสายตาของหนุ่มๆ มองมาที่ไอรดาเป็นตาเดียว แต่เจ้าตัวนี่สิ ไม่รู้อะไรเลยว่าตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่มๆ ในงานไปแล้ว
ไอรดาเดินมาถึงจุดที่อาจารย์หมอสุรชัยคุยอยู่กับอาจารย์หมอด้วยกันอีกสามสี่คน เมื่ออีกฝ่ายหันมาเห็นก็ร้องออกมาด้วยความยินดี
“อ้าว หมอพลอยมาแล้วเหรอ ผมมองหาอยู่ตั้งนาน คิดว่าจะไม่มาเสียอีก”
หญิงสาวรีบพนมมือไหว้อย่างอ่อนน้อม “สวัสดีค่ะอาจารย์หมอ พลอยต้องมาสิคะ วันเกิดอาจารย์หมอทั้งที พลอยมีของขวัญมามอบให้ด้วยนะคะ” ไอรดาบอกแล้วก็ยื่นของขวัญไปให้ผู้สูงวัยกว่า
“ขอบใจมาก ที่จริงไม่ต้องมีของขวัญมาก็ได้ แค่มาให้เห็นหน้าก็ดีใจแล้ว”
“ไม่ได้หรอกค่ะ พลอยตั้งใจซื้อมาให้อาจารย์หมอเลยนะคะ” เธอตั้งใจเลือกซื้อโสมมาฝากอีกฝ่าย เพราะอยากให้มีสุขภาพแข็งแรงไปนานๆ
“ของบำรุงสุขภาพใช่ไหมล่ะหมอพลอย” คนเดาเก่งพูดพร้อมหัวเราะอย่างร่าเริง
วันนี้ อาจารย์หมอสุรชัยอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้าน้ำทะเลกับกางเกงสแล็กส์สีเทาดำ ดูหนุ่มแน่นไม่เหมือนคนวัยหกสิบเลยสักนิด
“อาจารย์หมอทราบได้ยังไงกันคะ”
“จะมีอะไรให้คนแก่ล่ะจริงไหม นอกจากเรื่องสุขภาพ”
ไอรดายิ้มให้กับผู้สูงวัยที่ยังใจดี เอ็นดูเธอไม่เปลี่ยนแปลง
“คุณทิพย์มาถ่ายรูปด้วยกัน” อาจารย์หมอสุรชัยกวักมือเรียกภรรยาที่คุยอยู่กับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่ง เมื่อร่างระหงของภรรยาเดินกลับมาแล้วก็หันไปทางไอรดา “หมอพลอยมาถ่ายรูปด้วยกันก่อน”
ไอรดายืนถ่ายรูปคู่กับหมอสุรชัยและภรรยาเสร็จแล้ว หมอสุรชัยก็พูดขึ้นอีกอย่างอารมณ์ดี
“หมอพลอย ผมรบกวนอะไรหน่อยสิ”
หญิงสาวผลิรอยยิ้มน่ารัก “อาจารย์หมอบอกมาได้เลยค่ะ ไม่ต้องเกรงใจนะคะ พลอยยินดีทำให้ค่ะ”
อาจารย์หมอหัวเราะอย่างใจดี “ลูกศิษย์คนนี้น่ารักจริงๆ หมอพลอยช่วยผมหน่อยนะ ผมอยากจัดหาทุนไปช่วยเหลือผู้ป่วยเด็กขาดแคลนทุนทรัพย์บนดอย ก็ดอยสุขใจที่หมอฤทธิ์พี่ชายของเรา เขาย้ายไปอยู่นั่นแหละ ผมมีแจกันโบราณสมัยราชวงศ์ถังมาประมูลคู่หนึ่ง แต่คิดว่าก็ยังไม่สร้างความฮือฮามากเท่าไร ผมเลยอยากให้หมอพลอยมาร่วมประมูลหาคู่เต้นรำในงานนี้ ใครบริจาคเงินมากที่สุดในค่ำคืนนี้ ผมจะขอให้หนูพลอยเต้นรำกับเขาสักเพลงหนึ่ง”
