ดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)

“จะดีเหรอจะพี่เอม คือว่าอุ้ม…”

ใบหน้าหวานของ ‘อุ้ม’ เด็กสาววัย 20 ปีฉายแววกังวลใจอย่างปิดไม่มิด พี่สาวต่างแม่ ดึงมือเรียวมากุมเอาไว้หลวมๆ พร้อมเอ่ยกับเธอด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนโยน แต่ดวงตากลับฉายแววเจ้าเล่ห์

“ดีสิอีอุ้ม…มึงก็รู้ว่าตอนนี้ครอบครัวเรากำลังลำบาก อะไรพอช่วยกันได้ก็ช่วยกันไป…อีกอย่างลุงกำนันแกก็เป็นคนใจดี ไปยืมเงินแกมาช่วยที่บ้านแลกการทำอะไรเล็กๆ น้อยๆ แลกมันจะเป็นอะไรไป”

อะไร เล็กๆ น้อยๆ ที่เอมพูด หมายถึงการให้เด็กสาวอย่างอุ้มใช้เรือนร่างแลกกับการยืมเงินมา

เธออิจฉาน้องสาวต่างแม่มานานแล้ว เพราะอุ้มทั้งสวยและน่ารักกว่า ใครเห็นใครก็ชื่นชมและเปรียบเทียบกับเธอไม่หยุด พอได้โอกาสจึงรบเร้าให้น้องสาวเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้เงินมา

“ถ้างั้นอุ้มก็คงปฏิเสธไม่ได้สินะจ๊ะ…” อุ้มหลุบตาต่ำอย่างกังวลใจ ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าพี่สาวต้องการให้เธอแปดเปื้อน แต่เธอก็มีทางเลือกน้อยนิดเหลือเกิน เนื่องจากตอนนี้ที่บ้านติดหนี้นอกระบบเยอะมาก เธอทำงานขายของที่ตลาดได้เงินแค่พอเลี้ยงปากท้องไม่กี่คน ส่วนคนอื่นๆ ในครอบครัวก็ทำไร่ทำนา ไม่มีรายได้มากพอที่จะนำไปใช้หนี้ที่กู้มาได้

การเอาตัวเข้าแลกเพื่อให้ได้เงินก้อนมา จึงเป็นทางเลือกที่หาเงินได้ง่ายที่สุดและเยอะที่สุด แม้ว่าเธอจะไม่ค่อยเต็มใจสักเท่าไหร่ก็ตามที…

“เอาน่า…มึงอย่าทำหน้าเศร้าแบบนั้นสิ ถ้ากูไปทำแทนมึงได้กูก็คงทำไปแล้ว แต่ในบ้านก็มีแค่มึงที่ยังไม่มีผัว กูก็ไม่อยากจะให้มึงทำแบบนี้นักหรอก” เอมยกมือขึ้นแตะไหล่บางของน้องสาวตัวเองเบาๆ ในใจรู้สึกลิงโลดเหลือเกินที่ในที่สุดก็จะได้เขี่ยน้องสาวไปให้พ้นๆ เสียที

เพราะผัวของเธอแอบมองยัยเด็กนี่อยู่หลายครั้ง เธอจะปล่อยให้อีเด็กขี้อ่อยนี่อยู่ในบ้านไม่ได้เด็ดขาด!

“อุ้มเข้าใจจ้ะ…”

เด็กสาวพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องของตัวเองเพื่อเตรียมตัวสำหรับการไปบ้านของลุงกำนันในวันพรุ่งนี้

ลับสายตาจากร่างอวบอิ่มไปแล้ว ริมฝีปากของเอมก็เบะคว่ำ ในแววตาเต็มไปด้วยความสะใจ เธอได้ยินมาว่าตาเฒ่ากำนันเป็นพวกวิตถาร ซาดิสม์ ชอบมีเซ็กส์แบบป่าเถื่อนกับเด็กสาวที่ยังสดยังซิง แลกกับการที่ให้ยืมเงินหนึ่งก้อนใหญ่โดยไม่ต้องใช้ดอกสักบาทเดียว

เธอฟังเขาเล่าต่อๆ กันมาก็คิดว่าตาเฒ่ากำนันเหมาะสมกับน้องสาวร่านๆ ของเธอนัก

“หวังว่าจะไม่พรุนก่อนได้ผัวนะอีอุ้ม…หึหึ”

วันต่อมา

“เข้ามาก่อนสิหนู”

