Short
จุมพิตโรแมนติกลวงรัก

จุมพิตโรแมนติกลวงรัก

Oleh:  คุณเจ็ดTamat
Bahasa: Thai
goodnovel4goodnovel
9Bab
13.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

คู่รักในวัยเด็กที่เคยสัญญาว่าทันทีที่ถึงวัยอันสมควรก็จะแต่งงานกับฉัน กลับสวมแหวนให้สวี่จือเซี่ยพี่สาวต่างสายเลือดของฉันต่อหน้าสาธารณชนในวันแต่งงานของเรา ฉู่หยุนเซินทายาทมาเฟียที่ทุกคนต้องยำเกรงคือผู้ที่ก้าวออกมาและประกาศว่าฉันคือคนที่เขาแอบรักมานานหลายปี หลังแต่งงานห้าปี ทุกความปรารถนาที่ฉันเอ่ยออกมาอย่างไม่ตั้งใจเขาได้เปลี่ยนมันให้กลายเป็นความจริง จนฉันคิดว่าตัวเองคือศูนย์กลางของโลกเขา จนกระทั่งฉันจัดชั้นหนังสือและทำเอกสารลับที่ซ่อนอยู่ในชั้นหนังสือที่ลึกที่สุดของฉู่หยุนเซินตกลงมาโดยไม่ตั้งใจ หน้าแรกคือแฟ้มประวัติของสวี่จือเซี่ย พร้อมลายมือของฉู่หยุนเซินที่เขียนด้วยหมึกสีแดงเข้มและขีดเส้นใต้เน้นย้ำว่า: "ต้องปกป้อง เหนือสิ่งอื่นใด" จากนั้นคือบันทึกภารกิจที่ฉันคุ้นเคยและหวาดกลัวเป็นที่สุด ในคืนนั้น ฉันถูกลอบสังหาร และมีคนเข้ามาช่วยฉันเมื่อเลือดใกล้จะไหลหมดตัว เมื่อตื่นขึ้นที่โรงพยาบาล ฉันจึงรู้ว่าชีวิตเล็กๆ ในครรภ์ของฉันได้จากไปแล้ว ฉันร้องไห้แทบขาดในอ้อมกอดของฉู่หยุนเซิน แต่ฉันไม่ได้บอกเขาเรื่องนี้ เพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วงฉันมากไปกว่านี้ แต่ตอนนี้ฉันถึงได้รู้ว่า คืนนั้นสวี่จือเซี่ยเองก็ถูกทำร้ายเช่นกัน และคำสั่งของฉู่หยุนเซินคือ: "ช่วยสวี่จือเซี่ยก่อน" น้ำตาของฉันซึมลงบนกระดาษ ทำให้ลายมือของเขาพร่าเลือนกลายเป็นเงาที่โหดร้าย "ก็ได้" ฉันกระซิบเบาๆ ในความเงียบสงบ เสียงแหบแห้งแต่ชัดเจน "ถ้าการแต่งงานของฉันคือคำโกหกที่คุณจัดฉากขึ้น... ฉันก็จะหายไปจากโลกของคุณตลอดกาล"

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทที่ 1

The era of vampires are over, so to speak, its been years since the last report of a vampire bite has settled on paper, hunters now jobless, humans now at peace despite the fact that they where completely oblivious to those who craved their blood.

–Ashes to ashes, dust to dust– the final words left in the report of Huntress Villa Du Bois Muriel, she as well disappeared after the elders fell... Not even nobles roam around, only scraps, for the lack of better words, filthy bloodsuckers hiding like mice in holes and tunnels.

Scraps... Danté had no idea why he was left to chew on them, its not like he was an omega that ate at the back of the pack, he wasn't even a wolf, yet still the Silver cross organization sent him to sweep the last specs of dust off, like some slave.

He turned to scan the bar, busy as usual, he hated it, there where much grater targets out there to find, yes, he knows well this can't be the last of great vampires, it just couldn't be, but his info he got he kept to himself, he will be the one to slay the big game.