พอได้ยินอาจารย์หมอบอก ไอรดาก็นิ่งงันไปอึดใจหนึ่ง ถ้าบอกให้เธอช่วยประมูล ยังคิดว่าเป็นเรื่องง่ายกว่าจะกลายมาเป็นคู่เต้นรำของคนที่ประมูลแจกันได้ ทว่า เธอยินดีช่วยเหลืออาจารย์หมอสุรชัยทุกอย่าง สงสัยโครงการนี้ อาจารย์หมอคงได้รับการขอความช่วยเหลือมาจากพี่ชายเธอ ที่กำลังหาทุนไปซื้อเครื่องมือแพทย์ที่ทันสมัยและหาทุนสำหรับผู้ป่วยที่ต้องผ่าตัดหนักแต่ไม่มีเงิน
“พลอยว่าพลอยจะเป็นตัวตลกให้คนในงานหัวเราะกันน่ะสิคะ หาใครที่เหมาะสมกว่าพลอยดีไหม คงไม่มีใครเขาอยากได้พลอยเป็นคู่เต้นรำหรอกค่ะ”
“หมอพลอยน่ะเหมาะสมที่สุดแล้วจ้ะ” คุณทิพย์ภรรยาอาจารย์หมอสำทับ “ทั้งสวย ทั้งเก่ง หนุ่มทุกคนในงานมองมาที่หมอพลอยแทบเป็นตาเดียวกัน ยังจะถ่อมตัวอีก”
“แต่ว่าพลอย เอ่อ...” ไอรดาไม่มั่นใจในตัวเอง เธอไม่เคยเป็นคู่เต้นรำหาเงินการกุศลมาก่อนเลย
“พลอยจ๊ะ อาจารย์หมอขอร้องแล้วนะ จะใจร้ายกล้าปฏิเสธเหรอ”
หมอการเกดเดินเข้ามาสำทับ ทำให้ไอรดาพูดไม่ออก หมอรุ่นพี่เลยหันไปยิ้มกับอาจารย์
“อาจารย์หมอคะ หมอพลอยยินดีช่วยค่ะ”
“เดี๋ยวก่อนสิคะพี่เกด พลอยยังไม่ได้รับปากเลยนะ” ไอรดาปฏิเสธเป็นพัลวัน
“ไม่คิดอยากช่วยเหลือเด็กบนดอยหรือจ๊ะ พี่หมอฤทธิ์ของพลอย เขาอุตส่าห์ทิ้งชีวิตฟู่ฟ่าในเมืองกรุง อุทิศตนเป็นหมอบนดอย พลอยดูคลิปเด็กๆ พวกนั้นที่หมอฤทธิ์ทำสิ น่าสงสารมากเลย ตอนนี้ พลอยมีโอกาสช่วยแล้ว แต่จะไม่คิดช่วยเหรอ”
เจอคำพูดนี้ของรุ่นพี่เข้าไป ไอรดาก็ทำหน้าปั้นยากไปไม่เป็น ใช่ เธอเคยดูคลิปที่มีคนเอามาลงในยูทูบ เพราะพี่ฤทธิ์เคยส่งมาให้ดู ซึ่งเปิดเผยชีวิตของเด็กบนดอยที่อยู่อย่างอัตคัดขัดสน เธอเคยบอกกับการเกดว่าถ้ามีโอกาสจะต้องช่วยเหลือเด็กเหล่านั้นอย่างแน่นอน แล้วยังเขียนเช็คไว้ห้าแสนบาทเพื่อจะช่วยเหลือโครงการดีๆ ของพี่ชาย แต่ว่าต้องเอาตัวไปเป็นคู่เต้นรำของคนประมูลแจกันนี่นะ
‘จะดีเหรอ’
ถึงเธอจะได้รับการสอนเต้นลีลาศ การเข้าสังคมชั้นสูง แต่เอาจริงๆ ไอรดาไม่ชอบเต้นรำสักเท่าไหร่ เธอกลัวจะทำให้อาจารย์หมอต้องอับอายมากกว่า
“กลับดีๆ นะครับ ไว้ถ้าผมว่างวันไหนจะไปส่งถึงบ้านเลยนะครับ” หนุ่มลูกครึ่งไม่วายโปรยเสน่ห์ใส่สาวสวยที่ส่งยิ้มตอบรับ“บ๊าย บายค่ะ”หลังจากเธอไปแล้ว คริสโตเฟอร์ก็เร่งทำงานของเขาต่อ ชายหนุ่มก้มๆ เงย อยู่กับหน้าจอ หลังจากเทียบๆ เคียงๆ อยู่พักใหญ่ทั้งความสนใจของคอหนังในพันทิป (Pantip) บ้าง บอร์ด หรือ บ้านต่างๆ ของคอซีรีส์เกาหลี เขาก็ได้หนังน่าสนใจหลายเรื่อง ทั้ง ด็อกเตอร์ โรแมนติก2 (Dr Romantic2) และ ไหนจะต้องเตรียมรีวิวให้เจ้านายฟังว่า ซีรีส์ ด็อกเตอร์จอห์น (Doctor John) ที่หมอไอรดาเธอเคยติดนักหนา นักแสดงมีชื่ออะไรบ้าง