تسجيل الدخول“อ่า… อูย… ดูดลึกจัง ถึงโคนหรือยังครับคุณหนู” โลแกนถามเสียงกระเส่า เสียวมากตอนริมฝีปากนุ่มเสียดครูดลำเนื้อร้อนผ่าว ‘ไอ้บ้า… ’ คิมหันต์นึกด่าในใจ นี่ขนาดดูดเข้ามาลึกเต็มที่ ก็ยังได้แค่ครึ่งลำ ถ้าโลแกนอัดเข้ามามิดดุ้น มันคงเลยกระเดือก “คุณหนูครับ… ดูดเก่งเหลือเกิน” โลแกนชมเสียงกระเส่า เก่งมากครับคุณหนู ซึ่งคิมหันต์ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะทำได้ดีขนาดนี้ ทั้งที่เพิ่งทำเป็นครั้งแรก กับผู้ชาย ‘คนแรก’ “นายจะชมว่าฉันมีพรสวรรค์กับเรื่องแบบนี้ใช่ไหม” ซุปตาร์หนุ่มคลายริมฝีปากจากท่อนเอ็นแล้วเหลือบตาขึ้นมองหน้าเขา “ใช่ครับ… คุณหนูโม๊คเก่งมาก” “นี่ฉันควรจะภูมิใจกับคำชมของนายใช่ไหม” คุณหนูกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงมีจริตมารยา เหลือบตาขึ้นมองสบตา เห็นแววตากลัดมันและใบหน้าที่กำลังซ่านเสียวของโลแกน “อูย… ซี้ดดด” โลแกนครางเสียงยืดยาน หลังจากริมฝีปากเอิบอิ่มครอบรัดดูดลึกลงไปตามดุ้นเนื้อที่โอบล้อมไว้ด้วยเส้นเลือดและลายเอ็นปูดโปน
عرض المزيدBodyguard
ของคุณหนู
Yaoi
(นวนิยายสำหรับผู้ใหญ่เท่านั้น)
ผู้เขียน : ข้าวหลาม
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของหนังสือเท่านั้น
Bodyguard
ของคุณหนู
คฤหาสน์หลังใหญ่ของนาย ‘ก้องภพ’ นักการเมืองและนักธุรกิจชื่อดัง บ้างก็ว่าเขาคือผู้ทรงอิทธิพลคนหนึ่งของประเทศ แต่ผู้คนในจังหวัดมักจะเรียกขานนามของเขาว่า ‘เจ้าพ่อ’
“อะไรนะครับคุณพ่อ... ”
ทันทีที่ก้าวลงมาจากบันไดชั้นสองของบ้าน ‘คิมหันต์’ซุปตาร์หนุ่มชื่อดัง ทำท่าตกใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินที่นายก้องภพผู้เป็นบิดา บอกว่าจะเปลี่ยนบอดี้การ์ดอีกแล้ว
“ก็อย่างที่ได้ยินนั่นแหละ”
ร่างท้วมใหญ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ภายในห้องรับแขก ตอบพลางพลิกหนังสือพิมพ์อ่านข่าวหน้าหนึ่งไปพลางๆ ลูกชายทรุดร่างสะโอดสะองลงนั่งใกล้ๆ บิดา
“บอดี้การ์ดชุดเดิมก็ดีอยู่แล้วนี่ครับคุณพ่อ”
คิมหันต์ว่า
“เมื่อก่อนคงได้... แต่จากนี้ต่อไปคงไม่ได้แล้ว”
นายก้องภพมีเหตุผลที่จะเปลี่ยนบอดี้การ์ดให้ลูกชายสุดรัก เพราะว่าตอนนี้มีแฟนคลับรายหนึ่งของคิมหันต์คลั่งไคล้เอามากๆ ถึงขั้นส่งข้อความมารบกวนบ่อยๆ จนนายก้องภพอดเป็นกังวลไม่ได้ เพราะเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเพิ่งมีข่าวซุปตาร์ชื่อดังคนหนึ่ง ถูกฆาตกรโรคจิตที่เป็นแฟนคลับ ลงมือฆาตกรรมอย่างเหี้ยมโหด