Turning forward he pushed his glasses higher on his nose and sipped his rum, the wolves, all down to a bare single pack, but off radar, off scanners, heck even the satellite's of today can't pick them up, they are MIA, and that frustrated Danté more than ever, he wanted to see one up close, wanted to feel what it felt like to hunt one, it was annoying, and he kept telling himself yes he was born to die, but born too late as a matter of fact.

"Another?" The bar lady asked seeing his glass empty.

"Please" he said pushing it forward.

The reports, once prince, then king Raymondias Vladimir Dracul fell in love with an Omega twin blood named Tala Tamaska, he cleared his throat, its like a dog falling in love with a fruit bat in his eyes, Danté didn't give a damn how strong love is, try screwing a dog whilst your dick is attached to a bat... What does one even call that? Beasteality? Inter species porn? It sickened him.

No, he was happy being human, he couldn't care of strength, speed, fangs and claws, he couldn't even bother with magic. All his shortcomings towards his prey... No he's human rember? All his shortcomings towards his targets... Was made up for in his arsenal of weapons, firearms, swords, throwing knives, even the occasional fifty caliber rifle, with which he can send death to a vampire from over a mile away.

The glass came in front of him and his hand naturally went down from his chin.

"You alone?" She asked, cute blond girl, blue eyes, sweet and short, barely able to see over the counter.

"Does it seem like I have company?" He asked thinking why would she ask such a stupid question.

"No~" she giggled "So you're not waiting for someone?"

"Oh..." He scanned the room again "I am actually, and he just arrived"

She gave him a pout "Oh, in to men hey?"

He shrugged and threw the glass of rum down in one go "I'll be back..."

Danté never wore glasses a day in his life, he pitched them to his brow again as he turned to walk... State of the art technology, that's all it was, instead of them helping Danté to see, it aided him in spotting targets he was looking for.

The man scanned but his eyes fell on him as he approached, Danté extended a hand "Liam"

"Exavier" The man said extending his greeting.

"Took your sweet time getting here"

Liam smiled "Follow me"

Outside the trance pounding bar Danté followed him to a van, inside Liam first checked the surrounding area then slammed the sliding door shut.

A computer setup, Liam was a geek, and was an expert in tracking anyone, and anything down.

"So, you got the money?" 

Danté took out the roll of Rands and held it to him, Liam smelled the notes and threw it into a tin box close by.

"Fifteen rands for one dollar, Rands are so poor, to tell you the truth I'd usually do this for dollars, so technically I got ripped off, again..."

"You can't spend a different country's currency here, get to the point, do you have any info?"

Liam smiled and swivled his chair round "One, but that's what you get for your fee"

"Pff, I'll be sure to rip the heart out of rich next time"

Liam cleared his throat and turned the screen "Her name is Skyler Stander, word is she's a countess, bitten by the legendary Vlad Dracul himself back in the day"

"That makes her what? The queen of England? The empress of Japan? What makes her special?"

"She carries the same pro's and con's Vlad has, he made her into his image..." Liam gave Danté a smirk "She can't even die, maybe you should give this babe a slip Exavier"

"You do refunds?" Danté asked squinting at him.

"No" Liam said chuckling.

"Exactly, don't come with shit here" Danté said looking at the pretty girl with sleek black hair, and those dazzling red eyes, she was beautiful, typical draculina, in his gut he felt butterflies, or was it tiny vampire bats? Of all the targets his side scheme Liam gave him, he never brought one forward that 'can't be killed'

"Are there reports that she has bled before?"

"Of course, she spilled blood when Villa Du Bois shot her with her revolver..."

"That's all I need" Danté interrupted him and stood up "Her location?"

Liam turned to him, that grin still on his crooked teeth "An extra thousand will earn you that" he said but flinched when the giant revolver muzzle came to rest on his forehead, a thumb drew the hammer back.

"Hey! Hey ok man! Just don't...!"

Danté grabbed his collar and hoisted him to his feet "Listen Liam I know what the fuck you are! A ghoul! Sucked dry by a vampire then turned when your veins were nothing but dry husk pipes... I hate you Liam! I hate what you are! Scum! The fucking excrements of a bat nothing more! The only reason why I didn't blow out your slowly rotting brains yet is because you still need it to give me information!" Danté yelled and threw him into his seat.

The revolver came to his face again "I'm the cleaner, as much as I hate admitting it! I'm the one who should kill you, dust off the shelves to rid it of you, swine! So one last time! Location..." He came closer "Location..." The barrel pressed against his eye, Liam felt the ball sink into the muzzle so big it was "Location..."

"N,n,n New– New York–!"

Danté lifted the weapon and holstered "Good little ghoul, keep that up and you may live to see your entire body rot away to become a proud carcass one day, fun right? Atleast you don't feel pain, it sounds fascinatingly vomit inducing actually"

Danté left the trembling man in his van and walked off with pace, so New York it is then? But what about his target here in South Africa? He stopped, scum again, he was reminded of the floormop he was, here to kill swine bloodsuckers!

The bar he scoped out was really the place for his target, he only phoned Liam because the blasted vampire took its time.

Danté walked into the bar again and scanned, his glasses had heartbeat sensors in, everyone he checked had a little warp around their chest where the heart is pounding, the sound pushing into the air at a frequency one cannot hear unless you place your ear against the chest.

"Did he drop you?" The blonde bartender asked.

"So to speak... You knocking off?" he asked seeing she had a bag over her shoulder.

"Yeah, but the night is still young, care to join me?" She asked with a wink.

"Sure" he said getting both him and her a drink then headed out.

Out in the cool night she hooked her arm into his and held him close "What's your name?" She asked.

"Ladies first" 

"I'm Tanya"

"Tanya hey, pretty name" He said as they came into an abandoned park just across a stream, there they found a bench and sat.

"You always been a bar lady?" He asked putting his arm around her shoulders.

"I'm studying, so it's a part time job" she said.

"Is it?"

She looked up to him, his eyes still out over the grass, Danté bought her a drink, but she hasn't even tasted it yet.

"What do you mean?"

"Is it a part time job? Or is it your hunting ground?"

She giggled "Hunting ground? What are you talking about? Who are you?"

He took a deep breath and sighed at her "Danté Exavier Kane..."

Her eyes went wide "K– Kane!?" She asked but the blessed silver blade already pierced her shoulder from behind.

"Insolent turned one, you thought I'd be your next meal hey?" Danté said standing up, she still sat frozen looking up to him, the sizzle from the silver knife was accompanied by smoke.

He turned to her "Congratulations, you where the last vampire on this continent... Doesn't that make you feel a little lonely?"

She said nothing, that knife had her paralyzed with pain.

"Ashes to ashes, dust to dust, from the dust you came, and to the dust you shall return" he said placing his hand on the hilt of the knife "May whatever you are reincarnated as in the next life be better than the thing you are now, adios!" Danté said and shanked the blade hard so it ended in her heart, she shrieked once and turned to ash.

He wiped his knife and seethed it "Finally my dear Skyler Stander, you now have my full attention"