เจ้านายจะได้มีเรื่องที่คุยกับเมียบ้างคนสนิทอย่างเขารู้นิสัยเจ้านายดี ถ้าหมดเรื่องคุย คุณตฤณคงไม่วายจะหาแต่เรื่องคลอเคลียเมีย คริสโตเฟอร์ก้มหน้าทำงานของเขาต่อไป พอสาวเจ้าผ่านไปแล้วก็รีบพิมพ์ชื่อ จีซอง และ อีเซยอง ที่เป็นนักแสดงนำในเรื่อง กลัวเจ้านายจะไปคุยผิดๆ จำชื่อนางเอกสลับเป็น ‘ยูอิ ทัตสึมิ’ งานจะเข้าไปกันใหญ่เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำแบรนด์หรูระดับไฮเอนความสูงสามนิ้วกำลังเดินตรงมาที่โต๊ทำง
“ก็คุณหมอกำลังคิดจะเบี้ยวสัญญาผม จะหนีมานอนกับแม่ ทั้งที่คืนนี้ผมจองคิว”ไอรดากำลังจะเบี่ยงกายหนีเขาไปขึ้นรถตัวเองที่จอดอยู่ไม่ห่างกัน ร่างใหญ่รวบเอวคอดของคุณหมอคนสวยเข้าหาตัวแล้วกอดรัด“รถไม่เป็นอะไร แต่ถ้าคืนนี้ ผมไม่ได้คุณหมอ ผมเป็นแน่”ร่างบางเกร็งสั่นเมื่อเห็นเขาเปิดประตูรถยนต์แล้วบอกให้เธอเข้าไปนั่ง “กลับคันเดียวกันดีกว่า ขี้เกียจขับรถไล่จับกับคุณหมอ เพราะดูแล้ว ผู้หญิงอย่างพลอยจะไม่ค่อยรักษาสัญญาทว่า ร่างหนากว่าที่อยู่หลังพวงมาลัยหรูจู่ๆ ก็ครางซี้ด ไอรดาได้ยินเสียงครางกระเส่าของเขาที่สูดปาก แล้วยังเห็นเขาเคลื่อนมือแกร่งลงไปกุมเป้ากางเกง“อาส์ อืมห์”ทำให้ไอรดาคิดเป็นอื่นไม่ได้นอกจากเขากำลังอยากขั้นสุด คงเพราะฟาดอาหารพวกนั้นแทนผมชายเธอไปมาก“นายตฤณ ฉันเข้าใจนะ ตอนนี้ ร่างกายของนายมันคงร้อนไปหมดใช่ไหม จอดรถเดี๋ยวนี้ ถ้านายจะครางขนาดนี้ ฉันขอแนะนำให้แวะลงอ่างไปซะเลย ข้างหน้ามีซีซาร์ เอ็มมานูเอล คงช่วยดับร้อนให้นายได้”“ไปจนเบื่อแล้วครับคุณหมอ”ไอรดาเบ
“ปล่อย ฉันขอร้องละ อย่า...” หญิงสาวร้องห้ามไม่ให้เขามอบความวาบหวามแสนทรมานนี้ต่ออีก เพราะทุกความเคลื่อนไหวเข้าออกทำให้เธอต้องจิกเล็บบนไหล่บึกบึนของเขาพร้อมกับอาการหลับตาปี๋จนกระทั่งดวงตาคู่คมมองเรือนร่างเย้ายวนอย่างเห็นใจ เขาจะทำให้ผู้หญิงตรงหน้าอับอายไม่ได้ มือแกร่งถอยออกจากความชุ่มชื้นอย่างแสนเสียดาย แล้วดึงขอบแพนตี้ขึ้นไปสวมกลับเข้าที่เดิม ทว่า เขากลับเปลี่ยนใจถอดมันออก รั้งชายเดรสตัวสวยลงมา แต่ไม่วายขู่ว่า“หลังกินข้าว ขากลับ ผมจะแวะกินพลอยก่อน”ไอรดามองคนหน้าหล่อตาขวาง “ไม่นะ เราจะไม่ควรให้มันเกิดขึ้นอีก”“งั้นผมจะออกไปบอกผมชายพลอยดีไหมว่าน้องสาวเขากับครอบครัว อยากโยนภาระบริหารโรงพยาบาลให้ผมชาย แต่ลึกๆ กว่านั้น ผมรู้นะที่พลอยไม่อยากเข้าไปยุ่งกับโรงพยาบาลวนารมย์เวชธานี นอกจากอยากตัดช่องน้อยอยู่อย่างสบาย รอแค่กินเงินจากกงสีของครอบครัว แต่เหตุผลหลักเพราะหมอเมฆใช่ไหม...พลอยกลัวเจอหน้าเขา ทำใจไม่ได้ที่ถูกเขาปฏิเสธรักงั้นสิ”“นาย!”มือแกร่งเคลื่อนต่ำลงไปเคล้นคลึงบั้นท้ายแน่นตึ