เสียงทุ้มของกำนัน ‘สมาน’ ชายวัย 48 ปีเอ่ยกับเด็กสาวพลางผายมือเธอไปยังห้องนั่งเล่นที่อยู่ในบ้าน

“ขะ ขอบคุณจ้ะ” อุ้มเอ่ยขอบคุณเสียงเบา พอก้าวเท้าเดินเข้าไปในข้างใน ดวงตากลมโตก็กวาดมองไปรอบๆ อย่างแปลกประหลาดใจ เพราะได้ยินมาว่าลุงกำนันท่านรวยมาก แต่ในบ้านกลับตกแต่งโทนสีขาวอย่างเรียบง่ายและสะอาดเรียบร้อย ทำให้อาการประหม่าของเธอลดลงไปไม่น้อย

สมานเห็นสายตาสนใจใคร่รู้ของเด็กสาวก็ยกยิ้มเบาๆ อย่างเอ็นดู พอเธอนั่งลงที่โซฟาตัวยาวสีครีมฝั่งตรงข้าม เขาก็เดินไปหยิบเอาน้ำและขนมมาเตรียมให้เธออย่างเพียบพร้อม

“เอ้านี่…ดื่มน้ำ กินขนมอร่อยๆ ก่อน”

“ขอบคุณจ้ะ”

มือเรียวรับแก้วน้ำมาจากเขาพร้อมค้อมหัวให้เล็กน้อยอย่างมีมารยาท ก่อนจะยกขึ้นจิบหน่อยๆ แล้วเอ่ยในสิ่งที่ตัวเองต้องการ

“หนูชื่ออุ้มนะจ๊ะ…คะ คือหนูได้ยินมาว่าลุงกำนันปล่อยให้กู้เงินแบบไม่เสียดอก…หนูก็เลยว่าจะมายืมเงินลุงกำนันสักก้อนน่ะจ้ะ”

“อยากได้เท่าไหร่ล่ะ” เขาอมยิ้มมองเด็กสาวอย่างพินิจพิเคราะห์ เธอเป็นเด็กน่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับหลานของเขา หน้าตาผิวพรรณสะสวย ผมยาวสีน้ำตาลถึงกลางหลัง ใบหน้าก็จิ้มลิ้มพริ้มเพราน่าเอ็นดูนัก เขาเห็นทีแรกก็รู้สึกสนใจจนแทบละสายตาจากเด็กสาวไม่ได้เลยทีเดียว

“หกหมื่นจ้ะ” อุ้มเอ่ยเสียงเบา สองมือที่ประสานกันตรงหน้าตักบีบแน่นอย่างเป็นกังวล กลัวว่าเงินจำนวนนี้จะมากเกินไปสำหรับเด็กสาวคนหนึ่งที่เขาแทบไม่รู้จักหน้าค่าตา

“ได้สิ…หนูเป็นลูกสาวยายเจียกใช่ไหม”

“ชะ ใช่จ้ะ ลุงกำนันให้หนูยืมจริงๆ เหรอจ๊ะ”

เด็กสาวหลุดยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ เขาเห็นแบบนั้นก็ยิ่งรู้สึกเอ็นดูเธอเป็นพิเศษ

“แน่นอนสิ…แต่ว่าหนูต้องอยู่ช่วยงานลุงที่นี่สักเดือนหนึ่งนะ ส่วนเรื่องเงินลุงก็จะให้ไปก่อนครึ่งหนึ่ง ครบเดือนแล้วถึงจะให้อีกครึ่ง”

พอได้ยินแบบนั้นแล้ว ใบหน้าหวานก็คร่ำเคร่งกว่าเดิมเล็กน้อย แต่พอคิดดูแล้ว หนึ่งเดือนแลกมากับเงินหกหมื่นก็ถือว่าเป็นค่าตอบแทนที่สูงนัก ใช่ว่าจะหาโอกาสดีๆ แบบนี้ได้จากที่ไหนอีก

ถึงแม้มันจะต้องแลกมาด้วยร่างกายของเธอก็ตาม…

“ตกลงจ้ะ”

ใบหน้าหวานเงยขึ้นสบตากับคนอายุมากกว่าอย่างแน่วแน่ เขาก็กระตุกยิ้มน้อยๆ อย่างถูกใจ ลุกขึ้นไปหยิบเงินสดมาให้เด็กสาวครึ่งหนึ่งตามที่คุยกันไว้ และให้เธอไปเก็บกระเป๋ามาอยู่ที่บ้านของขาในวันรุ่งขึ้น…