“ทุกวันนี้ลูกน้องที่คุณพ่อเลี้ยงเอาไว้ก็เยอะแยะจวนจะเป็นกองทัพอยู่แล้วนะครับ ทำยังกับว่าจะเตรียมไว้ทำสงครามกับใคร”
คิมหันต์แกล้งแซว มือเรียวสวยราวกับมือผู้หญิง เอื้อมรับแก้วกาแฟจากป้าแจ่มซึ่งเป็นคนใช้เก่าแก่ ชงกาแฟมาเสิร์ฟให้ถึงที่ ในทันทีที่คิมหันต์ก้าวเข้ามาในห้องรับแขก
“เอาเถอะน่ะ... เพื่อความปลอดภัยของลูก ป้องกันเอาไว้ดีกว่าแก้ พ่อจะได้หมดห่วง เวลาที่ลูกจะต้องไปทำงานไกลๆ”
น้ำเสียงของนายก้องภพมีความกังวลอยู่ลึกๆ
“ลูกกำลังจะออกไปทำงานใช่ไหม”
ก้องภพวางหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ หันมามองหน้าลูกชายคนเดียวที่รักปานแก้วตาดวงใจ
“วันนี้มีถ่ายหนังที่ทะเลจังหวัดตราดครับ”
คิมหันต์เป็นนายแบบและพระเอกละครชื่อดัง มีผลงานทั้งจอแก้วและจอเงิน
คิมหันต์เป็นคนที่มีความสามารถรอบด้าน นอกจากจะเป็นดารานักแสดงแล้วยังเป็นนักร้องอีกด้วย เคยมีผลงานจะโกอินเตอร์มาแล้วในหลายประเทศ
“ดูแลตัวเองให้ดีนะลูก... ช่วงนี้พวกโรคจิตยังส่งข้อความมารบกวนอีกมั้ย?”
ก้องภพอดเป็นห่วงไม่ได้
“มีทุกวันครับคุณพ่อ... แต่ที่หนักข้อคือแฟนคลับคนที่แสดงอาการคลั่งไคล้ผมจนน่ากลัว ท่าทางเหมือนเป็นโรคจิตครับคุณพ่อ บางครั้งส่งข้อความมาชื่นชมอย่างนั้นอย่างนี้ ทั้งในเพจ เฟสฯ ไลน์ ไอจี แต่บางทีก็ขอร่วมเพศ ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือขู่ฆ่า... บ้าไปแล้วคนพวกนี้”
คิมหันต์กล่าว
“อั๊ยย่ะ... เลวจริงๆ ไอ้คนพวกนี้ นี่ก็เป็นเหตุผลหนึ่งที่พ่อต้องจ้างบอดี้การ์ดฝีมือดีมาดูแลลูกอย่างใกล้ชิด... นึกถึงคดีฆาตกรรมพระเอกชื่อดังที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อน.. ยิ่งทำให้พ่อห่วงลูก”
นายก้องภพเอ่ยถึงพระเอกคนหนึ่งของวงการบันเทิง ที่เพิ่งเสียชีวิตลงกะทันหันเพราะโดนแฟนคลับฆาตกรรม กลายเป็นข่าวสะเทือนขวัญ สั่นสะเทือนวงการบันเทิงจนทุกวันนี้ ทำให้พวกซุปตาร์ชื่อดังต้องระมัดระวังตัวเป็นพิเศษ ด้วยรู้ว่ามีฆาตกรโรคจิตแอบแฝงตัวอยู่ใน ‘ติ่ง’ ของบรรดาซุปตาร์ทั้งหลาย
“คงไม่มีอะไรหรอกครับคุณพ่อ... เพราะว่าที่กองถ่ายคนออกจะเยอะ… ส่วนมากที่มาเม้นท์ก็พวกเกรียนคีย์บอร์ดทั้งนั้น… เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่มีอะไร”