นายแพทย์เมฆาสะดุ้งเมื่อมีเคสฉุกเฉินเข้ามาภายในโรงพยาบาล บุรุษพยาบาลในชุดสีขาว มีตราสัญลักษณ์ของโรงพยาบาลประทับอยู่บนตัวเสื้อ พวกเขาช่วยกันเข็นรถผู้ป่วยหนักตรงไปยังห้องฉุกเฉิน เมฆาจึงรีบหลบทางให้ แล้วมองตามเตียงผู้ป่วยอย่างประเมินตามวิสัย เขาสะดุดตาจำได้ว่าคนที่นอนดิ้นทุรนทุราย ศีรษะเหมือนถูกของหนักกระแทก ท่าทางคงต้องเย็บหลายสิบเข็ม คือผู้ชายที่เขาได้พบวันก่อน ตอนที่บุกไปตามตัวลัยลา“นั่นมันผู้จัดการประกวดมิสอะไรนั่นไม่ใช่เหรอ...” เขาจำชื่อเวทีการประกวดไม่ได้เพราะไม่ได้สนใจเกี่ยวกับเวทีขาอ่อนนัก ลัยลาเป็นหนึ่งในผู้สมัครที่ได้รับการคัดเลือก และอยู่ในระหว่างเก็บตัวหลังจากเหตุการณ์นั้น เขาจำได้ว่า กิจกรรมเรียกเหงื่อบนเตียงที่เขาทำกับเด็กสาวกินเวลานานพอทุกอย่างเสร็จสิ้นเขาเซ็นเช็กเงินสดกรอกจำนวนไม่น้อยให้เธอไป เพราะรู้ว่าสิ่งที่คนใส่เสื้อกาวน์สีขาวสะอาดอย่างเขาไม่ควรจะทำนั่นคือพรากพรหมจรรย์จากเด็กสาวคนหนึ่ง เขาเชื่อว่ามันไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อหลอกตาเขาพอเขาเข้าไปอาบน้ำ ตั้งใจว่าจะพาเธอกลับไปส่งที่กองประกวด พออาบน้ำเสร็จ เดินออกมาจากห้อง ลัยลาหายไปแล้
วันหนึ่งหลังจากที่ไอรดาใกล้จะสอบกลางภาค เขาติวให้ไอรดาเสร็จ กำลังจะกลับจากคฤหาสน์วนารมย์ ไอรดาได้ข่าวว่าแบรนด์ดังที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งมีที่ตั้งอยู่ใกล้บ้านเขากำลังลดราคราคาถึง 70% จึงขออนุญาตคุณหญิงวรรณามาเดินซื้อของ คุณหญิงวรรณามองออกว่าเขามีความเป็นผู้ใหญ่พอ และให้เกียรติไอรดาจึงอนุญาตไอรดา นั่งดูซีรีส์ มาในรถสลับกับท่องจำเรื่องหมวดหมู่พยาธิ แบคทีเรีย ที่เตรียมจะสอบ บังเอิญวันนั้น คนขับรถบิดาเกิดนำรถไปเฉี่ยวชน ท่านเลิกประชุมเสร็จแล้วรู้ข่าวเข้า จึงโทร.ตามให้เขาแวะไปรับท่านที่โรงแรมหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา จะได้กลับบ้านพร้อมกันๆหลังจากรับบิดาที่หน้าโรงแรม เคลื่อนรถผ่านโรงแรมริมแม่น้ำเจ้าพระยามาได้ไม่เท่าไหร่ รถของเขาถูกรถสิบล้อบรรทุกของหนักเสียหลักพุ่งเข้าชน แม้ว่าเขาจะตั้งสติหักหลบได้ แต่ด้วยอยู่ในเลนที่อยู่ติดแม่น้ำพื้นผิวถนนค่อนข้างลื่น ทำให้รถยนต์เสียสมดุลพลิกคว่ำตกลงไปในแม่น้ำเจ้าพระยาแรงสั่นสะเทือนทำให้บิดาเขากับไอรดาหมดสติไปทันที เมฆาพยายามตั้งสติหาทางออกจากรถ อันดับแรกปลดเข็มขัดนิรภัยของตัวเองก่อนเพราะมีเวลา 2-3 นาทีก่อนที่รถจะจมดิ่ง