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya

Ulasan-ulasan

Thanyarat
Thanyarat
สนุกชวนตื่นเต้น เร้าใจ
2025-12-16 00:42:05
0
0
Aisiriya Mano
Aisiriya Mano
บังคับซื้อหรอคะ แงๆ
2025-12-13 19:24:21
16
0
9 Bab
บทที่ 1
ฉันจัดการเรื่องการจากไปจนเรียบร้อย วางสายโทรศัพท์ พร้อมกับยัดเอกสารลับฉบับนั้นกลับไปที่เดิมในเวลานี้เอง กลิ่นยาสูบที่คุ้นเคยก็ลอยมาจากนอกประตู ฉันเงยหน้าขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเป็นเขาฉู่หยุนเซินเดินเข้ามา ชุดสูทของเขายังคงอบอวลไปด้วยความหนาวเย็นของยามค่ำคืนเขาโอบกอดฉันจากด้านหลัง หน้าอกที่อบอุ่นแนบชิดกับแผ่นหลังของฉัน เสียงของเขาทุ้ม นุ่มนวล และมีเสน่ห์ดึงดูด: “ทำไมยังไม่นอนอีก?”“ไม่มีอะไร แค่กำลังคิดกิจกรรมใหม่สำหรับงานประจำปีของคลับตระกูลอยู่น่ะ” ฉันยิ้มและพยายามทำให้เสียงของฉันฟังดูเหมือนเช่นเคยที่เต็มไปด้วยความคาดหวังเขาก้มลงจูบที่ผมของฉัน: “อย่าหักโหมนักนะ เพราะเรื่องนี้ทำคุณอดนอนหลายคืนเกินไปแล้ว ผมเพิ่งจ้างนักตรวจสุขภาพคนใหม่มาให้คุณ”ตลอดห้าปีที่แต่งงานกับฉู่หยุนเซิน ความรักที่เขามีให้ฉันทุกคนเห็นเป็นประจักษ์เขาจะสวมผ้ากันเปื้อนและศึกษาตำราอาหารเพียงเพราะฉันบอกว่าไม่อยากอาหาร และเมื่อฉันนอนไม่หลับ เขาก็จะอุ้มฉันและฮัมเพลงกล่อมฉันนอนด้วยตัวเองทุกคนต่างพูดว่า ทายาทตระกูลมาเฟียคนนี้เย็นชาไร้ความรู้สึก แต่เขากลับมอบความอ่อนโยนเดียวที่มีไว้ให้ฉันฉันก็เคยคิดว่าฉันได้ครอ
Baca selengkapnya
บทที่ 2
เช้าวันรุ่งขึ้น ฉู่หยุนเซินกำลังเลือกกระดุมแขนเสื้ออยู่ในห้องแต่งตัว ฉันเอ่ยปากอย่างเรียบง่ายว่า: “งานเลี้ยงคืนนี้ ฉันจะไปกับคุณด้วยนะ”นิ้วของเขาหยุดชะงัก เขาสำรวจฉันผ่านกระจก แววตาดูประหลาดใจเล็กน้อย แต่เขาก็รีบซ่อนมันไว้ภายใต้รอยยิ้มที่อ่อนโยนตามปกติ: “ได้อยู่แล้ว เพียงแต่ที่นั่นคนเยอะ ไม่ต้องอยู่นานหรอกนะ เราจะไปส่งของขวัญแสดงความยินดีแล้วก็รีบกลับ”ฉันอยากจะไปดูงานเลี้ยงที่ฉู่หยุนเซินจัดอย่างยิ่งใหญ่ด้วยตาตัวเองจริงๆเพราะนี่จะเป็นงานเลี้ยงสุดท้ายที่ฉันจะเข้าร่วมในฐานะภรรยาของเขาคฤหาสน์สว่างไสวไปด้วยแสงไฟ คนที่มีชื่อเสียงต่างมารวมตัวกันเพื่อฉลองการตั้งครรภ์ของสวี่จือเซี่ย และการเป็นผู้จัดการคนใหม่ของคลับตระกูลฉันถือแก้วแชมเปญ เดินฝ่าฝูงชนไปอย่างเงียบๆ ในหูได้ยินเสียงแสดงความยินดีและชื่นชมสวี่จือเซี่ยอยู่ตลอด“คุณสวี่จือเซี่ย ยินดีด้วยที่ได้เข้ามารับช่วงต่อคลับตระกูล!”“ได้ยินมาว่าการออกแบบกิจกรรมใหม่ของคุณมันเป็นความคิดที่อัจฉริยะมาก! คลับตระกูลจะต้องกลายเป็นข่าวที่ดังที่สุดของเมืองแน่นอนเลย!”สวี่จือเซี่ยดำดิ่งอยู่กับคำเยินยอ มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิ เมื่อเ