คิมหันต์ไม่ซีเรียส
“ยิ่งคนเยอะ… ลูกยิ่งต้องระวังตัว”
บิดาสั่งด้วยความเป็นห่วง อันที่จริงนายก้องภพไม่ชอบให้ลูกชายทำงานในวงการบันเทิง หากก็ขัดไม่ได้ เพราะมันเป็นงานที่คิมหันต์รักและทำได้ดีมาตลอด
“ครับคุณพ่อ… ผมจะระวัง”
คิมหันต์รับปากให้บิดาสบายใจ
“แล้วนี่ไปกี่คืนล่ะ... ต้องค้างคืนด้วยหรือ”
ผมดื่มไปเยอะ เขาคุยสนุก… มารู้ตัวอีกทีเบียร์ก็พร่องจนเกือบหมดเหยือกที่สอง“ไม่ไหวแล้วครับ”ผมรีบห้าม เมื่อเขาทำท่าว่าจะสั่งมาอีกเหยือก“คุณน่ารักจัง”เขาชมไม่อ้อม“อะ.. อะไรนะครับ”ผมชะงักไปชั่วครู่ เอ๊ะ… ยังไง? ใจกระตุกวูบเลย กับสายตาที่มองมาอย่างมีความหมาย เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่เอ่ยชมว่าผมน่ารัก“ผมชอบคุณ… ”คราวนี้เขาเน้น ช้า ชัด ทำเอาหัวใจผมกระตุกวูบเป็นครั้งที่สอง เขินจนต้องงุดหน้าอาย ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไมค์กำลังจีบผม ดูเหมือนว่าคำพูดของใครต่อใครที่พากันว่าลงความเห็นว่ารูปร่างหน้าตาและผิวพรรณอย่างผมตรงสเปคฝรั่ง เห็นจะจริงก็คราวนี้ผมยังคงนิ่งอึ้ง ฝรั่งเป็นแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าผมไม่รู้ แต่เขารุกเสียจนผมตั้งรับไม่ทัน“เมาหรือเปล่าครับ… ที่ว่าผมน่ารัก แล้วที่บอกว่าชอบผม”ความตกใจทำให้ผมถามออกไปอย่างนั้น บางทีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อาจทำให้สายตาของเขาพร่ามัวไปจากความจริง“น่ารักจริงๆ ครับ… สเปคผมเลย”เขาชมจริงจัง สายตาแทบไม่คลาดไปจากใบหน้าคมขำของผมบอกตรงๆ ว่าผมไม่ชอบวิธีการมองของเขา มันทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบวาบยังไงพิกล อาจจะเรียกได้ว่าเขาคือผู้ชายคนแรกในชีวิตที่เริ่มเปิดฉากจู่โจมด้วยการจีบผ
“ผมสัญญาว่าจะใช้คืนให้เร็วที่สุด”เขามองหน้าผมแล้วยิ้มแห้งๆ อาจจะรู้สึกเกรงใจเป็นธรรมดาที่ต้องรบกวนผมซึ่งเป็นคนแปลกหน้าที่เพิ่งเจอกัน“ไม่เป็นไรครับ”ผมยิ้มให้กำลังใจ ด้วยเข้าใจความรู้สึกของเขา นึกในใจว่าถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้นกับผม… ก็คงทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน โดยเฉพาะในตอนที่ต้องพลัดหลงไปอยู่ต่างบ้านต่างเมืองไมค์ยังไม่มีที่พัก ดูเหมือนว่าผมคงต้องทำหน้าที่ไกด์จำเป็นไปพลางๆ เขาเป็นคนคุยเก่ง แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้ ถามโน่นถามนี่ตลอดเวลาเราเดินลึกเข้าไปในตรอกข้าวสาร กระทั่งเจอเกสต์เฮาส์ราคาถูก เป็นเรือนไม้สองชั้น สภาพพอใช้ได้ ซึ่งไมค์ก็ตกลงเลือกที่นั่นโดยไม่เรื่องมาก เหมือนรู้ว่าแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน ท่าทางเขาเกรงใจที่รู้ว่าจะต้องรบกวนให้ผมจ่ายเงินไปก่อนไมค์ทิ้งข้าวของเอาไว้ในเกสต์เฮาส์แล้วเดินออกมาพร้อมกับผม เขาตรงเข้าไปในร้านอินเทอร์เนตคาเฟ่ ใช้เวลาครู่ใหญ่ๆ เพื่อส่งข่าวให้ทางบ้านรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา เสร็จธุระเสียที ผมลอบถอนหายใจเบาๆ พลิกหลังมือขึ้นมองนาฬิกา ถึงเวลาต้องกลับบ้านแล้วสินะ ถ้าดึกกว่านี้มีหวังโดนแม่ด่าจนหูชาไปหลายวัน“ผมคงต้องกลับแล้วครับ”ผมเอ่ยเสียงหวาน จนแทบจำไม
น่าแปลกที่ไมค์พูดภาษาไทยได้ชัดเจน แม้จะติดขัดเล็กๆ น้อยๆ แต่ที่สะดุดตาก็คือผิวสีดำของเขาที่ไม่ดำปี๋ แต่เป็นสีดำเหลือบน้ำตาลเข้ม เมื่อสะท้อนเข้ากับแสงไฟก็มองดูคล้ายสีทองแดง ผิวเขาเข้มกว่าผิวของผม“เกิดอะไรขึ้นครับ”ผมยิ้มหวานให้เขา พยายามทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี ทั้งที่ตอนแรกอยากจะเดินหนีเสียให้รู้แล้วรู้รอดเหมือนเช่นทุกครั้งที่มีฝรั่งเข้ามาถามเส้นทาง ผมมักจะเดินหนีด้วยรู้ว่าภาษาอังกฤษของตัวเองง่อยมาก โชคดีที่เขาพูดภาษาไทยได้ “ผมเพิ่งโดนวิ่งราวกระเป๋าครับ… ทุกอย่างอยู่ในนั้นหมดเลย”เขาหงายฝ่ามือขึ้นทั้งสองข้าง พร้อมกับส่ายหน้า ทำหน้าเซ็ง ท่าทางดูน่าเห็นใจ“ตายจริง! คุณต้องรีบไปแจ้งความที่สถานีตำรวจนะครับ”ผมนึกขึ้นได้ว่ามีสถานีตำรวจอยู่ไม่ไกล แนะนำทั้งที่รู้ว่าโอกาสที่จะได้ทรัพย์สินคืนมานั้นแทบเป็นศูนย์จากนั้นนังผมก็ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี เป็นธุระพาเขาไปแจ้งความจนเสร็จเรื่องหลังจากเราคุยกัน ก็ได้ความว่าเขาเป็นลูกครึ่งละตินอเมริกัน ชื่อ ‘ไมค์’ เพิ่งเดินทางมาเมืองไทยเป็นครั้งแรก แต่เรียนภาษาไทยมาหลายปี จึงพูดได้อย่างที่เห็นเมื่อตอนค่ำไมค์เพิ่งนั่งแท็กซี่มาจากสนามบินสุวรรณภูมิ ขณะกำลังเ