ไอรดากระถดหนีไปติดประตู ทำสีหน้าจะร้องไห้ เพราะสัมผัสได้ว่าตะขอบราเซียของเธอ ถูกมือวายร้ายของเขาปลดไปตอนไหนไม่รู้ มือหยาบๆ เพราะตฤณชอบทำงาน ไม่ใช่ใช้เพียงแค่จับปากกาเซ็นอนุมัติ แล้วเวลานี้มันลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังนวลเนียนโดยที่เจ้าตัวยังไม่รู้ตัว “เป็นอะไรไปพลอย ทำไมกระเถิบไปติดประตูแบบนั้น กลัวอะไรพี่ พี่ไม่กัดพลอยหรอก” ไอรดาเม้มขบริมฝีปาก “ไม่กัด แต่ล้วง ทั้งลูบ ไม่หยุด จะไม่ให้พลอยกลัวได้ไง” ตฤณเพิ่งรู้สึกตัวตอนนี้เอง ว่ามือไม้เขามันไวอย่างไม่รู้ตัวเวลาที่อยู่ใกล้เมีย ดวงตาคมมองมือที่จับพวงมาลัยอยู่ข้างเดียว แล้วก็เห็นจริงตามที่เมียพูด มืออีกข้างตอนนี้มันกำลังเขี่ยยอดทับทิมจนไอรดาชักสีหน้าเหมือนกับว่าถูกบังคับให้นั่งรถมากับไอ้พวกบ้าก้าม “เอ่อ พี่ขอโทษ พอด
“มองเมีย”ไอรดาเหงื่อซึม เพราะรู้ดีว่าอีกไม่เกินสิบห้านาทีจะถึงคอนโดฯ ของเขาแล้ว แต่ผ่านแยกไฟแดงนี้ไปแล้วเลี้ยวทางขวาจะเป็นเส้นทางไปบ้านวนารมย์‘เร็วหน่อยสิคะคุณแม่’“หน้าซีดเชียว ผมไม่ทำอะไรคุณในรถหรอกน่า ถ้าบนกระโปรงรถค่อยน่าตื่นเต้นหน
คฤหาสน์วนารมย์อีกฟากหนึ่ง คุณหญิงวรรณาซึ่งนั่งตัวตรงอยู่บนโซฟากลางห้องรับแขกหรูหราที่อยู่ทางปีกขวาของคฤหาสน์กำลังไล่สายตาต่ำลงมาที่ศรีสะใภ้ชาวเหนือ แม้คฤหาสน์แห่งนี้จะมีทั้งหัวหน้าแม่บ้าน และสาวใช้มากมาย ให้ชี้นิ้วใช้ ทว่าสีตลากับไม่เคยยอมให้ใครตั้งโต๊ะอาหารและปรุงอาหารให้ครองฤทธิ์ สีตลาส
“ชุดนี้ พี่ให้มาลีเลือกให้ คิดว่าพลอยคงใส่ได้แน่นอน”เดรสสีขาวสไตล์คุณหนูดูเหมาะกับไอรดาดี ที่สำคัญ ตฤณชอบความยาวของชุดนี้ ไม่สั้นเกินไป แต่ก็ไม่ยาวจนดูเฉิ่มเชย เขาไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าทำไมเห็นผู้หญิงคนอื่นนุ่งสั้นถึงชอบมอง แต่พอเห็นสายตาผู้ชายทั้งงานมันมองขาไอรดา เขาก็นึกอยากจะเอาไขควงไฟฟ้าเดินไป
ตฤณเลิกคิ้ว “เฉยๆ ไว้แล้วอย่าดิน จะะให้ถอดให้ดีๆ หรือจะให้ฉีกออกเป็นชิ้น”ดวงตาคู่หวานเบิกกว้าง เธอเคยได้ยินมาบ้างว่ามีคนบางกลุ่มที่รู้สึกว่าการมีเซ็กซ์นอกสถานที่สามารถสร้างความตื่นเต้น แต่ไม่มีทางที่ไอรดาจะคล้อยตามเขา ถึงแม้ว่าลานจอดรถแห่งนี้จะมิดชิดและรถคันหรูของเขาจะติดฟิล์มค่อนข้างทึบทำให้ไม่มี