Baca selengkapnya
บทที่ 3
บรรยากาศบนทางไปฐานบอลลูนลมร้อนเงียบสงบ ฉู่หยุนเซินกุมมือของฉันไว้ในอุ้งมือที่อบอุ่น และเริ่มพูดถึงวันเกิดของฉันที่จะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า“ผมจองชุดราตรีสั่งตัดใหม่ล่าสุดไว้ให้คุณแล้ว อยากเลือกชุดไหนใส่ในงานวันเกิดก็เลือกได้ตามสบายเลยนะ” เขาหยุดเล็กน้อย น้ำเสียงยิ่งอ่อนโยนขึ้น “หลังจากเรื่องนี้ผ่านไป เรามามีลูกกันดีไหม? ก่อนหน้านี้คุณเคยบอกว่าชอบเด็กมากเลยใช่ไหม?”ฉันฟังอย่างเงียบๆ มองทิวทัศน์นอกหน้าต่างรถ ไม่ตอบอะไรเขายังไม่รู้ว่า จริงๆ แล้วเราควรจะมีลูกได้ตั้งนานแล้ว แต่ทว่าทูตสวรรค์ตัวน้อยคนนั้นได้จากไปแล้วเพราะคำสั่งที่เขาเอ่ยปากเองรถเพิ่งจะออกจากคฤหาสน์ได้ไม่นาน โทรศัพท์มือถือส่วนตัวของเขาก็ดังขึ้นเขารับสาย พูดคุยอะไรบางอย่างด้วยเสียงกระซิบ แล้วหันมาหาฉัน ด้วยสีหน้าขอโทษและลำบากใจ: “สินค้าชุดหนึ่งที่ท่าเรือมีปัญหา ผมต้องไปจัดการด้วยตัวเอง”ฉันพยักหน้าและพูดอย่างใจเย็น: “ไปเถอะ เรื่องของตระกูลสำคัญกว่า”แต่เขากลับลังเลเล็กน้อย ราวกับต้องการอธิบาย: “เจียงจ่าว ผม...”“ไม่เป็นไร คุณไปเถอะ” ฉันเผยรอยยิ้มให้เขา “ฉันจะรอคุณอยู่ที่ฐานบอลลูนลมร้อน คุณสัญญากับฉันแล้วว่
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ฉู่หยุนเซินตะลึง เขาคว้าคอเสื้อทหารคนนั้นทันที กลิ่นอายรอบตัวเขาเย็นยะเยือก: “แกพูดว่าอะไรนะ?!”ทหารคนนั้นตื่นเต้นจนพูดติดอ่าง: “บอสครับ คุณผู้หญิงบอกว่าจะขึ้นบอลลูนไปคนเดียว จากนั้นก็มีเสียงปืนดังขึ้น และบอลลูนก็ระเบิด ตกลงไปในทะเลครับ”“ตลอดเวลาที่ผ่านมาคุณผู้หญิงดูไม่สบายใจอย่างมาก เธอ... นี่มันการฆ่าตัวตายครับ!”“เป็นไปไม่ได้! ฉันไม่เชื่อ! เธอจะทำแบบนั้นได้ยังไง?” ฉู่หยุนเซินขัดคำพูดของลูกน้อง เสียงของเขาแหบพร่า “ทำไมตอนที่เธอบอกว่าจะขึ้นบอลลูนไปคนเดียวถึงไม่มีใครบอกฉัน!”ทหารลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างระมัดระวัง: “บอสครับ ผมโทรหาคุณตลอดทั้งคืน แต่โทรศัพท์ของคุณปิดเครื่องตลอด...”