เอาละวะ… ที่มีคนบอกว่าหุ่นอย่างนี้ ผิวอย่างนี้ฝรั่งชอบนักหนา ดูเหมือนว่าจะเป็นจริงก็คราวนี้ ความอยากรู้ทำให้ผมอยากลองพิสูจน์ว่าจะเป็นจริงหรือไม่?ความจริงผมได้ยินเรื่อง ‘ตรอกข้าวสาร’ มานาน ทั้งที่บ้านก็อยู่ไม่ไกล แค่นนทบุรีนี่เอง แต่ให้ตายเถอะ! จนป่านนี้ผมเพิ่งมาเห็นตรอกข้าวสารด้วยตาตัวเองก็วันนี้ ผมเดินลึกเข้าไปอีก ร้านเหล้าเบียร์สลับกับร้านอาหารไทย ตั้งเรียงรายแน่นไปตลอดสองข้างทาง เสียงสนทนาภาษาต่างชาติหลายภาษาลอยมากระทบหูเป็นระยะๆ แน่นอนว่าผมฟังไม่รู้เรื่องว่าเค้าพูดอะไรกันบ้าง เสียงเพลงจากผับบาร์อึงอลไปหมด จังหวะเร้าใจเหมือนจะปลุกรัตติกาลซึ่งควรจะหลับใหล ให้ตื่นฟื้นขึ้นมารับชีวิตกลางคืนของย่านนี้… ที่ไม่เคยหลับ ฝรั่งร่างสูงใหญ่เดินสวนไปมา บางคนสวมเพียงเสื้อกล้ามบางๆ อวดกล้ามแน่นๆ และหลายคนก็ไม่สวมเสื้อ นั่งดื่มกินกันอย่างเสรีเดินเข้ามาได้สักครู่ ผมก็รู้สึกลังเลที่จะก้าวลึกเข้าไปในซอยแห่งนี้ ทว่าในขณะที่กำลังจะชักเท้ากลับออกมา เสียงทุ้มกังวานก็ดังขึ้นข้างหลัง“แถวนี้มีสถานีตำรวจไหมครับคุณ” ผมหันขวับมามอง ตอนนั้นจึงได้เห็นว่าชาวต่างชาติร่างสูงใหญ่ ผิวดำ ใบหน้าหล่อเหลา เนื้อตัวก
ร่างสะโอดสะองของคิมหันต์เดินมาทิ้งตัวลงบนที่นอนนุ่ม อึดใจต่อมาก็เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือแล้วโทรหาบอดี้การ์ดที่อยู่อีกห้องข้างๆ “โลแกน” เสียงหวานกรอกไปตามสาย “ครับคุณหนู” เสียงห้าวกังวานตอบกลับมา ตอนนั้นโลแกนกำลังจะอาบน้ำ “มีเรื่องให้นายช่วย
จากนั้นแสงแฟลชก็วูบวาบขึ้นทันที จากกล้องของบรรดาช่างภาพนิตยสารบันเทิงหลายเล่ม รวมทั้งนักข่าวสายบันเทิงหลายช่องที่กำลังรอทำข่าวการปิดกล้องภาพยนตร์ซึ่งใช้ระยะเวลาในการถ่ายทำยาวนานหลายเดือนระหว่างที่คิมหันต์ขึ้นไปยืนอยู่บนเวที โลแกนเห็นเข้าก็รีบเดินเข้ามาดูแลความปลอดภัยอย่างรู้จังหวะโลแกนรู้จักเว้นร
โลแกนตอบไม่อ้อม เขาเพิ่งเห็นผลงานถ่ายแบบแฟชั่นให้กับกางเกงว่ายน้ำแบรนด์ดังยี่ห้อหนึ่ง “อะไรนะ… เอ่อ… ” สิ่งที่ได้ยินทำให้คิมหันต์หรี่ตามองโลแกนด้วยความสงสัยในบางอย่าง จากนั้นก็ถามออกมาว่า “ที่ว่านายชอบภาพชุดว่ายน้ำ… นายหมายความว่ายังไง นายเห็นว่าฉันหล่อหรือฉันสวย
“ครับ... ต้องค้างคืนสิครับคุณพ่อ ยังเหลืออีกตั้งหลายฉากหลายคิว กว่าจะเสร็จงานก็คงเหนื่อย ขับรถกลับไม่ไหวหรอกครับ” “เรื่องความปลอดภัยของที่พัก… ไว้ใจได้ใช่ไหม” ก้องภพถาม “ไม่ต้องห่วงหรอกครับคุณพ่อ... คนเยอะแยะ ยกกันไปทั้งกองถ่าย รีสอร์ตที่พักปลอดภัยครับ”