ฉู่หยุนเซินรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา แต่พบว่าหน้าจอมืดสนิท กดเท่าไหร่ก็ไม่ติดเขากดเปิดเครื่องแล้วหันไปมองสวี่จือเซี่ย ดวงตาของเขาเย็นชาลง: “คุณเป็นคนปิดเครื่องโทรศัพท์ของผมใช่ไหม?”สวี่จือเซี่ยตกใจกับความเย็นยะเยือกในดวงตาของเขา จากนั้นก็รีบแก้ตัว: “ฉู่หยุนเซิน ฉันจะไปปิดเครื่องโทรศัพท์ของคุณได้ยังไง! บางทีคุณอาจจะเผลอไปโดนเข้า หรือไม่ก็แบตเตอรี่หมดจนปิดเครื่องอัตโนมัติ คุณจะมาโทษฉันไม่ได้นะ”
Baca selengkapnya
บทที่ 5
อีเมลกำหนดเวลาที่ฉันส่งไปนั้น คือการพิพากษาส่วนตัวที่ฉันมีต่อฉู่หยุนเซิน และเป็นการอำลาครั้งสุดท้ายต่อการแต่งงานที่ไร้สาระนั่นในขณะที่อีเมลนั้นเหมือนระเบิดที่แม่นยำ ระเบิดในโลกของเขา ฉันกำลังนั่งอยู่ในอพาร์ตเมนต์ในเมืองเล็กๆ บนภูเขาหิมะที่แปลกตา ห่างไกลจากทุกสิ่งที่เคยเป็นมาที่นี่ไม่มีตระกูลมาเฟีย ไม่มีฉู่หยุนเซิน มีเพียงห้องที่เงียบสงบและหน้าต่างที่มองเห็นภูเขาหิมะฉันเริ่มต้นชีวิตด้วยตัวตนใหม่ในชื่อ “เจียงหลิน” และอำลาอดีตที่เคยเป็นเจียงจ่าว คนที่ต้องใช้ความระมัดระวังในทุกย่างก้าวและทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจเพื่อพิสูจน์ตัวเองอย่างสิ้นเชิงไม่มีใครรู้ว่าฉันซ่อนตัวอยู่ที่ไหน และไม่มีใครรู้ว่าฉันได้เตรียมใจพร้อมที่จะอยู่เพียงลำพังจนชั่วชีวิตในความสงบเงียบนี้แล้วเมื่อฉันย้ายมาถึงเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ฉันปฏิเสธที่จะพูดคุยกับใครชีวิตประจำวันของฉัน คือการเดินทางไปมาระหว่างร้านกาแฟที่ฉันทำงานกับอพาร์ตเมนต์เท่านั้นผู้คนคิดว่าฉันเป็นชาวต่างชาติที่ไม่ชอบพูดคุย และค่อยๆ เลิกที่จะรบกวนฉันซึ่งตรงกับตามความต้องการของฉันฉันเคยคิดว่าพรสวรรค์ของฉันคือการควบคุมดูแลคลับชั้นนำที่สุดของเมือง และก
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ฉันพูดออกไปแบบนั้น แต่สุดท้ายฉันก็ยังให้ผู้ติดต่อส่งรายงานสรุปฉบับสุดท้ายมาให้รายงานสั้นมาก สวี่จือเซี่ยหายไปจากแวดวงชนชั้นสูงอย่างสิ้นเชิง หลังจากถูกสามีหย่าและถูกขับออกจากตระกูลมาเฟีย ส่วนฉู่หยุนเซิน เขาใช้ทุกวิถีทาง ค้นหาไปเกือบครึ่งโลก แต่ก็ยังไม่พบอะไร รายงานระบุว่า เขาไม่ได้ปรากฏตัวต่อสาธารณะมานานแล้ว กลายเป็นคนมืดมนและหวาดระแวง สูญเสียภาพลักษณ์เดิมไปอย่างสิ้นเชิงฉันอ่านจบด้วยสีหน้าเรียบเฉย และลบข้อมูลทั้งหมดของผู้ติดต่อรวมถึงรายงานนี้ทิ้งไปอย่างถาวรเขาเริ่มเสียใจแล้ว แต่ฉันได้ถอนตัวออกจากโลกของเขาไปนานแล้วความรักที่มาช้าไปของเขา เป็นแค่เรื่องตลกสำหรับฉันเท่านั้น“เจียงหลิน อาร์ตลาเต้ของคุณสวยจัง!” พนักงานเสิร์ฟสาวคนใหม่ที่เคาน์เตอร์บาร์เอียงตัวเข้ามาขัดความคิดของฉันอย่างอยากรู้อยากเห็นฉันรีบดันแก้วกาแฟออกไป ยิ้มและพูดเบาๆ ว่า: “แค่ลายกุหลาบธรรมดาเอง รีบเอาไปเสิร์ฟให้ลูกค้าเถอะ”“เจียงหลิน” เธอยื่นศีรษะมาถาม “เธอไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า?”ฉันชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้ม: “เปล่า ฉันสบายดี เธอคิดมากไปแล้ว”สาวน้อยถือแก้วกาแฟวิ่งออกไป ฉันจ้องมองใบหน้าที่แปลกตาของตัวเองที่ส
Baca selengkapnya
บทที่ 7
วันรุ่งขึ้น ฉันได้รับข้อความสุดท้ายที่ผู้ติดต่อส่งมาให้เนื้อหาเป็นลิงก์รายงานข่าวการเงินของฉู่หยุนเซินรายงานระบุว่า ทายาทตระกูลมาเฟียที่เคยเด็ดขาดและรวดเร็วในการทำงาน ไม่ได้ปรากฏตัวต่อสาธารณะมานานหลายเดือนแล้ว และได้มอบหมายกิจการของตระกูลให้กับผู้ช่วยทั้งหมด ในบทความมีภาพถ่ายที่แอบถ่ายไว้ แสดงให้เห็นฉู่หยุนเซินยืนอยู่คนเดียวในคฤหาสน์ที่เกิดเหตุ รูปร่างของเขาดูซูบผอม และสีหน้าดูมึนงงฉันจ้องมองภาพนั้นเป็นเวลานาน ในใจไม่มีความแค้นหรือความปิติ มีเพียงความสงบที่อธิบายไม่ได้ความเสียใจของเขา อาจเป็นเรื่องจริง แต่แล้วอย่างไรเล่า?ฉันไม่ใช่ภรรยาที่เขาใช้เป็นเครื่องกำบังอีกต่อไป และฉันก็ไม่ต้องการเป็นผู้ไถ่บาปหลังจากที่เขารู้สึกสำนึกผิดแล้ว“คุณเจียงหลินครับ” เสียงของลูกค้าประจำคนนั้นดังขึ้นจากด้านข้าง ขัดความคิดของฉันฉันหันไป เขามายืนอยู่ข้างโต๊ะของฉัน วันนี้เขามาอีกแล้ว เขายื่นแฟ้มที่ตกแต่งอย่างสวยงามมาให้ฉัน“...ฉันไม่ไปหรอกค่ะ” ฉันปฏิเสธอย่างเย็นชาโดยที่ไม่ได้มองดูด้วยซ้ำ“ทำไมคุณถึงปฏิเสธอยู่ตลอดเลย?” เขาถาม “คุณไม่ควรฝังพรสวรรค์ของตัวเอง อย่าให้อดีตมาพันธนาการคุณไว้เลยนะครับ”
Baca selengkapnya
บทที่ 8
“สวี่จือเซี่ย” ฉันกล่าวอย่างใจเย็น น้ำเสียงเย็นชาเหมือนกำลังพูดกับคนแปลกหน้า “นี่คือโรงแรมส่วนตัว ถ้าเธอยังก่อเรื่องวุ่นวายที่นี่อีก ฉันจะให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเชิญเธอออกไป”“เชิญฉันออกไปอย่างนั้นเหรอ?!” เธอหัวเราะอย่างบ้าคลั่งราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก “เจียงจ่าว นังสารเลว! เธอทำลายทุกอย่างของฉัน ทำลายการแต่งงานของฉัน ทำลายชื่อเสียงของฉัน แล้วตอนนี้กลับมาทำเป็นนายหญิงผู้สูงศักดิ์ที่นี่เหรอ? ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ ฉันจะตกต่ำขนาดนี้ได้ยังไง!”ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ราวกับต้องการจะฉีกฉันเป็นชิ้นๆ: “แม้กระทั่งฉู่หยุนเซิน... เขาก็ไม่สนใจฉันแล้วเพราะนังสารเลวอย่างเธอ! เธอคิดว่าเธอชนะจริงเหรอ?”ก่อนที่เธอจะพูดจบ จู่ๆ เธอก็พุ่งเข้าหาฉันอย่างบ้าคลั่ง เล็บของเธอมุ่งตรงมาที่ใบหน้าของฉันก่อนที่ฉันจะถอยหลัง ร่างหนึ่งกลับก้าวเข้ามาขวางหน้าฉันไว้ก่อนเขาคือลู่เฟิง ลูกค้าประจำในร้านกาแฟ และยังเป็นทายาทของโรงแรมแห่งนี้ด้วย“คุณผู้หญิงครับ ได้โปรดควบคุมสติอารมณ์ตัวเองด้วยครับ” ลู่เฟิงจับข้อมือของสวี่จือเซี่ยไว้ เสียงของเขาสงบแต่หนักแน่นสวี่จือเซี่ยดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ในขณะ
Baca selengkapnya
บทที่ 9
ในห้องสวีทของโรงแรม แพทย์ส่วนตัวเพิ่งทำแผลที่หลังให้ลู่เฟิงเสร็จ ใบหน้าของเขายังคงซีดขาวเล็กน้อยจากการเสียเลือดมากฉันนั่งอยู่ข้างเตียงของเขาพร้อมถ้วยน้ำอุ่น มองดูเขานอนหลับลึกอย่างสงบ ในที่สุดใจของฉันก็รู้สึกมั่นคงขึ้นมาบ้างในขณะนั้น มีเสียงเคาะประตูห้องสวีทเบาๆฉู่หยุนเซินเขามาคนเดียว ยืนอยู่ที่ประตู โดยไม่มีลูกน้องรายล้อม และไม่มีท่าทีสง่างามเหมือนวันวานเขามองมาที่ฉัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดที่เปราะบางและแทบจะอ้อนวอน“เจียงจ่าว...” เขาเปิดปากด้วยเสียงแหบพร่า “เรา... คุยกันหน่อยได้ไหม?”ฉันปิดประตูห้องนอนให้ลู่เฟิง และเดินไปที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ในห้องนั่งเล่นพร้อมกับเขา“เจียงจ่าว ผมผิดไปแล้ว” เขามองมาที่ฉัน ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดสีแดงก่ำจากความอ่อนล้า “หลังจากที่คุณหายไป ผมถึงได้รู้ว่าผมผิดพลาดไปแล้วจริงๆ ผมจำได้ว่ากระเพาะอาหารของผมไม่ดี คุณก็เรียนรู้หาวิธีทำซุปบำรุงกระเพาะถึงสามปี ผมประชุมดึกแค่ไหน ในห้องนั่งเล่นก็มักจะมีไฟเปิดไว้ให้ผมเสมอ... ทุกสิ่งที่ผมเคยคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา ตอนนี้ผมถึงได้รู้ว่ามันมีค่ามากแค่ไหน”เสียงของเขาเต็มไปด้วยความสำนึกผิดอย่า
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status